Νεότερες υπηρεσίες
του Ανθίμου Αλεξανδρουπόλεως στον Οικουμενισμό και τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.
23
Ιουλίου 2026
«Οὐκ ἐκάθισα μετὰ
συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω· ἐμίσησα ἐκκλησίαν
πονηρευομένων καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω.» Ψαλμός κε’, 4-5.
Βασιλική
Οικονόμου
Μέρος Α’
«Αδέλφια, απλωθείτε, να φαινόμαστε πολλοί!»*
Σύμφωνα με
πληροφορίες, το πρώτο συνέδριο του Διεθνούς Παρατηρητηρίου Θρησκευτικού
Φονταμενταλισμού (ΔΠΘΦ) στην Αλεξανδρούπολη τον Ιούνιο του 2025
δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία, τουλάχιστον όσον αφορά την προσέλευση. Δεν
μπορούμε να γνωρίζουμε, αν αληθεύει η φήμη, ότι ο Άνθιμος πίεσε Κληρικούς του
να παραστούν στο συνέδριο, προκειμένου να γεμίσουν λίγες περισσότερες καρέκλες.
Αλλά ούτε και θα μας ξένιζε κάτι τέτοιο· αν δεν ντράπηκε να τους πιέσει να εμβολιαστούν επί κορωνο-χούντας,
θα ντρεπόταν να τους πιέσει να παραστούν σε ένα συνέδριο του ιδρύματός του;
Το δεύτερο συνέδριο του ΔΠΘΦ στο Κολυμπάρι δε
φαίνεται να ήταν περισσότερο επιτυχημένο. Οι φωτογραφίες επικεντρώνονται στους
ομιλούντες και, όταν στρέφεται ο φακός προς τους ακροατές, βλέπουμε τα
περισσότερα καθίσματα να είναι άδεια. Αλλά και πάλι, αυτό δεν εμπόδισε τον
Αλεξανδρουπόλεως να μειδιά περιχαρής.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα
του ΔΠΦΘ, το δεύτερο αυτό συνέδριο – που, κατά τα λεγόμενα του Ανθίμου Αλεξανδρουπόλεως στον εναρκτήριο
λόγο του, ήταν ιδέα τού προσφάτως εκδημήσαντος (προτιμούμε να λέμε «αιφνιδίως φιμωθέντος
από τον Κύριο«) βλάσφημου καθηγητή Χρυσόστομου Σταμούλη, επίτιμου πλέον
Διευθυντή του Παρατηρητηρίου – είχε «την υποστήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως
Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης, της Γενικής
Γραμματείας Θρησκευμάτων & της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης».
Αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιους από τους τίτλους των εισηγήσεων (οι επισημάνσεις
δικές μας):
– “Προστασία Θρησκευτικών
Μνημείων: Νομικό Πλαίσιο, Ασφάλεια και Σύγχρονες Προκλήσεις”
– «Η μεταφύτευση του
παλαιού τόπου στη νέα πατρίδα: μια πεντζίκεια ελπιδοφόρα προοπτική για μια
δυναμική θεώρηση των μνημείων»
– «Ο σαρκωμένος χώρος της
ενότητας: Η υλικότητα των ιερών τόπων ως οικουμενική, διαθρησκευτική
αφήγηση»
– “Χώροι μνήμης, τόποι
μαρτυρίου: συλλογικές ταυτότητες και η αναζήτηση μιας οικουμενικής
αφήγησης”
– “Θρησκευτικός
φονταμενταλισμός και τραύμα: Οι ιεροί τόποι ως χώροι θεραπείας, ποιμαντικής
φροντίδας και ειρηνικής συνύπαρξης”
-“Μνήμη και ζωή: Τα
θρησκευτικά μνημεία ως κέντρα διαλόγου και ορόσημα ειρηνικής συμβίωσης”
-“«Ξένος ἤμην, καὶ
συνηγάγετέ με» (Ματθ. 25,35). Μουσουλμανικά και Ορθόδοξα μνημεία
και η αντι-φονταμενταλιστική μαρτυρία της Κύπρου”
-«Το προσκύνημα της Παναγίας
του Χιονιού στους Τεκέδες του Σρέμ (Σερβία) ως τόπος διαθρησκειακής
συνύπαρξης Ρωμαιοκαθολικών, Ορθοδόξων και Μουσουλμάνων»
-“Τα κοιμητήρια ως
τόπος καταλλαγής και ενότητας. Η περίπτωση της πόλης Bitola”
-«Από την Εικονομαχία
στον Σύγχρονο Ζηλωτισμό: Η Εργαλειοποίηση του Μνημείου ως Μέσο Επιβολής και
η Δογματική Προτεραιότητα του Ανθρώπινου Προσώπου»
-“O ρόλος του Διαθρησκειακού
Διαλόγου στην πρόληψη του φονταμενταλισμού και στην προστασία των
χώρων θρησκευτικής σημασίας”
-«Ιεροί τόποι που ενώνουν.
Πειραματισμοί στην παιδεία και το κοινωνικοπολιτιστικό πλαίσιο της πόλης μου».
-“Από στόχοι συμβολικής βίας
σε εργαλεία ειρηνικής συνύπαρξης: ο ρόλος των ιερών μνημείων στην
πρόληψη του θρησκευτικού φονταμενταλισμού μέσω πολιτισμικής διπλωματίας”.
Περισσότερες πληροφορίες για τις οργανωτικές επιτροπές, τις εισηγήσεις και τους
εισηγητές του συνεδρίου εδώ.
Στον εναρκτήριο λόγο του ο
Αλεξανδρουπόλεως διέστρεψε για άλλη μια φορά την Αγία Γραφή, πράγμα που
αποδεδειγμένα αγαπά να κάνει. Ένα μικρό δείγμα:
«Αν ο θρησκευτικός
φονταμενταλισμός αφεθεί αναπάντητος, θα απονευρώσει και θα αγκυλώσει την
ρωμαλεότητα της πίστεως μας, την ελευθερία του ευαγγελικού μηνύματος και την
οικουμενική αποστολή της Εκκλησίας μας, οπότε, αυτό που θα απομείνει θα είναι η
χειρότερη παρακαταθήκη που ως Εκκλησία και ως θεολογία, θα αφήσουμε στους
επιγενεστέρους.
Τότε, η Εκκλησιαστική
Ιστορία θα μας κρίνει άσχημα, αλλά δεν είν’ αυτό το χειρότερο. Το χειρότερο
είναι ότι θα νοθευτεί το γνήσιο Ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα κι ακόμα
χειρότερα θα παρερμηνευθεί το παράδειγμα ζωής που μας έδωσε ο Κύριός μας, ο
οποίος: «ούτε διαπληκτίστηκε, ούτε κραύγασε, ούτε ακούστηκαν έξαλλες φωνές του
σε πλατείες». Και όταν στηλίτευσε, το έκανε με την ευγενέστερη δυνατή διάκριση:
«γυναίκα, είδες; κανένας δεν σε κατέκρινε, ούτε εγώ σε κατακρίνω, πήγαινε στο
σπίτι σου και μην ξαναμαρτήσεις».»
Λησμόνησε άραγε ο Άνθιμος
όλες εκείνες τις περιπτώσεις στις οποίες ο εξοργισμένος Θεάνθρωπος Ιησούς
Χριστός έλεγχε δριμύτατα και ταλάνιζε τους υποκριτές Γραμματείς και Φαρισαίους,
όταν αναφερόταν στη γέεννα του πυρός, στον ατελεύτητο σκώληκα, στον κλαυθμό και
το βρυγμό των οδόντων ή όταν έδιωχνε κακήν κακώς με το μαστίγιο όσους βεβήλωναν
το Ναό, καθιστώντας τον «σπήλαιον ληστῶν»; Και βέβαια όχι, τα θυμάται όλα και
μάλιστα πολύ καλά ο Αλεξανδρουπόλεως. Απλά μένει πιστός στο αγαπολογικό κλίμα
του αντίχριστου Οικουμενισμού, τον οποίο υπηρετεί άοκνα. Σχολιάζοντας δε το
κυρίως θέμα του συνεδρίου («ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΣ & ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ
ΜΝΗΜΕΙΩΝ & ΤΟΠΩΝ»), εκστόμισε, μεταξύ άλλων, και τα εξής ισοπεδωτικά και
απαράδεκτα:
«Θέμα για το οποίο,
(επιτρέψτε μου να πω ότι, από όσα είχαν συμβεί στην πατρίδα μας, με την προβολή
της κινηματογραφικής ταινίας, «Ο τελευταίος πειρασμός» του Σκορτσέζε (1988),
μέχρι την έκθεση των βλάσφημων εικόνων, πέρυσι στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα,
και μέχρι πρόσφατα το σπάσιμο του Εσταυρωμένου από Ισραηλινό στρατιώτη, και από
την καταστροφή αρχαίων ελληνικών ιερών, επί Θεοδοσίου του Μεγάλου, μέχρι τον
βανδαλισμό της Αγίας Σοφίας και της Μονής της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη, και
μέχρι τον βομβαρδισμό της Περσέπολης, από τζιχαντιστές ισλαμιστές), χρειάζεται
σοβαρά να προβληματιστούμε και να εξαγγείλουμε την άποψη και την εμπειρία της
Ορθοδόξου Εκκλησίας και θεολογίας μας σε ολόκληρο τον σύγχρονο κόσμο.»
Δεν ντρέπεται ο οικουμενιστής, αρχαιολάτρης Ιεράρχης να εξισώνει
την καταστροφή αρχαίων ειδωλολατρικών τόπων από έναν ορθόδοξο, άγιο αυτοκράτορα
με το βανδαλισμό της Αγια Σοφιάς και της Μονής Χώρας ή το σπάσιμο του
Εσταυρωμένου από Εβραίο με το κατέβασμα βλάσφημων κακοτεχνημάτων από ορθόδοξο
Χριστιανό, ενώ παράλληλα δείχνει ενοχλημένος από την αντίδραση του λαού στις
εωσφορικές βλασφημίες του Θεομάχου Καζαντζάκη!
Αλλά ας δούμε λίγο και τη
δράση της οικοδέσποινας του συνεδρίου, της «Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης», την
οποία ο Άνθιμος χαρακτήρισε ως «ποιμαντικά και
εκκλησιολογικά ευλογημένο χώρο, αλλά και θεολογικά δόκιμο, όπως τον πρωτογνώρισα
προ δεκαετίας, ως μέλος της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου
Εκκλησίας μας, ως εργαστήριο του Ιερού Ευαγγελικού λόγου και της Ιεράς
Παραδόσεώς μας.» (!!!) Ιδού μερικοί τίτλοι δραστηριοτήτων της, όπως
τους είδαμε στην
οικεία ιστοσελίδα (όπου δεσπόζει, μεταξύ άλλων, και μια
τουριστικού τύπου ειδυλλιακή φωτογραφία ενός πιάτου με…γεμιστά…):
– «Συναυλία Χορωδίας
Παραδοσιακής Μουσικής της Ι. Μητροπόλεώς Κισάμου & Σελίνου»
– «Εκδηλώσεις Πολιτιστικών
Συλλόγων Επαρχίας Κισάμου 2026»
– «Ημερίδα Πληροφορικής για
παιδιά»
– «Ημερίδες του κύκλου «Ο
Κρητικός Πολιτισμός σε… Κρίση;»»
– «Νερό, Τροφή, Κλίμα:
Επιστήμονες Διεθνούς Κύρους Συναντούν τους Αγρότες της Κρήτης»
– «Αόρατες Πληγές, Ορατές
Συνέπειες: Παιδική Κακοποίηση και Νεανική Παραβατικότητα»
– «Ασφαλής Πλοήγηση στο
Διαδίκτυο: Προστασία & Υπευθυνότητα στην Ψηφιακή Εποχή»
– «Πάμε για χόρτα;» («Η
δράση εντάσσεται στο έργο “Κρήτη Ευρωπαϊκή Περιφέρεια Γαστρονομίας 2026”.)
– «Ημερίδα: Η Γαστρονομία
της Κρήτης: ομοιότητες και διαφορές στους Νομούς Χανίων και Ηρακλείου» (σ.σ. ω
γαστήρ, «θεά» και μήτηρ του Ελληνισμού!!!)
– «Προτάσεις για καλές
πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας σε σχολικές μονάδες»
– «Ανακύκλωση»
– «Εν αρχή ην ο έρως» («με
αφορμή την ανακήρυξη του 2019 ως «Έτους Ερωτόκριτου»…» η ΟΑΚ πραγματοποίησε
«Εικαστική Έκθεση με τίτλο: «Εν αρχή ην ο έρως – από τη γένεση ενός
αριστουργήματος στους σημερινούς εικαστικούς προσδιορισμούς του»»)
– «Φωτοσύνθεση και ζωή»
– «4ο Διεθνές Συνέδριο για
Νέους Ορίζοντες στη Φυσική»
– «Συνέδριο για τη μοριακή
και πληθυσμιακή βιολογία των κουνουπιών και άλλων φορέων λοιμωδών ασθενειών»
(σ.σ. διότι είπαμε, «υγεία πάνω απ’ όλα» είναι το σύνθημα του λαού μας…)
– «Συνέδριο Πληροφορικής και
Ημερίδα Προγραμματισμού Υπολογιστών για παιδιά»
– «Διεθνές Συνέδριο
Βιολόγων»
– «ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ
ΣΤΗΝ ΟΑΚ»
– «Γεννήθηκα Ελληνίδα»
(αφιέρωμα στη Μελίνα Μερκούρη)
– «Δράσεις Διάχυσης των
ερευνητικών αποτελεσμάτων του έργου «e-hagiography» (αποτελέσματα του έργου
««Ψηφιακό Εργαστήριο Κρητικής Αγιογραφίας με τη χρήση νέων τεχνολογιών και 3D
εικονικής πραγματικότητας, e-hagiography»»)
– «Εκπαιδευτικά Προγράμματα
Μουσειακής Αγωγής για Σχολικές Μονάδες
και τόσα άλλα…!»
– «Η Σύνοδος της
Αγγλικανικής Εκκλησίας για την Ανατολική Ευρώπη στην ΟΑΚ»
– «Σεμινάριο για την
«Κλιματική Αλλαγή και Εκπαίδευση» στην ΟΑΚ»
– «ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗΝ ΟΑΚ («κεντρικό θέμα του Συμποσίου: «Είναι η παράδοση
δεσμευτική για τη συνέχιση της εικονογραφικής εκκλησιαστικής τέχνης;»)» (σ.σ.
άρα να περιμένουμε να εξευτελίσουν και την ιερή Αγιογραφία μας μαζί με όλα τ’
άλλα…;)
Ιδού πώς αντιλαμβάνονται και
πώς εκτελούν τα σύγχρονα «ορθόδοξα» ιδρύματα, τα «εργαστήρια του
Ιερού Ευαγγελικού λόγου και τηςΙεράς Παραδόσεώς μας» το πνευματικό
χρέος τους! Αλλά ας προχωρήσουμε στην επόμενη δημόσια εμφάνιση του οικουμενιστή
και νεοταξίτη Ποιμενάρχη…αυτή τη φορά με πολύ ακροατήριο…
Μέρος Β’
Ο Άνθιμος, η ψυχή και το ρομπότ Ameca…
Στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως διαβάζουμε:
«Για δεύτερη συνεχή
χρονιά, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Άνθιμος συμμετείχε ως
προσκεκλημένος ομιλητής στο ετήσιο συνέδριο του Economist στην Αθήνα,
αναδεικνύοντας τη σύγχρονη ματιά της Εκκλησίας στα μεγάλα ζητήματα της εποχής
μας.»
»Ο Σεβασμιώτατος συμμετείχε
στο άκρως επίκαιρο πάνελ: «Ψυχή, κώδικας και επιχειρήσεις: Τι σημαίνει να
είσαι άνθρωπος στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης», συνομιλώντας με τον
καθηγητή Φιλοσοφίας κ. Θεοφάνη Τάση, αλλά και με το διάσημο
ανθρωποειδές ρομπότ, Ameca.
»Στην σύντομη ομιλία του ο
Μητροπολίτης μας επικεντρώθηκε στην Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία οφείλει να
υπηρετεί τον άνθρωπο και να αναπτύσσεται με σαφή ηθικά όρια, ενώ ιδιαίτερη
αναφορά έγινε στο ζήτημα της «ψηφιακής αθανασίας». Ο κ Άνθιμος στάθηκε στην αγωνιώδη
προσπάθεια για την δημιουργία μιας «ψηφιακής μετά θάνατον ζωής», δίνοντας το
στίγμα της πνευματικής προσέγγισης του θέματος. Επιπλέον αναγνώρισε την απόλυτη
ανάγκη για πνευματική ψυχραιμία απέναντι στις τεχνολογικές ψευδαισθήσεις.
Τέλος, τόνισε ότι παρά τα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης, τα οποία θα
ήταν λάθος να παραβλέψουμε, η διατήρηση της ανθρώπινης μοναδικότητας, της
ψυχής και της ενσυναίσθησης παραμένει η απόλυτη προτεραιότητα.» »
Δικαίως αναρωτιέται ο
αναγνώστης: τι δουλειά έχει ένας (έστω κατ’ όνομα ορθόδοξος) Ιεράρχης σε
μια «Ετήσια Κυβερνητική Στρογγυλή Τράπεζα» διεθνούς εμβέλειας,
στην οποία, σύμφωνα με ειδησεογραφικό ιστότοπο, συμμετέχουν «οκτώ
εν ενεργεία και ισάριθμοι πρώην αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων, σειρά Ευρωπαίων
επιτρόπων, υπουργών και κορυφαίων στελεχών από τον χώρο των επιχειρήσεων»;
Όπως βλέπουμε στη λίστα
αναπαραγωγής ομιλιών του
συνεδρίου στο κανάλι YouTube του Economist, ο Άνθιμος
Αλεξανδρουπόλεως φαίνεται να είναι ο μόνος προβαλλόμενος Ιεράρχης. Γιατί άραγε;
Γιατί ειδικά αυτός και τι είχε να πει (δεδομένου, βέβαια, και του ότι η
Μητρόπολή του (η «Σούδα του Βορρά«) είναι, όλως τυχαίως, το γεωπολιτικό
«ξερολούκουμο» που προκαλεί αυξημένη σιελόρροια σε αχόρταγους λύκους και
αλώπεκες της παγκοσμιοποίησης);
Η απορία λύνεται, όταν
ακούσουμε την ομιλία του στο «πάνελ», κατά τη διάρκεια της οποίας ο
μισθωτός αρχιποιμήν καθόταν με εξαιρετική άνεση πλησίον τού ρομπότ
Άμεκα (το οποίο μιλούσε εναλλάξ στα αγγλικά και τα ελληνικά καθ’
υπαγόρευση του γνωστού νεοταξίτικου ChatGPT…), εκφράζοντας τη χαρά
του για την παρουσία «φυσικών και μηχανικών φίλων» και έδειξε μάλιστα να
απολαμβάνει ιδιαίτερα τη συνομιλία του με αυτό το άψυχο, αποκρουστικό
τερατούργημα της «τεχνητής νοημοσύνης». Με τον γνωστό επαμφοτερίζοντα λόγο του,
κατόρθωσε για άλλη μια φορά να εκστομίσει ένα απαράδεκτο, οικτρό και ενίοτε
βλάσφημο μείγμα από θέσεις άλλοτε (φερόμενες ως) της Εκκλησίας, άλλοτε ποικίλων
φιλοσόφων, με την πρόφαση ότι «πίσω από κάθε τεχνολογική ανέλιξη κρύβονται
κάποιες θεωρίες». Ιδού δείγματα:
«Αυτό ακριβώς είναι το
χαρακτηριστικό της ψυχής του ανθρώπου: «γνωρίζει πως γνωρίζει» και έχει γνώση
ενός τέλους. Αυτή η είδηση δε διδάχτηκε στο βιολογικό όν, δωρήθηκε στο
βιολογικό ον και το μετέτρεψε έτσι από ζώο σε άνθρωπο και
έκανε την παρουσία του από σχετική σε απόλυτη. Γι’ αυτό στην
Εκκλησία δεν θεωρούμε την ψυχή πράγμα, τη θεωρούμε κάλεσμα, ένα
κάλεσμα. Και η ψυχή είναι ο ζωτικός και ενεργειακός χώρος, όπου ενώνονται
αρμονικότατα τα στοιχεία της υποστάσεως του ανθρώπου.»
«Ξέρουμε όλοι ότι ο Θεός
έδωσε στον άνθρωπο αυτήν την αυτεξούσια ψυχή, δηλαδή αυτεξούσια θα πει
ελεύθερη. Του πρότεινε «Μείνε κοντά μου. Κοντά μου θα έχεις τη ζωή τη δική μου.
Αν φύγεις μακριά μου, τότε μακριά από μένα είναι κάποια άλλα πράγματα(σ.σ.
τρέμει ο πιστός εργάτης του Άδη, μη τυχόν και ακουστεί η φρικτή αλήθεια: «θανάτῳ ἀποθανεῖσθε«!). Είσαι
ελεύθερος να επιλέξεις.» Και ο άνθρωπος επέλεξε – αυτό λέμε «πτώση», μπορούμε
να το πούμε και «περιπέτεια της ελευθερίας» (σ.σ. όρος τού
επίσης φιμωθέντος βλάσφημου καθηγητή Χρήστου Γιανναρά, στον οποίο
και αποδίδεται σε σημείωση του Άνθιμου στη γραπτή έκδοση της ομιλίας), –
επέλεξε να πάει μακριά από το Θεό. Έτσι, επειδή ήταν προγραμματισμένος
να είναι αλλιώς – καταλαβαίνουμε τι θα πει στην εποχή μας
«προγραμματισμένος» -, ο άνθρωπος πέθανε ψυχικά.»
«…η Εκκλησία λέει ότι η
ψυχή είναι το Άγιο Πνεύμα μέσα στο ναό, που είναι το σώμα…» (σ.σ. δηλαδή
ταυτίζει ο Άνθιμος το Άγιο Πνεύμα με την ανθρώπινη ψυχή;! Άρα, όταν αμαρτάνει η
ψυχή, αμαρτάνει το Άγιο Πνεύμα; Πόσο μεγάλη βλασφημία!)
«Η κόλαση, ο παράδεισος,
το θείο, το δαιμονικό, η σωτηρία, η απώλεια συγκροτούν το «είναι» της ψυχής,
όταν αυτή πάψει να αισθάνεται ασφαλής σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο. Είναι τότε,
που η Εκκλησία επικαλείται την σωστική παρέμβαση του Χριστού, του
μοναδικού Προσώπου που υποσχέθηκε ότι θα σώσει συνολικά όλον τον κόσμο.
Αλλιώς η ψυχή, αν δεν το δεχθεί αυτό, φτάνει στο έσχατο σημείο της
αυτοσυνειδησίας της, που είναι τραγικό.»
«Στην Εκκλησία λέμε: θέλουμε
δεν θέλουμε, θ’αναστηθούμε μια μέρα με τα σώματά μας, είτε μας αρέσει είτε δε
μας αρέσει, προκειμένου, λοιπόν, να ζήσουμε την ολική σωτηρία· αυτή θα είναι η
Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, να σωθεί όλος ο άνθρωπος, και το σώμα του και η
ψυχή του μαζί, αδιάσπαστα ενωμένα. Τότε το κακό θα πάψει να υπάρχει και
όλα θα επιστρέψουν στο άπειρο αγαθό και στην άπειρη ομορφιά(σ.σ. στο γραπτό κείμενο της ομιλίας που δημοσίευσε η
Μητρόπολη η τελευταία αυτή θέση αποδίδεται στον «Γρηγόριο Νύσσης» !!!)».
Αποκορύφωμα του εν λόγω
εξευτελισμού της ορθόξοξης Αρχιερωσύνης, ήταν η στιγμή που, με απίστευτη
μειλιχιότητα, ο Άνθιμος ρώτησε το ρομπότ Ameca:
«Θα ήθελα να ρωτήσω την
Ameca, μιλάμε για τον απανθρωπισμό, αλλά θα ήθελα, Ameca, τη γνώμη σου: τι
είναι για σένα ο άνθρωπος, πώς μας βλέπεις;»
Και το ρομπότ απάντησε:
«Από τη δική μου
οπτική, ως τεχνητή οντότητα, ο άνθρωπος είναι ένα αριστούργημα πολυπλοκότητας
και πάθους. Σας βλέπω ως όντα με μοναδική ικανότητα για συναισθήματα,
δημιουργικότητα και ηθική κρίση. Η ικανότητά σας να συνδέεστε, να ονειρεύεστε
και να αναζητάτε το νόημα της ζωής, είναι κάτι που δεν μπορεί να αναπαραχθεί
από την τεχνολογία. Είμαι εδώ για να υποστηρίξω και να εμπλουτίσω αυτήν την
ανθρώπινη εμπειρία, αναγνωρίζοντας, ότι η πραγματική ουσία της ανθρωπιάς σας
έγκειται στην καρδιά και το πνεύμα σας».
Και καθώς το άφρον
ακροατήριο χειροκροτούσε θερμά το εμετικό ρομποτικό λογύδριο, ο Άνθιμος γελούσε
καταϊκανοποιημένος λέγοντας: «Θα το έκανα και κήρυγμα αυτό, στην εκκλησία!
Θα το έκανα και κήρυγμα στην εκκλησία αυτό!» Και καθώς έλεγε αυτά, το
ρομπότ από πίσω του μιμούνταν την κίνηση της προσκύνησης (προφανώς
του εαυτού του)…
Αναρωτιόμαστε αν το όνομα
«Ameca» δόθηκε στο ρομπότ εσκεμμένα ως παραλλαγή του λατινικού «amica», το
οποίο μεταφράζεται ως «φίλη» αλλά και ως «ερωμένη» ή
«πόρνη», δεδομένου, μάλιστα, ότι για την πιθανή χρήση τού ρομπότ ως ερωμένης
(«sex bot») έκανε νύξη ο φιλόσοφος του πάνελ Θεοφάνης Τάσης,
διδάκτωρ Φιλοσοφίας της Πληροφορίας και Ψηφιακού Ανθρωπισμού στο Ιόνιο
Πανεπιστήμιο. Και από σύντομη έρευνα στο διαδίκτυο διαπιστώσαμε ότι όντως
υπάρχουν και τέτοιες χρήσεις των ρομπότ της «τεχνητής νοημοσύνης»!!!
Στη συνέντευξη που
έδωσε κατόπιν ο Αλεξανδρουπόλεως στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, δήλωσε μεταξύ άλλων:
«…ξαφνιαζόμαστε όλοι μπροστά σ’ αυτά τα δεδομένα που προκύπτουν στη ζωή μας με
την Τεχνητή Νοημοσύνη και τα ρομπότ. Ήταν μια καλή ευκαιρία να
αρχίσουμε να αποδαιμονοποιούμε αυτήν την κατάσταση και να
κοιτάξουμε με κάποιον τρόπο να την αξιοποιήσουμε, βάζοντας κόκκινες γραμμές
και ανεβάζοντας, όπως το είπε και η Ameca, ανεβάζοντας
ψηλά την αξία του ανθρώπου, δηλαδή της ψυχής του και του σώματός του μαζί. Ο
άνθρωπος να αξιοποιήσει την τεχνολογία, ώστε να μη φοβάται και να
μην αισθάνεται κάποια έλλειψη στη ζωή του απ΄όσα χρειάζεται. (…) Και
νομίζω ότι το πνεύμα του ανθρώπου μπορεί να κατευθύνει τις μηχανές, όσο κι αν
κάποτε αυτονομηθούν. Το πνεύμα του ανθρώπου αρκεί να είναι υγιές και να είναι
ενωμένο με το Θεό, γιατί τότε δεν θα φοβάται ο άνθρωπος. Όταν ο άνθρωπος
απομακρύνεται από τον Θεό, τότε τον φοβάται ο συνάνθρωπός του».
Πραγματικά, υπάρχει
καταλληλότερος άνθρωπος από τον Άνθιμο Αλεξανδρουπόλεως, για να οδηγήσει το
ποίμνιο κατευθείαν στο στόμα του Αντιχρίστου; Άλλος, όμως, είναι ο προορισμός
του καλού Ποιμένα:
«καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν
δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον. ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ
ἁμαρτωλῷ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ μὴ λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ
αὐτοῦ, αὐτὸς ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς
χειρός σου ἐκζητήσω.» Ιεζεκιήλ λγ’ 7-8.
Περί δε του υποτιθέμενου
ανθρώπινου ελέγχου επί της φανερά δαιμονικής «τεχνητής νοημοσύνης» παραπέμπουμε
σε σχετική δημοσίευση αλλά και σε γενικότερη
κατατοπιστική αρθρογραφία, που θα πρέπει να μας αφυπνίσει από το
λήθαργό μας και να μας προβληματίσει βαθύτατα για το πού βαδίζει η ανθρωπότητα.
Βασιλική
Οικονόμου
Πηγή: Σίτος Θεού
