Aνακοίνωση της Εκτάκτου Διπλής Ιεράς Συνάξεως Αγίου Όρους, περί του προς ψήφιση νομοσχεδίου «Ἰσότητα στὸν πολιτικὸ γάμο. Τροποποίηση τοῦ Ἀστικοῦ κώδικα καὶ ἄλλες διατάξεις»

ΚΑΡΥΑΙ ΤΗι 26.1./8.2.2024

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΔΙΠΛΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΘΩ

 

 

     

Μὲ ἀφορμὴ τὴν κατάθεση τοῦ νομοσχεδίου «Ἰσότητα στὸν πολιτικὸ γά­μο. Τροποποίηση τοῦ Ἀστικοῦ κώδικα καὶ ἄλλες διατάξεις» γιὰ ψήφιση ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Βουλὴ, συνῆλθαν στὶς Καρυές, σήμερα 8.2.2024, οἱ 40 Καθηγούμενοι καὶ Ἀντιπρόσωποι τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ λόγῳ τῆς μείζονος καὶ ἰδιαζούσης σοβαρότητος τοῦ θέματος ἀποφάσισαν νὰ ἀπευθυνθοῦν μὲ τὴν παροῦσα ἀνακοίνωση σὲ κάθε καλοπροαίρετο ἄνθρωπο καὶ νὰ συμπαραστα­θοῦν στὴν ἀγωνία καὶ τὸν ἀγώνα τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν προστασία τοῦ πυρήνα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.

     Τὸ νομοθέτημα, ὅπως προβλέπει τὸ σχέδιο νόμου, ἐνῶ θέλει νὰ διασφα­λίσει τὴν ἀρχὴ τῆς ἰσότητος μέσῳ τῆς σύναψης «γάμου» σὲ πρόσωπα τοῦ ἰδίου φύλου καὶ ἀκόμη τὴν προστασία ἀπὸ διακρίσεις, καταστρατηγεῖ θεμελιώδεις ἀρχὲς τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως καὶ θανατώνει τὴν δυνατότητα τῆς ζωῆς καὶ τῆς φυσιολογικῆς ἀναπτύξεως τοῦ παιδιοῦ. Διαλύεται ὄχι ἡ ἀνθρώπινη οἰκογέ­νεια, ἀλλὰ ὁλόκληρη ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη.

     Ἀλήθεια πῶς λειτουργεῖ ἡ ζωή; Ὁ καθένας μας προέρχεται ἀπὸ μία μη­τέρα καὶ ἕνα πατέρα, σύμφωνα καὶ μὲ τὴν ἀπόκριση τοῦ Χριστοῦ: «οὐκ ἀνέγνω­τε ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ’ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς;» (Ματθ. 9, 4). Ἡ θεσμοθέτηση «γάμου» μεταξὺ προσώπων τοῦ ἰδίου φύλου εἶναι ἀνατροπὴ τοῦ χριστιανικοῦ γάμου καὶ τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας καὶ ἔχει ἀπορριφθεῖ ἀπὸ τὴν σύνολη ἐκκλησιαστικὴ παράδοση καὶ ἀντιμετωπίζεται μὲ τὴν μετάνοια, ἡ ὁ­ποία εἶναι ἀλλαγὴ τρόπου ζωῆς. Ἐπίσης, τὸ ἔμβρυο κυοφορεῖται ἐννέα μῆνες καὶ γεννιέται. Τὸ νεογνὸ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι τὸ πιὸ ἀσθενὲς νεογέννητο τῆς κτίσεως. Δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτε. Ἐὰν δὲν τὸ φροντίσει ἡ μάνα του, δὲν τὸ θηλάσει, πέθανε… Ὁ Θεὸς δίνει τὴν εὐθύνη στοὺς γεννήτορες νὰ συμπράξουν στὴν διαμόρφωσή του καὶ νὰ γίνουν μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο συνδημιουργοὶ τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν τυχὸν τὸ νεογέννητο στρέψει τὸ βλέμμα πρὸς τὴν μητέρα καὶ θέλει θηλασμό, καὶ στὴν θέση της βρίσκεται κάποιος ἄλλος, συγχέει τὶς πληροφορίες, παραμορφώνεται, ἀτιμάζεται. Τὸ χρέος σεβασμοῦ σὲ ἕνα νέο πλάσμα ἀπαιτεῖ θυσία γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀναπτυχθεῖ φυσιολογικά, νὰ χαρεῖ τὴν ζωή του. Δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος ἑνώσεως καὶ ἀναπτύξεως τοῦ ἀνθρώπου.

     Μετὰ ἀπὸ ἐννέα μῆνες γεννιέται σὲ μία εὐρύτερη μήτρα, ποὺ εἶναι τὸ οἰ­κογενειακὸ περιβάλλον, καὶ ἀρχίζει μία ἄλλη πλάση τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ παι­διοῦ, μέσα στὴν οἰκογένεια. Γνωρίζει τὴν μητέρα σὰν τὴν γυναῖκα ποὺ τὸ θηλά­ζει καὶ τὸ τρέφει μὲ τὸ γάλα της καὶ τὸ περιποιεῖται. Γνωρίζει τὸν πατέρα σὰν τὸν ἄνδρα ποὺ τὸ ἀγαπᾶ καὶ τὸ φροντίζει μὲ τὸν τρόπο του. Παίρνει δύναμη πνευματικὴ καὶ σωματικὴ ἀπὸ τὸν ἀμοιβαῖο σεβασμὸ τοῦ πατέρα καὶ τῆς μητέ­ρας γιὰ νὰ προχωρήσει στὴν δεύτερη φάση ποὺ περνᾶ στὴν παιδικὴ ἡλικία, πάει στὴν ἐφηβική, προχωρεῖ ἐλεύθερο μέσα στὴν κοινωνία καὶ δέχεται τὴν ἀγωγὴ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ τόπου του. Ὁ Θεὸς φτιάχνει τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ ζήσει, ὄχι γιὰ νὰ πεθάνει∙ οὔτε νὰ πεθάνει στὴν μήτρα τῆς μητέρας του, οὔτε στὴν μη­τρα τῆς παιδικῆς ἡλικίας, οὔτε στὴν μήτρα τῆς ἱστορίας. Συμμετέχει στὸ θαῦμα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ ζήσει καὶ νὰ ἀναληφθεῖ στὴν αἰώνια ζωή. Κι αὐτό, μὲ τὴν χάρη τοῦ Πνεύματος τὸ κάνει ἡ Ἐκκλησία, δι’ ἧς «νεουργεῖται καὶ θεουργεῖται ἡ σύμ­πασα». Κι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν τελικὴ μήτρα, ἡ ὁποία πλάθει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν ἑτοιμάζει νὰ γεννηθεῖ στὸν χῶρο τῆς καινῆς πολιτείας, στὰ «σκηνώματα» τὰ ἀ­γαπητὰ καὶ ποθούμενα τῆς ἐλευθερίας τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς καὶ ὁ λόγος, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄν­θρωπο. Αὐτοὶ ποὺ ἀπελευθερώθηκαν καὶ γεννήθηκαν πέρα ἀπὸ τὴν μήτρα τῆς ἱ­στορίας, δηλαδὴ στὴν χάρη τῆς αἰώνιας ζωῆς, ὑπάρχουν, προσεύχονται καὶ μᾶς συγκρατοῦν ὅλους στὴν ζωή, καὶ ἀποτελοῦν τὸν πολικὸ ἀστέρα, ὅπου κατευθύ­νεται ἡ ἀνθρωπότης.

     Ἡ ἐπιχειρούμενη ὕβρις, μὲ τὴν ἀρχικὴ ἔννοια τῆς λέξεως, ἀποτελεῖ ἄρ­νηση τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου, ἀποσάθρωση στὰ θεμέλια τοῦ οἰκοδομήμα­τος τῆς ἀνθρωπότητος. Δὲν θίγεται μόνο τὸ εὐαγγέλιο καὶ ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία. Ἀποδομεῖται τὸ σύμπαν. Εἴτε εἶσαι πιστὸς εἴτε ἄπιστος, θὰ γεννηθεῖς μὲ τὸν ἴ­διο τρόπο. Ὅταν αὐτὰ τὰ ἀλλοιώνεις, στὴν οὐσία ἀποφασίζεις ἕνα ἀργὸ ἀλλὰ σίγουρο θάνατο τῆς ἀνθρωπότητος.

    Ὅταν παντρεύονται στὴν ἐκκλησία, ἄνδρας καὶ γυναῖκα, παίρνουν τὴν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας καὶ εὐχὲς γιὰ πολυτεκνία καὶ καλλιτεκνία. Ὁ ἀληθινὸς χαρακτήρας τοῦ γάμου φανερώνεται μὲ ἐνάργεια μὲ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὸν γάμο τῆς Κανᾶ, διότι «τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν» κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο. Αὐτὸς ὁ «γάμος», ποὺ προωθεῖται σήμερα, ὁδηγεῖ στὸ ἀδιέξοδο.     Ἑτοιμάζονται πλάσματα τραυματισμένα, ἀνάπη­ρα. Σεβαστεῖτε τὴν φύση τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὸ ποὺ γεννήθηκε ἀπὸ τὴν μήτρα τῆς μητέρας του, ἀνεξάρτητα φυλῆς, γλώσσας καὶ πίστεως, ἔχει ἀνάγκη νὰ τὸ θηλά­σει ἡ μητέρα του.

   Οἱ σκέψεις αὐτὲς δὲν εἶναι ἀποκύημα φαντασίας, ἀλλὰ στηρίζονται στὴν Γραφὴ καὶ τοὺς Ἀποστόλους, στὴν Παράδοση καὶ τὶς ἀποφάσεις τῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι θέσπισαν ὅρους γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ ἱεροὺς κανόνες, ποὺ κα­θορίζουν τὰ ὅρια μέσα στὰ ὁποῖα πρέπει νὰ κινοῦνται ὅλα τὰ μέλη της. Ἰδιαίτε­ρα ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶναι σαφής, ὅταν τονίζει ἐμφατικά: «ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν; μὴ πλανᾶσθε∙ οὔτε πόρνοι οὔτε εἰ­δωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ κληρονο­μήσουσιν» (Α΄ Κορ. 6, 9-10).

    Ταυτόχρονα ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει τὴν ἀποστολή της, ποιμαίνει καὶ θε­ραπεύει, ὥστε ὅλοι οἱ πιστοὶ νὰ ζοῦν σὲ κοινωνία μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀ­δελφούς τους, νὰ τοὺς διακρίνει ἡ ἀνιδιοτελὴς ἀγάπη καὶ φιλαδελφία.

    Ὁ Θεὸς ἀγαπᾶ ὅλους μας, δικαίους καὶ ἀδίκους, ἁγίους καὶ ἁμαρτω­λούς. Αὐτὸ κάνει καὶ ἡ Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ ἀποκλείει κανέναν, ὅπως αὐτὸ φα­νερώνεται μέσα σὲ ὅλη τὴν ἱστορία τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς καὶ τῶν ἀνθρώπι­νων ἀδυναμιῶν. Ἡ Ἀγάπη βασιλεύει. Εἶναι ντροπὴ γι’ αὐτοὺς ποὺ κάνουν αὐτὰ τὰ νομοσχέδια καὶ θεωροῦν φυσικὴ αὐτὴ τὴν ἐξέλιξη. Ἐνθαρρύνουμε καὶ ἐ­παινοῦμε ὅσους προκρίνουν τὴν φωνὴ τῆς συνειδήσεως ἔναντι τῆς τυχὸν κομμα­τικῆς πειθαρχίας καὶ εἴμαστε συνοδοιπόροι εἰς τὸν ἀγῶνα τους.

   Ὡστόσο, ὑπάρχει ἡ ὑγεία τῆς ζωῆς τοῦ σώματος τῆς ἀνθρωπότητος ποὺ ἀποβάλλει ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐπιχειροῦν νὰ ἀλλοιώσουν τὴν ἀληθι­νὴ ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου. Ὑπάρχει Ἐκεῖνος ποὺ διευθύνει τὰ πάντα. Αὐτὸς ποὺ ἔκανε τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄνθρωπο, γιὰ νὰ ζήσει στὴν αἰωνιότητα καὶ νὰ ὑ­πάρχει, Αὐτὸς ὑπάρχει καὶ μᾶς προστατεύει, παρουσιάζεται σὰν ἀδύνατος καὶ ἀνύπαρκτος. Σὲ Αὐτὸν θὰ προσκρούσουν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ ἀλλοιώσουν τὴν ζωή. Ἴσως νὰ μὴν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ βιασύνη καὶ ἡ ἐπιμονὴ γιὰ τὴν ψήφιση τοῦ νομοσχεδίου φανερώνει ἀδυναμία καὶ εἶναι εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ποὺ ὑποτίθεται ὅτι θέλουν νὰ προστατεύσουν. Μόνο ἀπὸ σε­βασμὸ σὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἐκφράζουμε καὶ τονίζουμε μὲ τρόπο ἐμφα­τικὸ τὶς ἀρχὲς τῆς ζωῆς.

Εἶναι μεγάλο τὸ ἔγκλημα. Ἀσελγοῦν στὴν ἀνθρώπινη φύση, διότι στὴν οὐσία σταματοῦν τὴν φυσιολογικὴ ἀνάπτυξη καὶ ἀνεπίγνωστα, καταστρέφουν τὸν ἄνθρωπο. Ἀλλὰ ὑπάρχει Αὐτὸς ποὺ δημιούργησε τὰ πάντα ἀπὸ ἀγάπη καὶ σοφία καὶ παρακάμπτει τι ἀδυναμίες μας καὶ ὁδηγεῖ τὰ πάντα εἰς ἀγαθὸν τέλος.

 

Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ Ἐκτάκτῳ Διπλῇ Ἱερᾷ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καὶ Προϊστάμενοι

τῶν εἴκοσιν Ἱερῶν καὶ Εὐαγῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.

 Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας:

 Η woke ατζέντα κατασκευάζει νέα γλώσσα – Ας μάθουν απ’ την Ελληνική τι εστί γάμος, γονέας και οικογένεια

 

·      Σε μια εποχή που τα νοήματα διαστρέφονται και οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους, η σοφία της ελληνικής γλώσσας βάζει τα πράγματα στη θέση τους

 

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας που αποτελεί η 9^η Φεβρουαρίου, είναι ευκαιρία να ανακαλέσουμε τη σημασία μιας σειράς λέξεων που σήμερα κακοποιούνται βάναυσα από την αποδομητική ατζέντα της Woke δικτατορίας.

Στο προφητικό βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ: «1984» το ολοκληρωτικό καθεστώς του «Μεγάλου Αδερφού» είχε αντικαταστήσει την κανονική γλώσσα με μια παραποιημένη παραλλαγή της, που ονομαζόταν «Νέα Ομιλία».

Προκειμένου να επιβληθεί η «Νέα Ομιλία», γινόταν συστηματική καταστροφή λέξεων, ουσιαστικών, ρημάτων και επιθέτων. Υπήρχε απαγόρευση όλων των ανεπιθύμητων λέξεων και των συνωνύμων τους. Και γινόταν αντικατάσταση λέξεων με το αντίθετο νόημα απ’ ότι είχαν.

Έτσι για παράδειγμα, το υπουργείο που διεξήγαγε πολέμους, ονομαζόταν υπουργείο Ειρήνης. Το υπουργείο ψευδούς προπαγάνδας, ονομαζόταν υπουργείο Αλήθειας. Το υπουργείο που αναλάμβανε τον βασανισμό των αντιφρονούντων, ονομαζόταν υπουργείο Αγάπης. Το υπουργείο που διαχειριζόταν την τεχνητή πείνα, ονομαζόταν υπουργείο Αφθονίας.

Αν μας θυμίζουν κάτι όλα αυτά, είναι ακριβώς διότι τα βιώνουμε σήμερα.

Όλα τα λεξικά της «Παλαιάς Ομιλίας» (της κανονικής γλώσσας δηλαδή) είχαν απαγορευτεί και επιτρεπόταν μόνο το λεξικό της «Νέας Ομιλίας», το οποίο λιγόστευε το λεξιλόγιό του από έκδοση σε έκδοση, όπως και τον αριθμό των σελίδων του. Και αυτό γινόταν για να διαγραφούν από τη μνήμη των ανθρώπων οι «άχρηστες αποχρώσεις των εννοιών». Η λέξη έχει έννοια, η έννοια δημιουργεί νόημα, το νόημα γεννά σκέψη, και η σκέψη οδηγεί σε συνειρμούς και συμπεράσματα. Απαγορευμένα πράγματα για τον «Μεγάλο Αδερφό» δηλαδή, που καταδίκαζε το «έγκλημα της σκέψης» με φυλάκιση και βασανιστήρια.

Όλα τα λογοτεχνικά έργα των αιώνων και όλα τα έντυπα του Τύπου που είχαν κυκλοφορήσει ποτέ, λογοκρίνονταν και διαμορφώνονταν στα πρότυπα της «Νέας Ομιλίας» (υπάρχει σχετικό άρθρο μας για το θέμα της λογοκρισίας στη λογοτεχνία σήμερα).

Ένα βασικό δόγμα ελέγχου των μαζών που χρησιμοποιούσε ο «Μεγάλος Αδερφός», ήταν η «διπλή σκέψη». Όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Όργουελ, η «διπλή σκέψη είναι η ικανότητα να έχεις ταυτόχρονα δύο πεποιθήσεις αντιφατικές μεταξύ τους και να παραδέχεσαι και τις δύο». Με τη «διπλή σκέψη» πείθεις τον εαυτό σου ότι η αλήθεια δεν έχει παραβιαστεί, ενώ στην πραγματικότητα έχει γίνει ακριβώς αυτό. Μιλάμε δηλαδή για τον θάνατο της κριτικής σκέψης, ενός βασικότατου νοητικού εργαλείου για την επιβίωση του ανθρώπου.

Με τη «διπλή σκέψη», το πατερναλιστικό κράτος μπορεί να αλλάζει την αντικειμενική αλήθεια κατά το δοκούν. Ακόμα χειρότερα, δεν υπάρχει καν αντικειμενική αλήθεια για τον «Μεγάλο Αδερφό». Υπάρχει μια κατασκευασμένη «αλήθεια» που αποφασίζεται από τη νεοταξική ελίτ και ανακοινώνεται στον κόσμο ως αναντίρρητο δόγμα. Και με τον κόσμο να έχει απωλέσει την ικανότητα κριτικής σκέψης, δεν έχει καμία σημασία για τους εξουσιαστές αν αυτή η αλήθεια καταρρίπτεται με εκατοντάδες επιχειρήματα ή αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη.

Μπορούμε να αναφέρουμε αρκετά παραδείγματα του σήμερα, για τρανταχτές περιπτώσεις που επιβάλλεται η «διπλή σκέψη» και παραποιούνται τα νοήματα των λέξεων. Η ΛΟΑΤΚΙ+ ατζέντα βρίθει από αλλοιωμένες λέξεις και νεολογισμούς που διαμορφώνουν μια «Νέα Ομιλία». Αυτές τις εβδομάδες που συζητείται το κατάπτυστο νομοσχέδιο των γκέι γάμων και υιοθεσιών, έχουμε έναν κατακλυσμό από παραχαραγμένες λέξεις που πλασάρονται στο κοινό για να αλλαχτεί το διαχρονικό νόημά τους.

 

Ελληνική γλώσσα vs «Νέας Ομιλίας»

 

Ας πάρουμε ως πρώτο παράδειγμα τη λέξη «γάμος». Μιλούν σήμερα για «γάμο» ομοφυλοφίλων και διαστρέφουν μια αλήθεια χιλιάδων ετών.

Ο γάμος προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «γαμέω-ῶ», δηλαδή έρχομαι εις γάμου κοινωνία (ή προβαίνω σε γενετήσια πράξη), νυμφεύομαι, συνδέομαι με τα ιερά δεσμά του γάμου με μια γυναίκα ως νύφη μου. Ο άνδρας λέμε ότι νυμφεύεται και η γυναίκα ότι παντρεύεται. Το «παντρεύομαι» προκύπτει από το Υπό + ανήρ, δηλαδή η γυναίκα τίθεται υπό την προστασία του ανδρός.

Από τον γάμο προκύπτει και το «γαμπρός», δηλαδή ο άντρας που είναι συνδεδεμένος με γάμο με μία γυναίκα. Η λέξη γάμος συνδέεται και με τον «γαμέτη», που σημαίνει σύζυγος και με τη «γαμετή» που είναι η έγγαμος γυναίκα. Ταυτόχρονα αυτό το αξίωμα της ψυχοσωματικής αλληλοσυμπλήρωσης αρσενικού και θηλυκού που είναι τόσο αρχαίο όσο ο άνθρωπος, η σοφή μας γλώσσα έχει προβλέψει να το μεταφέρει και στις έννοιες της βιολογίας. Ο θηλυκός γαμέτης είναι το ωάριο και ο αρσενικός γαμέτης είναι το σπερματοζωάριο.

Ο γάμος λοιπόν δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από την «ανδρός και γυναικός συνάφεια, συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία», όπως υπέροχα είχε διατυπώσει ο Ρωμαίος νομοδιδάσκαλος Μοδεστίνος.

Ας δούμε και τη λέξη «ζευγάρι». Είναι ο συνδυασμός δύο στοιχείων που αποτελεί ένα ΣΥΝΟΛΟ. Συγκεκριμένα είναι δύο στοιχεία που αλληλοσυμπληρώνουν έναν σκοπό. Η λέξη «ζευγάρι» μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δύο πανοποιότυπες μονάδες, σε περίπτωση που αναφερόμαστε σε ζεμένα ζώα (π.χ. ένα ζευγάρι βόδια) ή αντικείμενα (π.χ. ένα ζευγάρι κάλτσες). Όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους, η λέξη «ζευγάρι» αναφέρεται σε δύο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ πρόσωπα, άντρα και γυναίκα, που έχουν συζυγική ή ερωτική σχέση. Ακόμη, αναφέρεται σε ένα χορευτικό ντουέτο, πάλι ανδρός και γυναικός.

Από τη λέξη «ζευγάρι» προκύπτει και το «ζευγαρώνω», το οποίο έχει την έννοια της διαδικασίας ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ των θηλαστικών. Επιπλέον έχουμε και τη σχετική λέξη «σύζευξη», δηλαδή συναρμογή, συνένωση δύο στοιχείων που δημιουργούν ένα ενιαίο σύνολο.

Πάμε και στη λέξη «φύλο». Το φύλο σε καμία των περιπτώσεων και σε καμία επιστήμη, δεν είναι προσωπική επιλογή. Το φύλο είναι ένα διμορφικό, έμφυτο χαρακτηριστικό που ορίζεται σε σχέση  με τον βιολογικό ρόλο ενός οργανισμού στην αναπαραγωγή. Το φύλο είναι αποκλειστικά βιολογικό χαρακτηριστικό που δεν μεταβάλλεται και δεν επιδέχεται «ερμηνείας». Δεν υπάρχει «κοινωνικό φύλο», υπάρχει μόνο κοινωνική παράνοια. Όπως δεν μπορούμε να κάνουμε υποκειμενική ερμηνεία στο νόμο της βαρύτητας ή την αρχή της αδράνειας, έτσι δεν μπορούμε να προσαρμόζουμε τα αξιώματα της βιολογίας στη φρενοβλάβεια μας.

Το «κοινωνικό φύλο» είναι ένας αυθαίρετος, καταχρηστικός και αντιεπιστημονικός νεωτερισμός που επινοήθηκε για να δώσει ψευδοεπιστημονικό κύρος στις σεξουαλικές διαταραχές. Τελεία.

Πάμε στη λέξη «οικογένεια». Προέρχεται από τη λέξη Οίκος + Γένος, δηλαδή η γενιά που διαμένει στο ίδιο σπίτι. Το γένος αποτελείται από το σύνολο των απογόνων μιας γέννας, δηλαδή μιας μητέρας που έφερε στον κόσμο παιδιά. Από το «γεν-» του γένους και της γέννας, μέσω μετάπτωσης του φωνήεντος, προέκυψε το «γον-» και έτσι έχουμε το «γονέας» και  το «γόνος», που σχετίζεται και με το «γόνιμος».

Επομένως η λέξη «οικογένεια» και η λέξη «γονέας», είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ετεροφυλοφιλία και το γένος. Οποιαδήποτε ομοφυλοφιλική σχέση παρακάμπτει αυτό το αξίωμα, καταφεύγει και πάλι στη θεμελιώδη πράξη μιας ετεροφυλόφιλης ένωσης για να κλέψει τον καρπό της και να δημιουργήσει ένα κακέκτυπο «οικογένειας».

Ας πάμε και στη λέξη «υιοθεσία». Η ορθοπολιτική «γκεστάπο» την αντικαθιστά σήμερα με τη λέξη «τεκνοθεσία», διότι αναφέρεται μόνο ο «υιός» και άρα είναι… σεξιστική. Εδώ και πολλές δεκαετίες έχει σβήσει από τη συνείδηση του λαού η αρσενική «χροιά» από τη λέξη «υιοθεσία». Η κοινωνία τη χρησιμοποιούσε χωρίς καμία αίσθηση διάκρισης, και για αγόρια και για κορίτσια. Η ενοχοποίηση της λέξης προήλθε από την ετυμολογική υστερία που προωθεί η woke ατζέντα. Αν είναι να κάνουμε «τεκνοθεσία» το «υιοθεσία», τότε να λέμε και «η κυβέρνηση… τεκνοθέτησε τα μέτρα στήριξης». Να λέμε «τεκνοθετώ μια άποψη». Καταλαβαίνει κανείς σε τι γελοιότητες μας οδηγεί αυτή η νοοτροπία.

 

Ζήτημα επιβίωσης

 

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε αρκετές λέξεις ακόμα που κατακρεουργούνται αγρίως σήμερα, αλλά η σύνδεσή μας με την ελληνική γλώσσα δεν είναι θέμα ενός άρθρου ή δέκα άρθρων ή εκατό βιβλίων. Είναι ζήτημα προσωπικής μας ευαισθητοποίησης, διαρκούς μελέτης και παρατήρησης αυτού του πάνσοφου ζωντανού οργανισμού που λέγεται ελληνική γλώσσα. Στα ελληνικά μας έχουν παραδοθεί όλες οι απαντήσεις για κάθε θέμα που μπορεί να μας απασχολεί. Η εννοιολογία είναι μια ισχυρότατη πνευματική ασπίδα, απέναντι στον παραλογισμό που ζώνει την κοινωνία μας.

Το να διατηρήσουμε τον δεσμό μας με τη γλώσσα μας και τα διαχρονικά νοήματά της, είναι ζήτημα επιβίωσης, εθνικής, κοινωνικής και προσωπικής. Οι αυταρχικές εξουσίες γνωρίζουν καλά ότι η εξαχρείωση του ανθρώπου επιτυγχάνεται με την καταστροφή και τον έλεγχο του λεξιλόγιού του. Στενεύοντας το λεξιλόγιο, στενεύουν τα όρια της σκέψης και χάνεται η ικανότητα της κρίσης και της βούλησης.

«Στην τελική εκδοχή της Νέας Ομιλίας, όλη η θεωρία του καλού και του κακού θα καλύπτεται από έξι λέξεις μόνο, στην πραγματικότητα από μία και μόνη», γράφει ο Όργουελ. Το καλό και το κακό δεν θα διαχωρίζεται, αλλά θα συμπυκνωθεί στο ένα και μοναδικό θέλημα της εξουσίας…

 

sportime.gr 09 Φεβ 2024

 Ο κάθε ψηφοφόρος ας απαιτήσει εξηγήσεις από τούς αντιπροσώπους του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο

 

Αφορά στις Κυρίες και τους Κυρίους Βουλευτές του Νομού Κορινθίας….

του Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

 

Όσοι θα υπερψηφίσουν το υπό συζήτηση νομοσχέδιο για το «Γάμο των ομόφυλων ζευγαριών» (ομοφυλοφίλων) θα είναι συνυπεύθυνοι για το βαρύτερο πλήγμα που έχει δεχθεί ποτέ ο ιερός θεσμός της Οικογενείας, όπως την εννοούν (την Οικογένεια) η Ελληνική Παιδεία και η Χριστιανική Παράδοση, ως θεμελιώδες κύτταρο της κοινωνίας και ειδικότερον υπεύθυνοι εξευτελισμού και εμπορευματοποιήσεως της τεκνοποιΐας, της μητρότητος και της πατρότητος και εγκληματικών πειραματισμών εις βάρος των παιδιών, καθώς και εκθέσεως αυτών σε ηθικούς και ψυχικούς κινδύνους.

Μόλις δε που χρειάζεται να αναφερθεί ότι η τυχόν υπερψήφιση του εν λόγω νομοσχεδίου υπό φερομένων ως Χριστιανών Βουλευτών τους καθιστά αυτο-αφορισμένους από την Εκκλησία, λόγω της εμπράκτου αρνήσεως και καταπατήσεως της Πίστεως και σχετικής Διδασκαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και συνεπώς τους αφαιρεί τη δυνατότητα συμμετοχής στα ιερά Μυστήριά Της, ως και της εκκλησιαστικής κηδεύσεώς τους.

Κατόπιν των ανωτέρω, τα οποία σαφώς υπαγορεύει και προβλέπει η Πίστη και η κανονική τάξη της Εκκλησίας, οφείλουν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του Κορινθιακού λαού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στον βαθμό που εκπροσωπούν κατά πλειοψηφία πολίτες που είναι κατά την Πίστη και το θρήσκευμα Χριστιανοί Ορθόδοξοι και εφ’ όσον τους σέβονται, να αναλάβουν τις ευθύνες των καταψηφίζοντας το συγκεκριμένο οικογενειοκτόνο, αντιχριστιανικό και αντεθνικό νομοσχέδιο. Τυχόν υπερψήφισή του συνιστά φαλκίδευση της βουλήσεως του Κορινθιακού λαού, κατάχρηση της εκπροσωπήσεώς του και ασέβεια προς τον πνευματικό Πατέρα και ευεργέτη, ως Κήρυκα του Ευαγγελίου της Αληθείας εις την περιοχή μας, τον αποκαλούμενο υπό της Εκκλησίας και ως «στόμα Χριστού» Άγιο Απόστολο Παύλο.

 

Υ. Γ. 1 Το ανωτέρω κείμενο κάποιοι θα το κρίνουν ακραίο ή υπερβολικό. Ίσως το βλέπουν έτσι όσοι είναι ικανοποιημένοι όπως βαδίζει η κοινωνία μας και ευρύτερα ο κόσμος στην εποχή μας. Εμείς πάλι ανησυχούμε και δεν είμαστε καθόλου ικανοποιημένοι. Μάλιστα «προκληθήκαμε» να το δημοσιοποιήσουμε αφού παρακολουθήσαμε σήμερα από τηλεοράσεως τη συνεδρίαση της Επιτροπής της Βουλής που συζητάει το νομοσχέδιο, έχουσα προσκεκλημένους επιστημονικούς και άλλους φορείς για να εκφράσουν τις απόψεις τους. Τους ακούσαμε και φρίξαμε, όχι ως Θεολόγος, αλλά ως Επιστήμονας που καθήσαμε πολλά χρόνια στα φοιτητικά έδρανα, προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών, Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων. Φρίξαμε από την προχειρότητα, την προκατάληψη, την επιπολαιότητα, τη μονομέρεια, τη στρατευμένη τοποθέτηση, με ένα λόγο την ανεπιστημοσύνη! Για ένα θέμα που είναι σοβαρότερο και από το θέμα του πειραματικού (απατηλού) εμβολιασμού, διότι στοχεύει ευθέως στην ανθρωπίνως μόνη ελπίδα της ανθρωπότητος, τους νέους ανθρώπους και δη τα παιδιά και ενεργοποιεί την αδυσώπητη λειτουργία του πνευματικού νόμου!

 

Υ.Γ. 2 Οι φορείς που τοποθετήθηκαν σήμερα στην Βουλή ήταν: η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Οργανώσεων ΛΟΑΤΚΙ, οι Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών, η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρία, η Παιδοψυχιατρική Εταιρία Ελλάδας, ο Συνήγορος του Πολίτη, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Ελληνική Ψυχολογική Εταιρία, το Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού, η Ομοσπονδία Φορέων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, η οργάνωση « Egalite The LGTBI+» η Διεθνής Αμνηστία, το κέντρο Orlando LGTBT+, η οργάνωση Rainbow Seniors, η Ομάδα «Υπερήφανοι Γονείς», εκπρόσωποι του Thesalloniki Pride, το Πολύχρωμο Σχολείο, η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, η Ανώτατη Ομοσπονδία Πολυτέκνων, η Ένωση Αστικολόγων Ελλάδας και η Καλλιόπη Προκοπάκη, ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων. Από αυτούς μόνο η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδος και η Ανωτάτη Ομοσπονδία Πολυτέκνων υπερασπίστηκαν τα αυτονόητα. Κάτι πήγε να ψελλίσει και η κ. Αθηνά Λινού (Πρεσβυτέρα γάρ….) Βουλευτής του Σύριζα, αλλά δεν τόλμησε να υψώσει ούτε καν το επιστημονικό της ανάστημα…..

 ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ 

11/2/2024 Ανοιχτή συγκέντρωση διαμαρτυρίας, γιά τό νομοσχέδιο τῆς θεσμοθέτησης «γάμου» καί υἱοθεσίας ἀπό ὁμοφυλόφιλους

Καλοῦμε τούς συμπολίτες μας νά παλέψουμε μαζί γιά τήν ἀποτροπή τῆς σοδομοποίησης τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Εἶναι ἠθικό χρέος ὅλων νά ἀντισταθοῦμε ἀπό ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον γιά τά ὀρφανά παιδιά, ὥστε νά ἀποτρέψουμε τή χρήση τους ὡς ψευδαισθήσεις «καρπῶν» μίας ἀφύσικης καί ἄκαρπης «σύζευξης».

Ἡ παρουσία μας θά δηλώσει ἔμπρακτα τήν ἀντίθεσή μας καί θά καταδείξει ὅτι δέν εἴμαστε συνένοχοι σέ αὐτό τό ἔγκλημα κατά τῶν ἀθώων παιδιῶν. Εἶναι ὥρα ἀτομικῆς ἀλλά καί συλλογικῆς (ἐθνικῆς) εὐθύνης γιά τό πῶς θά πράξουμε, ἀνεξαρτήτως τελικοῦ ἀποτελέσματος.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ:

 

«Ισότητα στον πολιτικό γάμο,
τροποποίηση του Αστικού Κώδικα και άλλες διατάξεις».

 

Οι σοφοί πρόγονοί μας έλεγαν "αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις". Ξεκινώντας από αυτό επισημαίνουμε ότι το υπό ψήφιση νομοσχέδιο πέραν της ευθείας αντιθέσεως των προβλέψεών του προς την Χριστιανική διδασκαλία, η οποία θεωρεί ασύμβατη την έννοια του Γάμου να αφορά σε πρόσωπα του ιδίου φύλου και την οποία (διδασκαλία) ασπάζεται η συντριπτική πλειονοψηφία του Ελληνικού λαού, έρχεται σε ευθεία αντίθεση και με το Συνταγματικό πλαίσιο όσον αφορά στον θεσμό της Οικογένειας και τα τιθέμενα υπό την προστασία του Kράτους στοιχεία της, όπως η μητρότητα και η παιδική ηλικία. 

Ούτε η έννοια του όρου Γάμος και Οικογένεια, ούτε η έννοια του όρου ζευγάρι, ούτε η έννοια του όρου γονεϊκότητα, ούτε η έννοια του όρου πατρότητα και μητρότητα, ακόμη και μόνον από ετυμολογικής και ορθολογικής απόψεως θεωρούμενα, δεν παραμένουν σεβαστά, όπως διαχρονικά ο Ελληνικός πολιτισμός τα έκρινε και τα αναδεικνύει.

 Οι προβλέψεις του εν λόγω νομοσχεδίου συνιστούν ανατροπή του οικογενειακού δικαίου, προκαλούν κοινωνική αλλοίωση και σύγχυση, προσβάλλουν την Χριστιανική διδασκαλία, ενώ δεν εξασφαλίζουν καθόλου την προστασία των ομοφυλοφίλων και των τυχόν υπ αυτών κατά τις προβλέψεις του νομοσχεδίου αποκτηθησομένων τέκνων από κοινωνικές διακρίσεις και αρνητικές αντιμετωπίσεις, εξαιτίας των εμφανώς ανορθολογικών και αντισυμβατικών ρυθμίσεων, οι οποίες προβλέπονται σε αυτό.

Η δυνατότητα του συμφώνου συμβιώσεως και για ομόφυλα πρόσωπα, με τις κατάλληλες ρυθμίσεις και επιπλέον προβλέψεις νομικής τακτοποιήσεως ειδικών περιπτώσεων, εκτιμάται ότι αρκεί για τους συμπολίτες με τη συγκεκριμένη επιλογή και ιδιαιτερότητα. Ο "βιασμός" της φύσεως από άθεσμες παρεμβάσεις, η αλλοίωση του περιεχομένου των όρων και εννοιών και η επιβολή νομοθετικών προβλέψεων τις οποίες αποδοκιμάζει η συντριπτική πλειονοψηφία του Ελληνικού λαού, όπως η λεγομένη τεκνοθεσία των ομόφυλων ζευγαριών (ως προκύπτει από όλες τις διενεργηθείσες δημοσκοπήσεις), δεν τιμούν ή μάλλον προσβάλλουν την αξιακή παράδοση και τη δημοκρατική ευαισθησία των Ελλήνων πολιτών.

 Για όλα τα παραπάνω το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο θα πρέπει να αποσυρθεί ή να καταψηφισθεί. Εν ονόματι ενός στρεβλού δικαιωματισμού δεν θα πρέπει να επιβληθεί στον Ελληνικό λαό και την Ελληνική κοινωνία ένας νόμος που προσβάλλει με τις προβλέψεις του τήν Πίστη του, την Εκκλησία του, τον Πολιτισμό του, τίς αξίες του και τον υπέρτατο νόμο του Κράτους μας, το Ελληνικό Σύνταγμα.

Ἱστορικές στιγμές γιά τήν Αὐτοκέφαλο Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία Πατρώων Παραδόσεων Κύπρου

Ἡ χειροτονία

τοῦ Μητροπολίτου Κυρηνείας

κ. Ματθαίου

·      Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Αὐτοκεφάλου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Πατρώων Παραδόσεων τῆς Κύπρου ἀπέκτησε νέο μέλος

·      Ἡ κατά Κύπρον Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ παρά τίς δοκιμασίες καί τά προσκόμματα αὐξάνεται καί προκόπτει πρός δόξαν Θεοῦ καί μαρτυρίαν τῆς ἀκαινοτομήτου Ὀρθοδοξίας

 

Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και εκκλησιαστική ευταξία τελέστηκε η εις Επίσκοπον Χειροτονία του Πανοσιωτάτου Ιερομονάχου της Ανδρώας Ιεράς Μονής Αγίου Επιφανίου Αραδίππου, Λάρνακος (Κύπρου), π. Ματθαίου (Σιήκκη), κατά την οποία παρέστη πλήθος πιστών, μοναχών και Κληρικών.

Η Χειροτονία έλαβε χώρα την Κυριακή 15/28 Ιανουαρίου 2024 στο περικαλλές Καθολικό της ιστορικής Δεσποτικής Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Αβδελλερού, Αραδίππου Λάρνακος (της ιδρυθείσης υπό του αοιδίμου Μητροπολίτου Κιτίου κυρού Επιφανίου), εν μέσω πυκνού εκκλησιάσματος από ολόκληρο την μεγαλόνησο αλλά και εξ Ελλάδος.

Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία και την τελετή της Χειροτονίας συμμετείχαν πέραν των δεκάδων πιστών, η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής περί την Οσιωτάτη Καθηγουμένη Λαμπαδία Μοναχή, σύσσωμη η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Αγίου Επιφανίου, στην οποία ανήκε ως Ιερομόναχος ο νέος Επίσκοπος, ο Πανοσιώτατος Καθηγούμενος της Ανδρώας Ιεράς Μονής Αναλήψεως Κυρίου Δύο Βουνών Φθιώτιδος Γέρων Αρτέμιος και εικοσάδα Κληρικών.

Ειδικότερα, εκτός του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου κ.κ. Επιφανίου, του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κιτίου κ. Σεβαστιανού και του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Αμαθούντος κ. Λαζάρου (μελών της Ιεράς Συνόδου της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας Πατρώων Παραδόσεων της Κύπρου), συμμετείχαν εκ προσώπου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος Ιεράρχες, οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Λαρίσης & Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος και Φθιώτιδος κ. Παντελεήμων, ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Νικαίας κ. Παύλος, ο Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου Παν/τος Ιερομόναχος π. Φίλιππος Σελητσανιώτης και ο Παν/τος Ιερομόναχος (της Ιεράς Μονής Αναλήψεως Φθιώτιδος) π. Πρόδρομος Κωτσεκίδης και σύμπας, βεβαίως, ο ιερός Κλήρος της τοπικής Αυτοκεφάλου Εκκλησίας.

Τελετάρχης είχε οριστεί ο Παν/τος π. Φίλιππος, ο οποίος διεκπεραίωσε με εύσχημο και διακριτικό τρόπο την ανατεθείσα σε αυτόν απαιτητική διακονία. Από νωρίς προσήλθαν και με σεβασμό παρακολούθησαν την όλη τελετουργία εκπρόσωποι των Κυβερνητικών και τοπικών Αρχών (εκπρόσωπος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Υπουργού Παιδείας κ. ά.).

Τον προς χειροτονία «προσελθόντα» και «προσφερόμενο» προσφώνησε εμπνευσμένως ο Μακαριώτατος Προκαθήμενος της εν Κύπρω Εκκλησίας, ενώ αντιφώνησε με εγκάρδιους, βιωματικούς και πνευματικούς λόγους ο εψηφισμένος νέος Επίσκοπος. Τον Θείο λόγο κήρυξε ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Παντελεήμων.

Ιδιαίτερα σημαντική και συγκινητική καθώς και ουσιωδώς πνευματική ήταν η κατά την Απόλυση της Θείας Λειτουργίας πατρική απεύθυνση του Πνευματικού Πατρός και Γέροντος του νεοχειροτονηθέντος, Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κιτίου κ. Σεβαστιανού, προς αυτόν, ο οποίος τόνισε με έμφαση την μεγάλη σημασία της ουσιαστικής πνευματικής σχέσεως πού χρειάζεται να έχουμε με τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας αλλά και τους Πνευματικούς μας Πατέρες. [ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όλόκληρες τις εν λόγω ομιλίες θα δημοσιεύσουμε προσεχώς ενταύθα.]

Μετά την Απόλυση εψάλη υπό του χορού των ιεροψαλτών (με επικεφαλής τον Παν/τον Ιερομόναχον π. Σεβαστιανόν) το Πολυχρόνιον του Προκαθημένου της εν Κύπρω Εκκλησίας Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου κ.κ. Επιφανίου του Δ΄ καθώς και του νέου Μητροπολίτου Κυρηνείας και Εξάρχου Αμμοχώστου κ. Ματθαίου. Ακολούθησε η απόδοση υπό του ψαλτικού χορού των μοναζουσών του μελοποιημένου Ύμνου «Αγνή Παρθένε» τον οποίο συνέγραψε ο Άγιος Νεκτάριος προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ο νεοχειροτονηθείς Επίσκοπος δέχθηκε τις ευχές πρώτα των πνευματικών αδελφών και συμμοναστών του, των κατά σάρκα ευλαβεστάτων Γονέων του, των Κληρικών, των εκπροσώπων των Αρχών αλλά και ολοκλήρου του εκκλησιάσματος προς τους οποίους διένειμε, ευλογίας χάριν και εις ενθύμιον της τελεσθείσης Χειροτονίας, εγκόλπια έκδοση της Ιεράς Μονής (με Θεομητορικές προσευχές).

Ακολούθως η Αδελφότητα της Ιεράς Μονής παρέθεσε πλούσια μοναστηριακή Τράπεζα προς άπαντας τους παρευρισκομένους, Κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς. Όλοι έμειναν ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι διότι είχαν την ευκαιρία ή μάλλον ευλογία να συμμετάσχουν σε μία σπάνια, κατανυκτική και σημαντική για τη ζωή της Εκκλησίας λατρευτική Σύναξη και τελετή.

Στην παρατεθείσα τράπεζα στην οποία παρακαθήσαμε ως προσκεκλημένοι ζητήσαμε την ευλογία του οικείου Ποιμενάρχου και υψώνοντας το ποτήρι ευχηθήκαμε στον νεοχειροτονηθέντα Επίσκοπο και Μητροπολίτη Κυρηνείας, Έξαρχο δε Αμμοχώστου, να τον αξιώσει η Χάρις του Θεού να δεί ελεύθερη την ιστορική Έδρα της Μητροπόλεώς του, την πανέμορφη Κερύνεια και να λειτουργήσει και σε αυτήν και στην Αμμόχωστο που παραμένουν ήδη επί 50 έτη υπό Τουρκική κατοχή, μετά την παράνομη στρατιωτική εισβολή του 1974.

Και από εδώ ευχόμεθα στον νέο Ιεράρχη της Εκκλησίας του Χριστού, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυρηνείας κ. Ματθαίο, να τον χαρίζει ο Θεός στο ποίμνιό του και σε ολόκληρη την Εκκλησία σώον, έντιμον, υγιά, μακροημερεύοντα και ορθοτομούντα τον λόγο της Αληθείας. Επίσης, του ευχόμεθα όπως, δια της Επισκοπικής Χειροτονίας, κατέστη θρόνων διάδοχος, να αναδειχθεί και τρόπων μέτοχος των Αγίων Αποστόλων προς δόξαν Θεού και επ’ αγαθώ της σήμερον χειμαζομένης Εκκλησίας Του. Γένοιτο! 

 

 Holy Epiphany 2024

FESTAL MESSAGE
OF THE PRIMATE OF THE GENUINE ORTHODOX
CHRISTIAN CHURCH OF GREECE
TO THE PIOUS PEOPLE OF GOD

 

“For the grace of God has appeared that offers salvation to all people.”[1]

My beloved children in Christ,

With the Grace and aid of the Triune God we celebrate today, according to the unconverted tradition of the feast days of the Orthodox East, the Baptism of the Lord and God and Saviour Jesus Christ. A wealth of Orthodox hymnology and the God-inspired writings of the Holy Fathers of the Church offer much in the way of theological content on this great Episcopal Feast, which we can delight in for our spiritual instruction and benefit.

Among this abundance of theological content we will limit ourselves to emphasising here that from the historical event of the Baptism of Christ stems the ecclesiastical tradition of the great Mystery of Holy Baptism, in reference to which the Lord said “Whoever believes and is baptised will be saved, but whoever does not believe will be condemned”[2] and through which man is introduced into the life of the Church and grafted onto the Body of Christ, becoming an heir of the Kingdom of God, as His genuine offspring. This one true Baptism of regeneration of man is offered only within the One, Holy, Catholic and Apostolic Church, which holds and confesses unadulterated the Faith delivered -once and for all- to the Saints. 

Today the Ancient of Days- Who became an infant is beheld as a perfect man, baptised in the Jordan River by St John the Baptist, receiving the witness on high from His Heavenly Father Whose voice the Righteous Forerunner heard saying: “This is My Son, Whom I love; with Him I am well pleased”[3] and the confirmation by the Holy Spirit, Which was seen to descend in the form of a dove upon Christ as He was being baptised. This singular event marks the beginning of the Lord’s public ministry and teaching to the Israelites and by extension to the entire world. 

What is, however, the content and focal point of the Lord’s teaching? It is repentance! Since Christ is “the same yesterday, and today, and forever”[4], His teaching and the Gospels in their entirety neither change nor are subject to change throughout the various ages. This same teaching is preached diachronically, throughout time, and the Church of Christ invites people of all ages to repent. Repentance signifies the return of the human person to its condition before the Fall, the continuation of man’s journey from his Creation in the Image of God to his likeness towards the Image of God- which had been cut short due to its fall into sin- , in short, his return to God! 

Repentance is a mystery, which, just as Baptism, is also experienced within the Church, which is the Body of Christ according to Apostle Paul. The Church is the noetic Jordan, which is neither discerned or affirmed through the human criteria and standards of greatness and worldly power, but rather through its lofty mission and its offering of Divine Grace. It suffices for us to remember from the Old Testament the miracle of King Naaman, Commander of the Syrian army, who was completely cured of leprosy when, under the instruction of Prophet Elisha, he washed seven times in the waters of the small and insignificant Jordan River! 

The voice of the Church is the voice of St John the Forerunner and Baptist, whose voice is characterised in the Holy Gospel of John as the “voice of one crying out in the wilderness”[5], a voice which calls all people to repentance and which censures and rebukes even worldly authorities when the Law of God is, especially provocatively and publicly, trampled upon, crying out that fearsome “It is not lawful…!”.[6] It is this very voice and that of spiritual criticism that the Church of Christ today directs towards those who govern and represent the Greek people in Parliament in the face of passing legislation which is characterised by moral perversion and the subversion of the sacred institution of the family through the establishment of the so-called “Marriage” of “same-sex” couples and the recognition of their right to adoption (“child adoption”)! 

Unfortunately, the bad imitation of foreign models and the corruption of rulers influences the people to be deceived in the name of so-called progress, rights and pseudo-freedom, gradually abandon “living according to the truth”, as St Maximos the Confessor calls it, preferring instead to live according to their whims and desires, in other words, living according to the flesh, which is not consistent with the Christian Faith, or with Hellenic Educational ideals.

The acceptance without any protest or tolerating with indifference the anti-evangelical, anti-christian and anti-ecclesiastical decisions and choices, irrespective of whether secular rulers or religious leaders decide and enforce them, have consequences for the people, the society and the nation that exhibits this attitude and mindset. Of tantamount importance is the fact that they bring about the abandonment of God, which leads to spiritual damage and destruction. Such a calamity was the imposition of the calendar Innovation,which took place one hundred years ago in 1924. It divided the flock of the Church, created a Schism and thereby facilitated the spread of the Church-fighting and anti-christian panheresy of Ecumenism.

Passing through fire and water, persecutions, harassments, and injustices, the pious “remnant chosen by grace”[7], those who are disparagingly labelled as “old-calendarists” continue to this day to bear witness to unadulterated Orthodoxy. They persist in their defence of the piety and faith of the Fathers. Despite their weaknesses and shortcomings, -belonging to the truth by virtue of being in the Church of Christ-, (according by the great St Gregory Palamas), they are of one mind and accord with the instructions of truly authentic Orthodox Synods and holy Hierarchs, such as: the Patriarch of Alexandria Meletios Pegas and the Archbishop of Athens Matthew (a modern-day holy Confessor of the Faith), who bravely fought against the Innovations of the heresy-plagued Occident. 

It is our duty to continue this struggle for the piety and faith of the Fathers, shining with virtues and correct faith, being rest assured that the ultimate victory belongs to Truth itself i.e. Christ, who “came out conquering, and to conquer”[8]. We must preach and confess Christ and Him Crucified and Resurrected, unyielded against the sirens of the “new age” and its false messages. We will not be saved, nor will our life be truly transformed by any scientific accomplishment (such as so-called artificial intelligence) unless we acquire “the mind of Christ”[9] and a clean heart, which are acquired through the adherence to God’s Commandments, ascesis/spiritual struggle and our participation in the sacramental life of His Church!

Furthermore, we continue to wish a good repentance to those who rule and those who are ruled. To those who have apostatised from the Traditional Faith we wish a good return to it, by -obviously- treading the path of the Holy Fathers. To the faithful we wish a good spiritual struggle, "speaking the truth in love"![10]

 

With paternal wishes and blessings

Your fervent supplicant before the revealed Lord of all

THE ARCHBISHOP

+ Of Athens and all of Greece

STEPHANOS

---

[1] Titus 2:11

[2] Mark 16:16

[3] Matthew 3:17

[4] Hebrews 13:8

[5] John 1:23

[6] Mark 6:18

[7] Romans 11:5

[8] Revelations 6:2

[9] Corinthians 2:16  

[10] Ephesians 4:15