Τελικῶς,

τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως

ἔγινε εὐθέως οὐνιτικό;

τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

 

Τό βέβαιον εἶναι ὄτι δέν παρεξηγοῦμε, οὔτε παρανοοῦμε, οὔτε παραποιοῦμε τήν πραγματικότητα ὅσον ἀφορᾶ στήν μαρτυρία καί στάση τοῦ φερομένου ὡς Ὀρθοδόξου Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἔναντι τοῦ αἱρετικοῦ Παπισμοῦ. Καί ἀσφαλῶς ἡ πλέον ἐνδεικτική καί ἀποκαλυπτική περί τούτου εἶναι ἡ μαρτυρία καί στάση τοῦ ἰδίου τοῦ ἐπικεφαλῆς αὐτοῦ, τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ἀποκαλούμενος προφανῶς καθ' ὑπερβολήν «Προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδοξίας», μέ τήν ἰδίαν ἄνεση πού μεταβαίνει στό Ἅγιον Ὄρος ὡς προσκυνητής στά ἱερά σεβάσματα τῆς Ὀρθοδοξίας, μέ τήν αὐτή ἄνεση μεταβαίνει καί στούς Παπικούς ναούς ὡς συνεορταστής μετά τῶν αἱρετικῶν.

Ἔτσι, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἐπισήμως τό Πατριαρχεῖο μέ σχετική Ἀνακοίνωσή του, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἀναχώρησε τήν 4η Ἰουλίου 2024 γιά τήν Ἰταλία μέ προορισμό τήν «Ἐπισκοπή» τῆς Ivrea, προσκεκλημένος τοῦ «Ἐπισκόπου» της «Θεοφιλεστάτου κ. Edoardo Aldo Cerrato, γιά νά παραστῆ σέ ἐπίσημες τοπικές ἐκκλησιαστικές ἐκδηλώσεις».

Πρίν δοῦμε τί ἀκριβῶς συμβαίνει ἐκεῖ, κατά τό πρόγραμμα τοῦ Πατριάρχου, πρέπει νά ἐπισημάνουμε, παρά τήν ἐπικρατοῦσα ἐκκλησιολογική "ἀνοσία" στήν μετά τῶν αἰρετικῶν ἐπι-κοινωνία τῶν Φαναριωτῶν καί ὄχι μόνον, ὅτι ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ ἀντιμετωπίζεται ἀπό τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ὡς κανονική ἀδελφή Ἐκκλησία καθότι οἱ εὐκτήριοι οἴκοι της, οἱ δομές της καί οἱ ἐπικεφαλῆς τους ὄχι μόνον ἀποκαλοῦνται ἀλλά καί θεωροῦνται, λόγῳ καί ἔργῳ, ὡς κανονικοί Ναοί, κανονικές Ἐπισκοπές καί κανονικοί Ἐπίσκοποι ἀντιστοίχως!

Ἄς δοῦμε, λοιπόν, καί τό πρόγραμμα τῆς ἐκεῖ μεταβάσεως τοῦ "Πατριάρχου τοῦ Γένους" καί τῆς "σεπτῆς κορυφῆς τῆς Ὀρθοδοξίας" γιά νά γίνει ἔτι περαιτέρω σαφές αὐτό πού δέν θέλουμε νά συνειδητοποιήσουμε ἤ τό παραθεωροῦμε, δηλαδή ὅτι τό Φανάρι δέν διακρίνει μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί αἱρέσεως! Ἐν συνεχεία, θά κατακλείσουμε τό σύντομο αὐτό ἄρθρο μας μέ κάποιες εὔλογες ἐπισημάνσεις, οἱ ὁποῖες καλόν εἶναι νά μᾶς ἀπασχολήσουν σοβαρῶς.

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος μετά τῆς συνοδείας του, ἀποτελουμένης ἀπό τέσσερεις κληρικούς (μεταξύ τῶν ὁποίων δύο Ἀρχιερεῖς) καί ἕναν λαϊκό, συνεορτάζει μετά τῶν ἀδελφῶν του Παπικῶν τήν ἐορτή τοῦ ἁγίου Σαβίνου. Στόν συνεορτασμό περιλαμβάνεται, κατά τά ἀνακοινωθέντα, συμμετοχή τοῦ Πατριάρχου στήν ἑσπερινή προσευχή στον Παπικό ναό «μπροστά στήν τεφροδόχο τοῦ ἁγίου Σαβίνου» καί ὁμιλία τοῦ κ. Βαρθολομαίου, τήν δέ κυριώνυμη ἡμέρα συμμετοχή τοῦ Πατριάρχου στό πρῶτο μέρος τῆς ἀκολουθίας καθώς καί παράστασή του στήν πανηγυρική «Θεία Λειτουργία».

 

Ἐξ ὅλων τῶν ἀνωτέρω, γίνεται σαφές ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος καί οἱ περί αὐτόν «μαρτυροῦν» ὅτι βρίσκονται μόλις ἕνα «τυπικό» βῆμα πρό τῆς πλήρους ἑνότητος μετά τῶν Παπικῶν ἀδελφῶν τους καί προφανῶς διαθέτουν τήν πληροφόρηση περί τῆς ὁσονούπω αἰσίας, κατ' αὐτούς, ὁλοκληρώσεως τοῦ λεγομένου Θεολογικοῦ Διαλόγου, ὁ ὁποῖος, μετά τήν συντόμως ἀναμενομένη κατάληξή του, θά σημάνει καί τήν ἀποκατάσταση τῆς πλήρους ἑνότητος!

Μπορεῖ οἱ ἀντικανονικές συμπροσευχές τῶν Φαναριωτῶν μετά τῶν αἱρετικῶν καθώς καί οἱ ἀντορθόδοξες ἐνέργειές των ὅσον ἀφορᾶ τήν μετ' αὐτῶν σχέση νά ἀποτελοῦν πλέον παγία τακτική, ἐντούτοις κάθε μία ἐξ αὐτῶν, ὅπως ἡ ἐν προκειμένω σχολιαζομένη, δέν παύει νά ἀποτελεῖ δεινή πρόκληση γιά τίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν. Πρόκληση καί συγχρόνως τραγική ἐπιβεβαίωση γι' αὐτούς τῆς μετατροπῆς τοῦ πάλαι ποτέ ὀρθοδόξου καί μαρτυρικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σέ οὐνιτικό πατριαρχεῖο! 

Μόνον πού οἱ προκλήσεις καί οἱ ἐπιβεβαιώσεις (πρέπει νά) δημιουργοῦν καί ἀπαιτοῦν ὑπεύθυνη στάση καί ἀντιμετώπιση ἐκ μέρους τῶν πιστῶν πού τίς ἀντιλαμβάνονται καί τίς συνειδητοποιοῦν! Οἱ καιροί, οὐ μενετοί! Διαφορετικά θά μᾶς συμβεῖ ὅ,τι συνέβη στό χταπόδι πού τό καθησύχαζε ἡ μητέρα του, σύμφωνα μέ τό γνωστό σοφό λαϊκό μῦθο, ὅπως μᾶς τόν διηγεῖται ὁ μοναδικός Φώτης Κόντογλου[1]. Καί τώρα εἴμαστε στή φάση πού εἶναι ἕτοιμοι νά πιοῦν τό κρασί, μετά τήν ὁποία μᾶλλον θά εἶναι πολύ ἀργά γιά ἐπιστροφή καί σωτηρία!

Ἐξ ὅσων πληροφορούμαστε, ὁ λεγόμενος Θεολογικός Διάλογος Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν ὁδεύει μεθοδευμένα στήν ὁλοκλήρωσή του, ἀφοῦ συζητήθηκαν καί συμφωνήθηκαν τά περί «πρωτείου» καί «συνοδικότητος», κατά τήν πρώτη καί τή δεύτερη χιλιετία τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, ἐνῶ ἔχει γίνει ἡ…..κατάλληλη προετοιμασία καί γιά τά ὑπολειπόμενα θέματα, ὅπως τό Filioque. Καί ἀσφαλῶς, ὅπως κατ΄ ἐπανάληψιν τό ἔχουμε τονίσει, ἄς μήν περιμένει κανείς ἀφελῶς νά δεῖ τόν Πάπα νά «λειτουργεῖ» στήν Ἐνορία του γιά νά κατανοήσει ὅτι ἔγινε ἡ πολυπόθητη γιά τούς οἰκουμενιστές «ἕνωση» (ἄνευ μετανοίας καί διορθώσεως) «τῶν ἐκκλησιῶν».

Κάθε «Πάπας» (Δύσεως καί Ἀνατολῆς) θά διαφεντεύει στήν δικαιοδοσία του, ὃπως καί πρίν, ὃπου θά συνεχίζουν νά τηροῦνται οἱ ἀντιστοίχως προ-υφιστάμενες ἰδιαίτερες «παραδόσεις», μέ δεδομένη ὅμως πλέον τήν φανερή πλέον κοινωνία καί ἑνότητα, ἀσχέτως ἐάν δέν θά εἶναι ἡ ἑνότητα τῆς μιᾶς καί τῆς αὐτῆς παραδοθείσης Πίστεως, οὔτε ἡ κοινωνία τοῦ ἑνός καί μόνου ἀληθινοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ δέ λαοί, ἰδόντες καί μή νοήσαντες, μηδέ θέντες ἐπί διανοία τό τοιοῦτο, μίαν ὡραίαν πρωΐαν ἀπό κατά παράδοσιν Ὀρθόδοξοι, ἐάν δέν ἀντιδράσουν ἐγκαίρως (δηλαδή ἐχθές!) θά εὐρεθοῦν, μή γένοιτο, νά εἶναι οὐνίτες!

---

[1] Ὁ μῦθος τοῦ μικροῦ χταποδιοῦ 

(πού ταιριάζει πλήρως στήν σταδιακή διάβρωση τῶν συνειδήσεων καί ἀλλοίωση τῶν κριτηρίων τῶν πιστῶν ὑπό τοῦ ἐκκλησιομάχου Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά καί στόν ἐφησυχασμό καί τίς φροῦδες διαψεύσεις, περί τοῦ κινδύνου παγιδεύσεως τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ὑπό τῶν ἀδοκίμων καί ἐπιόρκων ποιμένων του)

Κάθεται ἡ χταπόδα μὲ τὸ χταποδάκι στὸν πάτο τῆς θάλασσας. Ὅπου, μὲ τὴν ἀπόχη πιάνουνε τὸ χταποδάκι, καὶ τ᾿ ἀνεβάζουνε ἀπάνω. Τὸ μικρὸ φωνάζει στὴ μάνα του: «Μὲ πιάσανε, μάνα!». Ἐκείνη τ᾿ ἀποκρίνεται: «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!». Τὸ χταποδάκι φωνάζει πάλι: Μὲ βγάλανε ἀπὸ τὸ νερό, μάνα! «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!». – «Μὲ σγουρίζουνε, μάνα!» – «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!» – «Μὲ κόβουνε μὲ τὸ μαχαίρι!» – «Μὴ φοβᾶσαι!» – «Μὲ βράζουνε στὸ τσουκάλι!» – «Μὴ φοβᾶσαι!» – «Μὲ τρῶνε, μὲ μασᾶνε!» – «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!» – «Μὲ καταπίνουνε!» – «Μὴ φοβᾶσαι!» – «Πίνουνε κρασί, μάνα!» – «Ἄχ! Σ᾿ ἔχασα, παιδί μου!».

  

ΟΙ ΔΥΟ ΧΟΖΕΒΙΤΕΣ ΑΣΚΗΤΕΣ

 

Ὁ ἐκ Ρουμανίας Ἰωάννης (+1960) καί ὁ ἐκ Κύπρου Παῦλος (+1994)

«Ὁ Ρουμάνος Ἱερομόναχος Ἰωάννης καί ὁ Κύπριος Μοναχός Παῦλος ( ἡ φωτό στή δεκαετία τοῦ '50). (....)

Πραγματικός μοναχός, λόγιος, κάτοχος θεολογικῆς καί θύραθεν παιδείας, δύνατος στήν γραφή, καλλιτέχνης (ἁγιογράφος καί ζωγράφος), ἔφυγε εἰρηνικά τό 1994, σέ ἕνα ἀσκητήριο ἔξω ἀπό τή Μονή Εὐαγγελιστρίας Ἀθηκίων, ὅπου ἐγκαταβιοῦσε.

Τό περιοδικό του τό ἀνέθεσε στόν Θεολόγο κ. Δημ. Κάτσουρα.

Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή του καί ὁ Θεός νά τόν ἀναπαύει.»

Α.Μ.

Παῦλος μοναχός, ὁ Κύπριος (+), ὡς νέος Μοναχός.

Μέ μεγάλη συγκίνηση εἴδαμε αὐτή τήν ἀνάρτηση στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως μέ τήν ἄγνωστη σέ ἐμᾶς, σπάνια καί ἀνεκτίμητη, φωτογραφία τοῦ ἀειμνήστου Γέροντος Παύλου μοναχοῦ τοῦ Κυπρίου (+1994) μαζί μέ τόν συνασκητή του στά ἅγια μέρη τῆς Μονῆς Χοζεβᾶ Ρουμάνο Ἰωάννη, τόν ὁποῖο προσφάτως ἁγιοκατέταξε τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, πέραν τῶν ἄλλων καί διότι τό σκήνωμά του ἀνεκομίσθη ἀκέραιο, ἀδιάφθορο καί εὐωδιάζον.

Ὁ ἀλησμόνητος Γέρων Παῦλος, λόγιος καί μεγάλος ἀγωνιστής τῆς Ὀρθοδοξίας, μᾶς εἶχε τιμήσει, ἄν καί ἀνάξιον τέτοιας τιμῆς, μέ τή φιλία καί τή μεγάλη ἐκτίμησή του στό ἀνάξιο πρόσωπό μας, ὥστε νά μᾶς παραδώσει τή σκυτάλη τοῦ ἱστορικοῦ Περιοδικοῦ του καί νά μᾶς ἐκχωρήσει τά πνευματικά του δικαιώματα στό σπουδαῖο συγγραφικό ἔργο του.

Δ.Κ.

Τό ἀδιάφθορο Σκήνωμα τοῦ ἀσκητοῦ Ἰωάννου ἐκ Ρουμανίας (+1960).

Πανήγυρις Ἀνδρώας Ἱερᾶς Μονῆς Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Ἀθικίων Κορινθίας (1984).
Μέ σταυρό σημειούμενος ὁ ἀείμνηστος Μοναχός π. Παῦλος, ἐνῶ μέ βέλος σημειούμενος ὁ διαχειριστής τοῦ παρόντος ἱστολογίου Δημήτριος (Κάτσουρας) Ἀναγνώστης.

 

Στόν δρόμο γιά τόν Ψηφιακό Ὁλοκληρωτισμό

 

 Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

 

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι στον 20ό αιώνα αποτυπώθηκε με ιδιαίτερη ευκρίνεια –περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον– ο θρίαμβος της ανθρώπινης επιστημονικής γνώσης. Πλήθος ανακαλύψεων, εφευρέσεων και τεχνολογικών εφαρμογών συμπυκνώθηκαν στο πεπερασμένο χρόνο του προηγούμενου αιώνα, μεταβάλλοντας άρδην το τοπίο της προσωπικής, οικονομικής, επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής των ανθρώπων.

Η φωτογραφία, η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, η κατασκευή του πρώτου μηχανοκίνητου αεροπλάνου και αυτοκινήτου, η πενικιλίνη, η ανακάλυψη της διπλής έλικας της δομής του DNA, η ευρύτατη διάδοση και εφαρμογή των ηλεκτρονικών υπολογιστών σε κάθε πεδίο της οικονομικής και επαγγελματικής ζωής, η αλματώδης πρόοδος της ιατρικής επιστήμης, της βιολογίας και της γενετικής, αποτελούν ελάχιστα μόνο από τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα της ανθρώπινης διάνοιας.

Την τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα σημειώθηκαν συγκλονιστικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, όπως η πτώση του τείχους του Βερολίνου, η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η πολιτική ενοποίηση της Γερμανίας, ο διαμελισμός της πολυεθνικής Γιουγκοσλαβίας σε περισσότερες κρατικές οντότητες, που άφησαν άφωνη την ανθρωπότητα, ενώ συγχρόνως έθεσαν τα θεμέλια της παγκόσμιας δυτικής ηγεμονίας.

Την ίδια περίοδο ελάχιστοι κατανοούσαν τις κοσμογονικές εξελίξεις στους τομείς της Πληροφορίας και Επικοινωνίας και τον καθοριστικό ρόλο που θα διεδραμάτιζαν στην διαμόρφωση των κοινωνικοπολιτικών σχέσεων, τόσο σε ατομικό, συλλογικό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, οι νέες τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών γνώρισαν εκρηκτική άνθηση και σε συνδυασμό με την επιταχυνόμενη και εκτεταμένη διάδοσή τους σε ολόκληρο τον κόσμο έφεραν πραγματική επανάσταση στις οικονομικές και εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των ανθρώπων, αφού τα προϊόντα, τα αγαθά και οι υπηρεσίες παρέχονται πλέον με εκπληκτική ταχύτητα και ευκολία, μοναδική στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στο όνομα της προόδου, της ταχύτητας και της ευημερίας ο άνθρωπος, αξιοποιώντας στο έπακρο τις δυνατότητες των τεχνολογικών εφευρέσεων, έχει κατορθώσει να εκμηδενίσει τον χρόνο και να συρρικνώσει τον γεωγραφικό χώρο, δεδομένου ότι όλα πια έχουν γίνει κοντινά και άμεσα.

Εν τω μεταξύ, εδραιώθηκε μια ψηφιακή υπεραγορά παγκόσμιας εμβέλειας, της οποίας παρόμοια δεν υπήρξε ποτέ στο παρελθόν, με αποτέλεσμα να έχει διαμορφωθεί στο διαδίκτυο ένας αχανής τόπος ηλεκτρονικών συναλλαγών για υλικά αγαθά, υπηρεσίες και πληροφορίες κάθε είδους.

Σε λίγο θα αποκτήσουμε την ασύλληπτη δυνατότητα να «μεταφερόμαστε» σε ένα ψηφιακό, τρισδιάστατο παράλληλο σύμπαν, στο οποίο ο πολίτης θα βρίσκεται σε μια διαρκή αλληλεπίδραση μεταξύ του εικονικού, φανταστικού κόσμου και του πραγματικού, γεγονός που καθιστά την σχετική εμπειρία πρωτόγνωρη και συναρπαστική, αλλά ταυτόχρονα και τρομακτική, αφού το διαχωριστικό όριο μεταξύ πραγματικής και ψηφιακής ζωής θα καταστεί ιδιαίτερα ασαφές και δυσδιάκριτο.

Στο ψηφιακό μετασύμπαν ο χρήστης θα δημιουργεί ένα ψηφιακό είδωλο του εαυτού του (avatar) –που θα υποκαταστήσει την φυσική του παρουσία–, προκειμένου να απολαμβάνει μια πιο ολοκληρωμένη «εμβυθιστική εμπειρία» στον κόσμο της «επαυξημένης πραγματικότητας», στοιχείο που εγείρει από μόνο του σοβαρές αμφιβολίες για την ψυχική και συναισθηματική σταθερότητα των χρηστών του νέου υπερβατικού κόσμου.

Στην Βίβλο του Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025, που εκδόθηκε με ευθύνη και επιμέλεια του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και αποτελεί ένα ογκωδέστατο κείμενο 422 σελίδων, περιγράφονται αναλυτικά και με κάθε λεπτομέρεια οι βασικές κατευθύνσεις, οι αρχές και οι στόχοι για τον πλήρη και απόλυτο ψηφιακό μετασχηματισμό όλων των τομέων της  οικονομικής και κοινωνικής ζωής των Ελλήνων πολιτών.

Το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης έχει εκπονήσει και ήδη υλοποιεί ερήμην του ελληνικού λαού (που πάντως παρακολουθεί αδιάφορα και παθητικά κάθε εξέλιξη που επηρεάζει την ζωή του) ένα στρατηγικό σχέδιο για τον πλήρη ψηφιακό μετασχηματισμό του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας δημιουργώντας την «Ψηφιακή Ελλάδα».

Μια απτή απόδειξη της εισόδου στην νέα ψηφιακή εποχή συνιστά η ψηφιοποίηση όλων των εγγράφων που αφορούν την κίνηση των οχημάτων (δίπλωμα οδήγησης, άδεια και τέλη κυκλοφορίας κ.λπ.), ώστε ο οδηγός να τα έχει όλα συγκεντρωμένα στο κινητό του τηλέφωνο μέσω της ειδικής ψηφιακής εφαρμογής «Car Wallet».

Επίσης, το σύστημα πληρωμών «IRIS payments» εμφανίζεται προς το παρόν, ως μια προτεινόμενη εναλλακτική οικονομική λύση άμεσων (online) πληρωμών και μεταφοράς χρημάτων μέσω κινητού τηλεφώνου, που έχει ιδιαίτερη απήχηση μεταξύ των νέων ανθρώπων. Η υπηρεσία υποστηρίζει πληρωμές χωρίς ο εντολέας να γνωρίζει τον αριθμό τραπεζικού λογαριασμού του δικαιούχου (IBAN), αλλά η οικονομική συναλλαγή επιτελείται με την χρήση εναλλακτικού αναγνωριστικού στοιχείου ταυτοποίησης (π.χ. αριθμού κινητού τηλεφώνου για τις πληρωμές προς τους ιδιώτες ή Α.Φ.Μ. για πληρωμές προς τις εταιρίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες).

Μολονότι το «IRIS payments» διαφημίζεται ως εύκολο, γρήγορο και ασφαλές εργαλείο πληρωμών και μεταφοράς κεφαλαίων, εντούτοις η ευρύτατη αξιοποίησή του θα οδηγήσει σε σταδιακή εκ των πραγμάτων κατάργηση των εγχρήματων συναλλαγών και θα συμβάλλει στην εξοικείωση των πολιτών με την ψηφιοποίηση των οικονομικών δοσοληψιών, ενώ παράλληλα ενισχύεται έτι περαιτέρω η εξάρτησή τους από το κινητό τους τηλέφωνο.

Στο φιλόδοξο πρόγραμμα «Ψηφιακή Ελλάδα» υποκρύπτεται η αυταρχική βούληση της κυβερνητικής εξουσίας να υπαγάγει κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα στον απόλυτο ψηφιακό έλεγχο του κράτους.

Οι νεοταξίτες πολιτικοί, επιβάλλοντας στην κοινωνία των πολιτών την εξαναγκαστική ηλεκτρονικοποίηση κάθε είδους συναλλαγής και αποκλείοντας οποιαδήποτε άλλη ισοδύναμη εναλλακτική πρακτική ενθαρρύνουν την εξάρτηση των πολιτών από ψηφιακά συστήματα καταγραφής και επεξεργασίας των προσωπικών τους δεδομένων, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την μελλοντική δυστοπική κοινωνία, που θα καταστεί δέσμια της «ψηφιακής επανάστασης», ενώ η ζωή των ανθρώπων θα υπόκειται σε εξελιγμένες μεθόδους κοινωνικού ελέγχου.

Ο σημερινός πολίτης, έχοντας εθιστεί αλλά και υπνωτιστεί από την λάμψη και την συνεχή χρήση των ευφάνταστων τεχνολογικών εφαρμογών εισάγει μηχανικά τον προσωπικό του κωδικό, προκειμένου να έχει πρόσβαση στην παγκοσμιοποιημένη ψηφιακή κοινωνία, η οποία εμφανίζεται ιδιαίτερα πρόθυμη να ανταλλάξει την ελευθερία της με τις κίβδηλες υποσχέσεις της ταχύτητας, της άνεσης και της ευκολίας του ψηφιακού μετασχηματισμού.

Μέσα στην επόμενη πενταετία θα υλοποιηθούν συγκλονιστικές τεχνολογικές εφαρμογές, που θα επηρεάσουν καθοριστικά τον χρηματοπιστωτικό τομέα, την παροχή ιατρονοσηλευτικής περίθαλψης, τον τρόπο επικοινωνίας, εργασίας, εκπαίδευσης και συμπεριφοράς δισεκατομμυρίων ανθρώπων, ανατρέποντας εκ βάθρων κάθε γνωστό μοτίβο ζωής.

Η κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης στο εργασιακό χώρο, η εισαγωγή της υποχρεωτικής ψηφιοποίησης σε κάθε πεδίο της ανθρώπινης δραστηριότητας, η ηλεκτρονική ταυτότητα προσώπων, ζώων, κτιρίων και αντικειμένων, η καθιέρωση των αχρήματων συναλλαγών, το ψηφιακό νόμισμα, το πολυδιαφημισμένο ίντερνετ των πραγμάτων, το υπερβατικό Metaverse, το εκούσιο τσιπάρισμα των ανθρώπων –που θα εμφανιστεί ως εξαιρετική επιλογή για την καλύτερη επικοινωνία μεταξύ του ανθρώπου και του ηλεκτρονικού υπολογιστή, ενώ στην πραγματικότητα θα είναι το πρώτο βήμα για την τεχνολογική αναβάθμιση και την υβριδοποίηση του ανθρώπου σε μια ανθρωποειδή οντότητα, φέρουσα συνδυαστικά οργανικά (ζωτικά) και μηχανικά (συνθετικά) μέρη σώματος– θα αλλάξουν δραματικά την φυσιογνωμία του κόσμου, επηρεάζοντας καθοριστικά τις σχέσεις μεταξύ κράτους-πολίτη, αλλά και ιδρύοντας νέες σχέσεις, όπως μεταξύ των ανθρώπων και των δομών συνθετικής ευφυΐας.

Από την άλλη πλευρά, το σύνολο των τεχνολογικών εφευρέσεων και καινοτομιών εργαλειοποιείται πονηρά από την εωσφορική υπερεθνική ελίτ, με σκοπό την συνεχή επιτήρηση του ανθρώπου και την υποδούλωσή του στο κανονιστικό πλαίσιο του Παγκόσμιου Ψηφιακού Κράτους της Νέας Εποχής.

Οι νέες τεχνολογίες, μολονότι φαίνονται ελκυστικές, εντούτοις παρέχουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την εγκαθίδρυση ενός ολοκληρωτικού συστήματος παν-οπτικού ελέγχου και επιτήρησης των ανθρώπων. Το σύστημα αυτό θα το διαχειρίζεται μια μικρή ομάδα ελεγκτών-παρατηρητών, που θα αποκτήσει την εφιαλτική δυνατότητα να παρακολουθεί και να ελέγχει ένα μεγάλο τμήμα ή και ολόκληρο τον πληθυσμό.

Με πρόφαση την έγκαιρη κατάσβεση των πυρκαγιών το υπουργείο «Κλιματικής Κρίσης» αξιοποιεί τα drones, που «οργώνουν» τις δασικές εκτάσεις για να εντοπίσουν και την πιο μικρή εστία καπνού,  στέλνοντας την επίμαχη εικόνα από το τόπο της φωτιάς στο κέντρο επιχειρήσεων της Πολιτικής Προστασίας, ώστε οι αφελείς πολίτες να πεισθούν για τα οφέλη και την χρησιμότητα της τεχνητής νοημοσύνης στην αντιμετώπιση έκτακτων συνθηκών.

Σε ελάχιστα, όμως, χρόνια από σήμερα πιο εξελιγμένα μη επανδρωμένα πτητικά μέσα θα διατρέχουν τις σύγχρονες μεγαλουπόλεις με σκοπό την συλλογή πληροφοριών, την επιτήρηση ή ακόμη και την σύλληψη και την δολοφονία των ανυπάκουων και ενοχλητικών πολιτών.

Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εμφανίζονται  με τρόπο παραπλανητικό ως υποστηρικτικά και επιβοηθητικά για την εύρυθμη λειτουργία του κοινωνικού συνόλου, όμως θα είναι πολύ αργά για δάκρυα, όταν η ανθρωπότητα συνειδητοποιήσει ότι η τεχνητή νοημοσύνη συνιστά την μεγαλύτερη και εφιαλτικότερη απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σύγχρονοι φιλόσοφοι υποστηρίζουν με εγκωμιαστικό ύφος ότι στο μέλλον ενδέχεται να υπάρξει μια μορφή υπέρ-ευφυούς τεχνητής νοημοσύνης, η οποία θα καθορίζει αποφασιστικά την πορεία της ανθρωπότητας, παραλείποντας ωστόσο να αναφέρουν ότι την ίδια στιγμή η παρουσία της σηματοδοτεί το τέλος της ανθρώπινης ελευθερίας και την έναρξη της υποδούλωσης του ανθρώπου στην μηχανή.

Η κρατική εξουσία, χρησιμοποιώντας το δόλωμα της ψηφιακής απλούστευσης των γραφειοκρατικών διαδικασιών και της αποφυγής της ταλαιπωρίας των πολιτών στις συναλλαγές τους με τις δημόσιες υπηρεσίες, επιχειρεί να εξοικειώσει τους πολίτες με τον ανώδυνο ψηφιακό τρόπο ζωής, αποκρύπτοντας επιμελώς τον κίνδυνο μετεξέλιξης του κράτους σε ψηφιακό παντεπόπτη οφθαλμό. Άραγε οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι στο όνομα της πολυδιαφημισμένης ευκολίας και ταχύτητας υπονομεύεται το απόρρητο και η ασφάλεια των προσωπικών τους δεδομένων;

Στο αριστοτεχνικά καλοδουλεμένο αφήγημα της ψηφιακής μετάβασης της κοινωνίας υποθάλπεται η πονηρή βούληση της πολιτικοοικονομικής ελίτ, που επιδιώκει με (δ)εμμονική επιμονή να χειραγωγεί και να ελέγχει την ζωή των βρεφοποιημένων πολιτών, μέσω ενός συγκεντρωτικού συστήματος συλλογής, καταχώρισης, αποθήκευσης και επεξεργασίας των προσωπικών τους δεδομένων.

Στον θαυμαστό ψηφιακό κόσμο, η ζωή του πολίτη θα είναι αλυσοδεμένη με τις ποικιλώνυμες ηλεκτρονικές πλατφόρμες, όπου τα πάντα θα παρακολουθούνται, τα πάντα θα ελέγχονται και τα πάντα θα καταγράφονται, ακόμη και η ανθρώπινη σκέψη, υπό το άγρυπνο ψηφιακό βλέμμα του Μεγάλου Αδελφού.

Οι άνθρωποι οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι ο επιταχυνόμενος ψηφιακός μετασχηματισμός δεν θα οδηγήσει σε μια κοινωνία «αγγελικά πλασμένη», αλλά σε μια κοινωνία πνιγηρής συμμόρφωσης και ομοιομορφίας, που θα συνθλίψει την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και την ψυχική υγεία των πολιτών. Οι πολίτες, αν επιθυμούν να διασώσουν την προσωπική τους αξιοπρέπεια και ελευθερία, καλούνται να αναλογιστούν την πολύ σοβαρή πιθανότητα στην υποχρεωτική ψηφιοποίηση του ανθρώπινου προσώπου και στην τυραννική επιβολή των ηλεκτρονικών συναλλαγών να ελλοχεύει ένας αδυσώπητος και απάνθρωπος παγκόσμιος ψηφιακός ολοκληρωτισμός, που θα αστυνομεύει και θα καταπνίγει την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης.

Η ανθρώπινη κοινωνία διολισθαίνει επικίνδυνα προς ένα ψηφιακό απαρτχάιντ και όσοι πολίτες αποφασίσουν να μην καταχωρίζουν το ψηφιακό τους αποτύπωμα στις ψηφιακές βάσεις δεδομένων, θα ζουν ελεύθεροι και απαλλαγμένοι από τα βασανιστικά δεσμά της ψηφιακής αιχμαλωσίας, ωστόσο την ίδια στιγμή η ύπαρξή τους θα έχει εξαφανιστεί από τον ψηφιακό εικονικό κόσμο, ο οποίος δεν θα αναγνωρίζει πλέον πρόσωπα, αλλά αποκλειστικά και μόνο αριθμούς.

Αξίζει να επισημανθεί ότι στο επικοινωνιακά επιτυχημένο αφήγημα του «ψηφιακού μετασχηματισμού» επωάζεται το νέο «αυγό του φιδιού», δηλ. η σκοτεινή επιδίωξη της υπερεθνικής ελίτ να μεταβάλει τον πλανήτη Γη σε ένα αόρατο ψηφιακό στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου οι πολίτες θα παρακολουθούνται, θα ελέγχονται και θα επιτηρούνται με την εφαρμογή και την χρήση των συστημάτων υψηλής ψηφιακής τεχνολογίας.

Συνεπώς, ο μεγάλος συγγραφέας και φιλόσοφος Aldous Huxley φαίνεται ότι είχε απόλυτο δίκιο, όταν διατύπωνε με ανατριχιαστική ακρίβεια την πρόρρησή του:

«Ίσως ο κόσμος αυτός να είναι η κόλαση κάποιου άλλου πλανήτη».

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε σε συμπτυγμένη μορφή στο φύλλο της «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ», 23/6/2024, σελ. 57.

 Ὁ ἀπό Βιδινίου Δανιήλ ἐξελέγη τήν 30.6.2024

 

Ὁ νεοεκλεγείς Πατριάρχης Βουλγαρίας
καί ἡ δυσάρεστη γιά τόν κ. Βαρθολομαῖο στάση του στό Οὐκρανικό

".....Σήμερα, Δευτέρα 1η Ιουλίου 2024 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στην Σόφια τελέστηκε πανηγυρικό διορθόδοξο συλλείτουργο, προεξάρχοντος του νέου Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Δανιήλ.

Να αναφερθεί ότι ο νέος Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Βουλγαρίας, κατά την είσοδό του στον Καθεδρικό Ναό απευθυνόμενος στους δημοσιογράφους, μεταξύ άλλων τόνισε: "Ο Πατριάρχης είναι το πρόσωπο εκείνο που πρέπει να ενσαρκώνει την ενότητα της Εκκλησίας της Βουλγαρίας και του λαού. Επομένως, Εκκλησία σημαίνει ενότητα και αυτή πρέπει να υπηρετούμε." 

Επίσης, σύμφωνα με ΜΜΕ της Βουλγαρίας το πρόγραμμα έλεγε για συλλείτουργο του νέου Πατριάρχη με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος έφτασε χθες στη Σόφια μετά από πρόσκληση του Τοποτηρητού του Θρόνου και υποψηφίου, Μητροπολίτη Βράτσης κ. Γρηγορίου.

Για το συλλείτουργο των δύο Προκαθημένων είχαν ενημερωθεί τόσο οι εφημέριοι του Καθεδρικού Ναού όσο και η βυζαντινή χορωδία, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Σήμερα το πρωί ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν προσήλθε στον Καθεδρικό Ναό, αλλά απέστειλε εκπρόσωπο να συμμετάσχει στο συλλείτουργο. 

Ακόμη, τα βουλγαρικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν παρέστη και στο δείπνο προς τιμήν του νέου Πατριάρχη Βουλγαρίας, αλλά αναχώρησε αεροπορικώς για την Κωνσταντινούπολη.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τον τρόπο αυτό ίσως θέλησε να στείλει ένα μήνυμα στον νεοεκλεγέντα Πατριάρχη Βουλγαρίας, ο οποίος ουκ ολίγες φορές επέκρινε ανοιχτά το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τις αντικανονικές του ενέργειες υπέρ των σχισματικών στην Ουκρανία. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πατριάρχης Δανιήλ κατά την ανάγνωση των Διπτύχων μνημόνευσε τον Μητροπολίτη Σκοπίων κ. Στέφανο, ενώ δεν μνημόνευσε τον Μητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο.(....)".

 

Romfea

 

Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΑΡΑΔΟΤΟΥ ΝΗΣΤΕΙΑΣ

ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 

(ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ "ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ"),

ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΦΕΤΟΣ (2024),

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Κάποιοι θα στενοχωρηθούν και άλλοι θα αμφισβητήσουν ότι αυτό που θα αναφέρουμε στη συνέχεια δεν το λέμε από διάθεση κατηγορίας αλλά χάριν της αληθείας.

Οι Άγιοι Απόστολοι στις Διαταγές τους καθόρισαν μια Νηστεία προς τιμήν του Αγίου Πνεύματος, η οποία όπως αναφέρουν πρέπει να αρχίζει μια εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή, δηλαδή την επομένη (Δευτέρα) μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Η εβδομάδα που πέρασε είναι άνευ νηστείας, όπως και η Διακαινήσιμος εβδομάδα μετά το Πάσχα. Γι' αυτό, όρισαν οι ίδιοι οι Άγιοι Απόστολοι όπως η νηστεία προς τιμήν του Αγίου Πνεύματος να ξεκινά από αύριο.

Αρχικά η διάρκεια της Νηστείας ήταν μια εβδομάδα. Λίγο αργότερα οι διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων, οι Άγιοι Πατέρες, την προέκτειναν μέχρι την εορτή των Αγίων Αποστόλων, η οποία προφανώς δεν υπήρχε εν όσω εκείνοι ζούσαν. Έτσι, η Νηστεία αυτή, που επαναλαμβάνω είναι προς τιμήν του Αγίου Πνεύματος, ονομάστηκε και έμεινε γνωστή ως νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Γι' αυτό, πολλοί από άγνοια νομίζουν ότι είναι προς τιμήν τους. Δεν είναι όμως, διότι απλά οι ίδιοι οι Άγιοι Απόστολοι την εθέσπισαν. Είναι όμως Αποστολοπαράδοτη!

Επίσης, είναι κυμαινόμενη όσον αφορά στη διάρκειά της, διότι εξαρτάται από το Πάσχα. Η μικρότερη διάρκειά της είναι περίπου δέκα (10) ημέρες (πρώϊμο Πάσχα) και η μεγαλύτερη περίπου ένας μήνας. Ποτέ, όμως, δεν (επιτρέπεται να) καταργείται! Την κατάργησή της επέφερε η αντικανονική και εν προκειμένω βλάσφημη κατά του Αγίου Πνεύματος Καινοτομία του νέου ημερολογίου! Και τούτο, διότι, όταν το Πάσχα είναι όψιμο (δηλαδή όταν πέφτει αργά), εξαιτίας της αποκοπής των 13 ημερών κατά το νέο ημερολόγιο, έρχονται χρονιές που η Αποστολοπαράδοτη και αρχαία αυτή Νηστεία προς τιμήν του Αγίου Πνεύματος.... ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ! Καταργείται εντελώς, δεν υπάρχει!

Αυτό συμβαίνει και εφέτος, το 2024. Χθες 29 Ιουνίου, με το νέο ημερολόγιο, ήταν η εορτή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου & Παύλου, σήμερα είναι των Αγίων Πάντων και αύριο θα έπρεπε να ξεκινάει η νηστεία προς τιμήν του Αγίου Πνεύματος μέχρι την εορτή των Αποστόλων Πέτρου & Παύλου, η οποία εορτή όμως ήδη πέρασε! Τραγέλαφος!

Και όλη αυτή η ασεβής σύγχυση και ανατροπή, που έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Αποστολοπαράδοτης αυτής Νηστείας, χάριν ποιάς ανάγκης; Καμμίας! Αλλά, χάριν τίνος; Χάριν της Αστρονομίας, που για τα μάτια του κόσμου θεωρήθηκε ως δήθεν επιβαλλόμενος εκσυγχρονισμός και συμπόρευση με τα Δυτικά Κράτη που είχαν ήδη συμμορφωθεί στην ημερολογιακή αλλαγή. Αλλαγή, όμως, την οποία δεν προκάλεσε καν κάποιο κοσμικό Κράτος, παρά ο Πάπας Γρηγόριος ο ΙΓ' κατά τον ΙΣΤ' αιώνα, ο οποίος θέλησε αυθαίρετα να επιβάλει το δικό του ημερολόγιο που προς τιμήν του ονομάστηκε Γρηγοριανό.

Και να σκεφθεί κάνεις ότι αυτή είναι μόνον μια από τις πολλές ανωμαλίες, ανατροπές και ασεβείς επιπτώσεις που είχε, προκάλεσε και επέφερε η αντικανονική αλλαγή του ημερολογίου.

Κατόπιν αυτού, εύλογα τίθεται το ερώτημα : Είναι δυνατόν να είναι αποδεκτή και θεάρεστη μια τέτοια αλλαγή ή μάλλον καινοτομία, η οποία συνιστά ασέβεια κατά της Παραδόσεως, εφόσον προκαλεί ακόμη και κατάργηση Αποστολοπαραδότου Νηστείας;

Είναι ποτέ δυνατόν η Εκκλησία με Απόφασή της να σκανδαλίζει το ευσεβές ποιμνιό Της, να επιβάλει και μάλιστα με τη βία (διότι αυτό έγινε) κάτι που δεν υπηρετεί τη σωτηρία των πιστών, να ανατρέπει και να καταργεί Αποστολοπαράδοτες και Πατροπαραδοτες εντολές και παραδόσεις;

Είναι δυνατόν η Εκκλησία να εγκαταλείπει τα πνευματικά της κριτήρια και να ενεργεί με οδηγό κοσμικά κριτήρια ή επιστημονικές απόψεις που δεν μπορούν να καθορίζουν ή ρυθμίζουν τη ζωή της Εκκλησίας (πικρή γεύση αυτού πήραμε τελευταία με την ιστορία του κορωνοϊού);

Ασφαλώς, ΟΧΙ!

Άλλωστε δεν υπήρξε ποτέ κανονική Συνοδική Απόφαση της Εκκλησίας για την εισαγωγή της Καινοτομίας του νέου ημερολογίου! Η Καινοτομία υπήρξε εισήγηση προερχόμενη και εμπνεόμενη από τη λεγομένη Οικουμενι(στι)κή Κίνηση, η οποία κυριαρχεί στο χώρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου από τις αρχές του 20ου αιώνα και από τον χώρο της Μασωνίας, των οποίων οπαδοί και μέλη υπήρξαν οι πρωτεργάτες της επιβολής του Νεοημερολογιτισμού, ο μασώνος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος Μεταξάκης και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Παπαδόπουλος.

Γι' αυτό και οι πιστοί όχι μόνο δεν είχαν καμία υποχρέωση να την αποδεχθούν και ακολουθήσουν, αλλά όφειλαν, όπως και έπραξαν αρκετοί εξ αυτών, να την απορρίψουν και αποδοκιμάσουν, όταν μάλιστα υπήρχαν εναντίον αυτής της Καινοτομίας κανονικές Συνοδικές Αποφάσεις της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, οι οποίες ελήφθησαν από τρεις όντως Πανορθοδόξους Συνόδους στις οποίες πρωτοστάτησαν ο διαπρεπής αοίδιμος Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίας ο Β' ο Τρανός και ο πρόμαχος της Ορθοδοξίας και πολέμιος της ημερολογιακής παπικής Καινοτομίας (αποκληθείς ως ο νέος μετά την Άλωση Φώτιος!) Άγιος Μελέτιος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, ο Πηγάς.

Στον τελευταίο ανήκει η εξαίρετη φράση που πρέπει να είναι οδηγός στην πορεία μας, μακρυά από τις πεπλανημένες και απατηλές ψευδο-πνευματικές απόψεις του τύπου "το ημερολόγιο δεν είναι δογματικό θέμα" ή "κάνουμε υπακοή στην Εκκλησία για να μη κάνουμε σχίσμα" (ενώ σχίσμα το προκαλεί η Καινοτομία και όχι όσοι την απορρίπτουν), και αυτή η φράση είναι η εξής :

"Μη εξέλθης των πατρώων ευρείν αλλαχόθι τον Χριστόν" που στην απλή γλώσσα αποδίδεται ως, μή φεύγετε από τις πατρώες (πατρικές) παραδόσεις, αναζητώντας ματαίως μακράν και εκτός αυτών να βρείτε τον Χριστόν!

Δ. Κ.

 ΑΠΘ: Ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα που έχει προσφέρει στην κοινωνία λαμπρούς επιστήμονες, ακυρώνει κάθε έννοια επιστήμης, γραμματικής και λογικής!

 

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο αυτοεξευτελισμού και βλασφημίας: Το ΑΠΘ ακυρώνει την επιστήμη καλώντας τα «φοιτητ@» (!) στο Europride και χλευάζει τον Άγιο Δημήτριο!

 

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Ακολουθώντας πιστά την αθεϊστική woke ατζέντα του Νταβός, τα ελληνικά Πανεπιστήμια «διαπρέπουν» όλο και περισσότερο στον αυτοεξευτελισμό τους και γίνονται θλιβερά παραρτήματα του λοατκισμού.

Κάποτε η σφραγίδα ενός ελληνικού Πανεπιστημίου συνοδευόταν από κύρος, καταξίωση, αξιοπιστία και κοινωνική αναγνώριση. Σήμερα μεγάλα Πανεπιστήμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης έχουν καταντήσει να αναλαμβάνουν χρέη μαρκίζας για τον κόσμο των ΛΟΑΤΚΙ καμπαρέ, και να διαφημίζουν τις γιορτές της «υπερήφανης» αποκτήνωσης.

Ασελγώντας ασύστολα στην ιστορία και το επιστημονικό κύρος των Πανεπιστημίων, οι διοικήσεις τους στηρίζουν απροκάλυπτα τον σκοταδισμό της σαρκολατρείας και την παράνοια των 72 φύλων.

Ο υγιώς σκεπτόμενος κόσμος αντίκρισε με αποτροπιασμό την πολύχρωμη αφίσα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) που αναρτήθηκε για να προσκαλέσει τον κόσμο στις επίσημες δράσεις του ιδρύματος στα πλαίσια του Europride που γίνεται στη συμπρωτεύουσα. Στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ (εκεί δηλαδή που λαμβάνουν χώρα σοβαρά δρώμενα όπως ορκωμοσίες, αναγορεύσεις, συνέδρια και εκδηλώσεις εθνικών επετείων), προβλήθηκε την Τρίτη (25/6) το ντοκιμαντέρ «ΑΚΟΕ/ΑΜΦΙ: Η Ιστορία Μιας Επανάστασης (*Να κοιμάμαι στο στήθος του…)».

Το ΑΚΟΕ (Aπελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας) υπήρξε το πρώτο κίνημα ομοφυλόφιλων στην Ελλάδα και συστάθηκε το 1977. Το «Αμφί» ήταν το πρώτο γκέι περιοδικό που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. Να προσθέσω ότι το εν λόγω ντοκιμαντέρ προβλήθηκε και στο – εξίσου αλωμένο από τον λοατκισμό – Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, εκεί όπου οι ΛΟΑΤΚΙ+ διαμήνυσαν πριν μερικούς μήνες το σύνθημα «Destroy Greece».

Ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ, Ιωσήφ Βαρδάκης, έχει πει σε συνέντευξη ότι αποφάσισε να γυρίσει το ντοκιμαντέρ γιατί: «Η ιστορία δημιουργεί συνείδηση. Θέλω να ελπίζω ότι για τις επόμενες γενιές θα έχει ενδιαφέρον να μάθουν πώς ήταν η ζωή για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια του 20ού αιώνα».

Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί σβήνεται επιμελώς η ελληνορθοδοξία από τα κατάστιχα του κράτους. Γιατί η ιστορία δημιουργεί συνείδηση, όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι ιδεολόγοι του λοατκισμού. Και η συνείδηση με τη σειρά της δημιουργεί πνεύμα συλλογικότητας και δυνάμεις αντίστασης. Επομένως η συνείδηση του Έλληνα πρέπει να σβήσει για να αντικατασταθεί με την πεθαμένη συνείδηση του απάτριδου, απολιτίκ, απανθρωποποιημένου χυλού που θα άγεται και θα φέρεται από την ικανοποίηση των υπογάστριών του.

Και αυτή την προπαγάνδα αποκτηνωμένης «συνείδησης» την φιλοξενεί το επιφανέστερο Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας, το ΑΠΘ. Το οποίο μάλιστα όπως μας πληροφορεί στην αφίσα του, θα συμμετάσχει επίσημα στο Europride με μπλουζάκια «περηφάνειας» που τύπωσε ειδικά για τη «γιορτή»! Μωρέ μπράβο ζήλος για τα Pride! Δεν είδαμε ποτέ το ΑΠΘ να τυπώνει μπλουζάκια για να συμπαρασταθεί στους φτωχούς φοιτητές που δεν βρίσκουν να βάλουν ούτε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους!

Το σήμα του Αγίου Δημητρίου και το… αναπληρωματικό

Μάλιστα στη φαιδρή αυτή μπλούζα με τα χρώματα του ουράνιου τόξου, για να ξεφορτωθούν τον «ενοχλητικό» Άγιο Δημήτριο που αποτελεί το επίσημο λογότυπο του ΑΠΘ, έβαλαν το εναλλακτικό σήμα του Πανεπιστημίου.

Ένα «μασονοειδές» λογότυπο που δημιουργήθηκε το 2017, δήθεν για εφαρμογές εμπορικής χρήσης, επειδή δεν ερχόταν καλά στις πρυτανικές αρχές να προωθούν τον Άγιο Δημήτριο (αλίμονο) στα διάφορα αξεσουάρ που πωλούνται. Στην ουσία το νέο σήμα δημιουργήθηκε για να καταργηθεί κάποια στιγμή το σήμα του Αγίου Δημητρίου. Από την αρχή αυτός ήταν ο στόχος.

 

Το εν λόγω σήμα με τις συγκεκριμένες γεωμετρικές συνθέσεις γραμμάτων, για κάποιον «περίεργο» λόγο θυμίζει… πύλη που οδηγεί σε στοά. Τυχαίο άραγε; Σύμφωνα με το ΑΠΘ, το λογότυπο οπτικοποιεί τις έννοιες: διαρκής κίνηση / εξέλιξη, διαφορετικότητα, σταθερότητα, συλλογικότητα. Αυτή είναι μια καθαρά νεοεποχίτικη κωδικοποίηση εννοιών, για όποιον γνωρίζει να τη διαβάζει.

Το εμπορικό λογότυπο του ΑΠΘ.

Παρόλα αυτά η αφίσα του ΑΠΘ δεν άφησε αμαγάριστο τον Άγιο Δημήτριο, το αγιασμένο κόσμημα της Θεσσαλονίκης που οι Θεσσαλονικείς υπεραγαπούν αλλά οι αρχι…Τέκτονες της προπαγάνδας μισούν και θέλουν να τον αφανίσουν από τη συνείδηση της πόλης. Στο προσκλητήριο για το φεστιβάλ της ανωμαλίας, οι αθεόφοβοι και βλάσφημοι κάφροι του ΑΠΘ έβαλαν φαρδύ – πλατύ το λογότυπο του Αγίου Δημητρίου. Λες και θα μπορούσε σε καμία των περιπτώσεων να συνυπάρξουν τα όσα πρέσβευε ο Μεγαλομάρτυρας Δημήτριος με τα όσα πρεσβεύει ο πολύχρωμος βόθρος εξ Αμερικής!

Και εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς: γιατί στο μπλουζάκι έβαλαν το αναπληρωματικό σήμα και στο κάτω μέρος της αφίσας έβαλαν τον Άγιο Δημήτριο; Γιατί δεν χρησιμοποίησαν μόνο το εμπορικό σήμα του 2017 παντού; Ήταν τυχαίο; Ασφαλώς και όχι.

Οικειοποιούνται την αναγνωρισιμότητα του παραδοσιακού σήματος για να προσελκύσουν βλέμματα και «πελατεία». Κλέβουν το αγιασμένο κύρος του Αγίου Δημητρίου για να προσδώσουν «κύρος» στο πολύχρωμο καρναβάλι τους. Βλασφημούν τις αξίες του Αγίου αλλά θέλουν την επικοινωνιακή λάμψη του. Και σκοπίμως θέλουν να χλευάσουν και να απαξιώσουν τον πολιούχο, για να τον αποβάλλει η πανεπιστημιακή κοινότητα στο τέλος. Οι μεν υποστηρικτές του λοατκισμού να βγάζουν… σπυράκια με την παρουσία του Αγίου και οι δε χριστιανοί Θεσσαλονικείς μην αντέχοντας να βλέπουν τη μορφή του Αγίου να χρησιμοποιείται ως «σφραγίδα» στις ανωμαλίες, να προτιμήσουν να καταργηθεί το σήμα από το ΑΠΘ. Αυτός είναι ο στόχος και τα κίνητρα.

Το να τύπωναν το λογότυπο του Αγίου Δημητρίου ΚΑΙ στα μπλουζάκια της παρέλασης θα ξεσήκωνε σφοδρές αντιδράσεις, οπότε περιόρισαν τη βλασφημία τους στην αφίσα.

Τα… φοιτητ@!

Η κατάπτυστη αφίσα του ΑΠΘ εμπεριέχει κι άλλη χυδαιότητα. Στο κείμενο της πρόσκλησης αναγράφεται αυτολεξεί ότι: «Όσα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας του ΑΠΘ (προσωπικό και φοιτητές/φοιτήτριες/φοιτητ@) επιθυμούν να συμμετάσχουν στην παρέλαση (σ.σ. του Europride) μπορούν να προμηθευτούν το επίσημο μπλουζάκι περηφάνειας του ΑΠΘ κατά τη διάρκεια της προβολής του ντοκιμαντέρ (σ.σ. για το ΑΚΟΕ/ΑΜΦΙ) στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ».

Αν η ξεφτίλα είχε βραβείο, θα το απονείμαμε εδώ. Το πάλαι ποτέ Πανεπιστήμιο – κόσμημα της Θεσσαλονίκης που από το 1924 έχει βγάλει στην κοινωνία αναρίθμητους καταξιωμένους επιστήμονες, Γιατρούς, Βιολόγους, Αρχαιολόγους, Φιλόλογους, Παιδαγωγούς και Θεολόγους, να κάνει λόγο σήμερα για… «φοιτητά»!

 

 

Ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα που υποτίθεται ότι έχει τον ρόλο να παράγει σωστούς επιστήμονες, να καταργεί την επιστήμη της βιολογίας, να καταργεί τη γραμματική, να ασελγεί στην ελληνική γλώσσα, να ακυρώνει τον ευαγγελικό νόμο ότι «άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς ο Θεός»! Και δεν ντρέπονται αυτές οι θλιβερές Πρυτανικές Αρχές να γράφουν ότι υπηρετούν την «ποιότητα της εκπαίδευσης και της έρευνας»! Την υπηρετούν με τα… «φοιτητ@»! Μιλάμε για την απόλυτη απαξίωση ενός Πανεπιστημίου από ανθρώπους που το διοικούν περισσότερο σαν cheerleaders του συστήματος και πολύ λιγότερο σαν συνειδητοποιημένοι ακαδημαϊκοί που φέρουν το βάρος των ευθυνών τους.

Αυτήν την αφίσα, κυριολεκτικά από όπου και να την πιάσεις, λερώνεσαι. Το μόνο άμεμπτο σημείο της είναι ο Άγιος Δημήτριος, που όμως δεν έχει καμία θέση σε αυτό το διαφημιστικό τερατούργημα.

Ντροπή στον Εμπορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης

Και αφήσαμε για το τέλος κάτι σχετικό με το Europride που δεν αφορά το ΑΠΘ: την ελεεινή ανακοίνωση του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, που ζητάει από τους καταστηματάρχες να προσφέρουν «ιδιαίτερα χαμηλές τιμές» και «δελεαστικές προσφορές» στους επισκέπτες του Pride που υποτίθεται θα ήταν… 40.000. Στην τελετή έναρξης της γιορτής, δεν ήταν ούτε 200 «πολύχρωμοι»… νοματαίοι! Τρεις και ο κούκος! Τόσοι τεμενάδες για το τίποτα! Και οι επόμενες μέρες δείχνουν να έχουν απογοητευτική συμμετοχή για όσους περίμεναν να γοητευτούν από αυτή. Τζάμπα είπε ο ΕΣΘ «καλωσήρθε το πολύχρωμο δολάριο». Τζάμπα ξεφτιλίστηκε.

 

Δεν ακούσαμε ποτέ τον ΕΣΘ να δίνει τέτοια ντιρεκτίβα για χαμηλές τιμές πχ. σε πολύτεκνες οικογένειες, σε φτωχό φοιτητόκοσμο, σε χαμηλοσυνταξιούχους ή σε άτομα με ειδικές ανάγκες. Μόνο για την πελατεία της ανωμαλίας ευαισθητοποιήθηκε έτσι. Τι χυδαία ρατσιστική διάκριση είναι αυτή; Πόσο συστημικό αβαντάρισμα θα κάνετε ακόμα στο ουράνιο τόξο; Πόσο αηδία θα καταντήσετε; Τι διαθέτει δηλαδή ο ευρω… υπερήφανος ΛΟΑΤΚΙ+ που αξίζει χαμηλότερες τιμές από τον μέσο πολίτη; Το ότι γιορτάζει την… οπή του χωρίς τη ντροπή του; Η έκπτωση της ηθικής είναι λόγος… εκπτώσεων στα μαγαζιά; Είναι λόγος για να κάνουν σαλιαρίσματα οι καταστηματάρχες; Είναι λόγος να βλέπουν τα αθώα παιδάκια της Θεσσαλονίκης ότι οι ανώμαλοι αντιμετωπίζονται σαν πελατειακή «ελίτ» της κοινωνίας;

Ντροπή για τέτοιες δουλικές και διεστραμμένες νοοτροπίες. Ο κόσμος βλέπει και κρίνει ότι όσοι υποστηρίζουν σκανδαλωδώς τα πανηγύρια της αποκτήνωσης, είναι κι εκείνοι για τα πανηγύρια.

 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΩΫΣΗΣ, Ο ΓΕΡΩΝ

1872 - + 15.6.1946

Τῆ ιε΄ (15η/28^η) τοῦ μηνός Ἰουνίου, μνήμη τοῦ Ὁσίου και Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Γέροντος Μωϋσέως, Κτίτορος τῶν ἐν Ἀθικίοις Ἱερῶν Μονῶν τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν και Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ὁσιακῶς τελειωθέντος ἐν ἔτει 1946.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ

 

Ο Άγιος Μωϋσής (κατά κόσμον Μερκούριος Τρυπητήνιας) γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ακριτικό Καστελλόριζο. Στη νεαρή του ηλικία εργάστηκε σαν ναυτικός. Εγκατέλειψε όμως το επάγγελμα αυτό για να αφιερωθεί στον Θεό. Έγινε υποτακτικός στη Σκήτη των Τριών Αγίων Πατέρων (Κτιτόρων της περιφήμου Νέας Μονής) του Προβατείου Όρους στη Χίο και εκάρη μεγαλόσχημος υπό του Οσίου Γέροντος Παχωμίου της Χίου (Πνευματικού οδηγού του Αγίου Νεκταρίου). Το 1932 βρίσκεται στο Άγιον Όρος και στη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, όπου ασκήθηκε για μερικά χρόνια. Ίδρυσε συνολικά τέσσερα μοναστήρια ( 1 στη Σαλαμίνα, 1 στον Πλάτανο Αγίων Θεοδώρων και 2 στα Αθίκια Κορινθίας) ενώ την ευλογία του για την ίδρυσή τους επικαλέστηκαν αλλά δύο μοναστήρια της Κορινθίας ( Μονή Αγ. Τριάδος Εξαμιλίων και Μονή Αγ. Μαρίνης Σοφικού). Συγκέντρωσε γύρω του πλήθος μοναχών και μοναζουσών. Κοιμήθηκε οσιακώς την 15η Ιουνίου (28η με το πολιτικό ημερολόγιο) του 1946 και ετάφη στην ανδρική Μονή του Ευαγγελισμού Αθικίων. Κατά την εκταφή του ευωδίαζαν τα λείψανά του, τα οποία φυλάσσονται στη γυναικεία Μονή των Αγίων Ταξιαρχών Αθικίων Κορινθίας. Ο Όσιος είχε το χάρισμα της προοράσεως και της διοράσεως, ετέλεσε δε πολλά θαύματα εν ζωή, ενώ συνεχίζει να τελεί και μετά την κοίμησή του, σε όσους με πίστη επικαλούνται τις προς Θεόν πρεσβείες του. Αγωνίστηκε, πέραν της ασκήσεώς του, υπέρ της Ορθοδόξου Παραδόσεως και κατά της Παπικής ημερολογιακής Καινοτομίας. Περί αυτού και της αγιότητός του υπάρχει και η μαρτυρία του τελευταίως αγιοκαταταχθέντος υπό του  Πατριαρχείου Κων/λεως Γέροντος Πορφυρίου (Μπαϊρακτάρη) του Καυσοκαλυβίτου (+1991), ο οποίος χαρακτήριζε τον Όσιο ως μεγάλο άγιο και θεούμενο! 

 

Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῶ Κυρίω, τῶ ἐγείραντι ἐν χρόνοις τοῖς ἐσχάτοις, τόν Ὅσιον καί Θεοφόρον ἡμῶν Πατέρα Μωϋσέα. Δεῦτε εὐφρανθῶμεν ἐπί τῆ αὐτοῦ πανηγύρει, εὐσεβῶς αὐτῶ μελωδοῦντες· χαῖρε, ὁ τῆς Πίστεως πρόμαχος καί τῆς τοῦ Παπικοῦ καλενδαρίου καινοτομίας πολέμιος· χαῖρε, ὁ ἐν τῶ εἰκοστῶ αἰῶνι Μοναστικός Πατήρ καί τῆς ἐν Χριστῶ ἀσκήσεως γενναῖος ἀθλητής· χαῖρε, Χίου καί Κορίνθου καί Ἑλλάδος ἁπάσης ὁ φρουρός τε καί φύλαξ· χαῖρε, τῶν χειμαζομένων ὁ ἀντιλήπτωρ καί ἡμῶν τῶν γεραιρόντων τήν σήν σεβάσμιον μνήμην, ἔνθερμος πρός Θεόν πρεσβευτής, ὁ ἀπαύστως πρεσβεύων ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

(Δοξαστικόν Λιτῆς. Ἐκ τῆς ἱ. Ἀκολουθίας τοῦ Ὁσίου Πατρός Μωϋσέως)