Δεινή και ολέθρια κατάσταση η συνήθεια.
Ιδίως όταν αυτή η συνήθεια επέρχεται ύπουλα και ενυπάρχει ανεπαίσθητα στα θέματα
της Ορθοδόξου Πίστεώς μας και στην πνευματική ζωή, τότε η συνήθεια διενεργεί
την ακηδία, εγκαθιδρύει την αμεριμνησία, γεννά την αναισθησία η οποία με την
σειρά της αναγεννά την σκλήρυνση καρδίας και επιφέρει τελικώς την πώρωση και
την αποστασία. Δεν είναι λοιπόν «μικρόν το κακό» ούτε περιφρονητέα η πνευματική
αυτή νόσος.
Συνηθίσαμε κάποιες απλές, μικρές
και επαναληπτικές Προσευχές. Ας γνωρίζουμε όμως ότι ακόμη και αυτή η πολύ μικρή,
μοναστική επίκληση και νηπτική Ευχή του Ιησού: «Κύριε, Ιησού, Χριστέ,
ελέησόν με» είναι πλουσιοτάτη σε θεολογικές έννοιες και έχουν γραφτεί
ολόκληρα βιβλία για αυτήν. Κάποιοι πιστοί, θεωρούν τις προσευχές αυτές «στερεότυπες»
και «περιοδικές», όπως αυτές της περιόδου του Αγίας Εορτής του Πάσχα. Μία από
αυτές είναι και η πολύ γνωστή, τριπλά αποδιδόμενη Προσευχή: «Ἀνάστασιν Χριστοῦ
θεασάμενοι…» η οποία επέχει θέση κεντρική και λέγεται αμέσως μετά το Αναστάσιμο
Κοντάκιο, τον Οίκο και το Συναξάριο της Αγίας Κυριακής του Πάσχα.
Πρίν την ερμηνεύσουμε στην αγάπη
σας, θα πρέπει προκαταρκτικώς να τονίσουμε ότι αυτή η Προσευχή δεν είναι καθόλου
απλή, αλλά περίπλοκη και άκρως Ομολογιακή, καθότι περιέχει διδάγματα βαθύτατα
θεολογικά, απαγγέλλει δόγματα ουσιαστικά, επιφέρει τον Αγιοπνευματικό μας
φωτισμό και παρέχει επιπρόσθετο πλουτισμό Ορθοδόξου Θεολογίας. Δεν θα ήταν καθόλου
υπερβολή να χαρακτηριστεί η Προσευχή αυτή, το «Πιστεύω» της Εορτής της
Αναστάσεως, το «Σύμβολον Πίστεως του Πάσχα!» Τέλος, η ερμηνεία αυτή
δεν είναι καθόλου εξαντλητική, εφ΄ όλης της ύλης, αλλά σύντομη και περιληπτική.
«Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι…»
Εδώ, ο όρος «θεασάμενοι» δεν έχει
την απλή και συνηθισμένη έννοια του ρήματος «ορώ», βλέπω και του παθητικού ρήματος
“τεθέαμαι”, έχω δει. Δεν είμαστε απαθείς και δεν στεκόμαστε αμέτοχοι στο ίδιο έργο
θεατές επί κάποιας «θεατρικής σκηνής.» Η Θεία Λειτουργία δεν είναι «Ορατόριο» ούτε
παράσταση θεατρική ή κινηματογραφική. Δεν είναι καν σύναξη λατρευτική και
συμβολική δοξολογία Θεού. Είναι Θεουργική Αναδρομή και Θαυματουργική Αναβίωση
των υψίστων γεγονότων της ζωής του Χριστού και των Αγίων.
Είναι βίωση τελετουργική, εμπειρία
συλλογική και γεύση Αγιοπνευματική, κυριότατα εκκλησιαστική, «εν εκκλησία οσίων»,
εν συναγωγή κλήρου και λαού. Ψάλλουμε μετά δέους: «Σήμερον κρεμάται…» μπροστά
στα μάτια μας, επί των ημερών μας και όχι χρονολογικώς: «τω καιρώ εκείνω…» Ο
Εορτασμός της Αναστάσεως του Χριστού δεν είναι ανάμνηση επετειολογική. «Ἀνάστασιν
Χριστοῦ θεασάμενοι…» σημαίνει λοιπόν: «Αφού βιώσαμε σήμερα, αφού ζήσαμε ιδίοις όμμασιν
και αφού γευτήκαμε με την χάρι και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, το γεγονός
της Αγίας Αναστάσεως, τότε ας…»
Εδώ υπάρχει ένα αδιαπραγμάτευτο
συνδετικό «τότε». Αφού βιώσαμε (εάν και εφ΄όσον ζήσαμε το Θεϊκό Γεγονός της
Αναστάσεως του Χριστού και δεν σταθήκαμε αμέτοχοι παραστάτες και άγευστοι
τυπικοί θεατές), τότε και μόνον τότε, ας προσκυνήσουμε τον Άγιο, Κύριο, Ιησού
μας. Εδώ ακριβώς έχουμε αποκάλυψη και «αποκωδικοποίηση» του Προφητικού,
Τριαδολογικού «Τρισαγίου Ύμνου!» Προσκυνούμε πλέον τον Χριστό
ως Θεό, Κύριο Παντοκράτορα, Παντοδύναμο, Σωτήρα Συνάναρχο και Συνδημιουργό. Πόσες
άλλες υπέροχες έννοιες Θεολογικές περικλείει αυτό το «προσκυνήσωμενἍγιον,
Κύριον, Ἰησοῦν…»
Αυτή η φράση όμως «τὸν μόνον
ἀναμάρτητον», τί σημασία έχει πως δένει στο όλο νόημα; Η φράση αυτή είναι
καθαρότατα Ομολογιακή, ως προς τον Καθαρότατο Σωτήρα και Ακήρατο Κύριο! Αποτελεί
την ολόψυχη, ολόκαρδη και συνειδητή αποδοχή της δηλώσεως και προκλήσεως του
Χριστού: «Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας;» (Ιωάν. 8, 46). Ποιός
από σας μπορεί να τολμήσει και να ελέγξει Εμένα για κάποια αμαρτία; Αυτά τα πολύ
προκλητικά, ανακριτικά και ανατριχιαστικά λόγια, δεν τα είπε με πραότητα αλλά
με Θεαρχική Αυστηρότητα και Παντοκρατορική Δυναμικότητα! Τους έδειξε την επερχόμενη
Θεϊκή Οργή Του, “Θείω δακτύλω κατά πρόσωπον!” Αν ήταν ο Λόγος του Θεού αμαρτωλός,
δεν θα μπορούσε να αναστηθεί “εν τρισίν ημέρες!”
Σε ολόκληρη την Καινή Διαθήκη, έχουμε
χωρία τα οποία δηλώνουν ότι ο Θεός Πατέρας ανέστησε τον Χριστό, έχουμε άλλα χωρία
που λέγουν ότι το Άγιον Πνεύμα ανέστησε τον Χριστό και έχουμε επίσης τον Ίδιο
τον Χριστό να προκαλεί τους Θεοκτόνους Ιουδαίους και να λέγει ότι παρ’ όλον που
θα τον φονεύσουν, σε τρεις ημέρες Ο Ίδιος θα αναστήσει τον Εαυτό Του! Εάν δεν ήταν
Θεός και ήταν άνθρωπος αμαρτωλός, δεν θα ήταν ικανός να αναστήσει τον Εαυτό
Του. Δεν σταυρώθηκε για καμία «δική Του» αμαρτία αλλά σταυρώθηκε για τις δικές
μας αμαρτίες. Η Αγία Γραφή το λέγει και το υπογραμμίζει πολύ αυστηρά αυτό!
Στο «Πέμπτο Ευαγγέλιο» του Προφήτου
Ισαΐου, στο πασίγνωστο και άκρως αποκαλυπτικό 53ο Κεφάλαιο, βλέπουμε
ολοφάνερα με εικόνες ζωντανές και συνταρακτικές μία ειδική αναφορά στην Σταύρωση
και στα Θεία Πάθη.
Αυτός κουβαλάει πάνω Του τις δικές
μας αμαρτίες και «περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται», υποφέρει εξ΄ αιτίας
μας. Και δεν μένει εκεί, το λέγει και το ξαναλέγει αρκετές φορές: «Αὐτὸς
δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν!» Αυτός σταυρώνεται για τις δικές
μας αμαρτίες. «Κύριος παρέδωκεν Αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν.» Ο
Κύριος τον παρέδωσε σε θάνατο για τις δικές μας αμαρτίες, όχι για «δικές Του!»
Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Δογματική Θεολογία, ο Χριστός ήταν αναμάρτητος «εξ΄ άκρας
συλλήψεως». Εμείς είμαστε οι αμαρτωλοί, οι ανάξιοι και βρωμεροί. Εμείς έπρεπε
να είχαμε σταυρωθεί. “Ὦ Τριὰς Θεέ μου, Πατὴρ Υἱὸς καὶ
Πνεῦμα, ἐλέησον τὸν Κόσμον.” Ολόκληρη η Αγία Τριάδα συνήργησε στο Θείο Γεγονός
της Αναστάσεως του Χριστού και υμνώντας την Ανάσταση του Χριστού, δοξολούμε την
Αγία Τριάδα!
Εδώ ξεκάθαρα αναδιπλώνεται μία
πολύ μεγάλη Ορθόδοξη αλήθεια! Υπάρχει πάλι εδώ ένα σιωπηλό «πρωτίστως» και ένα
«έπειτα!» Τον Σταυρό Σου, Χριστέ, (πρωτίστως) προσκυνούμε και «έπειτα» την Αγίαν
Σου Ανάστασιν υμνούμε και δοξάζουμε. Πρώτα έρχεται στη ζωή μας ο Σταυρός, ο
Γολγοθάς και έπειτα ακολουθεί η Ανάσταση! Μην το ξεχνούμε αυτό!
Μην θέλουμε να φανούμε εμείς κατά
κάποιο τρόπο ανώτεροι από τον Κύριό μας και να ζούμε διαρκώς, μόνο την χαρά της
Αναστάσεως. Θέλεις ανάσταση, θέλεις σωτηρία; Ετοιμάσου, προετοιμάσου, σήκωσε
σταυρό, δίχως κανένα γογγυσμό, σήκωσε σταυρό πολλών θλίψεων και δοκιμασιών. “Διά
πολλῶν θλίψεων δεῖ εἰσελθεῖν ἡμᾶς εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ”
(Πραξ. 14,22). «Δει» σημαίνει πρέπει. Πρέπει οπωσδήποτε, δεν γίνεται
αλλιώς.
Ο Γολγοθάς των θλίψεων και των
διωγμών, είναι υποχρεωτικός. «Όστις θέλει οπίσω Μου ελθείν…»
Δεν λέει «μπροστά Μου…» αλλά «πίσω Μου!» Εμείς, πίσω Του, ακολουθούμε Αυτόν Ο
Οποίος έγινε για μας «Τύπος και Υπογραμμός» και χάραξε απαράβατη πορεία: «Από
τον Γολγοθά στην Ανάσταση!»
Εσύ και Μόνον Εσύ, είσαι ο Αληθινός
μας Θεός και εκτός από Εσένα δεν αναγνωρίζουμε κανέναν άλλον ως Θεό και Πατέρα
και Δημιουργό του Παντός. Οι Μασώνοι λατρεύουν τον Εωσφόρο ως «Μέγα Αρχιτέκτονα
του Σύμπαντος.» Άλλα έθνη λατρεύουν τα είδωλα, άλλα τον Βούδα και άλλα τον Μωάμεθ.
Ο δικός μας Θεός, είναι ο Μόνος Αληθινός και μας το λύνει το θέμα Αυτός, το
ξεκαθαρίζει για πάντα: «Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν, ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα
χειρῶν ἀνθρώπων!» (Ψαλ. 113, 12) και το βροντοφωνάζει πάλι: «ὅτι
πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια!» (Ψαλμ. 95, 5).
Η φράση «τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν» αποτελεί
ομολογία Πίστεως! Δεν αναφέρεται σε μιαν απλή επίκληση, σε μία προφορική ονομασία
και μηχανική εκφορά του ονόματος «Κύριος». Δεν είναι εκεί στην στείρα επανάληψη
το θέμα. «Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν
βασιλείαν τῶν οὐρανῶν…» (Ματθ. 7, 21). Αλλά έχει την εξής σημαντική έννοια:
«το Όνομά Σου ομολογούμε!» Ποιό όνομα; «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ
ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου
Πνεύματος.» (Ματθ. 28, 19). Ομολογούμε το Όνομα της Αγίας Τριάδος!
Η αγία αυτή και Θεϊκή Πρόσκληση
δεν λέει απλά «δεῦτε πάντες», ελάτε όλοι γενικώς, αλλά ποιοί; «Δεῦτε πάντες οἱ
πιστοί!» Ποιοί όμως «πιστοί»; Όλοι ανεξαιρέτως; Αναμφισβήτητα όχι.
«Πιστοί» θέλουν να λέγονται και οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά, όπως γράφουν στα
περιοδικά τους. «Πιστοί» θέλουν να λέγονται και οι αιρετικοί οικουμενιστές και όσοι
εχθροί του Θεού κοινωνούν μαζί τους, όπως κατακεραυνώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος,
τον οποίον επικαλείται ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης λέγοντας: «Ἐχθροὺς γὰρ
Θεοῦ ὀ Χρυσόστομος οὐ μόνον τοὺς αἱρετικοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς
τοῖς τοιούτοις κοινωνούντας μεγάλη καὶ πολλὴ τῇ φωνῇ ἀπεφήνατο!»
(P.G. 99, 1049Α).
«Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί!» Ποιοί
λοιπόν πιστοί; Οι πραγματικά Ορθόδοξοι πιστοί οι οποίοι δεν μόλυναν και δεν διέφθειραν
την Πίστη, αλλά κράτησαν ανόθευτη την Ορθόδοξη Ομολογία και την Ιερά Παράδοση.
Δεν άλλαξαν τίποτε από όσα παρέλαβαν από τους Αγίους και Θεοφόρους Πατέρες.
Ποιοί είναι αυτοί; Είναι η Αληθινή Εκκλησία του Χριστού. Είναι το μικρό ποίμνιο.
Είναι αυτοί οι οποίοι προσκυνούν αφόβως δίχως καμία δειλία τον Σταυρό του
Χριστού και την Αγία Του Ανάσταση και δεν προσκυνούν τον Καίσαρα ούτε την Εικόνα
του Θηρίου. Είναι αυτοί οι οποίοι κρατούν τις Εκκλησίες ανοιχτές και προσέρχονται
με πίστη ακράδαντη στο Ποτήριον Ζωής «μετά φόβου Θεού Πίστεως και αγάπης»
και «προσερχώμεθα οὖν μετὰ παῤῥησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον
καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.» (Εβρ. 4, 16).[Σημείωση ἡμετέρα:Ἡ
ἐπισήμανση μέ ἔντονο γραφή εἶναι δική μας.]
Είναι αυτοί οι οποίοι ακολουθούν
την Αποστολική και Αγιοπατερική Οδό, «την Οδό, την Αλήθεια και την Ζωή» και δεν
φοβούνται «μην κολλήσουν κάποια ασθένεια» από τον Αρχηγό της ζωής, την Πηγή της
Αθανασίας και Δοτήρα των αγαθών.
Ιδού και πάλι η χαρά του Γολγοθά.
Η χαρά έρχεται «διὰ τοῦ Σταυροῦ». Είναι η Αγία Χαρά του Χριστού! Η Αγία Χαρά
της Αναστάσεως! Η Χαρά της Θεοτόκου! “Χαράς Αιτία χαρίτωσον! Είναι η Χαρά των
Μυροφόρων, η Χαρά των Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων. Είναι η Χαρά του Μεγάλου
Νέφους Μαρτύρων. Είναι ο Χριστός, Η ΠΑΝΤΩΝ ΧΑΡΑ. “Χαρά μου!!!” βροντοφώναζε ο Άγιος
Σεραφείμ του Σαρώφ.
Χριστιανός Ορθόδοξος ο οποίος δεν
ζει, δεν γεύεται και δεν βιώνει την Χαρά της Αναστάσεως, δεν είναι Ορθόδοξος
Χριστιανός. Ο Ορθόδοξος πιστός ποτέ δεν βάζει την δική του, προσωπική λύπη, πάνω
από την Χαρά της Αναστάσεως. Ζούμε την Αγία, Αγιοπατερική Χαρμολύπη, με τους
ποικίλους, φοβερούς διωγμούς τους οποίους, κρίμασιν οις οίδεν Κύριος διαπερνούμε,
αλλ’ ομολογούμε τοις πάσι, ακόμη και σε αυτούς τους εχθρούς του Χριστόυ, την
Χαρά της Αναστάσεως. Λάμπει από χαρά Θεϊκή το πρόσωπό μας και η ψυχή, όταν μας
συλλαμβάνουν “ως κακούργους” και μας βάζουν στην φυλακή.
Πάλι όμως εδώ, κάτι πολύ σημαντικό,
πρέπει να ξεκαθαριστεί: «χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ»… Ποιόν κόσμο; Τον άθεο και άπιστο
κόσμο; Τον Οικουμενιστκό και Διαθρησκειακό κόσμο; Ασφαλώς όχι! Άπαγε της
βλασφημίας! Τον πιστό και πραγματικά Ορθόδοξο κόσμο. Τον περιούσιο και πιστό Λαό
του Θεού. «Κόσμος» θα πει κόσμημα, στολίδι. Το καύχημα του Θεού. Όπως ψάλλουμε
Θεοπρεπώς: «Σταυρός Πιστών το καύχημα.» Όχι μόνο εφαρμόζουμε
ολοψύχως το «εν ταις θλίχεσιν χαίρετε» αλλά και καυχόμαστε με
καύχημα Κυρίου του Αναστάντος Χριστού του Θεού ημών:
Και η μετάφραση: «Είναι τόσο
αξιόλογη και θαυμαστή η πίστη και η αγάπη σας, ώστε εμείς οι ίδιοι να
καυχώμαστε εν Κυρίω για την υπομονή σας και την πίστη σας στην διάρκεια όλων
των διωγμών και των θλίψεων, τις οποίες υπομένετε με αγία αντοχή. Είναι και αυτές
απόδειξη της δικαίας κρίσεως του Θεού ώστε να αξιωθείτε την βασιλεία του Θεού,
χάριν της οποίας και υποφέρετε. Είναι όντως θέμα της δικαιοσύνης του Θεού Ο Οποίος
θα ανταποδώσει θλίψεις σε εκείνους που σας θλίβουν, ενώ σε εσάς, οι οποίοι
θλίβεσθε, να ανταποδώσει χαρά και ανάπαυση μαζί με μάς, όταν θα φανερωθεί ο Κύριος
Ιησούς από τον ουρανό μαζί με τις αγγελικές δυνάμεις με φλόγα Θεϊκή και θα
ανταποδώσει την δίκαιη τιμωρία σε εκείνους που δεν θέλουν να πιστεύουν στον Θεό
και να υπακούουν στο Ευαγγέλιον του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, οι οποίοι μάλιστα
θα δώσουν φρικτό λόγο και θα καταδικασθούν σε αιώνιο όλεθρον, στην κόλαση,
μακρυά από το Πρόσωπο του Κυρίου Ιησού και από την δόξα της Θεϊκής Του δυνάμεως!»
Χαιρόμαστε λοιπόν κατά την διάρκεια
όλων των διωγμών και των θλίψεων για να χαίρονται μαζί μας και οι Άγιοι Απόστολοι,
οι Άγιοι Πατέρες και οι Άγιοι Μάρτυρες. Δεν θρηνούμε πλέον τις αμαρτίες μας.
Διατρανώνει και κατακευρανώνει ο Μέγας Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στον Ανάστασιμο
και λίαν Χαρμόσυνο, Κατηχητικό του Λόγο: «Μηδεὶς ὀδυρέσθω πταίσματα, συγγνώμη
γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε, Μηδεὶς φοβείσθω θάνατον, ἠλευθέρωσε
γὰρ ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ θάνατος!» Κανένας να μην φοβάται τον θάνατο, ΟΥΤΕ από
τον Κορονοϊό! Πάνω από την υγεία μας είναι η ορθή πίστη στον Θεό και η σωτηρία
της ψυχής μας! [Σημ. ἡμ. : ἡ ἐπισήμανση μέ ἔντονη γραφή εἶναι δική μας.]
Θα ευλογούμε «διά παντός», πάντοτε
και εν παντί τον Κύριό μας. Θα δοξάζουμε «αδιαλείπτως» ασταμάτητα τον Χριστό
και Τριαδικό μας Θεό. «Εν Εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν!» (Ψαλμ. 67,
27). Θα συνεχίζουμε ακαταπαύστως, μέχρι Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού
να τελούμε τις Θείες Λειτουργίες, εις πείσμα των δαιμόνων και σκοτεινών δυνάμεων
οι οποίοι προσπαθούν να μας φιμώσουν, να μας περιορίσουν, να μας διαλύσουν και
να μας παραλύσουν με τον φόβο, την δειλία και τον πανικό. Ας αναστηθούμε και
μεις μαζί με τον Αναστάντα μας Χριστό: «Ψυχή μου ψυχή μου, ανάστα, τί
καθεύδεις; τό τέλος εγγίζει, καί μέλλεις θορυβείσθαι, ανάνηψον ούν, ίνα
φείσηταί σου Χριστός ο Θεός, ο πανταχού παρών, καί τά πάντα πληρών.»
Αυτός Ο Οποίος υπέμεινε Σταυρό
για μας (να και πάλι ο Γολγοθάς) και νίκησε τον θάνατο με τον Θάνατό Του, Αυτός
θα νικήσει διότι «εξήλθεν νικών, ίνα νικήσει!». Ο Αναστημένος μας Χριστός είναι
η Όντως Νίκη του Λαού του Θεού και η Πανένδοξη Πηγή κάθε νίκης, ο Τρισένδοξος και
Υπερυψούμενος Χορηγός κάθε θριάμβου. Η νυν Στρατευομένη επί γης Εκκλησία του
Χριστού θα καταστεί συντόμως Θριαμβεύουσα!
ΠΡΟΣΟΧΉ! ΤΑΠΕΙΝΉ ΜΑΣ ΓΝΩΜΗ ΌΣΟΙ ΑΓΑΠΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΌ, ΕΛΛΆΔΑ,
ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΔΩΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΆΘΕ ΤΡΌΠΟ ΠΑΝΤΟΎ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΚΛΑΊΜΕ ΠΊΚΡΑ
ΌΛΟΙ ΑΥΡΙΟ! ΚΑΛΉ ΑΝΆΣΤΑΣΗ!
Ένα
πύρινο κήρυγμα πραγματοποίησε σήμερα, Μεγάλη Παρασκευή 17 Απριλίου ο
Προϊστάμενος του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου Πευκακίων (Αθήνα), (Αιδεσιμολογιώτατος
Πρωτοπρεσβύτερος) π. Βασίλειος Βουλουδάκης.
Ο
π. Βασίλειος στο κήρυγμά του, μεταξύ άλλων τόνισε: "Οι Αρχιερείς και οι
άρχοντες του λαού συνήχθησαν επι το αυτό ίνα τον Ιησούν φραγγελώσουσι, ίνα τον
Ιησούν φυλακίσουσι, ίνα τον Ιησούν αποκλείσουν από τους πιστούς Του. Άισχος,
και στους Αρχιερείς και στους άρχοντες του λαού, αίσχος".
"Αυτό
το αίσχος δεν θα το σβήσει η ιστορία, δεν θα σβηστεί από την ιστορία αυτό το
αίσχος, αυτή η αγανάκτηση του λαού του Θεού. Θα έρθει η οργή και η κατάρα
του Θεού στα κεφάλια όλων εκείνων που αποφάσισαν να στερήσουν το Σώμα και το
Αίμα του Κυρίου από τους πιστούς, αρκετοί από τους οποίους έκαναν έναν αγώνα
επί ένα έτος με τα επιτίμιά τους για να κοινωνήσουν στην Ανάσταση" -
συμπλήρωσε ο π. Βασίλειος.
Πρόσθεσε
επίσης: "Αίσχος! Που κατήντησε η Εκκλησία της Ελλάδος; Αίσχος, ντρέπομαι,
απορώ και δεν εξίσταται ο λαός μας έχουν φυλακίσει με απάτη για μία
γρίπη. Όλοι το λένε. Τα κανάλια, οι δημοσιογράφοι, οι καναλάρχες αυτά λένε
μεταξύ τους και εμάς μας λένε τα ψέματα για να μας κρατάνε φυλακισμένους.
Προβλέπουνε και τον Σεπτέμβριο γρίπη και τα Χριστούγεννα κλειστές εκκλησίες.
Όχι κύριοι να μας πάτε φυλακή, να μας πάτε εκεί να τελούμε μέσα στο κελί
μας την Θεία Λειτουργία και να απολογηθούμε στο Θεό ότι δεν έχουμε άλλη
δυνατότητα. Αίσχος! Έστω την εσχάτη ώρα μετανοήσατε Αρχιερείς και άρχοντες,
αλλιώς η οργή του Θεού είναι πάνω από τα κεφάλια σας".
ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ:Τον
π. Βασίλειο τον γνωρίζω από νεαρό Διάκονο. Είναι παραδοσιακός καί ασφαλώς αντι-οικουμενιστής
καί πονάει για το ημερολογιακό σχίσμα. Παρά τις εκκλησιολογικές μας διαφορές, μας
έχει συνδέσει η αγάπη μας γι' αυτόν τον καταπροδομένο λαό καί τόπο. Είναι
μαχητής με λιπαρή Θεολογική γνώση και ευφυέστατος άνθρωπος. Είναι γνήσιος
πατριώτης με βαθειά γνώση της πολιτικής ιστορίας του τόπου μας. Είναι
πνευματικός εκατοντάδων ανθρώπων, κληρικών και λαϊκών. Για να μιλάει έτσι
σημαίνει ότι πρέπει έντονα να ανησυχούμε όλοι. Έχει επαφή και επικοινωνία με
πολλούς επιστήμονες από Ελλάδα και εξωτερικό. Δεν λέει ὁλα όσα γνωρίζει, αλλά
γνωρίζει καλά όλα όσα λέει!Και μια ταπεινή επισημανση:Δεν είναι
σωστό να λέμε, αν και το κάνουμε καλοπροαιρετα, ότι δεν θα τους αφήσει ο
Θεός.Ο Θεός περιμένει από εμάς να μην τους αφήσουμε! Δηλαδή, εμείς
πρέπει να αγωνιστούμε για τον Θεό και όχι ο Θεός για μας! Και τότε, ο Θεός
θα μας σκεπάσει και δεν θα τους αφήσει. Εμείς αγωνιζόμαστε και ο Θεός δίνει την έκβαση! Ευχαριστώ. Συγχωρέστε με και καλή
Ανάσταση!
ΉΡΘΕ Η ΏΡΑ ΝΑ ΑΝΑΛΆΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ ΌΛΟΙ. ΈΠΡΕΠΕ ΑΥΤΌ ΤΟ
ΚΑΚΌ ΠΟΥ ΘΑ ΠΈΣΕΙ ΠΆΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΧΕ ΑΠΟΣΟΒΗΘΕΙ ΕΝ ΤΗ ΓΕΝΕΣΕΙ ΤΟΥ.
ΜΑΣ ΠΑΓΙΔΕΥΣΑΝ! ΑΣ ΕΓΕΡΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΆΣΕΩΝ ΔΙΌΤΙ ΕΝΟΣ ΤΈΤΟΙΟΥ ΚΑΚΟΎ
ΜΎΡΙΑ ΕΠΟΝΤΑΙ. ΑΎΡΙΟ ΙΣΩΣ ΕΊΝΑΙ ΑΡΓΆ. ΟΧΙ 200 ΧΡΌΝΙΑ (ΜΕ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΟ
ΕΟΡΤΑΣΜΌ) ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΟΡΤΆΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΌΜΕΝΟ ΕΤΟΣ (2021), ΑΛΛΆ ΉΔΗ ΜΠΉΚΑΜΕ
ΟΠΩΣ ΟΙ ΊΔΙΟΙ ΟΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ ΛΈΝΕ ΣΕ ΝΈΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΕΝΝΟΟΎΜΕ
ΝΈΑ ΣΚΛΑΒΙΆ!
ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ ΚΑΙ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!
► ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ............ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ - ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ!
"Κάποια πράγματα δεν γίνεται
να μην λέγονται...έστω κι αν είναι αυτονόητα ακόμα και για τριτοετείς φοιτητές
Ιατρικής (στο τρίτο έτος διδασκόμαστε την Μικροβιολογία)....
1. Όλοι οι ιοί εξασθενούν όσο
ανεβαίνει η θερμοκρασία, ειδικά το καλοκαίρι μας απασχολούν ελάχιστα έως
καθόλου.
2. Όλοι οι ιοί καταλείπουν
ανοσία μετά την αποδρομή τους έστω και ολιγόμηνη (κάποιοι ακόμα και ισόβια
όπως η ιλαρά, η ανεμεβλογιά, η λοιμώδης μονοπυρήνωση κλπ.)
3. Όλοι οι ιοί έχουν την
ιδιότητα να μεταλλάσσονται πολύ εύκολα (ειδικά οι ιοί RNA όπως ο Covid19),
κάτι που συμβαίνει άλλωστε αιώνες τώρα με τη γρίπη, αυτό όμως δεν τους
αλλάζει ως δια μαγείας από μη παθογόνους για τον άνθρωπο σε μαζικά θανατηφόρους
(όπως προσπαθούν να μας πείσουν κάποιοι).
4. Όλοι οι ιοί είναι
ουσιαστικά εντελώς ανενεργοί έξω από τον ξενιστή τους (το ανθρώπινο κύτταρο
π.χ.) και επομένως δεν μπορούν να "αιωρούνται" για ώρες ως
παθογόνοι στον αέρα όπως ειπώθηκε (και το χειρότερο όλων, έγινε πιστευτό).
5. Όλοι οι ιοί απέχουν πολύ
από το να χαρακτηριστούν ως ζωντανοί οργανισμοί (όπως είναι π.χ. τα
βακτήρια) και γι αυτό ο όποιος πολλαπλασιασμός τους δεν μπορεί να γίνει έξω από
ένα ζωντανό κύτταρο (στο οποίο όπως είπα, δρουν μόνο ως ξενιστές).
6. Όλοι οι ιοί μεταδίδονται με
σωματικά υγρά ασθενούς (π.χ. αίμα όπως στο AIDS, σάλιο και εκκρίσεις όπως
στον Covid19 αλλά και τη γρίπη) εφόσον έλθουν σε ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΦΗ με κάποια
"πόρτα εισόδου" στον οργανισμό (π.χ. ανοιχτή πληγή στο AIDS,
στοματική κοιλότητα, βλεννογόνος μύτης ή ματιών σε γρίπη και Covid19).
Επομένως, μόνο αν κάποιος
βήξει ή φτερνιστεί πάνω μας μπορούμε να κολλήσουμε και στην περίπτωση φυσικά
που με άπλυτα χέρια αγγίξουμε το στόμα, τη μύτη ή τα μάτια μας.
Τα περί 8 και 18 μέτρων
προσωπικά θα με έκαναν να γελάσω αν δεν έκρυβαν πίσω υστερόβουλες σκέψεις όσων
τα λένε.
Αυτά αφορούν βασικώτατες
γνώσεις για ένα τριτοετή φοιτητή Ιατρικής.
Αν τώρα κάποιος ακόμα και
με τον τίτλο του εκπροσώπου οποιουδήποτε φορέα υγείας, ελληνικού ή διεθνούς, βγει
και πει άλλα, ας έχουμε στο μυαλό μας ότι μπορεί να μην μιλάει από μόνος του
αλλά για συμφέροντα τρίτων.
Το αφήνω εδώ, δεν μπορώ να γίνω
πιο σαφής...
Πάμε τώρα και σε 2-3 ακόμα
παραδοχές που θα μας ανοίξουν λίγο περισσότερο τα μάτια (ελπίζω)....
1. Το τεστ ταυτοποίησης του
ιού με τη μέθοδο PCR δεν είναι ούτε ειδικό για τον Covid19 ούτε ενδεικτικό
ενεργού λοίμωξης. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ
μπορεί να δώσει θετικό το τεστ ακόμα κι αν είχε προσβάλλει τον οργανισμό ένα
τρίμηνο και παραπάνω πριν (και φυσικά πλέον έχει αποδράμει). Μπορεί με λίγα
λόγια να ανιχνευτούν υπολείμματα γενετικού υλικού (RNA) ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ
(από τους οποίους προσβαλλόμαστε πολύ συχνά και τα θεωρούμε
"γριπούλες") ακόμα κι αν έχουμε αναρρώσει πλήρως και δεν είμαστε
πλέον φορείς !!!...για φαντάσου...
2. Έχει γίνει επισήμως
παραδεκτό (και όχι μόνο στη χώρα μας) ότι έχουν δηλωθεί αποβιώσαντες ως
απώλειες κορονοϊού ακόμα και ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ενώ η αιτία θανάτου ήταν
προφανέσταστη (εγκεφαλικό, ανακοπή κλπ.)
Αυτό φυσικά δεν συνέβαινε ούτε με
τη γρίπη ούτε με άλλα λοιμώδη νοσήματα.
Αν συνδυάσουμε λοιπόν αυτό το
γεγονός με τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω σε σχέση με τα τεστ καταλαβαίνουμε ότι
ως "νεκροί από κορονοϊό" μπορεί να θεωρηθούν και άνθρωποι που έπαθαν εγκεφαλικό
στα 85 τους και είχε τύχει να μολυνθούν από οποιονδήποτε κορονοϊό ακόμα και
πριν από τα Χριστούγεννα !!!...για φαντάσου Νο 2..
.
3. Έχει επίσης γίνει επισήμως
παραδεκτό (και όχι μόνο στη χώρα μας) ότι τα πραγματικά κρούσματα του ιού είναι
ίσως και 10 φορές περισσότερα (το λιγότερο). Και φυσικά, όταν κάποιος
"ινστρούχτορας" το δηλώνει αυτό, κανείς δημοσιογράφος δεν του ρωτάει
το απλό
"Άρα, η θνησιμότητα του
ιού είναι 10 φορές μικρότερη, άρα πολύ-πολύ μικρότερη από άλλες ιογενείς
λοιμώξεις;"
Είναι προφανές γιατί δεν το
ρωτάει κανείς (προφανές φυσικά σε όσους θέλουν να βάζουν το μυαλό να
σκέφτεται).
Κλείνω με μια μικρή παραπομπή
στον Ιπποκράτη (στο όνομα του οποίου ορκίζονται όλοι όσοι πρόκειται να γίνουν
γιατροί)..
.
Ο όρκος του Ιπποκράτη
λοιπόν δηλώνει ευθαρσώς ότι κανείς γιατρός ή λειτουργός υγείας δεν έχει
δικαίωμα να χορηγήσει δια της βίας οποιοδήποτε φάρμακο σε ασθενή ή υγιή εφόσον
αυτός δεν θέλει να το πάρει και αρνείται κατηγορηματικά.
Ας το έχουν αυτό υπ' όψιν όσοι ονειρεύονται
μαζικούς εμβολιασμούς υποχρεωτικούς διά νόμου..."
Παῦλος, ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ
διὰ θελήματος Θεοῦ κατ᾿ ἐπαγγελίαν ζωῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, (Εγώ, ο Παύλος, που εκλήθην απόστολος του Ιησού Χριστού με
το θέλημα του Θεού δια να κηρύττω προς τους άλλους, δια να κερδίσω και εγώ ο
ίδιος σύμφωνα με την θείαν υπόσχεσιν την αιωνίαν ζωήν, η οποία αποκτάται δια
του Ιησού Χριστού,)
Τιμοθέῳ ἀγαπητῷ τέκνῳ· χάρις, ἔλεος,
εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. (στον Τιμόθεον, το αγαπητόν μου πνευματικόν τέκνον, είθε
να είναι η χάρις, το έλεος, η ειρήνη από τον Θεόν πατέρα και από τον Κυριον
ημών Ιησούν Χριστόν.)
Χάριν ἔχω τῷ Θεῷ, ᾧ λατρεύω ἀπὸ
προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς
δεήσεσί μου νυκτὸς καὶ ἡμέρας, (Ευχαριστώ τον
Θεόν, τον οποίον λατρεύω καθώς έχω διδαχθεί από τους προγόνους μου με καθαράν
συνείδησιν, τον ευχαριστώ, διότι συνεχώς και ακατάπαυστα σε ενθυμούμαι εις τας
δεήσεις μου ημέραν και νύκτα.)
ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν, μεμνημένος
σου τῶν δακρύων, ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ, (Αναλογιζόμενος
δε τα δάκρυά σου, όταν εχωριζόμεθα, επιθυμώ παρά πολύ να σε ίδω, δια να γεμίσω
από χαράν.)
(Ενθυμούμαι
δε συνεχώς την ανυπόκριτον και ειλικρινή πίστιν σου, η οποία πρώτον είχεν
κατοικήσει εις την ψυχήν της μάμμης σου Λωΐδος και της μητρός σου Ευνίκης· έχω
δε την πεποίθησιν, ότι κατοικεί και παραμένει επίσης και εις σε.)
δι᾿ ἣν αἰτίαν ἀναμιμνήσκω σε ἀναζωπυρεῖν
τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου·(Δι' αυτό και σου υπενθυμίζω να αναζωπυρώνεις το χάρισμα
του Θεού, που υπάρχει εις σε και το οποίον έχεις λάβει με την επίθεσιν των
ιδικών μου χειρών.)
οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς
πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ. (Διότι δεν μας έδωκεν ο Θεός πνεύμα δειλίας, ώστε να
φοβούμεθα δυσκολίας και απειλάς και διωγμούς, αλλά μας έδωκε πνεύμα δυνάμεως,
δια να νικώμεν, και αγάπης και σωφρονισμού, ώστε με σύνεσιν να καθοδηγούμε στον
δρόμον του Θεού τον εαυτόν μας και τους άλλους.)
μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ
μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ, ἀλλὰ
συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ,(Και, λοιπόν, μη δειλιάσεις ποτέ και μη εντραπείς να ομολογείς
την καλήν μαρτυρίαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· μη εντραπείς ακόμη και εμέ,
τον δέσμιον και φυλακισμένον δια την ομολογίαν του Χριστού, αλλά κακοπάθησε μαζί
μου προς χάριν του Ευαγγελίου, σύμφωνα με την δύναμιν, που δίδει ο Θεός.)
τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ
καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν, ἀλλὰ κατ᾿ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ
χάριν, τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων, (Αυτός ο Θεός μας έσωσε και μας εκάλεσε με κλήσιν αγίαν,
όχι δια την αξίαν των έργων μας, αλλά σύμφωνα με την ιδικήν του αγαθήν θέλησιν
και χάριν, η οποία μας εδόθη δια του Ιησού Χριστού, πριν ακόμη λάβει ύπαρξιν ο
κόσμος (εφ' όσον προαιωνίως είχεν αποφασίσει ο Θεός την σωτηρίαν μας).
φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας
τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον, φωτίσαντος δὲ
ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου,(Εφανερώθη
δε αυτή η χάρις τώρα με την ενανθρώπησιν και εμφάνισιν εν μέσω των ανθρώπων του
σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ο οποίος κατήργησε μεν τον θάνατον και με το θείον
του φως έκαμε να λάμψει η αιωνία ζωή και η αφθαρσία, δια μέσου των αληθειών του
Ευαγγελίου.)
εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κήρυξ καὶ ἀπόστολος
καὶ διδάσκαλος ἐθνῶν.(Εις αυτό το
Ευαγγέλιον και εγώ έχω κληθεί και τεθεί από τον Θεόν κήρυξ και Απόστολος και
διδάσκαλος των εθνών.
δι᾿ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω,
ἀλλ᾿ οὐκ ἐπαισχύνομαι· οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστι
τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν. (Ακριβώς δε διότι είμαι κήρυξ του Ευαγγελίου, πάσχω αυτάς
τας ταλαιπωρίας, αλλά δεν εντρέπομαι (ούτε δια τα δεσμά ούτε δια την φυλάκισίν
μου), διότι γνωρίζω ποίος είναι αυτός, στον οποίον έχω απολύτως εμπιστευθεί τον
εαυτόν μου, και είμαι απολύτως πεπεισμένος, ότι είναι ικανός και δυνατός να
φυλάξει έως την μεγάλην εκείνην ημέρα της Δευτέρας παρουσίας τον θησαυρόν του
αποστολικού μου έργου, τον οποίον αυτός μου έχει εμπιστευθεί.)
ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων
λόγων ὧν παρ᾿ ἐμοῦ ἤκουσας, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·
(Ως υπόδειγμα υγιούς και ανοθεύτου διδασκαλίας
πρέπει να έχεις και να κρατείς στερεά τους λόγους, τους οποίους από εμέ ήκουσες
περί της πίστεως και της αγάπης, που δίδει και καλλιεργεί εις τας καρδίας μας ο
Χριστός.)
τὴν καλὴν παραθήκην
φύλαξον διὰ Πνεύματος Ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν. (Τον καλόν και ανεκτίμητον θησαυρόν της ευαγγελικής
διδασκαλίας, που σου ενεπιστεύθη ο Θεός, φύλαξέ τον ανόθευτον και ακέραιον με
την δύναμιν και την χάριν του Αγίου Πνεύματος, το οποίον κατοικεί μέσα μας.)