Translate

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Περί τῆς χριστολογικῆς αἱρέσεως καί ἀπάτης τῶν λεγομένων "Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ"




  ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ     "ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ"

     (ΔΙΑΣΚΕΥΗ  ΚΕΙΜΕΝΟΥ  τῆς  Ο.Ο.Δ.Ε. = ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ  ΟΜΑΣ  ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ  ΕΡΕΥΝΗΣ)

Γενικὰ γιὰ τοὺς «Μάρτυρες» καὶ τὴ Σκοπιά.
Πρὶν ποῦμε ὅτιδήποτε γιὰ τὴ θρησκείᾳ αὐτή, πρέπει νὰ κάνουμε μία διάκρισι: Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι οἱ λεγόμενοι «Μάρτυρες του Ἰεχωβᾶ», καὶ ἄλλο πρᾶγμα ἡ «διοίκησι τῆς Σκοπιᾶς» ποὺ τοὺς πλανᾶ. Οἱ αὐτοαποκαλούμενοι «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ», εἶναι οἱ ὀπαδοὶ τῆς ὀργάνωσης τῆς «Σκοπιᾶς». Ἡ δὲ «Σκοπιά», εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ «νομικοῦ προσώπου» τῆς Ἐκδοτικῆς Ἐταιρίας τῆς ὀργάνωσης αὐτῆς.
Διαφορετικὰ πρέπει νὰ βλέπῃ ἔνας Χριστιανὸς τοὺς ὀπαδοὺς μιᾶς αἱρέσεως, καὶ διαφορετικὰ τὴν ἴδια τὴν αἵρεσι. Ἕνας ὀπαδὸς τῆς αἱρέσεως, εἶναι, καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται ὡς «πλανημένο πρόβατο». Ἀντιθέτως, ἡ αἵρεσι ποὺ τὸν πλανᾶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται ὡς ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας.
Πρῶτα πρέπει νὰ ἐξηγήσουμε, ὅτι τὸ ὄνομά τους δὲν εἶναι οὔτε: «Γιεχωβᾶδες», οὔτε «Χιλιαστές». Τὸ «Γιεχωβᾶδες» εἶναι ἀπαράδεκτη παραποίησι τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, ποὺ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἐμφανίστηκε ὡς «Γιαχβέ». Χιλιασμὸς πάλι, εἶναι μία μεγάλη ὁμάδα θρησκειῶν, ποὺ πιστεύουν ὅτι ἡ Χιλιετὴς Βασιλεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι μελλοντική. Χιλιαστὲς εἶναι οἱ ὀπαδοὶ τῶν περισσοτέρων Προτεσταντικῶν ὁμάδων στὴ χώρα μας, ὅπως οἱ Εὐαγγελικοὶ καὶ οἱ Πεντηκοστιανοί. Οἱ ἴδιοι οἱ ὀπαδοὶ τῆς Σκοπιᾶς, θέλουν νὰ λέγονται: «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ», ἐπειδὴ δῆθεν «μόνο αὐτοὶ μαρτυροῦν ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εἶναι Ἰεχωβᾶ». Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ οἱ Χριστιανοὶ δὲν μποροῦν νὰ δεχθοῦν ἕνα τέτοιο ὄνομα ὡς ἔγκυρο, καθὼς ὄχι μόνο δὲν εἶναι οἱ μόνοι ποὺ μαρτυροῦν τὸ ὄνομα αὐτό, ἀλλὰ τὸ διαστρεβλώνουν ἐπίσης. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ὅποτε ἀναφέρουμε τὸ ὄνομα αὐτό, τὸ βάζουμε σὲ εἰσαγωγικά, ὥστε νὰ δηλώσουμε ὅτι δὲν τὸ ἀποδεχόμαστε, ἀλλὰ τὸ χρησιμοποιοῦμε «συμβατικὰ», «καταχρηστικὰ» καὶ «συγκαταβατικά» γιὰ γινόμαστε νοητοί. Ὡς καλύτερη περιγραφή τους θὰ ἦταν ὁ ὅρος: «Μάρτυρες τῆς Σκοπιᾶς», ὅπως θὰ διαπιστώσετε  στὰ παρακάτω.
Σύντομη ἱστορία τῆς ὀργανώσεως.
Ἱδρυτὴς τῆς Ἐταιρίας Σκοπιά, ἦταν ὁ Σκοτσεζο-Ἰρλανδικῆς καταγωγῆς, Ἀμερικανὸς Κάρολος Τέϊζ Ῥῶσσελ. Πλούσιος ἔμπορος, καὶ πιθανότατα μελλοντικὸ μέλος τῆς Μασονικῆς Στοᾶς, ἵδρυσε ἀρχικὰ ἔναν ὅμιλο μελέτης τῆς Ἁγίας Γραφῆς τὸ 1870 στὸ Ἀλεγγένι τῶν ΗΠΑ, σὲ ἡλικία 17 περίπου ἐτῶν. Ἂν καὶ ἦταν πανέξυπνος, ἡ ἀπειρία του τὸν ἔκανε νὰ ἀσπασθῇ τὶς ἀπόψεις ἀκραίων Προτεσταντικῶν καὶ ἀποκρυφιστικῶν ὁμάδων ποὺ δροῦσαν τότε στὴν Πενσυλβανία. Ὁ ἡγέτης μιᾶς τέτοιας ἀκραίας Ἀντβεντιστικῆς ὁμάδας, ὁ Νέλσον Μπάρπουρ, τὸν προσηλύτισε, καὶ τὸν ἔπεισε ὅτι μποροῦσε νὰ προβλεφθῇ τὸ τέλος του κόσμου.
Ὁ Ῥῶσσελ μὲ τὰ χρήματα ποὺ διέθετε, ἔγινε τότε συνεκδότης τοῦ περιοδικοῦ: «Κήρυκας τῆς Πρωΐας» ποὺ ἐξέδιδε ὁ Μπάρμπουρ, καὶ κήρυτταν ὅτι τὸ τέλος τοῦ κόσμου θὰ ἔρθῃ τὸ 1874. Ὅταν ἡ ψευδοπροφητεία αὐτὴ διαψεύστηκε, ὁ Ῥῶσσελ ἐγκατέλειψε τὸν Μπάρμπουρ, καὶ τὸ 1879 ἐξέδωσε τὸ δικὸ του περιοδικό: «Ἡ Σκοπιὰ τῆς Σιὼν καὶ κῆρυξ τῆς τοῦ Χριστοῦ Παρουσίας», τὴ σημερινὴ «Σκοπιά». Ἔτσι, κατάφερε νὰ οἰκειοπηθῇ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ Μπάρμπουρ, καὶ νὰ ἱδρύσῃ σὲ διάφορες περιοχές, ὁμάδες μελέτης τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ποὺ ὀνόμαζε «Σπουδαστὲς τῆς Γραφῆς».
Οἱ ὁμάδες αὐτὲς αὐξήθηκαν σὲ ἀριθμὸ καὶ  μέλῃ, καὶ θεωροῦσαν τὸν Ῥῶσσελ ὡς δάσκαλό τους γιὰ «τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ». Ὁ Ῥῶσσελ  στὰ βιβλία καὶ τὰ περιοδικά του, με-ταξὺ ἄλλων αἱρετικῶν θέσεων, δίδασκε ἀποκρυφιστικὲς διδασκαλίες γιὰ τὶς πυραμί-δες, καὶ ὅρισε ὡς νέα ἡμερομηνία τοῦ τέλους τὸ 1914. Καὶ αὐτὴ ὅμως ἡ ἡμερομηνία πέ-ρασε, ὅπως ἦταν ἑπόμενο, καθὼς καὶ ἡ νέα ποὺ ὅρισε, τὸ 1918. Ἔτσι, ὡς τὸν θάνατό του, παρέμεινε ψευδοπροφήτης, χωρίς ποτὲ νὰ ἐκπληρωθῇ καμιά του προφητείᾳ.
Ὡς χαρακτήρας ἦταν ὑπερήφανος, καὶ θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του «πιστὸ καὶ συ-νετό». Ὅμως ἡ ζωή του δὲν ἦταν σύμφωνη μὲ ὅσα διδάσκε. Τὸ διαζύγιο ἀπὸ τὴ γυναῖ-κα του βγῆκε εἰς βάρος του, διότι ἐκείνη φανέρωσε στὸ δικαστήριο ὅτι τὸν εἶχε πιάσει στὸ δωμάτιο τῆς ὑπηρέτριας καὶ ὅτι εἶχε σχέσεις μὲ μία ψυχοκόρη τους 16 ἐτῶν, στενο-γράφο τῆς «Σκοπιᾶς» ποὺ φιλοξενοῦσαν στὸ σπίτι τους, καὶ τὴν ὁποία ἔλεγε: «μικρὴ του σύζυγο». Σὲ αὐτὴν ἄφησε μέρος τῆς περιουσίας του μετὰ τὸν θάνατό του. Σήμερα τὸν τάφο του κοσμεῖ μία πυραμίδα μὲ τὰ σύμβολα τοῦ 33ου βαθμοῦ τῶν Μασόνων.
Παρ’ ὅλα αὐτά, πιθανὸν ὁ Ῥῶσσελ νὰ πίστευε ἀληθινὰ ὅσα δίδασκε. Πρᾶγμα ὅμως δυσκολο νὰ τὸ ὑποθέσουμε γιὰ τὸν διαδοχό του, τὸν «δικαστὴ» Ῥούδερφορδ.
Ὁ Ῥούδερφορδ, κυριολεκτικὰ ἅρπαξε τὴν περιουσία του Ῥῶσσελ. Ἤταν ἀρχικὰ ὁ δικηγόρος στὸν ὁποῖο εἶχε ἀνατεθῇ ἡ διαθήκη τοῦ Ῥῶσσελ. Ὅμως ἐκμεταλλευόμενος τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν νομίμων κληρονόμων, χρησιμοποίησε νομικὰ παραθυράκια καὶ κράτησε τὴν ἐκδοτικὴ ἐταιρία «Σκοπιὰ» τοῦ Ῥῶσσελ γιὰ τὸν ἑαυτό του, καὶ ἀφοῦ χαρακτήρισε τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Ῥῶσσελ ὡς «Πονηροὺς Δούλους», τοὺς ἔδιωξε. Σήμερα αὐτοὶ εἶναι γνωστοὶ ὡς «Σπουδαστὲς τῆς Γραφῆς», καὶ διατηροῦν τὰ δόγματα τοῦ Ῥῶσσελ, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν Ῥούδερφορδ, ποὺ ἄλλαξε σχεδὸν τὰ πάντα, καὶ ἔκανε τὴ Σκοπιὰ μία δικτατορικὴ ὀργάνωσι. Αὐτὸς τοὺς ὀνόμασε: «Μάρτυρες του Ἰεχωβᾶ».
Μὲ τὴ σειρά του, ἔθεσε ἡμερομηνίες γιὰ τὸ τέλος του κόσμου, καὶ φυσικὰ διαψεύστηκε σὲ ὅτιδήποτε εἶχε προφητεύσει. Μεγάλο μέρος τῆς προεδρίας του, τὸ πέρασε σὲ μία βίλα μὲ τὸ ὄνομα «Μπὲθ Σαρίμ», ποὺ ἀγοράστηκε δῆθεν γιὰ τὸν Ἀβραὰμ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακὼβ ποὺ ἔλεγε ὅτι θὰ ἀνασταίνονταν τότε. Ἡ πολιτική του τὸν ὁδήγησε ἀκόμα καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν εὔνοια τοῦ Χίτλερ στὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καὶ νὰ ἐξυψώσῃ τὸ Χιτλερικὸ Ῥάιχ, τὸν καιρό ποὺ οἱ ὀπαδοὶ τῆς ὀργάνωσής του βασανίζονταν  στὰ ναζιστικὰ στρατόπεδα.
Ἡ δικτατορικὴ διακυβέρνησι ποὺ ἐπέβαλε στὴν ὀργάνωσι τῆς Σκοπιᾶς ὁ Ῥούδερφορδ, συνεχίστηκε καὶ ἐπὶ τῆς προεδρίας τοῦ διαδόχου του, τοῦ Νάθαν Νόρ, καὶ συνεχίζεται ὡς σήμερα, παρὰ τὸ ὅτι πλέον διοικεῖται ἀπὸ ἕνα «Κυβερνῶν Σῶμα» ὑπερηλίκων κυρίως ἡγετῶν. Σήμερα ἡ Σκοπιὰ εἶναι μία παγκόσμια Σέκτα (λέξῃ ποὺ ἐκφράζει αὐτό ποὺ λέμε: «καταστροφικὲς λατρεῖες») καὶ ἀριθμεῖ πάνω ἀπὸ 7 ἑκατομ-μύρια μέλη. Στὴ χώρα μας εἶναι περίπου 27.000. Οἱ ὀπαδοί της εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δέχωνται ὅλα ὅσα τοὺς λέει ἡ «Σκοπιά», ἀκόμα καὶ τὶς διαρκεῖς δογματικὲς ἀλλαγὲς τῆς ὀργάνωσης. Δικαιολογοῦν ἔτσι ἀκόμα καὶ τὶς συνεχιζόμενες ψευδοπροφητεῖες τῆς «Σκοπιᾶς», ὅπως π.χ. τὶς τελευταῖες ὅπου τὸ τέλος ποὺ κήρυτταν γιὰ τὸ 1975 δὲν ἦρθε, παρῆλθε δὲ καὶ ἡ γενιὰ τοῦ 1914 ποὺ ἔλεγαν ὅτι δὲν θὰ παρέλθῃ πρὶν ἔρθῃ τὸ τέλος.
Ὁποιαδήποτε ἀμφισβήτησι, τιμωρεῖται μὲ «ἀποκοπή», καὶ στὸν ἀποκεκομμένο ἀπαγορεύεται ἀκόμα καὶ νὰ μιλοῦν τὰ ἄλλα μέλῃ, γιὰ νὰ μὴν ἀποκοποῦν καὶ αὐτοί. Ἔτσι καταστρέφονται οἰκογένειες, διαλύονται φιλίες καὶ συγγένειες, χάνονται ἐργασίες, καὶ πολλὰ θύματα τῆς ὀργάνωσης αὐτῆς, ὑποφέρουν ἀπὸ ἔντονα ψυχολογικὰ προβλήματα καὶ φοβίες. Μὲ τὶς ἀπολυταρχικὲς αὐτὲς μεθόδους, ἐλέγχει καὶ ἑξαναγκάζει τοὺς δυστυχεῖς ὀπαδούς της νὰ ὑποτάσσωνται στὶς διαταγὲς της, εἴτε ἐπειδὴ τοὺς ἀπειλεῖ μὲ θάνατο ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸν «Ἀρμαγεδῶνα», εἴτε ἐπειδὴ φοβοῦνται τὴν ἀποκοπή, καὶ πολλοὶ παραμένουν ἐκεῖ, παρὰ τὴ θέλησί τους, γιὰ νὰ μὴ διαλυθῇ ἡ οἰκογένειά τους. Μὲ τὴν ἀπαγόρευσι νὰ μιλοῦν οἱ ὀπαδοί της στὰ πρώην μέλη της, ἀπομονώνει τοὺς ὀπαδούς της, νὰ μὴ μάθουν τὴν ἀλήθεια γιὰ τὰ ὅσα παραποιημένα διδάσκει, τόσο γιὰ τὴν ἱστορία της, ὅσο καὶ γιὰ τὰ δόγματά της.
Βλέπε ἰστοσελίδα μὲ ἐπιστολὲς ἀποσκιρτησάντων καὶ θυμάτων τῆς αἱρέσεως :
http://ierapostoli.wordpress.com/2010/07/25/%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%82%CF%80%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%8D%CF%81%CF%89/
Τὰ σπουδαιότερα σημεῖα τῆς διδασκαλίας τῆς :
Ἡ Σκοπιὰ ἔχει κάνει δική της μετάφρασι τῆς Ἁγίας Γραφῆς, (τὴ «Μετάφρασι Νέου Κόσμου»), ὅπου ἔχει διαστρέψει καὶ ἀλλοιώσει ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἁγίας Γραφῆς ποὺ διαφωνοῦν μὲ τὶς πλάνες της. Τὰ βασικά της δόγματα σήμερα, εἶναι τὰ ἑξῆς:
Ἀπὸ τὸ 1914 ἔγινε ἀοράτως (!!!) ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ, καὶ περιμένουμε τὴν ἔλευσί του «σύντομα». Ὁ κόσμος πάει ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, καὶ λίγους μῆνες μετὰ τὴν (ἀόρατη κι αὐτὴ) οὐράνια ἀναστάσι τῶν «ἁγίων» ποὺ ἔγινε τὸ 1918, ὁ Θεὸς διάλεξε τὴν ὀργάνωσι τῆς Σκοπιᾶς ὡς «τὸν ἀγωγό» ποὺ θὰ δίνῃ στοὺς Χριστιανοὺς τὴν «ἀλήθεια». Ἡ «ἀλήθεια» ποὺ πρέπει νὰ πιστεύουν οἱ ὀπαδοί της, δὲν εἶναι κάτι σταθερό, ἀλλὰ κάτι ποὺ ἀλλάζει ἀνάλογα μὲ τὸ «νέο φῶς» ποὺ δίνει ἡ Σκοπιὰ μέσῳ τῶν ἐντύπων της. Ἐπειδὴ λοιπὸν τὸ τέλος εἶναι κοντά, οἱ ὀπαδοὶ τῆς Σκοπιᾶς ὀφείλουν νὰ κηρύττουν ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εἶναι Ἰεχωβᾶ, καὶ ὅτι θὰ «καταστρέψῃ» τοὺς κακούς. Αὐτὸ τὸ κάνουν σὲ κάθε εὐκαιρία, γιὰ νὰ σώσουν τοὺς συνανθρώπους τους. Γιατὶ ἂν τὸ τέλος τοὺς βρεῖ ἔξω ἀπὸ τὴν ὀργάνωσι, (δηλαδὴ κοσμικούς), τότε θὰ τοὺς σκοτώσῃ ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ὅσοι ὅμως εἶναι στὴν ὀργάνωσι, θὰ ἐπιζήσουν, καὶ θὰ καλοπερνᾶνε σὲ ἕναν ἐπίγειο φθαρτὸ παράδεισο, χωρὶς νὰ πεθάνουν ποτέ. Ἐκεῖ θὰ ἀναστηθοῦν ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι νεκροὶ ποὺ προορίζονται γιὰ τὴ γῆ. Ἑξαίρεσι σὲ αὐτὴ τὴν «εἰδυλλιακὴ» εἰκόνα, ἀποτελοῦν ὅσοι στὸ τέλος τῶν 1000 ἐτῶν βασιλείας, θὰ ἐπαναστατήσουν στὸν Θεό, καὶ θὰ ἀφανιστοῦν γιὰ πάντα.
Ἡ Σκοπιὰ χωρίζει τοὺς πιστοὺς σὲ δύο «τάξεις». Στοὺς 144.000 ποὺ θὰ πᾶνε στὸν οὐρανό, καὶ στὸν ἀμέτρητο «Πολὺ Ὄχλο» ποὺ θὰ μείνῃ στὴ γῆ. Τὸν Χριστὸ τὸν θεωροῦν «δημιούργημα» τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸν ταυτίζουν μὲ τὸν ἀρχάγγελο Μιχαήλ, καὶ δὲν τὸν ὀνομάζουν κι αὐτόν: «Γιαχβὲ» ὅπως οἱ Χριστιανοί. Τὸν Θεὸ τὸν θεωροῦν ὡς κάτι μὲ σῶμα, ποὺ δὲν εἶναι «πανταχοῦ παρῶν», ἀλλά ποὺ ἀντιλαμβάνεται μὲ τὸν «ἐγκέφαλό» του τὰ γεγονότα, μέσῳ μιᾶς ἀπρόσωπης δύναμης, ποὺ τὴν ταυτίζουν μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τὸ ὁποῖο ἀρνοῦνται ὅτι εἶναι πρόσωπο.
Ἀρνοῦνται ἄκομα καὶ τὴν κατὰ χάριν ἀθανασία τῆς ψυχῆς, καὶ γι’ αὐτοὺς ὁ θάνατος εἶναι πλήρης ἐκμηδένισι. Οἱ δυστυχεῖς ὀπαδοὶ τῆς Σκοπιᾶς, προτιμοῦν νὰ πεθάνουν γιὰ νὰ μὴν κάνουν μετάγγισι αἵματος, γιατὶ παρερμηνεύουν τὴν «ἀποχὴ ἀπὸ αἷμα» τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἡ ὁποία στὴν πραγματικότητα μιλάει μόνο γιὰ τὴ βρῶσι αἵματος. Ἂν καὶ οἱ ἴδιοι ἀρνοῦνται τὴ στράτευσι, ἡ Σκοπιὰ εἶναι μέτοχος ἐταιριῶν ποὺ συνεργάζονται μὲ τὸ Στρατὸ τῶν ΗΠΑ ἐν ἀγνοίᾳ τῶν ὀπαδῶν τους. Ἔτσι κερδίζει κάθε χρόνο ἑκατομμύρια δολάρια, ποὺ μαζὶ μὲ τὶς εἰσφορὲς τῶν ὀπαδῶν της, τὴν κάνει μία ἀπὸ τὶς πλουσιότερες ἐπιχειρήσεις. Ὁμοίως, ἐνῷ οἱ ὀπαδοί της πιστεύουν ὅτι ὁ ΟΗΕ εἶναι «τὸ θηρίο» τῆς Ἀποκαλύψεως, ἡ ὀργάνωσι τῆς Σκοπιᾶς, γιὰ κάποιο διάστημα σχετικὰ πρόσφατα, εἶχε γίνει μέλος του, ἐν ἀγνοίᾳ τῶν ὀπαδῶν της.
Κάθε ἑβδομάδα, οἱ ὀπαδοί της παρακολουθοῦν τουλάχιστον 5 ὦρες κατήχησης, σὲ 3 διαφορετικὲς «συναθροίσεις», ὅπου διδάσκονται ἐπιχειρηματολογία καὶ «μάρκετινγκ», πῶς νὰ μιλοῦν καὶ νὰ πείθουν τοὺς ἄλλους. Ἡ Σκοπιά, τοὺς ἐντυπωσιάζει μὲ τὰ ψηλὰ καὶ πολυτελῆ της κτίρια, μὲ τὰ ὑπερσύγχρονα τυπογραφεῖα της, καὶ μὲ τὶς ἐξαιρετικῆς ποιότητας ἐκτυπώσεις της. Προσπαθοῦν ἐπίσης νὰ ἐντυπωσιάσουν τοὺς ἄλλους, φα-νερώνοντας μία «βιτρίνα» ἠθικῆς καθαρότητας γιὰ τὴν ὀργάνωσί τους, καθὼς ὅποιον ἀνακαλύψουν νὰ παραβιάζῃ τοὺς κανόνες ἠθικῆς, τὸν διώχνουν ἀπὸ τὴν ὀργάνωσι, μὲ ὅλα τὰ ἐπακόλουθα. Δὲν ὑπάρχει οἶκτος, οὔτε ἐνδιαφέρον γιὰ τὸν διωγμένο. Αὐτό ποὺ μετράει εἶναι ἡ καλὴ εἰκόνα τῆς ὀργάνωσης, γιατὶ τοὺς ὀπαδούς της τοὺς βλέπει ὡς ἀριθμούς, καὶ ὄχι ὡς πρόσωπα. Γιὰ νὰ τοὺς κρατήσῃ, πεπεισμένους  στὰ δόγματά της, ἡ ὀργάνωσι φροντίζει νὰ τοὺς ἔχῃ διαρκῶς ἀπασχολημένους μὲ δικά της ἔντυπα, ὥστε νὰ μὴν μποροὺν νὰ διαβάσουν διδασκαλίες ἄλλων θρησκειῶν.
Περιληπτικὴ ἀναίρεσι μερικῶν κακοδοξιῶν τῆς Σκοπιᾶς : 
Ἂν καὶ τὰ θέματα εἶναι τεράστια, θὰ δώσουμε ἐδῶ ἁπλῶς μία ἰδέα τῶν δογματικῶν σφαλμάτων τῆς Σκοπιᾶς.
Ὁ Θεὸς δὲν μπορεῖ νὰ ζῇ μέσα στὸ σύμπαν, οὔτε νὰ περιορίζεται στὸ χῶρο καὶ στὸ χρόνο ἀφοῦ εἶναι ὁ Δημιουργὸς τους. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, ἀφοῦ «ὅλα ἔγιναν δι’ αὐτοῦ, καὶ χωρὶς αὐτὸν δὲν ἔγινε τίποτα ἀπ’ ὅσα ἔγιναν» (Ἰωάν. α’ 3). Τὸ ὅτι εἶναι υἱὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι μικρότερος στὸ χρόνο, ἀλλὰ κατὰ τὴν αἰτία. Γιατὶ αἰτία καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ὁ Πατήρ. Οἱ ἀναφορὲς ποὺ δείχνουν τὸν Χριστὸ νὰ συμπεριφέρεται ὡς κατώτερος σὲ ἄλλα ζητήματα, εἶναι ἐπειδὴ μιλάει ὡς ἄνθρωπος. Ὡς Θεὸς ὅμως εἶναι ἴσος σὲ ὅλα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν αἰτία. Καὶ φυσικὰ δὲν εἶναι ἄγγελος (Ἑβρ. α’ 5-8). Ὁμοίως τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δὲν εἶναι δύναμι, (Β’ Κορ. ς’ 4-7), ἀλλὰ Πρόσωπο (Ἰωάν. ιδ’ 26. ις’ 13,14. Ῥωμ. η’ 26,27 κλπ). Ὅσο γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, εἶναι «Γιαχβὲ» καὶ ὄχι «Ἰεχωβᾶ», καὶ σημαίνει: « Ὧν», «ὁ Εἶναι». Ὅμως γιὰ τοὺς Χριστια-νούς, ὁ Χριστὸς εἶπε ὅτι πρέπει νὰ τὸν λέμε «Πατέρα», καὶ ὄχι μὲ τὸ ὄνομά του, ὅπως καὶ τὸν ἀνθρώπινο πατέρα μας τὸν ἀποκαλοῦμε  «πατέρα», καὶ ὄχι μὲ τὸ ὄνομά του.
Οἱ 144.000 δὲν εἶναι ἀπ’ ὅλα τὰ ἔθνη ὅπως λέει Σκοπιά, ἀλλὰ μία ὁμάδα Ἰσραηλιτῶν ποὺ θὰ πιστέψουν στὸν Χριστὸ λίγο πρὶν τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ (Ἀποκ ζ’ 1-6 κλπ). «Πολὺς Ὄχλος», δὲν εἶναι ἐπίγεια, ἀλλὰ οὐράνια τάξι ἁγίων, ὅπως φαίνεται στὴν Ἀποκά-λυψι ιθ’ 1 κλπ. Καὶ οἱ 144.000 καὶ «Πολὺς Ὄχλος», ἀφοῦ ὡς ψυχὲς θὰ ἀνεβοῦν στὸν οὐρανὸ κατὰ τὸν θάνατό τους (Ἀποκ. ς’ 9-11), θὰ λάβουν σώματα στὴν ἀνάστασι, καὶ θὰ ζήσουν στὴ γῆ ὡς ἄφθαρτοι ἄνθρωποι (Ἀποκ. κα’ 1-5 κλπ). γῆ καὶ ὑπόλοιπη κτίσι, θὰ γίνῃ ἐπίσης τότε ἀφθάρτη (Ῥωμ. η’ 19-24 κλπ) καθὼς θὰ ἀλλάξουν οἱ φυσικοὶ νόμοι (Β’Πέτ. γ’ 10-13 κλπ). Στὴν δὲ ἀνάστασι, θὰ ἀναστηθοῦν ὅλοι, καὶ ὄχι μόνο λίγοι, ὅπως λέει Σκοπιὰ (Ἰωάν. ε’ 28,29).
Τὸ 1914 δὲν ἔγινε ἡ 2α Παρουσία, ἐπειδὴ ἡ λέξη «Παρουσία» στὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ, δὲν εἶχε ἐννοιολογικὴ σημασία («ἵσταμαι παρὼν» ἔστω καὶ ἀόρατα), ἀλλὰ ἦταν τεχνικὸς ὅρος ποὺ δήλωνε τὸν ἐρχομὸ ἐμφανῶς καὶ μὲ δόξα, ἑνὸς ἄρχοντα (π.χ. νομίσματα μὲ τὴν ἐπετειακὴ ἐπιγραφή: «ἐπὶ παρουσίᾳ Τιβερίου» κλπ). Ἐπίσης, ἀκόμα καὶ ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ εἶναι λάθος, γιατὶ ὑπολογίζεται μὲ βάσι τὴν πτῶσι τῆς Ἱερου-σαλήμ, ποὺ κατὰ τὴ Σκοπιά ἔγινε τὸ 607 π.Χ. Ἀντιθέτως, οἱ ἱστορικοί, ἀναφέρουν ὅτι ἡ πτῶσι ἔγινε τὸ 587 π.Χ. βάσει ἱστορικῶν (ἀλλὰ καὶ Ἁγιογραφικὼν) ἀποδείξεων. Ἔτσι καταῤῥίπτεται καὶ ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Σκοπιᾶς ὅτι τὸ 1918 ἔγινε ἀόρατα ἡ ἀνάστασι τῶν ἁγίων, (ἐπίσης αὐτὸ καταῤῥίπτεται, καὶ ἀπὸ τὸ ἐδάφιο Α’ Θεσσαλονικεῖς δ’ 16,17, ποὺ δείχνει ὅτι ἡ ἀνάστασι τῶν ἁγίων, θὰ γίνῃ ταυτόχρονα («ἅμα») μὲ τὴν ἁρπαγὴ τῶν ζώντων ἁγίων). Ὁμοίως εἶναι παραποιημένα καὶ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ποὺ ἀναφέρει ἡ Σκοπιά, ὅτι δῆθεν μετὰ τὸ 1914 εἴχαμε περισσότερη πεῖνα, ἀῤῥώστιες, σεισμοὺς κλπ. Μία ματιὰ στὴν ἱστορία, θὰ μᾶς πείσῃ ὅτι ὁ χειρότερος αἰῶνας ἦταν ὁ 14ος καὶ ὄχι ὁ 20ος. Αὐτὸ φαίνεται ἄλλωστε καὶ ἀπὸ τὴν αὔξησι τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ, λόγῳ μικροτέρας θνησιμότητος. Ἀλλὰ οὔτε ὁ Χριστὸς ἀνέφερε ὅτι ἡ αὔξησι τῶν παθημάτων στὴν ἱστορία θὰ ἦταν ἡ ἄμεση ἐγγύτητα τοῦ τέλους. Ἀντιθέ-τως, εἶπε: «ὅταν θὰ τὰ δεῖτε αὐτά, μὴ ταραχθεῖτε, γιατὶ ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ γίνουν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀκόμα τὸ τέλος» (Ματθ. κδ’ 6). Καὶ εἶπε ἀκόμα: «προσέξτε μὴ πλανηθεῖτε. Ἐπειδὴ πολλοὶ θὰ ποῦν… ὁ καιρὸς πλησίασε. Μὴ τοὺς ἀκολουθήσετε» (Λουκ. κα’ 8).
Τὸ φαινόμενο τῆς «Σκοπιᾶς» εἶναι ἀπόῤῥοια τῆς πλανεμένης ἀρχῆς καὶ διδασκαλί-ας : «Sola Scriptura» ποὺ θέλει τὴν Ἁγία Γραφὴ ἀνεξάρτητη καὶ ἀποκεκομμένη ἀπὸ τὸ φυσικόν της περιβάλλον τὴν Ἐκκλησία, μὲ τὴν ὁποίαν τυγχάνει ἄρρηκτα συνδεδεμένη. 
Πηγὴ : Ο.Ο.Δ.Ε. http://www.oodegr.com/paratir/mti.htm Date of access : 9.3.2014
Διασκευή-Ἐπιμέλεια : Βασίλειος Μ. Σακκᾶς - Λευκωσία, Μάρτιος 2014


ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΑΙ τῆς ΑΙΡΕΣΕΩΣ τῆς «ΣΚΟΠΙΑΣ» καὶ τῶν «ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ»



     Κάρολος Τέηζ Ῥῶσσελ (Charles Taze Russell 1852-1916) εὐρύτερα γνωστὸς καὶ ὡς «Πάστορας Ῥῶσσελ» ἦταν Ἀμερικανὸς Εὐαγγελιστὴς ἀπὸ τὸ Πίτμσπουργκ τῆς Πενσυλβανίας. Δημιούργησε τὸ κίνημα τῶν «Σπουδαστῶν τῆς Γραφῆς» καὶ τὸ περιοδικό : «Ἡ σκοπιὰ τῆς Σιὼν καὶ Κῆρυξ τῆς τοῦ Χριστοῦ Παρουσίας». Τὸ 1908 τὰ βιβλία του διεκδικοῦσαν τὴν 3η θέσι τῶν παγκοσμίων ἐκδόσεων μετὰ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὸ Κινέζικο Ἀλμανάκ. Ἐπηρεάστηκε πολὺ ἀπὸ τὸν Νέλσον Μπάρμπουρ μὲ τὸν ὁποῖο συνεργάσθηκε γιὰ ἕνα διάστημα ἀλλὰ ὕστερα τὸν ἐγκατέλειψε. Δὲν ἐπίστευε στὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἡ θεότης τοῦ Χριστοῦ  ἔγκειτο στὴν ἀθανασία ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Θεὸ ὡς ἀνταμοιβὴ μετὰ τὸν μαρτυ-ρικό του θάνατο. Πίστευε ὅτι ἡ Δευτέρα Παρουσία ἔγινε τὸ 1874 μὲ ἀόρατο τρόπο. Ὑπῆρξε ἀπὸ τοὺς πρώτους ἱεροκήρυκες ποὺ προώθησαν τὸν ἑβραϊκὸ «Σιωνισμὸ» λέγοντας ὅτι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἐπανῆλθε στοὺς Ἑβραίους τὸ 1879 καὶ δὲν ἦταν ἀνάγκη νὰ ἀσπασθοῦν τὸν Χριστιανισμό. Πίστευε ὅτι ἡ Μεγάλη πυραμίδα τῆς Γκίζας κτίσθηκε μὲ θεϊκὴ κατεύθυνσι γιὰ τὴν διδασκαλία μας.
     Ὁ Νέλσον Μπάρμπουρ (Nelson H. Barbour 1824-1905) ἀπὸ τὸ Ὠμπὲρν τῆς Νέας Ὑόρκης. Σὲ ἡλικία 15 ἐτῶν ἄρχισε τὴν φοίτησί του στὸ Temple Hill Academy τῆς Μεθοδιστικῆς Ἐπισκοπελιανῆς Ἐκκλησίας, ἀπ’ ὅπου ἀπεμακρύνθη ἕνεκα τῶν προσωπικῶν του ἀντιλήψεων περὶ «Ἀπολύτου Προορισμοῦ» καὶ «Παγκοσμίου Σωτηρίας» δεδομένου ὅτι εἶχε μεγαλώσει σὲ ἕνα περιβάλλον Πρεσβυτεριανῶν. Ἐξέδωσε τὴν ἐφημερίδα «Κῆρυξ τῆς Πρωΐας» γιὰ ἕνα διάστημα σὲ συνεργασία μὲ τὸν Ῥῶσσελ. Πίστευε ὅτι Β’ Παρουσία ἔγινε ἀοράτως τὸ 1874 καὶ σὲ λίγο Χρι-στὸς θὰ ἐμφανιζόταν γιὰ νὰ κρίνῃ τὸν κόσμο. Ἀργότερα θὰ μεταφέρῃ αὐτὸ τὸ γεγονὸς γιὰ τὸ 1896, ὅπου ὅμως Χριστὸς θὰ ἐπέστρεφε ὁρατῶς αὐτὴν τὴν φορά, ἀλλὰ μετὰ καὶ τὴν καινούργια ἀπαγοήτευσι ὅρισε ὡς τελικὴ πλέον χρονολογία τὸ 1907, ἀλλὰ δὲν ἐπέζησε γιὰ νὰ διαπιστώσῃ ὅτι διεψεύσθη γιὰ μία ἀκόμα φορά.  



     Ὁ Δικαστὴς Ῥούδερφορδ (Joseph Franklin Rutherford 1862-1942) ἀρχικὰ ἔνας ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ διευθυντὲς τῆς Σκοπιᾶς. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ῥῶσσελ, κατόρθωσε νὰ ἐπικρατήσῃ καὶ νὰ διευθύνῃ μόνος τὴν ὀργάνωσι αὐταρχικὰ θὰ ὀνομάσῃ δὲ τὸ σύστημα διοικήσεώς του «θεοκρατία». Σὲ αὐτὸν ὀφείλεται καὶ τὸ δεύτερο περιοδικὸ «Ξύπνα». Τὸ 1931 θὰ ἐπιβάλλῃ τὸ ὄνομα «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» γιὰ νὰ ἀπομακρύνῃ τοὺς πιστούς του ἀπὸ τὶς διάφορες ὁμάδες «Σπουδαστῶν τῆς Γραφῆς» ποὺ εἶχαν παραμείνει πιστὲς στὸν Ῥῶσσελ. Πῆρε ἀποστάσεις ἀπὸ πολλὲς θέσεις τοῦ Ῥῶσσελ, ὅπως π.χ. ὁ «Σιωνισμὸς» τὴν δὲ πυραμίδα τῆς Γκίζας τὴν θεωροῦσε κατασκευὴ τοῦ Σατανᾶ. Συστηματοποίησε τὴν διάδοσι τῆς Σκοπιᾶς ἀπὸ πόρτα σὲ πόρτα ὡς ὑποχρεωτικὴ ἀπ’ ὅλους τοὺς πιστούς, οἱ ὁποῖοι ὄφειλαν ἐπίσης νὰ συμπληρώνουν δελτία μὲ τὴν ἐπίδοσι καὶ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ προσηλυτισμοῦ ποὺ ἀσκοῦσαν. Κάθε ἑβδομάδα ὄφειλαν νὰ παρακολουθοῦν μαθήματα ἐπιχειρηματολογίας. Τὸ 1927 ἀπέῤῥιψε τὴν ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων ὡς εἰδωλολατρική, τὸ δὲ 1936 ἐκήρυξε ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν προσηλώθη πάνω σὲ ἕναν σταυρὸ ἀλλὰ πάνω σὲ ἕνα δέντρο.
     Ὁ Νάθαν Κνὸρ (Nathan H. Knorr 1905-1977) μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ῥούδερφορντ, ὡς ἀντιπρόεδρος τῆς Σκοπιᾶς, συνέστησε νὰ γίνῃ ἰδιαίτερη προσευχὴ καὶ συλλογισμὸς  ὥστε ὁ Ἰεχωβᾶ νὰ τοὺς φωτίση νὰ ἐκλέξουν τὸν κατάλληλο διάδοχό του, καὶ φαίνεται ὁ «Ἰεχωβᾶς» τους τοὺς φώτισε νὰ ἐκλέξουν τὸν ἴδιο τὸν Κνόρ. Ὁ Κνὸρ πίστευε ὅτι ἡ «θεοκρατικὴ ὀργάνωσι» θὰ ἐνδυναμοῦτο ἐν τῷ μέτρῳ ὅπου θὰ ἐνδυναμοῦτο τὸ καθένα ἀπὸ τὰ μέλη της. Ἔτσι προέβη στὴν ἀναδιοργάνωσι τοῦ συστήματος ὅπου κάθε χώρα θὰ χωρίζετο σὲ ζῶνες καὶ σὲ κάθε ζώνη θὰ λειτουργοῦσαν εἴκοσι κοινότητες στὶς ὁποῖες καὶ θὰ γινόντουσαν οἱ συναθροίσεις. Σὲ κάθε ζώνη ὑπῆρχε ἔνας ὑπηρέτης ἐπιφορτισμένος μὲ τὸ καθῆκον νὰ ἐπισκέπτεται ἐκ περιτροπῆς ὅλες τὶς κοινότητες. Ἦταν ἕνα σύστημα ποὺ ἐπέτρεπε ἔναν καλύτερο ἔλεγχο παγκοσμίως. Ἡ ἡγεσία τοῦ Κνὸρ συμπίπτει μὲ τὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πρᾶγμα ποὺ δημιουργοῦσε στοὺς πιστούς του τὸ συναίσθημα ὅτι πλησιάζουν πρὸς τὸν «Ἀρμαγεδῶνα».  

     Νομικὰ ἡ Ἑταιρεία «Σκοπιὰ» εἶναι ἕνα σύνολο σωματεί-ων τῶν «Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ» ποὺ χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὴν κυριότητα τῶν περιουσιακῶν στοιχείων ποὺ σχετίζο-νται μὲ τὶς θρησκευτικές τους δραστηριότητες, γιὰ τὴν ἔκδοσι καὶ κυκλοφορία τῶν ἐντύπων τους, γιὰ τὴ νομικὴ ἐκπροσώπησι καὶ ὑπεράσπισί τους ἐνώπιον τῶν ἀρχῶν καὶ γιὰ ὁποιαδήποτε ἄλλα ζητήματα καὶ δραστηριότητές ποὺ ἀπαιτοῦν ἔννομη νομικὴ ὑπόστασι. Στὴν διπλανὴ φωτο-γραφία βλέπουμε τὰ κεντρικὰ γραφεῖα στὸ Μπρούκλιν τῆς Νέας Ὑόρκης. Οἱ εὐκτήριοι οἶκοι των δὲν ὀνομάζονται «ναοὶ» ἢ «ἐκκλησίες» ἀλλὰ «Αἴθουσες Βασιλείας» (Kingdom Hall) καθ’ ὑπόδειξιν τοῦ Ῥούδερφορδ τὸ 1935.




ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ  ΚΕΙΜΕΝΩΝ
     Ὁ Θεολόγος καθηγητὴς κ. Γεώργιος Βώβας ἐπισημαίνει μερικὲς ἀπὸ τὶς ἀλλοιώσεις καὶ διαφορὲς ποὺ ὑπάρχουν ἀνάμεσα στὸ  πρωτότυπο ἑλληνικὸ κείμενο τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ τὴν ἔκδοσι τῆς Κ.Δ. τῶν λεγομένων «Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ» (Μ.Ν.Κ.) : «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΓΡΑΦΕΣ - Ἀπόδοση ἀπὸ τὴ : Μετάφραση Νέου Κόσμου - Ἔκδοσις - Pensylvania 1993» ἀπὸ τὶς ὁποῖες καὶ παραθέτει δειγματοληπτικά μερικὲς μόνον ἀλλοιώσεις ὅπως θὰ δοῦμε στὴν συνέχεια.
     Τὸ σχιζοφρενικὸ σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν ὑπόθεσι εἶναι ὅτι οἱ αὐτοτιτλοφορούμενοι ὡς «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» δὲν προτείνουν στοὺς Ἕλληνες τουλάχιστον μία νεοελληνικὴ μεταφράσι ἀπὸ τὸ Ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πρωτότυπο, ἀλλὰ τοὺς προτείνουν τὴν μεταφράσι μιᾶς ἄλλης … ἀμερικανικῆς μεταφράσεως. Δηλαδὴ πηγαίνουμε ἀπὸ Ἀθήνα στὴν Θεσσαλονίκη μέσῳ … Πατρῶν!!! Ἀντιπαρερχόμαστε τὴν φιλολογικὴ ποιότητα τῆς μεταφράσεως αὐτῆς, ἀφοῦ  οἱ φίλοι μας οἱ Ἀμερικάνοι ἀπεφάσισαν π.χ. ὅτι στὰ νέα ἑλληνικὰ τὸ ψωμὶ Δὲν τὸ «κόβουμε» ἀλλὰ τό … «σπᾶμε» καὶ περιοριζόμαστε στοὺς δογματικοὺς καὶ θεολογικοὺς ἀσύστολους ἀκροτηριασμούς, τὶς αὐθαίρετες κακοποιήσεις  καὶ παραποιήσεις.

Πρωτότυπο Κείμενο
Μετάφρασι  Μ. Ν. Κ. «Ἰεχωβιτῶν»
Παρατηρήσεις
Τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς : Ὕπαγε ὀπίσω μου Σατανᾶ, γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις.      Ματθ. δ’ 10
Τότε ὁ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε : Φύγε Σατανᾶ! Διότι εἶναι γραμμένο : τὸν Ἰεχωβᾶ τὸν Θεό σου πρέπει νὰ λατρεύεις καὶ σὲ αὐτὸν μόνο πρέπει νὰ ἀποδίδεις ἱερή ὑπηρεσία.
Συστηματική αὐθαί-ρετη ἀντικατάστασι τοῦ «Κύριος» διὰ τοῦ «Ἰεχωβᾶ».
Καὶ δώσω σοι τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , καὶ ὅ ἄν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ὅ ἄν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Ματθ. ις’ 19
Θὰ σοῦ δώσω τὰ κλειδιὰ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ ὅτι δήποτε δέσεις στὴν γῆ θὰ  εἶναι αὐτὸ  ποὺ ἔχει δεθεῖ στοὺς οὐρανούς, καὶ ὅτι δήποτε λύσεις στὴ γῆ θὰ εἶναι αὐτὸ  ποὺ ἔχει λυθεῖ στοὺς οὐρανούς.
«ἔσται» Μέλλων τοῦ «εἰμί», ὄχι παρακείμενος!  Δὲν λέει : «ἔσται ὅ ἦν δεδεμένον»!
Τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Ματθ. ιζ’21                                                  
21 ----------
Παραλείπεται ὅλο τὸ χωρίον.
Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός. Ματθ. ιη’11                                                                         
11 ----------
Παραλείπεται ὅλο τὸ χωρίον.
Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑπο-κριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χη-ρῶν, καὶ προφάσει μακρά προσευχόμε-νοι, διά τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρίμα.  Ματθ. κγ’ 13
14 ----------
Τὸ 13 παραλείπε-ται, στὴν θέση του ἀναφέρεται τὸ 14 καὶ τὸ 14 φέρεται ὡς ανύπαρκτον. 
Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν λαβών ὁ Ἰησοῦς τὸν ἄρτον καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἐδί-δου τοῖς μαθηταῖς καὶ εἶπε : Λάβετε φάγε-τε, τοῦτὸ ἐστί τὸ Σῶμα μου. Καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὺτοῖς λέγων : Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, Τοῦτὸ γὰρ ἐστί τὸ Αἷμα μου τὸ τῆς Και-νῆς Διαθήκης τὸ περί πολλῶν ἐκχυνόμε-νον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Ματθ. κς’26-28
Καθώς συνέχιζαν νὰ τρῶνε, ὁ Ἰησοῦς πῆρε ἕνα ψωμί καί, ἀφοῦ εἶπε μιὰ εὐλογία, τὸ ἔσπασε καί, δίνοντάς το στοὺς μαθητές, εἶπε: «Πάρτε, φάτε. Αὐτὸ  σημαίνει τὸ σῶμα μου» Ἐπί-σης, πῆρε ἕνα ποτῆρι καί, ἀφοῦ εἶπε μιὰ εὐ-χαριστήρια προσευχή, τοὺς τὸ ἔδωσε λέγο-ντας : «Πιεῖτε ἀπό αὐτό, ὅλοι σας, διότι αὐτὸ  σημαίνει τὸ αἷμα μου τῆς διαθήκης, τὸ ὁποῖο θὰ χυθεῖ χάρη πολλῶν γιά συγχώρηση ἁμαρτιῶν».
Αὐθαίρετη μετάφρασι τοῦ «ἐστί» διὰ τοῦ … «σημαίνει»!
Ἡ λέξι «Καινῆς» αὐθαίρετα ἐπίσης παραλείπεται.
Καί εἶπεν αὐτοῖς : τοῦτὸ τὸ γένος ἐν οὐδενί δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ Μάρκ. θ’ 29
Καὶ ἐκεῖνος τοὺς εἶπε : αὐτὸ  τὸ εἶδος δὲν μπορεῖ νὰ βγεῖ μὲ τίποτα παρά μόνο μὲ προσευχή.
Αὐθαίρετη κατάργησι τῆς νηστείας.
Ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου.  Λουκᾶς β’ 30
Ἐπειδή τὰ μάτια μου εἶδαν τὸ μέσο ποὺ παρέχεις γιὰ διάσωση.
«Διάσωση» ἀπό τί; Ἀπὸ ναυάγιο;
δύο ἐν τῷ αγρῷ, εἷς παραληφθήσεται καὶ ὁ ἕτερος  ἀφεθήσεται. Λουκᾶς ιζ’ 36                                                         
36 --------
Παραλείπεται ὅλο τὸ χωρίον.
Οὐδείς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀν-θρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ. Ἰωάν. γ’ 13                           
Επιπλέον, κανείς δὲν ἔχει ἀνεβεῖ στὸν οὐρανό ἐκτός ἀπὸ αὐτὸν ποὺ κατέβηκε ἀπὸ τὸν οὐρανό τὸν Γιό τοῦ ἀνθρώπου.
Ἀποκόπτεται αὐ-θαίρετα ὅλο τὸ  « ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ»
Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντί τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, ἥν περιποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου Αἵματος.  Πράξεις κ’ 28                                 
Προσέχετε τοὺς ἑαυτούς σας καὶ ὅλο τὸ ποίμνιο στὸ  ὁποῖο τὸ ἅγιο πνεῦμα σᾶς διόρισε ἐπισκόπους, γιὰ νὰ ποιμαίνετε τὴν ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τὴν ὁποία ἀγόρασε μὲ τὸ αἷμα [τοῦ Γιοῦ] του.
Ἡ παρεμβολή [τοῦ Γιοῦ] του εἶναι ὅλως διόλου αὐθαίρετη καὶ φαντασιώδης.
ὧν οἱ Πατέρες, καὶ ἐξ ὧν ὁ Χριστός τὸ κατά σάρκα, ὤν ἐπὶ πάντων Θεός εὐλογητός εἰς τούς αἰῶνας, Ἀμήν.
                                                       Ρωμ. θ’ 5
στοὺς ὁποίους ἀνήκουν οἱ προπάτορες καὶ ἀπὸ τούς ὁποίους [προῆλθε] ὁ Χριστός κατὰ σάρκα: ὁ Θεός, ποὺ εἶναι πάνω σὲ ὅλα [ἄς εἶναι] εὐλογημένος γιὰ πάντα. Ἀμήν.
Ἐπιχειρεῖται ἀσύ-στολος διαχωρι-σμὸς μεταξὺ Θεοῦ καὶ Χριστοῦ.
Ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς. Κολασ. β’ 9                 
Ἐπειδή σὲ αὐτὸν κατοικεῖ σωματικὰ ὅλη ἡ πληρότητα τῆς θεϊκῆς ἰδιότητας.
Ποιᾶς ἰδιότητας ἀπ' ὅλες;
Ἀνεχόμενοι ἀλλήλων καὶ χαριζόμενοι
ἑαυτοῖς ἐάν τὶς πρός τινα ἔχει μομφήν, καθώς καὶ ὁ Χριστός ἐχαρίσατο ὑμῖν
οὕτω καὶ ἡμεῖς. Κολασ. γ’ 13

Συνεχῖστε νὰ ἀνέχεστε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ νὰ συγχωρεῖτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἀνεπιφύλακτα, ἄν κανεὶς ἔχει αἰτία γιὰ παράπονο ἐναντίον κάποιου ἄλλου, ἀκριβῶς ὅπως ὁ Ἰεχωβᾶ σᾶς συγχώρησε ἀνεπιφύλακτα, ἔτσι νὰ συγχωρεῖτε καὶ ἐσεῖς.
Ἑπομένως ὁ Χρι-στός εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰεχωβᾶ! Καμμία α-πολύτως αντίῤῥησι ἐκ μέρους μας!!!
Καὶ ὁμολογουμένως μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐ-σεβείας μυστήριον. Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθη ἀγ-γέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Α!Τιμ. γ’16                 
Πράγματι, τὸ ἱερό μυστικό αὐτῆς τῆς θεοσεβοῦς ἀφοσίωσης. Αὐτός φανερώθηκε ὡς σάρκα, ἀνα-κηρύχτηκε δίκαιος ὡς πνεῦμα, ἐμφανίστηκε σὲ ἀγ-γέλους, κηρύχτηκε ἀνάμεσα σὲ ἔθνη, τοῦ δείχτη-κε πίστη μέσα στὸν κόσμο, ἀναλήφτηκε μὲ δόξα.
Κι'ἐμεῖς φανερω-θήκαμε ὡς σάρκα!! Αὐτὸ  δὲν εἶναι οὔ-τε «μυστικό» οὔτε …. «μυστήριο»!
Προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.Τίτ.β’ 13       
Ἐνόσω περιμένουμε τὴν εὐτυχισμένη ἐλπίδα  καὶ ἔνδοξη φανέρωση τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ τοῦ Σωτῆρα μας τοῦ Χριστοῦ Ιησοῦ.
Ποῦ βρέθηκε τὸ «τοῦ» μετὰ τὸ «καὶ»;
Πρός δέ τὸν Υιόν : θρόνος σου, Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Ῥάβδος εὐθύτη-τος ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. Ἑβρ. α’8                 
λλά ἀναφορικά μὲ τὸν Γιό: « Θεός εἶναι θρό-νος σου στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων, καὶ τὸ σκῆπτρο τῆς βασιλείας σου εἶναι τὸ σκῆπτρο τῆς εὐθύτητας».
Ψαλμ. μδ’7 ὀνομαστ. « Θεός» ἔχει κλητι-κή ἔννοια : Θεέ!

Ὅπως βλέπουμε πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς περιπτώσεις ὅπου ὁ Μέγας Βασίλειος θὰ ἀναφωνοῦσε: «Τὴν ἀσέβειαν αὐτῶν στενάξω, ἢ τὴν ἀμαθίαν βδελύξομαι»; (PG 31,476). Πράγματι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι «Σπουδασταὶ τῶν Γραφῶν» ἐνῷ στὴν πραγματικότητα εἶναι «Διαστρεβλωταὶ τῶν Γραφῶν». Τὸ τραγικὸν εἶναι ὅτι οἱ ἁπλοὶ ἄνθρωποι μεταξὺ αὐτῶν διαβάζουν αὐτὰ τὰ ἀνουσιουργήματα καὶ αὐταπατῶνται νομίζοντας ὅτι διαβάζουν τὴν Ἁγίαν Γραφήν! Συγχέουν τὶς ἀνοησίες καὶ φαντασιώσεις τοῦ Ῥῶσσελ καὶ τοῦ Ῥούδερφορδ μὲ τὸν «Λόγον τοῦ Θεοῦ»!
Περισσότερα καὶ λεπτομερέστερα παραδείγματα πάνω στὸ ἴδιο θέμα μπορεῖτε ἐπίσης νὰ βρῆτε στὴν ἰστοσελίδα http://ierapostoli.wordpress.com/2012/09/11/watchtower_eleytheriaxristou/ ὅπου μία ὀπαδός τους ἐγκατέλειψε τὴν ὀργάνωσι ἐπειδὴ καταφεύγοντας στὰ πρωτότυπα κείμενα ἐπιστοποίησε τὴν ἀνεντιμότητα, τὴν ἀλλοίωσι καὶ διαστρέβλωσι τῶν ἱερῶν κειμένων τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης, ἀπὸ τὴν λεγομένη Μ.Ν.Κ. - Μεταφράση Νέου Κόσμου.
Ἕνας δὲ ἐπιπλέον λόγος ποὺ ὑποχρεώνει ἐμᾶς, ποὺ ἔχουμε τὸ προνόμιο νὰ διαθέτουμε τὰ ἱερὰ κεί-μενα στὴν μητρικὴ μας γλῶσσα, νὰ εἴμαστε ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ ἐξοικειωμένοι μὲ αὐτά, εἶναι γιὰ νὰ γίνεται ἀμέσως ἐμφανὴς παραχάραξις καὶ νὰ ἐνημερώνουμε ἐγκαίρως καὶ τοὺς ἁπλουστέρους, τόσον μεταξὺ ἡμῶν ὅσο καὶ μεταξὺ τῶν πεπλανημένων, διὰ τὴν Σωτηρίαν τῶν ὁποίων εἴμαστε ὑπεύθυνοι ἐν ἡμέρᾳ κρί-σεως ὅπως λέγει καὶ Προφήτης: «καὶ σύ, υἱὲ, σκοπὸν δέδωκα σὲ τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ, καὶ ἀκούση ἐκ στόματός μου λόγον. ἐν τῷ εἰπεῖν μὲ τῷ ἁμαρτωλῷ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ μὴ λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, αὐτὸς ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω. σὺ δὲ ἐὰν προαπαγγείλῃς τῷ ἀσεβεῖ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ τοῦ ἀποστρέψαι ἀπ΄  αὐτῆς, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, οὗτος τῇ ἀσεβείᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχὴν σεαυτοῦ ἐξῄρησαι»(Ἰεζεκιὴλ λγ’ 7-9).


  

παραπάνω φωτογραφία μᾶς διδάσκει ὅτι πρέπει πάντα νὰ ὁμολογοῦμε τὴν πίστιν μας καὶ νὰ εἴμε-θα «ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ἡμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος μετὰ πραΰτητος καὶ φόβου» (Α’Πέτ. γ’15), ἀλλὰ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ ὑποτιμοῦμε τοὺς ἀντιπάλους μας. Τὸ 1912 ὁ Ῥῶσσελ ἦλ-θε στὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκήρυξε στὴν «Αἴθουσα Ἐμποροϋπαλλήλων» τῶν Ἀθηνῶν καὶ τὸν ναὸ τοῦ Ἀποστό-λου Παύλου στὴν Κόρινθο. Ἔτσι σχηματίσθηκε μιὰ ὁμάδα δώδεκα «Σπουδαστῶν τῶν Γραφῶν». Τὸ 1920 ἦλθε καὶ ὁ Ῥούδερφορδ καὶ κήρυξε στὸν Ἄρειο Πάγο στὴν Ἀθήνα. Ἡ ὁμάδα ἐκείνη τῶν 12 ἐξελίχθηκε στὴν συνάθροισι τοῦ 2008 στὸ Παλαὶ ντε Σπὸρ τῆς Θεσσαλονίκης ὅπως βλέπετε στὴν φωτογραφία.
Λέγει ὁ Κύριός μας : «ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἔσπειρε ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου καὶ ἀπῆλθεν. ὅτε δὲ ἐβλάστησεν ὁ χόρτος καὶ καρπὸν ἐποίησε, τότε ἐφάνη καὶ τὰ ζιζάνια» (Ματθ. ιγ’ 25-26). Ὅταν ἐμεῖς κοιμόμαστε, ὅταν εἴμαστε ἀσυνεπεῖς μὲ τὴν πίστιν μας, ὅταν ἀδιαφοροῦμε διὰ τὴν παρακαταθήκην ποὺ μᾶς ἐκληροδότησαν οἱ Πατέρες μας, ὅταν μετατρέπουμε τὴν θρησκεία μας σὲ τυπολατρεία, ὅταν κατακερματιζόμαστε σὲ σχίσματα καὶ παρασυναγωγές, τότε ὅπως προειδοποιεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος  «πονηροὶ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β’ Τιμ. γ’ 13). Ἄρα γε ποῖον μέτρον εὐθύνης θὰ καταλογίσῃ ὁ Κύριος ὅτι ἀναλογεῖ εἰς τὸν καθένα ἐξ ἡμῶν, ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, διὰ τὴν «προκοπὴν» τῶν πλανεμένων ποὺ βλέπουμε στὴν παραπάνω φωτογραφία; Κλείνουμε μὲ τὴν προειδοποίησιν τοῦ Ἀποστόλου τῆς Ἀγάπης : «καὶ αὔτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. αὔτη ἐστὶν ἡ ἐντολή, καθὼς ἠκούσατε ἀπ  ἀρχῆς, ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε. ὅτι πολλοὶ πλάνοι εἰσῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτός ἐστιν ὁ πλάνος καὶ ὁ ἀντίχριστος» (Β’ Ἰωάν. α’ 6-7).
Βασίλειος Μ. Σακκᾶς - Λευκωσία, Μάρτιος 2014



Ὁ νοῶν νοείτω! 


Δεν υπάρχουν σχόλια: