Translate

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

«Ταμείο» θησαυρισμάτων ποιότητας
Ποῦ ὀφείλεται τό νεοελληνικό χάος καί ἡ πνευματική παρακμή;

τοῦ κ. Χρήστου Γιανναρᾶ


Σημείωση διαχειριστοῦ: Ἐπειδή παρακολουθοῦμε καί ἐν πολλοῖς βιώνουμε, μέ θλίψη καί ἀπογοήτευση, τή σύγχρονη πραγματικότητα στόν τόπο μας στό κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, θρησκευτικό πεδίο καί βαθειά ἀνησυχοῦμε γιά τό ποῦ ὁδηγούμαστε, θεωροῦμε ἰδιαιτέρως βοηθητικά σέ ἕναν καλό καί γόνιμο προβληματισμό τέτοια κείμενα, ὅπως τό παρατιθέμενο στή συνέχεια. Κείμενα πού μέ ἀναλύσεις ἤ ἐπικλήσεις φωτίζουν, ἀνατέμνουν καί ἐντοπίζουν καίρια τό "πρόβλημα" στήν πορεία τοῦ νέου Ἑλληνισμοῦ, συντηρώντας ζωντανή ἤ ἀκόμη καί ἐνισχύοντας τήν ἐλπίδα ὥστε, μετά τήν ὀρθή διάγνωση, νά γίνουν καί ὅσα ἀπαιτοῦνται γιά τήν ἀντίμετώπισή του.


Α​​ντιγράφω. Από κείμενο Νεοέλληνα λογίου δημοσιευμένο για πρώτη φορά στην περίοδο 1902-1904:

«Ελληνική Ιστορία δεν υπάρχει. Δι’ αυτό βασιλεύει τοιαύτη σύγχυσις και σύγκρουσις ιδεών εις όλα ανεξαιρέτως τα ιδικά μας πράγματα.

Και δεν ήτο δυνατόν να υπάρχη ακόμα (Ελληνική Ιστορία). Διότι έως χθες, η μεγαλειτέρα και σπουδαιοτέρα εποχή του παρελθόντος μας, η Βυζαντινή, το Κλειδί προς νόησιν της αρχαίας, προς νόησιν της τωρινής Ελλάδος, προς νόησιν (κατανόησιν) Ελληνισμού και Ελληνος, το είχε βυθίσει η Ευρώπη εις απύθμενον βάθος βορβόρου (συκοφαντιών).

Υπάρχει λοιπόν μία Ιστορία, γραφείσα χωρίς το κλειδί αυτό, συρραφείσα από τας ευρωπαϊκάς ιστορίας και γνώμας περί ημών, με ένα πνεύμα σχεδόν δουλικόν, με ένα πνεύμα μαθητικόν, το οποίον τρέμει τον Ευρωπαίον δάσκαλον. Ανθρωποι με πνεύμα εντελώς ελεύθερον δουλικών αισθημάτων προ του Ευρωπαίου, δεν επαρουσιάσθησαν εις την μελέτην της Ιστορίας.

...Ωστε, ελληνική ιστορία δεν υπάρχει. Δεν κατηγορώ. Θέτω τα πράγματα...

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ο μέγας χριστιανός Σουλτάνος της Ευρώπης, ο Πάπας, είχε γράψει την ιστορίαν μας, κατά το φανατικόν και πλαστογραφικόν σύστημα των ρασοφορούντων λεγεώνων, κατά το σύστημα που έγραψεν και τας ιστορίας των ευρωπαϊκών εθνών, διά τον καθαρισμόν των οποίων (ιστοριών) εχρειάσθησαν επίσης υπεράνθρωποι αγώνες. Η φαυλοτάτη, κακουργοτάτη αυτή πλαστογραφία εχρησίμευσεν ως βάσις εις όλας τας ευρωπαϊκάς ιστορίας περί ημών.

...Ημείς οι Ελληνες αγνοούμεν την Ελλάδα και τον Ελληνα περισσότερον κάθε Κίνας και Κινέζου. Φανταζόμεθα τον εαυτόν μας και τον τόπον μας από τα γράμματα που μας στέλλουν οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι μας αγνοούν εντελέστατα. Και εις την ιδικήν μας υπνοβατικήν κατάστασιν και εις την ιδικήν μας παραφροσύνην προστίθενται και αι ευρωπαϊκαί εξωφρενικαί γνώμαι και συμβουλαί και μας αποτρελλαίνουν τελειωτικώς, χαπτόμεναι όπως χάπτεται η κάθε γνώμη του κάθε Δίτεριχ ή Μίντεριχ, του οποίου του καπνίζει να μας φωτίση και να μας συμβουλεύση και μας βάλη νόμον εις το σπίτι μας και μας οδηγήση εις τον δρόμον μας, σαν να είμεθα εμείς στραβοί και παραλυτικοί.

Ολαι μας λοιπόν αι ιδέαι, όλη η παραφροσύνη του γλωσσικού ζητήματος, η κάθε άγνοια και η κάθε ξενομανία, η τελεία σύγχυσις και ανεμοζάλη κάθε ιδέας και κάθε πράγματος, εκεί έχει την αληθή πηγήν της...

...Ο Ευρωπαϊσμός, ων απομίμησις, δεν είναι πρόοδος, αλλ’ οπισθοδρομικότης. Πρόοδος είναι η χειραφέτησις από κάθε μίμησιν, η ελευθέρωσις από κάθε δουλείαν... Αλλο ραγιάς και άλλο Ελλην. Αλλο φραγκοπίθηκος και άλλο Ελλην... Ο Ελλην, φύσει επισκεπτόμενος τον Θεόν, αποκαλύπτεται, μένει όρθιος, τον χαιρετά μειδιών, του ομιλεί εις τον ενικόν και συνομιλεί (με αυτόν) διά του τραγουδούντος ιερέως και του ψάλτου. Και μετά την βραχείαν επίσκεψιν, εις την αυλήν και το προαύλιον (της εκκλησίας) εννοεί να στήση το πανηγύρι του, να φάγη, να πιη, να χορεύση, να τραγουδήση, να ευφρανθή. Και με όλας τας εκδηλώσεις της χαράς, του οίνου, του έρωτος, ευφραίνει ο Ελλην και τον Θεόν του. Είναι εντελώς αδιάφορον, εάν δεν συμφωνή η πραγματικότης αυτή με τας ιδέας τού κάθε φραγκοφορεμένου ιερομωρολόγου...»

Είναι αποσπάσματα, ενδεικτικές φράσεις, από το γνωστό, ελπίζω, σε πολλούς βιβλίο του Περικλή Γιαννόπουλου, «Η Ελληνική Γραμμή». Το ξανάνοιξα τυχαία, ύστερα από πολλά χρόνια που μεσολάβησαν μετά το πρώτο διάβασμα. Νόμιζα ότι «ξέρω τι λέει», είχα κι εγώ ταξινομήσει τον συγγραφέα του στους «ρομαντικούς ελληνολάτρεις», τους κολλημένους σε μια αισθητική κυρίως εκδοχή της ελληνικότητας. Τώρα που ξαναδιάβασα το βιβλίο, πιστοποίησα κατάπληκτος ότι ο Π.Γ. ήταν πολύ πιο ρεαλιστικά ετοιμασμένος για να μετάσχει ως Ελληνας στην «ευρωπαϊκή ενοποίηση» σε σύγκριση με το σημερινό μας πολιτικό προσωπικό και τους σημερινούς καλλιτέχνες μας και λογίους.

Ποιο είναι το κριτήριο που αξιολογεί την ετοιμότητα (ειδικά των Ελλήνων) να μετάσχουν στο εγχείρημα της «ευρωπαϊκής ενοποίησης»; Το εντόπισε διαυγέστατα ο Π.Γ. πριν εκατόν δεκατέσσερα χρόνια: Αν θα λειτουργήσουμε οι Ελληνες (έστω και τώρα, με καθυστέρηση τόσων χρόνων) «μιμητικά» ή «χειραφετημένα». Ως «ραγιάδες» και «φραγκοπίθηκοι» ή ως ενεργοί συντελεστές της ευρωπαϊκής ενοποίησης, κομίζοντας ετερότητα, δημιουργική διαφορά.

Δεν είναι αυταξία ούτε η πείρα ούτε η διαφορά. Για να συστήσουν συμβολή στο σήμερα, χρειάζεται να μεταφραστούν σε κριτήρια αξιολόγησης ποιοτήτων, κριτήρια με πανανθρώπινη εμβέλεια. Αυτή η εμβέλεια κρίνει την επιβίωση των πολιτισμών.

Η γλώσσα, η τέχνη, οι θεσμοί είναι το «ταμείο» που διασώζει τα θησαυρίσματα ποιότητας κάθε πολιτισμού. Οι θεσμοί, στο συμβατικό ελλαδικό κρατίδιο των Αθηνών, ήταν από την πρώτη στιγμή, και παραμένουν δάνειοι: μια αμετανόητη και πεισματική (τυφλή) εμμονή στον μεταπρατισμό, τον πιθηκισμό. Η Τέχνη διέσωσε αναλαμπές εκπληκτικής επικαιροποίησης της ελληνικής ετερότητας και διαφοράς, αλλά χωρίς εμβέλεια, δυστυχώς, ώς τα «κέντρα λήψης αποφάσεων». Η γλώσσα, είναι το πεδίο του φρικωδέστερου από όλα τα ιστορικά εγκλήματα, με τους φυσικούς αυτουργούς να στελεχώνουν το υπουργείο Παιδείας, σε ιδεολογικά συνεπέστατη αλλεπαλληλία, από το 1974 ώς σήμερα.

[Ἐπιφυλλίδα ἐφημερίδος ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27.5.2018]

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018


Κυριακή 11/24 Ἰουνίου 2018

Μέ λαμπρότητα πανηγύρισε
ἡ Ἱερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή
Παναγίας "Ἄξιον Ἐστίν",
Μεθώνης Πιερίας



Μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα καί ἐκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια, ἀλλά καί μοναστική κατάνυξη, πανηγύρισε ἡ Ἱερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Παναγίας "Ἄξιον Ἐστίν" Μεθώνης Πιερίας τήν ἐτήσιο Ἑορτή της, ἡ ὁποία ἐφέτος συνέπεσε ἡμέρα Κυριακή. Πλήθη πιστῶν ἀπό ὁλόκληρη τήν Μακεδονία (τήν μία καί μοναδική Ἑλληνική Μακεδονία μας) καί ἀπό ἄλλα μέρη τῆς Πατρίδος μας (ὅπως τή Θεσσαλία, τή Στερεά Ἑλλάδα, τήν Ἀττική κ. ἄ.) ἀλλά ἀκόμη καί ἀπό τό Ἐξωτερικό (Σερβία, Σκόπια) κατέκλυσαν τή Μονή ἀπό τήν παραμονή τῆς Ἑορτῆς προκειμένου νά συμμετάσχουν στήν ὁλονύκτιο Ἀγρυπνία πρός τιμήν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί εἰς ἀνάμνησιν τοῦ θαύματος τῆς ἐνώπιον τῆς ἱερᾶς Αὐτῆς Εἰκόνος μελωδήσεως τό πρῶτον, ὑπό τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, τοῦ ὕμνου "Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν". Περί ὥραν 10η βραδυνή ἄρχισε ἡ ὁλονυκτία, κατά τήν Ἁγιορειτική τάξη, προηγηθέντος τοῦ Ἀποδείπνου. Ἀκολούθησε ὁ Μέγας Ἑσπερινός μετά Λιτῆς στόν προαύλειο χῶρο τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς, ὅπου ἐτελέσθη καί ἡ Ἀρτοκλασία, μετά τήν ὁποία, κατ' ἐντολήν τοῦ Κτίτορος καί Πνευματικοῦ Προϊσταμένου τῆς Μονῆς, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βερροίας & Ναούσης κ. Ταρασίου, ἀντί τῆς καθιερωμένης Ἀναγνώσεως ἔγινε μικρό Κήρυγμα περί τῆς ἀξίας καί σημασίας τοῦ πνευματικοῦ ἑορτασμοῦ καί τῆς κοινῆς ὀρθοδόξου λατρείας, ὑπό τοῦ ἐλλ. κ. Δημητρίου Κάτσουρα, θεολόγου. Ἀξίζει νά ἀναφερθεῖ ὅτι τό ἀπόγευμα καί πρό τῆς ἐνάρξεως τῆς ἱ. Ἀγρυπνίας ὁ ἀκάματος καί πολιός Κτίτωρ τῆς Μονῆς Γέρων Ἐπίσκοπος Ταράσιος, βοηθούμενος ὑπό τοῦ ἐκ Σερβίας Πρεσβυτέρου π. Συμεῶνος, ἐτέλεσε δύο Βαπτίσεις. Ἡ μία ἦτο τοῦ ἐγγονοῦ τοῦ προαναφερθέντος Ἱερέως, Κληρικοῦ τοῦ Σεβ. Βερροίας, καί ἡ ἑτέρα ἑνός 19χρονου νέου ἐκ Σερβίας κατηχηθέντος ὑπό τοῦ ἐν λόγῳ Kληρικοῦ, ὁ ὁποῖος βαπτίσθηκε στή θάλασσα (στήν πλησιέστερη στή Μονή παραλία τῆς Μεθώνης) λαβών τό ὄνομα τοῦ Θεσσαλονικέως Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλύτου. Ἀποκορύφωμα τῆς Ἀγρυπνίας, ἡ ὁποία ἔληξε περί τήν 11η πρωϊνή, ἦταν ἡ τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας στήν ὁποία συμμετεῖχον πέντε Ἀρχιερεῖς, πλαισιούμενοι ὑπό ἑπτάδος Κληρικῶν ( τῶν Πρεσβυτέρων  Φιλίππου καί Προδρόμου τῶν ἱερομονάχων, Συμεῶνος, Κωνσταντίνου, Δημητρίου, Βασιλείου καί Διακόνου Ἀγάθωνος), προεξάρχοντος τοῦ πολιοῦ Κτίτορος καί Πνευματικοῦ τῆς Μονῆς Σεβασμιωτάτου κ. κ. Ταρασίου. Στό Ἀναλόγιο καθ' ὅλη τήν διάρκεια τῆς Ἀγρυπνίας συμμετεῖχαν, πέραν τῶν ἀδελφῶν τῆς Μονῆς, μοναχές-ψάλτριες ἀπό τήν Ἱερά Μονή Παναγίας Κερατέας Ἀττικῆς καί τήν Ἱερά Μονή Γενεθλίου Θεοτόκου Κωσταλεξίου (Λαμίας) Φθιώτιδος, οἱ ὁποῖες ἀπέδωσαν μελωδικώτατα τούς σχετικούς ὕμνους. Μετά τήν ἀνάγνωση τοῦ ἱ. Εὐαγγελίου ἐκήρυξε δι' ὀλίγων ὁ Σεβ. κ. Ταράσιος, ἐνῶ κατ' ἐντολήν του ἐκήρυξε τόν Θ. λόγο, κατά τή διάρκεια τοῦ Κοινωνικοῦ, ὁ ἐλλ/τος θεολόγος κ. Δημ. Κάτσουρας, ἀναφερθείς μεταξύ ἄλλων, λόγω ἐπικαιρότητος καί στή σοβαρώτατη ὑπόθεση τῆς ἐθνικά ζημιογόνου συμφωνίας τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μέ τό γειτονικό κράτος τῶν Σκοπίων, προκαλέσας τό αὐθόρμητο χειροκρότημα τοῦ πυκνοῦ ἐκκλησιάσματος, τό ὁποῖο εἶχε ἐνισχυθεῖ κατά τίς πρωϊνές ὥρες μέ νέες προσελεύσεις ὥστε νά κατακλύσει τό μεγάλο καί περικαλλές Καθολικό τῆς Ἱερᾶς Μονῆς. Πρό τῆς Ἀπολύσεως ἔλαβε χώρα ἡ καθιερωμένη Λιτανεία τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος πέριξ τῆς Μονῆς, ἐνῶ μετά τήν ὁλοκλήρωσή της ὁ πολιός Μητροπολίτης Βερροίας καί Κτίτωρ τῆς Μονῆς κ. Ταράσιος ἀπηύθυνε εὐχαριστίες στόν ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ λαό γιά τήν πάνδημη συμμετοχή του, εὐχαριστήσας ὀνομαστικῶς τούς Σεβασμιωτάτους Ἱεράρχας: Λαρίσης & Τυρνάβου κ. Ἰγνάτιον, Φθιώτιδος κ. Παντελεήμονα, Νικαίας κ. Παῦλον καί ἐξαιρέτως τόν ἐκ Κύπρου προσελθόντα Σεβ. Μητροπολίτην Κιτίου κ. Σεβαστιανόν. Ὁ τελευταῖος ἀντιφώνησε εὐχαριστῶν διά τήν εὐκαιρίαν καί τή χαρά τῆς συμμετοχῆς εἰς αὐτήν τήν μεγάλη Πανήγυρη μιᾶς ἀγωνιζομένης ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας Μονῆς τῆς ἀδελφῆς γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Μετά τή διανομή τοῦ Ἀντιδώρου, τοῦ Ἄρτου καί τοῦ γλυκίσματος, παρετέθη πρός ὅλους πλουσία ἑορταστική τράπεζα στίς φιλόξενες ἐγκαταστάσεις τοῦ μεγάλου Ξενῶνος τῆς Μονῆς. Διάχυτη ἦταν σέ ὅλους ἡ χαρά τῆς συναντήσεως ἐπί τό αὐτό Πατέρων, μητέρων καί ἀδελφῶν ἐν Χριστῶ καί ἡ πνευματική ἱκανοποίηση καί ἀνάπαυση ἐκ τῆς πνευματικῆς ἐνισχύσεως ὅλων ἐκ τῆς συμμετοχῆς στήν κοινή Θεία Λατρεία γιά τή συνέχιση τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος ὑπέρ τῆς Πίστεως καί πρός σωτηρίαν τῶν ψυχῶν μας. Εἴθε ἡ Χάρις τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Ἐφόρου τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους ὅπου βρίσκεται ἀποτεθησαυρισμένη καί ἡ θαυματουργός Εἰκόνα τοῦ "Ἄξιον Ἐστίν", νά ἐνισχύουν τόν Πνευματικό Πατέρα καί Κτίτορα τῆς Μονῆς, πολιόν Μητροπολίτη Βερροίας & Ναούσης κ. κ. Ταράσιον καί τήν ἐκλεκτή Ἀδελφότητα τῆς Μονῆς, περί τή σεβαστή Γερόντισσα Μαρίνα, ὥστε νά συνεχίζει νά ἐπιτελεῖ τό θεάρεστο ἔργο της καί νά ἀποτελεῖ, ὅπως μέχρι σήμερον ἐπί 52 συναπτά ἔτη, φωτεινό φάρο σελαγίζοντα πρός πάντας τό ἀληθινό φῶς τῆς ἀκαινοτομήτου Ὀρθοδοξίας, πρός δόξαν Θεοῦ καί σωτηρίαν ἀθανάτων ψυχῶν. Ἀμήν.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ "ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ"
ΜΕΘΩΝΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ




















Ὁ περίφημος Ναός τοῦ Πρωτάτου στήν πρωτεύουσα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τίς Καρυές, ὅπου φυλάσσεται ἡ ἱερά Εἰκών.


Ἡ ἐφέστιος ἱερά Εἰκών τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἐψάλη ὁ Ἀρχαγγελικός ὕμνος "Ἄξιον Ἐστίν".


Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018


Ἡ Μακεδονία εἶναι μία καί Ἑλληνική κι ὅποιος δέν καταλαβαίνει δέν ξέρει ποῦ πατᾶ καί ποῦ πηγαίνει!


ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΑΣ
(ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΙΚΑ)
ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ
ΣΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ
"ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ" ΖΗΤΗΜΑ


"Ἑλληνομακεδονική";

Στέκομαι σε μία μόνο λέξη του πρωθυπουργικού διαγγέλματος: "ελληνομακεδονική"! Και ρωτώ τι σημαίνει, γιατί αυτή είναι το θεμέλιο-κλειδί!
"Ελληνομακεδονική" σημαίνει ότι αποδεχόμαστε  ότι η Μακεδονία δεν είναι μια και Ελληνική. Ότι δεν εξυπακούεται ότι η Μακεδονία είναι ψηφίδα της Ελληνικής ιστορίας. Ότι Σκοπιανοί και Βούλγαροι είναι συγκληρονόμοι της, με μόνη αιτιολογία τη συμπερίληψη στα κρατικά όριά τους κάποιων ελάχιστων γεωγραφικά εδαφών της. Αυτή είναι η θέση ως φαίνεται του κ.  πρωθυπουργού. Γι αυτό δεν έδωσε μόνο όνομα αλλά αδιαφορεί για την ληξιαρχική πράξη που συμφώνησε ακόμη και για ιστορικά ανύπαρκτα: εθνικότητα και γλώσσα! Τελικά, υπήρχαν χειρότερα και από τη σύνθετη ονομασία (που ήδη ο Ζάεφ την έκανε σε δηλώσεις του σκέτη!) και τα "πέτυχε" όλα! Να τον....χαιρόμαστε!


Τό γλωσσικό κατά τόν ΟΗΕ καί οἱ Ἑλληνικές Κυβερνήσεις

Η Συμφωνία για το Σκοπιανό δεν μπορεί να ξεχαστεί και δεν θα ξεχαστεί. Ήσσονος σημασίας εξελίξεις πήραν ήδη το στίγμα της Ιστορίας. Πολλώ δε μάλλον αυτή που εάν δεν ακυρωθεί θα αποδειχθεί το Βατερλώ όσων την υποστηρίζουν. Ενδεικτικά λοιπόν παραθέτω ένα στοιχείο εξακριβωμένο που εκθέτει τον δοκησίσοφο και αλαζόνα Υπουργό Εξωτερικών ως ψευδόμενο: Ο τελευταίος επικαλέστηκε την σύσκεψη του ΟΗΕ το 1977 ότι δήθεν αναγνώρισε Μακεδονική γλώσσα και ότι όλες οι Ελληνικές Κυβερνήσεις μέχρι χθές το αποδέχθηκαν! Ε, λοιπόν, ουδέν τούτου αναληθέστερο! Γιατί; Διότι από τότε και ανά διετία όλες οι μέχρι σήμερα Ελλ. Κυβερνήσεις αποστέλλουν γραπτώς στό ΟΗΕ τη διαφωνία τους για αναγνώριση Μακεδονικής γλώσσας. Μάλιστα, αυτό έγινε και επί Κοτζιά προ διετίας! Ο ΨΕΥΔΟΜΕΝΟΣ Υπουργός μένει να απολογηθεί  γιατί αυτή η στάση ανατράπηκε και εγκαταλείφθηκε με την επίμαχη συμφωνία; Υποχώρηση; Ενδοτικότητα; Αφόρητες πιέσεις; Τι;......



Ὁ ὁλοκληρωτισμός τῶν ἀγορῶν!

ΟΠΟΙΟΣ ΔΩΣΕΙ ΑΠΡΟΚΑΤΑΛΗΠΤΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ κ. ΧΡ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΙΣΩΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠ Ο,ΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ (ΜΗ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΑΣΧΕΤΟ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ:
" ....Οταν ο απρόσωπος παράγων «Αγορές» (ανώνυμα αλλά ωμά οικονομικά συμφέροντα) μπορεί να θέτει «βέτο» (απαγόρευση) για την υπουργοποίηση Ευρωπαίου πολίτη (σημ.: αναφέρεται στην πρόσφατη περίπτωση της Ιταλίας όπου οι "Αγορές" ακύρωσαν τήν τοποθέτηση ανεπιθύμητου γι' αυτές προσώπου στή θέση του Υπουργού Οικονομικών!), απαγορεύοντας στο 65% του πληθυσμού μιας ευρωπαϊκής χώρας να έχει την κυβέρνηση της επιλογής του, τότε ο ολοκληρωτισμός δεν είναι «εντύπωση», είναι χειροπιαστή ανελευθερία. Χειροπιαστό διεθνοποιημένο ολοκληρωτισμό αποκάλυπτε και το «βέτο» που άσκησαν οι «Αγορές» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 στην Ελλάδα: Το 62% των ενήλικων Ελλήνων ζήτησαν τότε την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη. Αλλά η πλειοψηφική θέληση των Ελλήνων αγνοήθηκε απροσχημάτιστα από μια κυβέρνηση ανδρεικέλων, της «ριζοσπαστικής Αριστεράς», που, «εν μια νυκτί», ξεπούλησε και την ιδεολογία της και κάθε ίχνος ντροπής μαζί με την εντολή που της έδινε το δημοψήφισμα. Τότε και πάλι ο ολοκληρωτισμός δεν ήταν «εντύπωση», ήταν αδίστακτη πισώπλατη μαχαιριά στην ελευθερία, στην αξιοπρέπεια, στην ιστορική «ευγένεια» (nobilitas) ενός ολόκληρου λαού.
Είναι χαρακτηριστικό, πως όσοι τολμούν να ψελλίσουν αντίσταση στον ισοπεδωτικό και απροσχημάτιστον ολοκληρωτισμό των «Αγορών» (έμπρακτη αντίσταση τόλμησε μόνο η Ισλανδία) χαρακτηρίζονται αμέσως «ακροδεξιοί» και «εθνικιστές» από όλα μαζί τα εξαγορασμένα παπαγαλάκια ιδιωτικών και δημόσιων «media», με κωμική ταύτιση των γλωσσικών τους κλισέ, αδιάντροπα. Είναι ένα επιπλέον σύμπτωμα που επιτρέπει ορθολογικά την πρόβλεψη ότι και το δεύτερο σκέλος του διπολικού Ιστορικού Υλισμού, η «αχαλίνωτη κερδοσκοπία», οδεύει νομοτελειακά προς μια κατάρρευση, το ίδιο ή και περισσότερο εντυπωσιακή από αυτήν του Μαρξισμού....." (Χρήστος Γιανναράς, ἐπιφυλλίδα εφ. Καθημερινής, 10.6.2018)
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΜΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΤΑΙ "Υποψήφιοι για διαμελισμό" !......



Νῦν ὑπέρ πάντων ὁ ἀγών!

Δόξα και τιμή σε όλους τους συμπατριώτες μας, νέους γέρους και παιδιά, που υπερήφανα διαμαρτύρονται παλληκαρίσια στίς ανιστόρητες και πατριωτικά απαράδεκτες συμφωνίες των εγχώριων και ξένων νεοεποχιτών. Δεν υπήρξαμε ποτέ ξενόφοβοι ή πολεμοχαρείς. Δεν θα γίνουμε όμως αφελείς, αδιάφοροι και μειοδότες. Το "πιπίλισμα" του μυαλού μας από τους εκφραστές του ψευδεπίγραφου προοδευτισμού, του εθνικού αποχρωματισμού και της παγκόσμιας διακυβέρνησης δεν θα τα καταφέρει! Υπάρχουν αντιστάσεις από την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που θέλει να είναι ελεύθερος και αδέσμευτος και δεν θεωρεί την Οικονομία ως το άπαν. Ο αγώνας συνεχίζεται!


Οἱ ἐθνικοί ἀγῶνες εἶναι....γιά κλάμματα;

Κύριε Πρωθυπουργέ, οι εθνικοί αγώνες δεν είναι περιττοί αγώνες θυμάτων για τους οποίους γράφτηκαν τα μοιρολόγια, όπως ασεβώς υπονοήσατε στις Πρέσπες. Επιλογή σας να μη τους τιμάτε. Δεν δικαιούσθε, όμως, να τους προσβάλλετε! Για να φθάσετε μέχρι τις Πρέσπες, πατώντας σε Ελληνικό έδαφος, κάποιοι έχυσαν το αίμα τους γι' αυτό. Υπερβάλλατε στο λόγο σας, ενώπιον των νέων φίλων σας, σε σημείο που να μας θυμίζει την τοποθέτηση εκείνη του φίλου σας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου περί κάποιων ξεβράκωτων που ξεσηκώθηκαν το 1821 και χάλασαν την μακρόχρονη ειρηνική συμβίωσή μας με τους εξ ανατολών γείτονες μας!


Μέ χαρά καί ἐνθουσιασμό!

Ο πληθωρικός υπουργός εξωτερικών κ. Κοτζιάς σήμερα ήταν ασυγκράτητος στην έκφραση του ενθουσιασμού του για την υπογραφή της συμφωνίας με τους Σκοπιανούς. Χαιρετώντας τους ξεπέρασε και τον κλασσικό τρόπο του διπλού ασπασμού, αλλά και του τριπλού που συνηθίζουν οι Σλάβοι. Έτσι ασπάσθηκε τον Ζάεφ και τον ομόλογό του με έξη (6) ασπασμούς (!) γελοιοποιούμενος. Τι, όμως, τον ενθουσίασε τόσο; Ή μήπως ήταν προκαταβολική η χαρά για το συντελεσθέν κατόρθωμά του, έτσι όπως το εξέφρασε-υλοποίησε ο τελευταίος λίγο αργότερα λέγοντας ότι σήμερα Έλληνες και Μακεδόνες προχωρούν πλέον μαζί. Τ' ακούσατε;


Συζητοῦν ἤ μονολογοῦν;

Ίσως είναι αφελές αυτό που θα πώ. Διαπιστώνω ότι στη Βουλή γίνονται αγορεύσεις και μονόλογοι. Ακούγοντας τον καθένα ομιλητή-τρια μπορεί να πείθεται ο ακροατής για κάποιο δίκηο στο καθένα διαφορετικό πλαίσιο και την κάθε προσέγγιση. Επίσης, η όλη τακτική μοιάζει σαν διαδικασία κωφών. Νομίζω, λοιπόν, ότι λείπει παντελώς ο Διάλογος που δίνει νόημα σ' αυτό που λέγεται ότι γίνεται, αλλά δεν γίνεται επί της ουσίας, δηλαδή συζήτηση ως πραγματική από κοινού αναζήτηση του καλύτερου, του δικαιότερου, του ορθού, του εφικτού και του ενδεδειγμένου. Φοβάμαι ότι αν δεν το δούμε και σ' αυτή του τη διάσταση, θα κινούμεθα διαρκώς διχαστικά και θα ζημιώνεται αυτή η όμορφη και παράξενη Πατρίδα και ο λαός της, δηλαδή όλοι μας.


Ἀπό ποῦ καί ὡς ποῦ Μακεδονική γλῶσσα;

Έ, όχι και να υποτιμούν τη νοημοσύνη μας! Αναγνωρίζεται (ανιστόρητα και αντιεπιστημονικά) η γλώσσα που μιλούν οι βόρειοι γείτονές μας ως Μακεδονική!!! (Σημ.: αν αυτό δεν λέγεται ήττα και πλαστογραφία της ιστορίας, τότε τι λέγεται;) Μας κοροϊδεύουν μάλιστα κατά πρόσωπο λέγοντας ότι θάχει αστερίσκο (πού;....) όπου θα διευκρινίζεται ότι δεν έχει σχέση με την αρχαία Ελληνική (!!!!!!!), όπως επί λέξει ανέφερε ο Υπουργός Εξωτερικών! Παραβλέπω την ασυναρτησία της τοποθετήσεως και επανέρχομαι στην ανιστόρητη ονοματοδοσία της και ερωτώ: Πώς γίνεται κύριοι εγώ που δεν είμαι Μακεδών αλλά Αθηναίος, ο οποίος γνωρίζω, λόγω σπουδών, τη Σερβική να καταλαβαίνω τη γλώσσα των Σκοπιανών και η πεθερά μου που είναι γέννημα θρέμμα Μακεδόνισσα ( Σιδηρόκαστρο Σερρών) να μη καταλαβαίνει γρί; Προκαλώ τους υποστηρικτές της συμφωνίας, αν τους λέει κάτι ο όρος αλήθεια, να μου απαντήσουν!


► "Μακεδονία του Ίλιντεν" = "λαγός" της σύνθετης ονομασίας. Έλληνες πολίτες (κατά τους κυβερνώντες) = ανεγκέφαλοι φορολογούμενοι ψηφοφόροι.

► Από τη διχοτόμηση της Κύπρου λόγω της Τουρκικής απόβασης φθάσαμε στη διχοτόμηση της Μακεδονίας με συμφωνία που θα υπογράψουν Έλληνες;;;!!!

 ► Δεν χρειάζονται απλά και μόνο διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και συλλαλητήρια. Χρειάζεται πανελλήνιος ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ! ! !

 ► Μακεδονία δεν είναι μόνο ο Φίλιππος και ο Μ. Αλέξανδρος. Ποιός τολμά να διαγράψει αίματα και θυσίες των Μακεδονομάχων και του Παύλου Μελά;

 ► Έπεσε και το φύλλο συκής: Οι δήθεν ρεαλιστές της σύνθετης ονομασίας παρέδωσαν εθνικότητα και γλώσσα σκέτα! ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ!

 ► Εμπεδώνουμε ότι η "νέα" εποχή μας και η τάξη της δεν ανέχεται και δεν αναγνωρίζει αποκλειστικότητα! Και το "προωθεί" με κάθε τρόπο!

 ► "Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις" ! Αυτό υπαγορεύει ο πολιτισμός μας! Τηρείται στις διαπραγματεύσεις; Απλά Ελληνικά!

 ► Το "αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις", σημαίνει εν προκειμένω γνωρίζω το νόημα των λέξεων, όρων και εννοιών που χρησιμοποιώ και σε μια συζήτηση ή διάλογο σχετικό προτάσσω ως προϋπόθεση την επ αυτών συμφωνία για να πατάμε σε στέρεο έδαφος.





Σημείωση: Ἀπευθυνόμενος εἰδικῶς καί ἰδιαιτέρως πρός τούς ἀγαπητούς ἐν Χριστῶ ἀδελφούς τοῦ γειτονικοῦ Κράτους στά βόρεια σύνορά μας τούς λέμε μέ ἐντιμότητα, εἰλικρίνεια, σεβασμό καί ἀγάπη: Δέν σᾶς θεωροῦμε ξένους καί ἐχθρούς μέ τό νά κατοικεῖτε (ὅσοι ἀπό ἐσᾶς) σέ ἐδάφη τῆς ἱστορικῆς Μακεδονίας. Ἡ Μακεδονία εἶναι φιλόξενη γιά ὅλους! Ὅλοι, ἄλλωστε, πάνω στή γῆ εἴμαστε πάροικοι. Ἐκεῖ πού διαφωνοῦμε εἶναι νά γίνεσθε σεῖς, εἴτε Σλάβοι εἶστε καί αἰσθάνεστε, εἴτε Ἀλβανοί, εἴτε Σέρβοι, εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο, θύματα καί ὄργανα ὅσων πλαστογράφησαν τήν Ἱστορία γιά νά ἐνσπείρουν μίσος μεταξύ τῶν λαῶν καί νά ἐξυπηρετήσουν τά δικά τους οἰκονομικά, γεωστρατηγικά καί ἄλλα συμφέροντα. Ἡ προσφυγή στίς ἱστορικές πηγές ἀποδεικνύει περίτρανα ὅτι ἡ Μακεδονία ἤδη μέ τό ὄνομά της καί ἀπό τήν ἀρχαϊκή ἱστορία της ξεκίνησε καί παρέμεινε μέσα στόν τρικυμισμό τῆς Ἱστορίας Ἑλληνική στόν πολιτισμό καί τή μαρτυρία της. Πέρασαν πολλοί ἀπό τά χώματά της καί δέχθηκε πολλές ἐπιδράσεις ,ἀλλά ἀνήκει στόν Ἑλληνισμό λόγῳ ἱστορίας, πολιτισμοῦ, καταγωγῆς, ἀγώνων αἰματηρῶν καί ἰδανικῶν πού τήν καταξιώνουν ἀπό τήν ἐποχή τῶν πρώτων ἱστορικῶν μορφῶν της, ἀπό τόν Ἀριστοτέλη, τόν Μέγα Ἀλέξανδρο, τόν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο τόν Θεσσαλονικέα, τούς μεγάλους Ἱεραποστόλους καί φωτιστές τῶν Σλάβων Κύριλλο καί Μεθόδιο, μέχρι καί τόν ἐθνομάρτυρα Παῦλο Μελᾶ. Ἐμᾶς, ὡς ὀρθοδόξους Χριστιανούς, μᾶς ἑνώνει ἡ Ἁγία Πίστη μας, ἀλλά πρέπει νά μᾶς διακρίνει καί ὁ σεβασμός στήν ἀλήθεια σέ ὅλους τούς τομεῖς. Ὡς Σλάβοι ἔχετε τή δική σας ἱστορία καί δέν χρειάζεται νά σφετερισθεῖτε τίποτε ἀπό κανέναν. Ὅλοι οἱ λαοί καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουμε ἐλλείψεις καί ἔχουμε διαπράξει σφάλματα. Μέ ἀλληλοσεβασμό καί συνεργασία μποροῦμε νά ἀφήσουμε χωρίς δουλειά ὅσους ὑποδαυλίζουν, δι' ἴδιον ὄφελος, τά πάθη καί τίς ἀντιπαραθέσεις. Ἡ ἀνωτερότητα χρειάζεται αὐτοσεβασμό καί ἀντικειμενικότητα. Ὁ σεβασμός δέν χαρίζεται, ἀλλά κατακτιέται!


Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

ΠΕΝΘΗ 

Ἡ Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου
προέπεμψε ἕνα μέλος της στόν Οὐρανό

Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ ἀδελφός Θεοφάνης (Σπυρόπουλος), γαμβρός τῆς Κτητορίσσης τοῦ Ναοῦ μας, ἀειμνήστου μοναχῆς Νεκταρίας (+)



Σέ ἡλικία 81 ἐτῶν καί μετά ἀπό καρτερική ἀντιμετώπιση χρονίων καί μεγάλων προβλημάτων ὑγείας, ἄφησε τήν τελευταία του πνοή πρίν λίγες ἠμέρες (7.6.2018) ὁ ἀγαπητός ἐνορίτης μας ἀδελφός Θεοφάνης Σπυρόπουλος, σύζυγος τῆς πολυ-ἀγαπητῆς Μαρίας Σπυροπούλου, θυγατέρας τῆς ἀειμνήστου Κτητορίσσης τοῦ Ναοῦ μας, Νεκταρίας μοναχῆς (+).
Ὁ ἀδελφός Θεοφάνης ὑπῆρξε αὐτός ὁ ὁποῖος μαζί μέ τήν ἐκλεκτή σύζυγό του ἀγκάλιασαν μέ θέρμη τούς εὐσεβεῖς τῆς Κορίνθου, οἱ ὁποῖοι βρέθηκαν νά ἔχουν ἀνάγκη Ναοῦ, προκειμένου νά ἐξυπηρετοῦνται λειτουργικῶς καί ποιμαντικῶς-πνευματικῶς, διαθέσαντες πρός τοῦτο μέ χαρά καί ἀγάπη τόν ἰδιόκτητο Ναό τους, τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στήν Ξυλοκέριζα Κορινθίας.
Ἔτσι δημιουργήθηκε ἡ νεοπαγής Ἐνορία μας, ἡ ὁποία εἰσῆλθε ἤδη στό δεύτερο ἔτος τῆς παρουσίας καί μαρτυρίας της στήν περιοχή τῆς Κορινθίας, ὑπό τήν πατρική εὐλογία καί ποιμαντική εὐθύνη τοῦ Μακ/του Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. κ. Στεφάνου, ὡς Τοποτηρητοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορίνθου.
Ὁ μακαριστός ἀδελφός Θεοφάνης καταγόταν ἀπό τά μέρη τῆς Αἰγιαλείας Πελοποννήσου. Ἐργάστηκε γιά πολλά χρόνια στήν Ἀθήνα, ὅπου καί διέμενε μέ τή σύζυγό του πρίν τή συνταξιοδότησή του, ὡς αὐτοκινητιστής. Ἦταν ἐνεργό μέλος τῆς Ἐνορίας μας καί πολύτιμος συμπαραστάτης αὐτῆς. Ὅσο τοῦ ἐπέτρεπε ἡ ὑγεία του, δέν ἔλειπε ἀπό τίς Θεῖες Λειτουργίες, ἀλλά καί ἀπό τίς ἱ. Ἀκολουθίες πού πραγματοποιοῦνται, ὅταν δέν ὑπάρχει διαθέσιμος Λειτουργός. Χαιρόταν ἰδιαιτέρως μέ τήν παρουσία ὅλων τῶν εὐσεβῶν καί μάλιστα τῶν νέων καί τῶν παιδιῶν, ἀλλά καί τῶν ἐπισκεπτῶν πού ἔρχονται κατά καιρούς καί ἐκκλησιάζονται μαζί μας.
Τὀ ἐνδιαφέρον του τό ἐξεδήλωνε μέ εὔστοχες ἐπισημάνσεις γιά τήν πρακτική λειτουργία τῆς Ἐνορίας καί παρότρυνση ὅλων μας νά εἴμεθα ἀγαπημένοι καί ἑνωμένοι στόν κοινό ἀγώνα. Γι' αὐτό, καί ὄχι μόνο, δεχόταν τό σεβασμό καί τήν ἀγάπη τῶν ὀρθοδόξων, ἐνῶ ἀπελάμβανε καί τήν ἔμπρακτη ἀδελφική ἀλληλεγγύη στήν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων του ἀπό ἐκλεκτό ἀνδρόγυνο (μέλη τῆς Ἐνορίας), οἱ ὁποῖοι σχεδόν καθημερινῶς τόν ἐπισκέπτονταν καί τόν ἐξυπηρετοῦσαν σέ ὅ,τι χρειαζόταν.
Μικρό χρονικό διάστημα πρό τῆς κοιμήσεώς του εἶχε μεταλάβει τῶν ἀχράντων μυστηρίων, ἐνῶ λίγη ὥρα πρίν παραδώσει τό πνεῦμα του εἶχε δεχθεῖ τήν ἐπίσκεψη ἀδελφῶν καί κατακλίθηκε σημειώνοντας ἐπάνω του μέ χαρακτηριστική ἀργή καί καθαρή κίνηση τό σημεῖο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Ἡ Κηδεία (Ἐξόδιος Ἀκολουθία) τελέσθηκε ἀπό τόν σεβαστό Ἐφημέριό μας, Αἰδ/το Πρεσβύτερο π. Νικόλαο (Κατσούλη) καί μέ ὑποδειγματική ἡσυχία καί κατάνυξη συμμετεῖχαν σ' αὐτήν προσευχητικῶς ὅλα τά μέλη τῆς Ἐνορίας μας, ἐνῶ τήν παρακολούθησαν πολλοί συγγενεῖς, φίλοι, γείτονες καί γνωστοί τοῦ μεταστάντος, κατακλύσαντες τόσο τό ἐσωτερικό, ὅσο καί τό προαύλειο τοῦ Ναοῦ.
Μετά τήν ἀνάγνωση τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, ἐκ μέρους τῆς Ἐνορίας ἀποχαιρέτησε τόν μακαριστό ἀδελφό Θεοφάνη, ὁ Θεολόγος, ἐπίτροπος καί ἱεροψάλτης τῆς Ἐνορίας ἀδ. Δημήτριος Κ., ἀναφερθείς, μεταξύ ἄλλων, στήν πολυχρόνια γνωριμία του μέ ἐκεῖνον ἀπό τότε πού ἀμφότεροι κατοικοῦσαν στήν Ἀθήνα σέ γειτονικές περιοχές, τονίσας τήν αὐθεντικότητά του ὡς ἀνθρώπου καί τήν ἀγνή, ὅπως τῶν παιδιῶν, πίστη του.
Ἡ ταφή τοῦ μακαριστοῦ ἀδ. Θεοφάνη ἔγινε στό Κοιμητήριο τῆς Κοινότητος Ξυλοκερίζης Κορινθίας. Ἀκολούθησε ὁ καθιερωμένος καφές στό Καφενεῖο τῆς κεντρικῆς Πλατείας τοῦ χωριοῦ, ἐνῶ στή συνέχεια προσκλήθηκαν ὅλοι οἱ συμμετασχόντες σέ Ἐστιατόριο τῆς περιοχῆς, ὅπου ἡ οἰκογένεια τοῦ μεταστάντος παρέθεσε γεῦμα.
Ἡ Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου σύσσωμη ἐκφράζει τήν εὐχή καί ἀναπέμπει προσευχή στόν Κύριό μας ὅπως ἀναπαύσει τήν ψυχή τοῦ ἀδελφοῦ Θεοφάνη ἐν χώρα ζώντων καί κατατάξει αὐτήν μετά τῶν ἁγίων. Στούς οἰκείους του καί πρωτίστως στήν ἀγαπημένη του σύζυγο ἀδ. Μαρία εὔχεται τήν ἐξ ὕψους παρηγορία, στούς δέ ὑπόλοιπους συγγενεῖς, τόν γυιό τους Ἀνδρέα, τή σύζυγό του καί τά ἐγγόνια τους, Θεοφάνη, Βικτωρία καί Χριστίνα νά τόν μιμηθοῦν στήν Πίστη του καί τήν προσήλωσή του στήν Ὀρθοδοξία καί νά τόν θυμοῦνται πάντοτε.

Τοῦ ἀδελφοῦ Θεοφάνους εἴη ἡ μνήμη αἰωνία!

ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΔ. ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ.


Πρωτοχρονιά 2018 στό προαύλειο τοῦ Ναοῦ τῆς Ἐνορίας μας (ὁ ἀδ. Θεοφάνης διακρίνεται καθιστός).

Μεγάλη Τετάρτη 2018 (Μέγα Εὐχέλαιο). Μέ σεβασμό κάτω ἀπό τό Πετραχήλι τοῦ Ἐφημερίου μας.
Ἔξω ἀπό τό Ναό, μετά τή Θεία Λειτουργία, μαζί μέ τόν θεολόγο τῆς Ἐνορίας.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ










Ἡ χήρα τοῦ μεταστάντος συμμετέχει συγκινημένη στήν ἐξόδιο Ἀκολουθία.







Ἡ Κηδεία του τελέσθηκε τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, δευτέρα μετά τήν Πεντηκοστή (Ἁγιορειτῶν Πατέρων) προκειμένου νά μπορέσουν νά παρευρεθοῦν καί τά ἐγγόνια του ἀπό τό ἐξωτερικό. Λόγῳ τοῦ ἐπικρατοῦντος μικροῦ καύσωνος, ὅλοι οἱ ἐνορίτες εἴμασταν προβληματισμένοι γιά τήν ὑψηλή θερμοκρασία πού θά ἀντιμετωπίζαμε συνωθούμενοι στό μικρό ἐκκλησάκι μας καί, κυρίως, γιά ὅσους συγγενεῖς, φίλους καί γνωστούς τοῦ μεταστάντος θά προσέρχονταν. Ὁ Θεός, ὅμως, οἰκονόμησε ἐκεῖνες τίς ὧρες  καί δρόσισε ἀρκετά, μέχρι πού ἔβρεξε κιόλας, γιά νά σταματήσει μάλιστα ἡ βροχή τήν ὥρα τῆς ταφῆς! Καί γι' αὐτά τά μικρά, ἀλλά καί, κυρίως, γιά τήν ἐν εἰρήνῃ καί ὀρθοδοξίᾳ κοίμησή του, ὅπως ἀναφέρει τό Μέγα Εὐχολόγιο ὅτι πρέπει νά λέγεται μετά τό πέρας τῆς ταφῆς, ἀναφωνοῦμε :
 Δόξα Θεῶ τῶ οὕτως οἰκονομήσαντι! 





Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018


Κυριακή Ἁγίων Πάντων 2018

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἱερομονάχου π. Πέτρου
στήν Ἐνορία μας



Λόγῳ ἀποστολῆς τοῦ Ἐφημερίου μας σέ ἄλλον πανηγυρίζοντα Ναό τῆς Ἐκκλησίας μας, δεχθήκαμε τήν εὐλογία τῆς ἐπισκέψεως πρός ἀναπλήρωσή του ἑνός ἄλλου ἐκλεκτοῦ Κληρικοῦ τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Παν/του Ἱερομονάχου π. Πέτρου (Χριστοδούλου), ὁ ὁποῖος κατόπιν εὐλογίας τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου ἐλειτούργησε στό ἐκκλησάκι μας ( Ἁγ. Νεκταρίου, Ξυλοκερίζης Κορινθίας) καί μᾶς ἐστήριξε μέ τόν μεστό πνευματικό του λόγο, μέσα ἀπό τό θεῖο κήρυγμα.
Τό μικρό, ἀλλά ἐκλεκτό πλήρωμα τῆς Ἐνορίας μας δέχθηκε σά βάλσαμο ψυχῆς τούς ἐνισχυτικούς γιά τόν πνευματικό ἀγώνα λόγους του καί ὠφελήθηκε ἀπό τήν καίρια ἐπισήμανσή του ὅτι ὁ συναισθηματισμός δέν εἶναι καλός σύμβουλος στήν πνευματική μας πορεία. Πολλές φορές, εἶναι ὁ συναισθηματισμός ἐκεῖνος πού μᾶς ἀποπροσανατολίζει ἀπό τόν σκοπό καί τόν προορισμό μας, μέσα ἀπό παγίδες προσωποληψιῶν πού μᾶς ἀποσποῦν ἀπό τήν προσήλωση πρός τόν λυτρωτή καί μοναδικό Σωτήρα καί ἀρχηγό τῆς Πίστεώς μας Ἰησοῦ Χριστό.
Κατά τήν διάρκεια τοῦ Κοινωνικοῦ ὁ θεολόγος τῆς Ἐνορίας ἀναφέρθηκε δι' ὀλίγων στή μνήμη τῶν θεοστέπτων Βασιλέων καί ἰσαποστόλων Κων/νου & Ἑλένης, τήν ἀσέβεια καί ἀγνωσία ὅσων ἀμφισβητοῦν τήν ἁγιότητα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, καθώς καί στήν ἐπικείμενη Νηστεία, τήν ὁποία ἐθέσπισαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Μετά τήν ἀπόλυση καί τή διανομή τοῦ ἀντιδώρου, ἀκολούθησε στό προαύλειο τοῦ Ναοῦ τό καθιερωμένο κέρασμα, ἀπό τούς ἑορτάζοντες αὐτή τήν φορά (μνήμη Ἁγίων Κων/νου & Ἑλένης) καί ἡ ἀνταλλαγή εὐχῶν γιά τήν περίοδο τῆς ἀρχομένης τήν ἑπομένη ἡμέρα Νηστείας, γνωστῆς, λόγῳ τῆς καταλήξεώς της, ὡς νηστείας "τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων".
Ὁ π. Πέτρος, Κύπριος στήν καταγωγή, προέρχεται ἀπό τήν γνωστή καί ὀνομαστή Μονή τοῦ Ἁγίου Σάββα στά Ἱεροσόλυμα, ὅπου ἐμόναζε καί ἀπό τήν ὁποία ἀπομακρύνθηκε μαζί μέ τόν συμμοναστή του π. Παῦλο ἐκ Ρουμανίας, προκειμένου ἀμφότεροι νά ἐνταχθοῦν στόν χῶρο τῆς γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί νά φύγουν μακράν τῆς λύμης τοῦ ἐκκλησιομάχου Οἰκουμενισμοῦ, πρός δόξαν Θεοῦ καί πρός σωτηρίαν των.