Translate

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018


Ἡ Μακεδονία εἶναι μία καί Ἑλληνική κι ὅποιος δέν καταλαβαίνει δέν ξέρει ποῦ πατᾶ καί ποῦ πηγαίνει!


ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΑΣ
(ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΙΚΑ)
ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ
ΣΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ
"ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ" ΖΗΤΗΜΑ


"Ἑλληνομακεδονική";

Στέκομαι σε μία μόνο λέξη του πρωθυπουργικού διαγγέλματος: "ελληνομακεδονική"! Και ρωτώ τι σημαίνει, γιατί αυτή είναι το θεμέλιο-κλειδί!
"Ελληνομακεδονική" σημαίνει ότι αποδεχόμαστε  ότι η Μακεδονία δεν είναι μια και Ελληνική. Ότι δεν εξυπακούεται ότι η Μακεδονία είναι ψηφίδα της Ελληνικής ιστορίας. Ότι Σκοπιανοί και Βούλγαροι είναι συγκληρονόμοι της, με μόνη αιτιολογία τη συμπερίληψη στα κρατικά όριά τους κάποιων ελάχιστων γεωγραφικά εδαφών της. Αυτή είναι η θέση ως φαίνεται του κ.  πρωθυπουργού. Γι αυτό δεν έδωσε μόνο όνομα αλλά αδιαφορεί για την ληξιαρχική πράξη που συμφώνησε ακόμη και για ιστορικά ανύπαρκτα: εθνικότητα και γλώσσα! Τελικά, υπήρχαν χειρότερα και από τη σύνθετη ονομασία (που ήδη ο Ζάεφ την έκανε σε δηλώσεις του σκέτη!) και τα "πέτυχε" όλα! Να τον....χαιρόμαστε!


Τό γλωσσικό κατά τόν ΟΗΕ καί οἱ Ἑλληνικές Κυβερνήσεις

Η Συμφωνία για το Σκοπιανό δεν μπορεί να ξεχαστεί και δεν θα ξεχαστεί. Ήσσονος σημασίας εξελίξεις πήραν ήδη το στίγμα της Ιστορίας. Πολλώ δε μάλλον αυτή που εάν δεν ακυρωθεί θα αποδειχθεί το Βατερλώ όσων την υποστηρίζουν. Ενδεικτικά λοιπόν παραθέτω ένα στοιχείο εξακριβωμένο που εκθέτει τον δοκησίσοφο και αλαζόνα Υπουργό Εξωτερικών ως ψευδόμενο: Ο τελευταίος επικαλέστηκε την σύσκεψη του ΟΗΕ το 1977 ότι δήθεν αναγνώρισε Μακεδονική γλώσσα και ότι όλες οι Ελληνικές Κυβερνήσεις μέχρι χθές το αποδέχθηκαν! Ε, λοιπόν, ουδέν τούτου αναληθέστερο! Γιατί; Διότι από τότε και ανά διετία όλες οι μέχρι σήμερα Ελλ. Κυβερνήσεις αποστέλλουν γραπτώς στό ΟΗΕ τη διαφωνία τους για αναγνώριση Μακεδονικής γλώσσας. Μάλιστα, αυτό έγινε και επί Κοτζιά προ διετίας! Ο ΨΕΥΔΟΜΕΝΟΣ Υπουργός μένει να απολογηθεί  γιατί αυτή η στάση ανατράπηκε και εγκαταλείφθηκε με την επίμαχη συμφωνία; Υποχώρηση; Ενδοτικότητα; Αφόρητες πιέσεις; Τι;......



Ὁ ὁλοκληρωτισμός τῶν ἀγορῶν!

ΟΠΟΙΟΣ ΔΩΣΕΙ ΑΠΡΟΚΑΤΑΛΗΠΤΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ κ. ΧΡ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΙΣΩΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠ Ο,ΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ (ΜΗ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΑΣΧΕΤΟ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ:
" ....Οταν ο απρόσωπος παράγων «Αγορές» (ανώνυμα αλλά ωμά οικονομικά συμφέροντα) μπορεί να θέτει «βέτο» (απαγόρευση) για την υπουργοποίηση Ευρωπαίου πολίτη (σημ.: αναφέρεται στην πρόσφατη περίπτωση της Ιταλίας όπου οι "Αγορές" ακύρωσαν τήν τοποθέτηση ανεπιθύμητου γι' αυτές προσώπου στή θέση του Υπουργού Οικονομικών!), απαγορεύοντας στο 65% του πληθυσμού μιας ευρωπαϊκής χώρας να έχει την κυβέρνηση της επιλογής του, τότε ο ολοκληρωτισμός δεν είναι «εντύπωση», είναι χειροπιαστή ανελευθερία. Χειροπιαστό διεθνοποιημένο ολοκληρωτισμό αποκάλυπτε και το «βέτο» που άσκησαν οι «Αγορές» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 στην Ελλάδα: Το 62% των ενήλικων Ελλήνων ζήτησαν τότε την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη. Αλλά η πλειοψηφική θέληση των Ελλήνων αγνοήθηκε απροσχημάτιστα από μια κυβέρνηση ανδρεικέλων, της «ριζοσπαστικής Αριστεράς», που, «εν μια νυκτί», ξεπούλησε και την ιδεολογία της και κάθε ίχνος ντροπής μαζί με την εντολή που της έδινε το δημοψήφισμα. Τότε και πάλι ο ολοκληρωτισμός δεν ήταν «εντύπωση», ήταν αδίστακτη πισώπλατη μαχαιριά στην ελευθερία, στην αξιοπρέπεια, στην ιστορική «ευγένεια» (nobilitas) ενός ολόκληρου λαού.
Είναι χαρακτηριστικό, πως όσοι τολμούν να ψελλίσουν αντίσταση στον ισοπεδωτικό και απροσχημάτιστον ολοκληρωτισμό των «Αγορών» (έμπρακτη αντίσταση τόλμησε μόνο η Ισλανδία) χαρακτηρίζονται αμέσως «ακροδεξιοί» και «εθνικιστές» από όλα μαζί τα εξαγορασμένα παπαγαλάκια ιδιωτικών και δημόσιων «media», με κωμική ταύτιση των γλωσσικών τους κλισέ, αδιάντροπα. Είναι ένα επιπλέον σύμπτωμα που επιτρέπει ορθολογικά την πρόβλεψη ότι και το δεύτερο σκέλος του διπολικού Ιστορικού Υλισμού, η «αχαλίνωτη κερδοσκοπία», οδεύει νομοτελειακά προς μια κατάρρευση, το ίδιο ή και περισσότερο εντυπωσιακή από αυτήν του Μαρξισμού....." (Χρήστος Γιανναράς, ἐπιφυλλίδα εφ. Καθημερινής, 10.6.2018)
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΜΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΤΑΙ "Υποψήφιοι για διαμελισμό" !......



Νῦν ὑπέρ πάντων ὁ ἀγών!

Δόξα και τιμή σε όλους τους συμπατριώτες μας, νέους γέρους και παιδιά, που υπερήφανα διαμαρτύρονται παλληκαρίσια στίς ανιστόρητες και πατριωτικά απαράδεκτες συμφωνίες των εγχώριων και ξένων νεοεποχιτών. Δεν υπήρξαμε ποτέ ξενόφοβοι ή πολεμοχαρείς. Δεν θα γίνουμε όμως αφελείς, αδιάφοροι και μειοδότες. Το "πιπίλισμα" του μυαλού μας από τους εκφραστές του ψευδεπίγραφου προοδευτισμού, του εθνικού αποχρωματισμού και της παγκόσμιας διακυβέρνησης δεν θα τα καταφέρει! Υπάρχουν αντιστάσεις από την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που θέλει να είναι ελεύθερος και αδέσμευτος και δεν θεωρεί την Οικονομία ως το άπαν. Ο αγώνας συνεχίζεται!


Οἱ ἐθνικοί ἀγῶνες εἶναι....γιά κλάμματα;

Κύριε Πρωθυπουργέ, οι εθνικοί αγώνες δεν είναι περιττοί αγώνες θυμάτων για τους οποίους γράφτηκαν τα μοιρολόγια, όπως ασεβώς υπονοήσατε στις Πρέσπες. Επιλογή σας να μη τους τιμάτε. Δεν δικαιούσθε, όμως, να τους προσβάλλετε! Για να φθάσετε μέχρι τις Πρέσπες, πατώντας σε Ελληνικό έδαφος, κάποιοι έχυσαν το αίμα τους γι' αυτό. Υπερβάλλατε στο λόγο σας, ενώπιον των νέων φίλων σας, σε σημείο που να μας θυμίζει την τοποθέτηση εκείνη του φίλου σας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου περί κάποιων ξεβράκωτων που ξεσηκώθηκαν το 1821 και χάλασαν την μακρόχρονη ειρηνική συμβίωσή μας με τους εξ ανατολών γείτονες μας!


Μέ χαρά καί ἐνθουσιασμό!

Ο πληθωρικός υπουργός εξωτερικών κ. Κοτζιάς σήμερα ήταν ασυγκράτητος στην έκφραση του ενθουσιασμού του για την υπογραφή της συμφωνίας με τους Σκοπιανούς. Χαιρετώντας τους ξεπέρασε και τον κλασσικό τρόπο του διπλού ασπασμού, αλλά και του τριπλού που συνηθίζουν οι Σλάβοι. Έτσι ασπάσθηκε τον Ζάεφ και τον ομόλογό του με έξη (6) ασπασμούς (!) γελοιοποιούμενος. Τι, όμως, τον ενθουσίασε τόσο; Ή μήπως ήταν προκαταβολική η χαρά για το συντελεσθέν κατόρθωμά του, έτσι όπως το εξέφρασε-υλοποίησε ο τελευταίος λίγο αργότερα λέγοντας ότι σήμερα Έλληνες και Μακεδόνες προχωρούν πλέον μαζί. Τ' ακούσατε;


Συζητοῦν ἤ μονολογοῦν;

Ίσως είναι αφελές αυτό που θα πώ. Διαπιστώνω ότι στη Βουλή γίνονται αγορεύσεις και μονόλογοι. Ακούγοντας τον καθένα ομιλητή-τρια μπορεί να πείθεται ο ακροατής για κάποιο δίκηο στο καθένα διαφορετικό πλαίσιο και την κάθε προσέγγιση. Επίσης, η όλη τακτική μοιάζει σαν διαδικασία κωφών. Νομίζω, λοιπόν, ότι λείπει παντελώς ο Διάλογος που δίνει νόημα σ' αυτό που λέγεται ότι γίνεται, αλλά δεν γίνεται επί της ουσίας, δηλαδή συζήτηση ως πραγματική από κοινού αναζήτηση του καλύτερου, του δικαιότερου, του ορθού, του εφικτού και του ενδεδειγμένου. Φοβάμαι ότι αν δεν το δούμε και σ' αυτή του τη διάσταση, θα κινούμεθα διαρκώς διχαστικά και θα ζημιώνεται αυτή η όμορφη και παράξενη Πατρίδα και ο λαός της, δηλαδή όλοι μας.


Ἀπό ποῦ καί ὡς ποῦ Μακεδονική γλῶσσα;

Έ, όχι και να υποτιμούν τη νοημοσύνη μας! Αναγνωρίζεται (ανιστόρητα και αντιεπιστημονικά) η γλώσσα που μιλούν οι βόρειοι γείτονές μας ως Μακεδονική!!! (Σημ.: αν αυτό δεν λέγεται ήττα και πλαστογραφία της ιστορίας, τότε τι λέγεται;) Μας κοροϊδεύουν μάλιστα κατά πρόσωπο λέγοντας ότι θάχει αστερίσκο (πού;....) όπου θα διευκρινίζεται ότι δεν έχει σχέση με την αρχαία Ελληνική (!!!!!!!), όπως επί λέξει ανέφερε ο Υπουργός Εξωτερικών! Παραβλέπω την ασυναρτησία της τοποθετήσεως και επανέρχομαι στην ανιστόρητη ονοματοδοσία της και ερωτώ: Πώς γίνεται κύριοι εγώ που δεν είμαι Μακεδών αλλά Αθηναίος, ο οποίος γνωρίζω, λόγω σπουδών, τη Σερβική να καταλαβαίνω τη γλώσσα των Σκοπιανών και η πεθερά μου που είναι γέννημα θρέμμα Μακεδόνισσα ( Σιδηρόκαστρο Σερρών) να μη καταλαβαίνει γρί; Προκαλώ τους υποστηρικτές της συμφωνίας, αν τους λέει κάτι ο όρος αλήθεια, να μου απαντήσουν!


► "Μακεδονία του Ίλιντεν" = "λαγός" της σύνθετης ονομασίας. Έλληνες πολίτες (κατά τους κυβερνώντες) = ανεγκέφαλοι φορολογούμενοι ψηφοφόροι.

► Από τη διχοτόμηση της Κύπρου λόγω της Τουρκικής απόβασης φθάσαμε στη διχοτόμηση της Μακεδονίας με συμφωνία που θα υπογράψουν Έλληνες;;;!!!

 ► Δεν χρειάζονται απλά και μόνο διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και συλλαλητήρια. Χρειάζεται πανελλήνιος ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ! ! !

 ► Μακεδονία δεν είναι μόνο ο Φίλιππος και ο Μ. Αλέξανδρος. Ποιός τολμά να διαγράψει αίματα και θυσίες των Μακεδονομάχων και του Παύλου Μελά;

 ► Έπεσε και το φύλλο συκής: Οι δήθεν ρεαλιστές της σύνθετης ονομασίας παρέδωσαν εθνικότητα και γλώσσα σκέτα! ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ!

 ► Εμπεδώνουμε ότι η "νέα" εποχή μας και η τάξη της δεν ανέχεται και δεν αναγνωρίζει αποκλειστικότητα! Και το "προωθεί" με κάθε τρόπο!

 ► "Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις" ! Αυτό υπαγορεύει ο πολιτισμός μας! Τηρείται στις διαπραγματεύσεις; Απλά Ελληνικά!

 ► Το "αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις", σημαίνει εν προκειμένω γνωρίζω το νόημα των λέξεων, όρων και εννοιών που χρησιμοποιώ και σε μια συζήτηση ή διάλογο σχετικό προτάσσω ως προϋπόθεση την επ αυτών συμφωνία για να πατάμε σε στέρεο έδαφος.





Σημείωση: Ἀπευθυνόμενος εἰδικῶς καί ἰδιαιτέρως πρός τούς ἀγαπητούς ἐν Χριστῶ ἀδελφούς τοῦ γειτονικοῦ Κράτους στά βόρεια σύνορά μας τούς λέμε μέ ἐντιμότητα, εἰλικρίνεια, σεβασμό καί ἀγάπη: Δέν σᾶς θεωροῦμε ξένους καί ἐχθρούς μέ τό νά κατοικεῖτε (ὅσοι ἀπό ἐσᾶς) σέ ἐδάφη τῆς ἱστορικῆς Μακεδονίας. Ἡ Μακεδονία εἶναι φιλόξενη γιά ὅλους! Ὅλοι, ἄλλωστε, πάνω στή γῆ εἴμαστε πάροικοι. Ἐκεῖ πού διαφωνοῦμε εἶναι νά γίνεσθε σεῖς, εἴτε Σλάβοι εἶστε καί αἰσθάνεστε, εἴτε Ἀλβανοί, εἴτε Σέρβοι, εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο, θύματα καί ὄργανα ὅσων πλαστογράφησαν τήν Ἱστορία γιά νά ἐνσπείρουν μίσος μεταξύ τῶν λαῶν καί νά ἐξυπηρετήσουν τά δικά τους οἰκονομικά, γεωστρατηγικά καί ἄλλα συμφέροντα. Ἡ προσφυγή στίς ἱστορικές πηγές ἀποδεικνύει περίτρανα ὅτι ἡ Μακεδονία ἤδη μέ τό ὄνομά της καί ἀπό τήν ἀρχαϊκή ἱστορία της ξεκίνησε καί παρέμεινε μέσα στόν τρικυμισμό τῆς Ἱστορίας Ἑλληνική στόν πολιτισμό καί τή μαρτυρία της. Πέρασαν πολλοί ἀπό τά χώματά της καί δέχθηκε πολλές ἐπιδράσεις ,ἀλλά ἀνήκει στόν Ἑλληνισμό λόγῳ ἱστορίας, πολιτισμοῦ, καταγωγῆς, ἀγώνων αἰματηρῶν καί ἰδανικῶν πού τήν καταξιώνουν ἀπό τήν ἐποχή τῶν πρώτων ἱστορικῶν μορφῶν της, ἀπό τόν Ἀριστοτέλη, τόν Μέγα Ἀλέξανδρο, τόν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο τόν Θεσσαλονικέα, τούς μεγάλους Ἱεραποστόλους καί φωτιστές τῶν Σλάβων Κύριλλο καί Μεθόδιο, μέχρι καί τόν ἐθνομάρτυρα Παῦλο Μελᾶ. Ἐμᾶς, ὡς ὀρθοδόξους Χριστιανούς, μᾶς ἑνώνει ἡ Ἁγία Πίστη μας, ἀλλά πρέπει νά μᾶς διακρίνει καί ὁ σεβασμός στήν ἀλήθεια σέ ὅλους τούς τομεῖς. Ὡς Σλάβοι ἔχετε τή δική σας ἱστορία καί δέν χρειάζεται νά σφετερισθεῖτε τίποτε ἀπό κανέναν. Ὅλοι οἱ λαοί καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουμε ἐλλείψεις καί ἔχουμε διαπράξει σφάλματα. Μέ ἀλληλοσεβασμό καί συνεργασία μποροῦμε νά ἀφήσουμε χωρίς δουλειά ὅσους ὑποδαυλίζουν, δι' ἴδιον ὄφελος, τά πάθη καί τίς ἀντιπαραθέσεις. Ἡ ἀνωτερότητα χρειάζεται αὐτοσεβασμό καί ἀντικειμενικότητα. Ὁ σεβασμός δέν χαρίζεται, ἀλλά κατακτιέται!


Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

ΠΕΝΘΗ 

Ἡ Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου
προέπεμψε ἕνα μέλος της στόν Οὐρανό

Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ ἀδελφός Θεοφάνης (Σπυρόπουλος), γαμβρός τῆς Κτητορίσσης τοῦ Ναοῦ μας, ἀειμνήστου μοναχῆς Νεκταρίας (+)



Σέ ἡλικία 81 ἐτῶν καί μετά ἀπό καρτερική ἀντιμετώπιση χρονίων καί μεγάλων προβλημάτων ὑγείας, ἄφησε τήν τελευταία του πνοή πρίν λίγες ἠμέρες (7.6.2018) ὁ ἀγαπητός ἐνορίτης μας ἀδελφός Θεοφάνης Σπυρόπουλος, σύζυγος τῆς πολυ-ἀγαπητῆς Μαρίας Σπυροπούλου, θυγατέρας τῆς ἀειμνήστου Κτητορίσσης τοῦ Ναοῦ μας, Νεκταρίας μοναχῆς (+).
Ὁ ἀδελφός Θεοφάνης ὑπῆρξε αὐτός ὁ ὁποῖος μαζί μέ τήν ἐκλεκτή σύζυγό του ἀγκάλιασαν μέ θέρμη τούς εὐσεβεῖς τῆς Κορίνθου, οἱ ὁποῖοι βρέθηκαν νά ἔχουν ἀνάγκη Ναοῦ, προκειμένου νά ἐξυπηρετοῦνται λειτουργικῶς καί ποιμαντικῶς-πνευματικῶς, διαθέσαντες πρός τοῦτο μέ χαρά καί ἀγάπη τόν ἰδιόκτητο Ναό τους, τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στήν Ξυλοκέριζα Κορινθίας.
Ἔτσι δημιουργήθηκε ἡ νεοπαγής Ἐνορία μας, ἡ ὁποία εἰσῆλθε ἤδη στό δεύτερο ἔτος τῆς παρουσίας καί μαρτυρίας της στήν περιοχή τῆς Κορινθίας, ὑπό τήν πατρική εὐλογία καί ποιμαντική εὐθύνη τοῦ Μακ/του Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. κ. Στεφάνου, ὡς Τοποτηρητοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορίνθου.
Ὁ μακαριστός ἀδελφός Θεοφάνης καταγόταν ἀπό τά μέρη τῆς Αἰγιαλείας Πελοποννήσου. Ἐργάστηκε γιά πολλά χρόνια στήν Ἀθήνα, ὅπου καί διέμενε μέ τή σύζυγό του πρίν τή συνταξιοδότησή του, ὡς αὐτοκινητιστής. Ἦταν ἐνεργό μέλος τῆς Ἐνορίας μας καί πολύτιμος συμπαραστάτης αὐτῆς. Ὅσο τοῦ ἐπέτρεπε ἡ ὑγεία του, δέν ἔλειπε ἀπό τίς Θεῖες Λειτουργίες, ἀλλά καί ἀπό τίς ἱ. Ἀκολουθίες πού πραγματοποιοῦνται, ὅταν δέν ὑπάρχει διαθέσιμος Λειτουργός. Χαιρόταν ἰδιαιτέρως μέ τήν παρουσία ὅλων τῶν εὐσεβῶν καί μάλιστα τῶν νέων καί τῶν παιδιῶν, ἀλλά καί τῶν ἐπισκεπτῶν πού ἔρχονται κατά καιρούς καί ἐκκλησιάζονται μαζί μας.
Τὀ ἐνδιαφέρον του τό ἐξεδήλωνε μέ εὔστοχες ἐπισημάνσεις γιά τήν πρακτική λειτουργία τῆς Ἐνορίας καί παρότρυνση ὅλων μας νά εἴμεθα ἀγαπημένοι καί ἑνωμένοι στόν κοινό ἀγώνα. Γι' αὐτό, καί ὄχι μόνο, δεχόταν τό σεβασμό καί τήν ἀγάπη τῶν ὀρθοδόξων, ἐνῶ ἀπελάμβανε καί τήν ἔμπρακτη ἀδελφική ἀλληλεγγύη στήν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων του ἀπό ἐκλεκτό ἀνδρόγυνο (μέλη τῆς Ἐνορίας), οἱ ὁποῖοι σχεδόν καθημερινῶς τόν ἐπισκέπτονταν καί τόν ἐξυπηρετοῦσαν σέ ὅ,τι χρειαζόταν.
Μικρό χρονικό διάστημα πρό τῆς κοιμήσεώς του εἶχε μεταλάβει τῶν ἀχράντων μυστηρίων, ἐνῶ λίγη ὥρα πρίν παραδώσει τό πνεῦμα του εἶχε δεχθεῖ τήν ἐπίσκεψη ἀδελφῶν καί κατακλίθηκε σημειώνοντας ἐπάνω του μέ χαρακτηριστική ἀργή καί καθαρή κίνηση τό σημεῖο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Ἡ Κηδεία (Ἐξόδιος Ἀκολουθία) τελέσθηκε ἀπό τόν σεβαστό Ἐφημέριό μας, Αἰδ/το Πρεσβύτερο π. Νικόλαο (Κατσούλη) καί μέ ὑποδειγματική ἡσυχία καί κατάνυξη συμμετεῖχαν σ' αὐτήν προσευχητικῶς ὅλα τά μέλη τῆς Ἐνορίας μας, ἐνῶ τήν παρακολούθησαν πολλοί συγγενεῖς, φίλοι, γείτονες καί γνωστοί τοῦ μεταστάντος, κατακλύσαντες τόσο τό ἐσωτερικό, ὅσο καί τό προαύλειο τοῦ Ναοῦ.
Μετά τήν ἀνάγνωση τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, ἐκ μέρους τῆς Ἐνορίας ἀποχαιρέτησε τόν μακαριστό ἀδελφό Θεοφάνη, ὁ Θεολόγος, ἐπίτροπος καί ἱεροψάλτης τῆς Ἐνορίας ἀδ. Δημήτριος Κ., ἀναφερθείς, μεταξύ ἄλλων, στήν πολυχρόνια γνωριμία του μέ ἐκεῖνον ἀπό τότε πού ἀμφότεροι κατοικοῦσαν στήν Ἀθήνα σέ γειτονικές περιοχές, τονίσας τήν αὐθεντικότητά του ὡς ἀνθρώπου καί τήν ἀγνή, ὅπως τῶν παιδιῶν, πίστη του.
Ἡ ταφή τοῦ μακαριστοῦ ἀδ. Θεοφάνη ἔγινε στό Κοιμητήριο τῆς Κοινότητος Ξυλοκερίζης Κορινθίας. Ἀκολούθησε ὁ καθιερωμένος καφές στό Καφενεῖο τῆς κεντρικῆς Πλατείας τοῦ χωριοῦ, ἐνῶ στή συνέχεια προσκλήθηκαν ὅλοι οἱ συμμετασχόντες σέ Ἐστιατόριο τῆς περιοχῆς, ὅπου ἡ οἰκογένεια τοῦ μεταστάντος παρέθεσε γεῦμα.
Ἡ Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου σύσσωμη ἐκφράζει τήν εὐχή καί ἀναπέμπει προσευχή στόν Κύριό μας ὅπως ἀναπαύσει τήν ψυχή τοῦ ἀδελφοῦ Θεοφάνη ἐν χώρα ζώντων καί κατατάξει αὐτήν μετά τῶν ἁγίων. Στούς οἰκείους του καί πρωτίστως στήν ἀγαπημένη του σύζυγο ἀδ. Μαρία εὔχεται τήν ἐξ ὕψους παρηγορία, στούς δέ ὑπόλοιπους συγγενεῖς, τόν γυιό τους Ἀνδρέα, τή σύζυγό του καί τά ἐγγόνια τους, Θεοφάνη, Βικτωρία καί Χριστίνα νά τόν μιμηθοῦν στήν Πίστη του καί τήν προσήλωσή του στήν Ὀρθοδοξία καί νά τόν θυμοῦνται πάντοτε.

Τοῦ ἀδελφοῦ Θεοφάνους εἴη ἡ μνήμη αἰωνία!

ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΔ. ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ.


Πρωτοχρονιά 2018 στό προαύλειο τοῦ Ναοῦ τῆς Ἐνορίας μας (ὁ ἀδ. Θεοφάνης διακρίνεται καθιστός).

Μεγάλη Τετάρτη 2018 (Μέγα Εὐχέλαιο). Μέ σεβασμό κάτω ἀπό τό Πετραχήλι τοῦ Ἐφημερίου μας.
Ἔξω ἀπό τό Ναό, μετά τή Θεία Λειτουργία, μαζί μέ τόν θεολόγο τῆς Ἐνορίας.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ










Ἡ χήρα τοῦ μεταστάντος συμμετέχει συγκινημένη στήν ἐξόδιο Ἀκολουθία.







Ἡ Κηδεία του τελέσθηκε τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, δευτέρα μετά τήν Πεντηκοστή (Ἁγιορειτῶν Πατέρων) προκειμένου νά μπορέσουν νά παρευρεθοῦν καί τά ἐγγόνια του ἀπό τό ἐξωτερικό. Λόγῳ τοῦ ἐπικρατοῦντος μικροῦ καύσωνος, ὅλοι οἱ ἐνορίτες εἴμασταν προβληματισμένοι γιά τήν ὑψηλή θερμοκρασία πού θά ἀντιμετωπίζαμε συνωθούμενοι στό μικρό ἐκκλησάκι μας καί, κυρίως, γιά ὅσους συγγενεῖς, φίλους καί γνωστούς τοῦ μεταστάντος θά προσέρχονταν. Ὁ Θεός, ὅμως, οἰκονόμησε ἐκεῖνες τίς ὧρες  καί δρόσισε ἀρκετά, μέχρι πού ἔβρεξε κιόλας, γιά νά σταματήσει μάλιστα ἡ βροχή τήν ὥρα τῆς ταφῆς! Καί γι' αὐτά τά μικρά, ἀλλά καί, κυρίως, γιά τήν ἐν εἰρήνῃ καί ὀρθοδοξίᾳ κοίμησή του, ὅπως ἀναφέρει τό Μέγα Εὐχολόγιο ὅτι πρέπει νά λέγεται μετά τό πέρας τῆς ταφῆς, ἀναφωνοῦμε :
 Δόξα Θεῶ τῶ οὕτως οἰκονομήσαντι! 





Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018


Κυριακή Ἁγίων Πάντων 2018

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἱερομονάχου π. Πέτρου
στήν Ἐνορία μας



Λόγῳ ἀποστολῆς τοῦ Ἐφημερίου μας σέ ἄλλον πανηγυρίζοντα Ναό τῆς Ἐκκλησίας μας, δεχθήκαμε τήν εὐλογία τῆς ἐπισκέψεως πρός ἀναπλήρωσή του ἑνός ἄλλου ἐκλεκτοῦ Κληρικοῦ τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Παν/του Ἱερομονάχου π. Πέτρου (Χριστοδούλου), ὁ ὁποῖος κατόπιν εὐλογίας τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου ἐλειτούργησε στό ἐκκλησάκι μας ( Ἁγ. Νεκταρίου, Ξυλοκερίζης Κορινθίας) καί μᾶς ἐστήριξε μέ τόν μεστό πνευματικό του λόγο, μέσα ἀπό τό θεῖο κήρυγμα.
Τό μικρό, ἀλλά ἐκλεκτό πλήρωμα τῆς Ἐνορίας μας δέχθηκε σά βάλσαμο ψυχῆς τούς ἐνισχυτικούς γιά τόν πνευματικό ἀγώνα λόγους του καί ὠφελήθηκε ἀπό τήν καίρια ἐπισήμανσή του ὅτι ὁ συναισθηματισμός δέν εἶναι καλός σύμβουλος στήν πνευματική μας πορεία. Πολλές φορές, εἶναι ὁ συναισθηματισμός ἐκεῖνος πού μᾶς ἀποπροσανατολίζει ἀπό τόν σκοπό καί τόν προορισμό μας, μέσα ἀπό παγίδες προσωποληψιῶν πού μᾶς ἀποσποῦν ἀπό τήν προσήλωση πρός τόν λυτρωτή καί μοναδικό Σωτήρα καί ἀρχηγό τῆς Πίστεώς μας Ἰησοῦ Χριστό.
Κατά τήν διάρκεια τοῦ Κοινωνικοῦ ὁ θεολόγος τῆς Ἐνορίας ἀναφέρθηκε δι' ὀλίγων στή μνήμη τῶν θεοστέπτων Βασιλέων καί ἰσαποστόλων Κων/νου & Ἑλένης, τήν ἀσέβεια καί ἀγνωσία ὅσων ἀμφισβητοῦν τήν ἁγιότητα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, καθώς καί στήν ἐπικείμενη Νηστεία, τήν ὁποία ἐθέσπισαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Μετά τήν ἀπόλυση καί τή διανομή τοῦ ἀντιδώρου, ἀκολούθησε στό προαύλειο τοῦ Ναοῦ τό καθιερωμένο κέρασμα, ἀπό τούς ἑορτάζοντες αὐτή τήν φορά (μνήμη Ἁγίων Κων/νου & Ἑλένης) καί ἡ ἀνταλλαγή εὐχῶν γιά τήν περίοδο τῆς ἀρχομένης τήν ἑπομένη ἡμέρα Νηστείας, γνωστῆς, λόγῳ τῆς καταλήξεώς της, ὡς νηστείας "τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων".
Ὁ π. Πέτρος, Κύπριος στήν καταγωγή, προέρχεται ἀπό τήν γνωστή καί ὀνομαστή Μονή τοῦ Ἁγίου Σάββα στά Ἱεροσόλυμα, ὅπου ἐμόναζε καί ἀπό τήν ὁποία ἀπομακρύνθηκε μαζί μέ τόν συμμοναστή του π. Παῦλο ἐκ Ρουμανίας, προκειμένου ἀμφότεροι νά ἐνταχθοῦν στόν χῶρο τῆς γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί νά φύγουν μακράν τῆς λύμης τοῦ ἐκκλησιομάχου Οἰκουμενισμοῦ, πρός δόξαν Θεοῦ καί πρός σωτηρίαν των.















Τρίτη, 29 Μαΐου 2018


Μνήμη τῆς Γενοκτονίας τοῦ ἐνδόξου Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ

Ἡ 'Ρωμανία πέρασεν, ἡ Ρωμανία πάρθεν˙
Ἡ 'Ρωμανία ἄν πέρασεν, ἀνθεῖ καί φέρει κι ἄλλο!

Μία θαυμάσια ἐκδήλωση μνήμης γιά τή Γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ διοργανώθηκε ἀπό τήν Ἐνορία τῆς Ἁγίας Τριάδος Κάτω Ἡλιουπόλεως Ἀθηνῶν, τό ἀπόγευμα τῆς Δευτέρας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατά τήν ὁποία πανηγυρίζει ὁ ἱστορικός Ἐνοριακός Ναός.
Πραγματοποιήθηκε στήν εὐρύχωρη αἴθουσα ἐκδηλώσεων τῆς Ἐνορίας καί τήν τίμησαν μέ τήν παρουσία τους ἐκτός τῶν ἐνοριτῶν καί ἄλλοι ἐνδιαφερόμενοι καί ἐκλεκτοί προσκεκλημένοι, μεταξύ τῶν ὁποίων Πρόεδροι Ποντιακῶν Συλλόγων, Συγγραφεῖς, ἐκπαιδευτικοί κ. ἄ.
Ὁμιλητής ἦταν ὁ Δρ. Ἀντώνιος Παυλίδης, Ἱστορικός καί Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ποντίων Ἐκπαιδευτικῶν. Ἡ Ὁμιλία ἦταν συγκλονιστική καί ἀπόλυτα κατατοπιστική, μέ ἀδιάσειστα στοιχεῖα καί ντοκουμέντα, γιά τό πολιτιστικό ὑπόβαθρο τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τήν ἀμείλικτη πραγματικότητα τοῦ ἐγκλήματος τῆς Γενοκτονίας του ἀπό τό Τουρκικό Κράτος καί τούς παρακρατικούς ἐντολοδόχους του.
Οἱ παρευρεθέντες εἶχαν τήν εὐκαιρία, μετά τό πέρας τῆς Ὁμιλίας νά ἀπολαύσουν καί ἕνα σύντομο μουσικό πρόγραμμα, ὅπου τραγούδησε ὁ γνωστός Πόντιος τραγουδιστής κ. Δημήτρης Καρασαββίδης, συνοδεία ποντιακῆς λύρας καί νταουλιοῦ.
Τέλος, πρίν τήν ἀποχώρηση προσφέρθηκε πρός ὅλους πλούσιο κέρασμα πού εἶχαν ἑτοιμάσει ἀδελφές τῆς Ἐνορίας, στό ὁποῖο συμπεριλαμβάνονταν παραδοσιακά ποντιακά ἐδέσματα.
Πολλά συγχαρητήρια ἀξίζουν σέ ὅλους τούς συνεργάτες, οἱ ὁποῖοι συνέβαλαν στήν ἐπιτυχημένη αὐτή διοργάνωση καί κυρίως ἀξίζει ἔπαινος στόν ἀκάματο καί δραστήριο Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας Αἰδεσιμολογιώτατο π. Λουκᾶ Michellin ( Ἰταλικῆς καταγωγῆς) γιά τίς καλές καί ὠφέλιμες πρωτοβουλίες του.










Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018



Δικαίωμα ἀντίστασης στόν ἐκπεσμό

τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

[ Σημ. ἡμ. : Πρόκειται γιά ἕνα ἐξαιρετικό ἄρθρο στὀ ὁποῖο ὁ συντάκτης του δέν παίρνει ἁπλῶς θέση, ἀλλά βάζει τά πράγματα στή θέση τους, τουλάχιστον ἐξ ἀπόψεως κοινῆς λογικῆς καί Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Οἱ ὑπογραμμίσεις δικές μας. ]  

Ό​​,τι ονομάζουμε «ατομικό δικαίωμα» αφορά στο πεδίο της συμπεριφοράς: των πράξεων και των σχέσεων. Δεν έχει να κάνει με το πεδίο της ύπαρξης, τα δεδομένα φυσικά όρια του υπαρκτού. Εχω δικαίωμα να επιλέγω το κόμμα που ψηφίζω, την ιδεολογία που ασπάζομαι, το επάγγελμα που με ελκύει. Είναι α-νοησία να διεκδικήσω σαν «δικαίωμα» άλλο χρώμα ματιών ή ψηλότερο ανάστημα ή κοφτερότερο μυαλό. Ενα δικαίωμα που μπορώ να απαιτήσω, είναι να μην αλλάζουν οι συμπεριφορές απέναντί μου, επειδή είμαι κοντός, μαυρομάτης ή κάπως βραδύνους.

Δεν υπάρχει «δικαίωμα» χωρίς θεσμοποιημένο Δίκαιο. Δηλαδή, δίχως μια κοινή σύμβαση-συμφωνία που να ορίζει τι ακριβώς δικαιούμαστε όσοι αποδεχόμαστε τη σύμβαση. Για να λειτουργήσει η προστασία-κατασφάλιση ατομικού δικαιώματος, προϋποτίθεται κοινή δέσμευση όλων στις αρχές κοινού συστήματος Δικαίου.

Παρενθετικά να σημειωθεί (επειδή η αγραμματοσύνη πλεονάζει): Το «ατομικό δικαίωμα», όπως σήμερα το εννοούμε, ήταν άγνωστο (και αδιανόητο) στην Αρχαία Ελλάδα. Τα όσα προσπαθεί να κατασφαλίσει σήμερα η πληθώρα των «συστημάτων Δικαίου», απέρρεαν εκεί αυτονοήτως από την ιδιότητα (λειτούργημα) του «πολίτη». Ηταν τιμή και είχε «ιερότητα» η μετοχή στο «κοινόν άθλημα αληθείας» που ήταν η «πολιτική». Η πολιτική πραγμάτωνε την «πόλιν», δηλαδή τον «κατ’ αλήθειαν βίον» – η οργάνωση και λειτουργία της συμβίωσης απηχούσε τη λογική αρμονία, τάξη και κάλλος της συμπαντικής κοσμιότητας, δηλαδή το «αληθινό» στοιχείο της πραγματικότητας. Φανέρωνε τον τρόπο του αθανατίζειν, την «όντως αλήθεια».

Ομως, ιστορικά θριάμβευσε (και σήμερα κυριαρχεί παγκόσμια) η αντιστροφή των όρων εκείνου του πολιτισμού: η προτεραιότητα της χρησιμότητας και όχι της αλήθειας, η θωράκιση του ατόμου, όχι η χαρά της κοινωνίας. Σίγουρα, με τη νομική κατασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου αναχαιτίστηκε ο εφιαλτικός πρωτογονισμός των μεσαιωνικών στη Δύση κοινωνιών. Απλώς, για την ελληνική συνείδηση, το ιστορικό αυτό επίτευγμα καθολίκευσης των «ατομικών δικαιωμάτων» δεν παύει να είναι προ-πολιτικό, στους αντίποδες του «πολιτικού αθλήματος αληθείας»: της δημοκρατίας.

Η συνείδηση της ελληνικής διαφοράς γίνεται απρόσιτη, από τη στιγμή που η «ελευθερία» ταυτίζεται με το «δικαίωμα» ανεμπόδιστων ατομικών επιλογών – επιλέγω αυτό που εγώ θέλω, εγώ κρίνω, εγώ αποφασίζω, εγώ εκτιμώ, προτιμώ, ορέγομαι. Για να συλλάβουμε το χαώδες εύρος της διαφοράς, ας θυμηθούμε τον «ελληνικότατο» ορισμό του Ντοστογιέβσκι: «Υπάρχει μία και μόνο ελευθερία: να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του», δηλαδή από την ιδιοτέλεια, τις φυσικές αναγκαιότητες (ή ενστικτώδεις ενορμήσεις) που ο Φρόυντ τις ονομάτισε: ορμή της αυτοσυντήρησης, ορμή της κυριαρχίας-επιβολής, ορμή της ηδονής.

Ευτυχώς η φύση βάζει ανυπέρθετους φραγμούς στην ψευδαίσθηση παντοδυναμίας, που οικοδομεί στον άνθρωπο η μέθη των ακαταμάχητων «ατομικών δικαιωμάτων» του. Υπάρχουν πάμπολλα φυσικά δεδομένα, δηλαδή παράγοντες που ο άνθρωπος δεν τους επιλέγει, τους υφίσταται, πρέπει να τους δεχθεί συνειδητοποιώντας τη σχετικότητα των υπαρκτικών του δυνατοτήτων: Δεν διαλέγει το φύλο του, δεν διαλέγει τη μάνα και τον πατέρα του, τα θεμελιώδη για τη συγκρότηση του ψυχισμού του αρχέτυπα (anima - animus) που θα τον καθορίζουν ισοβίως. Δεν διαλέγει τη γλώσσα (μητρική) που θα δομήσει - αρθρώσει (structurer, λέει ο Lacan) τις συνειδητές και ασυνείδητες επιγνώσεις του. Ούτε την κοινωνία διαλέγει στην οποία θα πρωτοενταχθεί ούτε τη χρονική - ιστορική περίοδο όπου θα μετάσχει.

Είναι δεδομένοι και ανυπέρβλητοι οι προκαθορισμοί και οι δεσμεύσεις της φυσικής μας ύπαρξης, αλλά και αδίστακτος ο εγωτικός πρωτογονισμός του ανθρώπου, το γάντζωμά του σε απαιτήσεις φαντασιωσικής παντοδυναμίας: Το φυσικά ανέφικτο θέλει να το κάνει κατά σύμβαση εφικτό, για να ικανοποιηθεί το «γούστο» του, να γίνει «δικαίωμα» η ετσιθελική του οίηση. Ψηφίζει νόμους για να επιβάλει και κατοχυρώσει σαν «φυσικό» το κραυγαλέα αφύσικο, να αποφασίζει η εξουσία (η πλειοψηφία της Βουλής) ότι μπορεί ένας άντρας να λειτουργήσει σαν μάνα και μια γυναίκα να ασκήσει πατρότητα – ωσάν η μητρότητα και η πατρότητα να είναι απλώς ρόλοι ή «συμπεριφορές», όχι λειτουργίες.

Παρακμή του ανθρώπινου είδους, που ακκίζεται σαν μασκαράτα ντυμένη την αναίδεια του «εκσυγχρονισμού» και της «προόδου». Κι όποιος τολμήσει αντίσταση στην απανθρωπία, εξοντώνεται σαν «συντηρητικός», «ακροδεξιός», «φασίστας». Αλλά, κυρίως, άβυσσος μωρίας, επαρχιώτικη μικρόνοια που ξιπάζεται, ότι έτσι «θα κερδίσει τις εντυπώσεις» ή και την ψήφο του κοινωνικού περιθωρίου. Δεν αποκλείεται, αφού η λογική του πάτου οδηγεί νομοτελειακά στον απόπατο, να δούμε, σε επόμενη συγκυβέρνηση των γαλαζοπράσινων «προοδευτικών δυνάμεων» νομοσχέδιο, που θα αναγνωρίζει στους άνδρες «δικαίωμα» στην περίοδο ή στον θηλασμό και στις γυναίκες «δικαίωμα» στη μυστακοφορία!

Οταν τους θεσμούς και τις λειτουργίες της δημοκρατίας τούς ελέγχει ολοκληρωτικά η κομματοκρατία, τότε η ελπίδα για απελευθέρωση και παλιγγενεσία είναι μόνο ερώτημα: Ποιος θα πείσει την πλειονότητα των βουλευτών, να πειθαρχήσουν σε μια διετούς διάρκειας «υπηρεσιακή» κυβέρνηση ακομμάτιστων τεχνοκρατών, που θα έχει εντολή να «επανιδρύσει» το κράτος. Θα ελέγχει το κοινοβούλιο, την κυβέρνηση, αλλά δεν θα την έχει εκλέξει.

Πικρή αλήθεια, πικρό το φάρμακο. Αλλά μόνο για κάποιες εκατοντάδες ανάλγητων βασανιστών μας. Βολεμένων θαυμάσια χάρη στην αδράνεια των πολλών.


(Καθημερινή, Ἀπόψεις, 20.05.2018)

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018


Ἱερά Ἀγρυπνία
στήν πανηγυρίζουσα Δεσποτική
Ἀνδρώα Ἱερά Μονή Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου,
Δύο Βουνῶν Φθιώτιδος
(4/17 Μαου 2018)


Μέ ἐκκλησιαστική ἱεροπρέπεια καί κατά τήν μοναστική τάξη πανηγύρισε τήν Δεσποτική Ἑορτή τῆς Θείας καί ἐνδόξου Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου ἡ φερώνυμος Ἀνδρώα Μονή στά Δύο Βουνά Φθιώτιδος. Ἡ σεβαστή καί θάλλουσα Ἀδελφότητα τῆς Μονῆς, ὑπό τήν πνευματική καθοδήγηση τοῦ ὁσιωτάτου πολιοῦ Καθηγουμένου Γέροντος Ἀρτεμίου μοναχοῦ, εἶχε φροντίσει μέχρι καί τήν τελευταία λεπτομέρεια, ὥστε ἡ καθιερωμένη πολύωρος ἱερά Ἀγρυπνία νά ἀποτελέσει γιά ὅλους τούς συμμετέχοντες μία ἀκόμη ἀξέχαστη πνευματική ἐμπειρία.
Ἑνδεκάδα Κληρικῶν (Ἀρχιερέων, Ἱερέων καί Διακόνου), μέ προεξάρχοντα τόν Προκαθήμενο τῆς γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος κ. Στέφανο, συμπαραστατούμενο ἀπό τόν οἰκεῖο Ποιμενάρχη Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Παντελεήμονα καί τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαρίσης & Τυρνάβου κ. Ἰγνάτιο ἐλάμπρυναν τήν Πανήγυρη, ἐνῶ ἡ κατανυκτική ἀπόδοση τῶν ἑορταστικῶν ὕμνων τῆς Δεσποτικῆς Ἑορτῆς μεταρσίωσαν ὅλους τούς συμμετέχοντες προσκυνητές, οἱ ὁποῖοι ἀπό διάφορα μέρη προσῆλθαν στή Μονή.
Μετά τό πέρας τῆς ὁλονυκτίου Ἀγρυπνίας (περί τήν 6η πρωϊνή) καί τήν διανομή τοῦ ἀντιδώρου, ἀκολούθησε κατά τήν μοναστική τάξη ἡ παράθεση τῆς ἑορταστικῆς Τράπεζας, ὅπου παρεκάθησαν Κληρικοί, μοναχοί καί οἱ εὐσεβεῖς προσκυνητές.
Ὅλα τά τῆς Πανηγύρεως, ἀπό τήν λίαν κατανυκτική Λιτή (περιφορά τῆς ἱερᾶς Εἰκόνος καί τῶν ἱερῶν Λειψάνων) πέριξ τοῦ Καθολικοῦ μέ μόνο τό φῶς τῶν κεριῶν ὑπό τόν ἔναστρο οὐρανό καί τά μακρόθεν στόν ὁρίζοντα διακρινόμενα λαμπυρίζοντα φῶτα τῆς Λαμίας καί τῶν γύρωθεν χωριῶν (ὁρατά λόγω τῆς θέσεως τῆς Μονῆς καί τῆς ἐξ αὐτῆς πανοραμικῆς θέας) καί τήν παραδοσιακή ψαλμωδία, μέχρι καί τήν ὑποβλητική κίνηση τῶν πέντε πολυελαίων τοῦ Καθολικοῦ μετά τοῦ χοροῦ ἀναλόγως τῶν ψαλλομένων, κατά τό Ἁγιορειτικό τυπικό καί ἔθος, ὑπῆρξαν στοιχεῖα μιᾶς πραγματικά πνευματικῆς πανδαισίας, τήν ὁποία μόνο ἡ ὀρθόδοξη λατρευτική παράδοση τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας αὐθεντικῶς προσφέρει.
Ὅλα τά ἀνωτέρω, ἐν συνδυασμῶ μετά τῆς ἐν γένει μοναστικῆς, ἀσκητικῆς καί ὀρθοδόξου ὁμολογιακῆς μαρτυρίας τῆς ἀγαπητῆς καί ἐκλεκτῆς Ἀδελφότητος τοῦ ἐν λόγῳ ἀνδρικοῦ Κοινοβίου, δικαιολογοῦν τήν οἰκοδομούμενη βαθειά καί ἀνυπόκριτη ἀγάπη καί ἐκτίμηση τοῦ εὐσεβοῦς Κλήρου καί λαοῦ πρός αὐτήν (τήν Μονή), τήν ὁποία θεωροῦν ὡς μία σύγχρονη πνευματική ὄαση καί ὡς ἕνα πνευματικό καταφύγιο καί σέμνωμα τοῦ ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ τῆς Πατρίδος μας καί τῆς χειμαζομένης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
Ἀκολουθεῖ ἕνα φωτογραφικό ρεπορτάζ ἀπό τήν τελευταία ἐπίσκεψή μας στή Μονή, καθώς καί ἕνα ἠχητικό (πρόκειται γιά video στό ὁποῖο, ὅμως, γιά λόγους σεβασμοῦ τῆς μοναστηριακῆς τάξεως ἡ λήψη παραμένει σταθερή σέ κάποια ἄποψη τοῦ Καθολικοῦ) ντοκουμέντο ἀπό τήν πολύωρη πανηγυρική Ἀγρυπνία (πρόκειται γιά τό ψαλλόμενο στόν Ὄρθρο, μετά τόν Πολυέλεο, "Ἡ Ὑπεράρχιος Θεότης...").


Η ΔΕΣΠΟΤΙΚΗ ΑΝΔΡΩΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ
ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΔΥΟ ΒΟΥΝΩΝ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ
ΚΑΙ Η ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΥΤΗΣ





























ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΕΤΙΝΗ ΠΑΝΗΓΥΡΗ