Ὀγδόντα (80) ἔτη ἀπό τῆς ὁσιακῆς κοιμήσεώς του

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΩΫΣΗΣ, Ο ΓΕΡΩΝ

(1872 - + 15.6.1946)

Ὁ πνευματικός "παπποῦς"μας, Ὅσιος Γέρων Μωϋσῆς ὁ ἐκ Καστελλορίζου (+1946).

 

Τῆ ιε΄ (15η/28η) τοῦ μηνός Ἰουνίου, μνήμη τοῦ Ὁσίου και Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Μωϋσέως τοῦ Γέροντος, Κτίτορος τῶν ἐν Ἀθικίοις Κορινθίας Ἱερῶν Μονῶν τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν καί Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ὁσιακῶς κοιμηθέντος ἐν ἔτει 1946.

Σπάνια φωτογραφία του Οσίου ως Καθηγουμένου

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ

Ο Άγιος Μωϋσής (κατά κόσμον Μερκούριος Τρυπητήνιας) γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ακριτικό Καστελλόριζο. Στη νεαρή του ηλικία εργάστηκε ως ναυτικός. Εγκατέλειψε όμως το επάγγελμα αυτό, για να αφιερωθεί στον Θεό. Έγινε μοναχός στη Σκήτη των Τριών Αγίων Πατέρων (Κτιτόρων της περιφήμου Νέας Μονής) του Προβατείου Όρους στη Χίο, όπου εκάρη μεγαλόσχημος υπό του Οσίου Γέροντος Παχωμίου της Χίου (Πνευματικού οδηγού του Αγίου Νεκταρίου). Το 1932 μετέβη στο Άγιον Όρος και στη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, όπου ασκήθηκε για μερικά χρόνια. Ίδρυσε συνολικά τέσσερα μοναστήρια ( ένα στη Σαλαμίνα, επ΄ ονόματι του Αγίου Νικολάου, ένα στον Πλάτανο Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας, επ’  ονόματι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και δύο στα Αθίκια Κορινθίας, τη Γυναικεία Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών και την Ανδρώα Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στην περιοχή Μπογδάνι), ενώ έδωσε την ευλογία του για την ίδρυση της Γυναικείας Κοινοβιακής Μονής Αγ. Μαρίνης Σοφικού Κορινθίας, του αειμνήστου Γέροντος Νικοδήμου Μακρή, υποτακτικού του Οσίου). Συγκέντρωσε γύρω του πλήθος μοναχών και μοναζουσών. Κοιμήθηκε οσιακώς την 15η Ιουνίου (28η με το πολιτικό ημερολόγιο) του 1946 και ετάφη την επομένη ημέρα στην ανδρική Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αθικίων. Κατά την εκταφή του ευωδίαζαν τα λείψανά του, τα οποία φυλάσσονται στη γυναικεία Μονή των Αγίων Ταξιαρχών Αθικίων Κορινθίας. Ο Όσιος είχε το χάρισμα της προοράσεως και της διοράσεως, ετέλεσε δε πολλά θαύματα εν ζωή, ενώ συνεχίζει να τελεί και μετά την κοίμησή του, σε όσους με πίστη επικαλούνται τις προς Θεόν πρεσβείες του. Αγωνίστηκε, πέραν της προσωπικής ασκήσεώς του, υπέρ της Ορθοδόξου Παραδόσεως και κατά της Παπικής ημερολογιακής Καινοτομίας. Περί αυτού και της αγιότητός του υπάρχει και η μαρτυρία του τελευταίως αγιοκαταταχθέντος υπό του επισήμου Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Γέροντος Πορφυρίου (Μπαϊρακτάρη) του Καυσοκαλυβίτου (+1991), ο οποίος χαρακτήριζε τον Όσιο ως μεγάλο άγιο και θεούμενο!