Ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης "κατάπιε" τόν Ναυπάκτου Ἱερόθεο;

Ἀρχίζει ἡ καταμέτρηση τῶν....«θυμάτων» της;

Ἡ ἀντι-Παλαμική Σύνοδος τῆς Κρήτης

 «ἐκδικήθηκε» τόν μέγα Ρωμανίδη,  «καταπίνοντας» τόν μαθητή του

 Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱερόθεο;

Ληστρική Σύνοδος Κρήτης. Στό κέντρο διακρίνεται ὁ Ναυπάκτου Ἱερόθεος.

Οἱ Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι στά τῆς Πίστεως «οὐ μικρόν, τό παραμικρόν». Βάσει, λοιπόν, αὐτοῦ καί πάντοτε καλοπροαιρέτως ἔχουμε νά κάνουμε τρεῖς ἐπισημάνσεις στά λεχθέντα ὑπό τοῦ λίαν ἀγαπητοῦ καί ἐκλεκτοῦ ὡς ἀνθρώπου καί ὡς Θεολόγου (πλέον μᾶλλον μόνο θεωρητικῶς) Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου σέ πρόσφατη συνέντευξή του σέ τοπικό (τῆς ἐπαρχίας του) Σταθμό, περί τῆς συμμετοχῆς του στή σύνοδο τῆς Κρήτης.

α) Ἀνεφέρθη στή Σύνοδο τῆς Κρήτης ὡς «Ἁγίας καί Μεγάλης», χωρίς νά τοποθετεῖται ἐπ' αὐτοῦ (ἐάν δηλαδή ὁ ἴδιος τήν θεωρεῖ ὡς τέτοια) καί ἐσχολίασε ὅτι ὡς ἔργο ἀνθρώπινο ἔχει τά θετικά καί τά ἀρνητικά της, ὅπως ὅλα τά ἔργα. Δηλαδή, ὁ Σεβ/τος θεωρεῖ ὅτι οἱ ὄντως  Ἁγίες καί Μεγάλες Σύνοδοι τῆς Ὀρθοδοξίας εἶχαν καί μποροῦν νά ἔχουν καί θετικά καί ἀρνητικά, ἴσως καί ἐκκλησιολογικά καί δογματικά σφάλματα, δηλαδή κακοδοξίες;

β) Περί μικτῶν Γάμων (δηλαδή γάμου μεταξύ ὀρθοδόξου καί αἱρετικοῦ) καί ἐνῶ τό θέμα εἶναι πάρα πολύ σοβαρό, οἱ διατυπώσεις του δέν εἶναι σαφεῖς. Ἀνεφέρθη στήν ὑπάρχουσα, δυστυχῶς, πρακτική τελέσεως μικτῶν Γάμων τήν ὁποία ἐχαρακτήρισε ὡς νεώτερη παράδοση, τῆς Ἐκκλησίας (;) καί μίλησε περισσότερο τοῦ ἁρμόζοντος διπλωματικά, κάνοντας λόγο γιά κάποιες ἐκκλησιολογικές συνέπειες ἀπό τή σχετική πρακτική, ἐνῶ εἶναι ἠλίου φαεινότερον ὅτι ἡ τέλεση μικτῶν Γάμων δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά Οἰκουμενισμός ἐν τῆ πράξει! Πῶς εἶναι δυνατόν ὀ ὀρθόδοξος λειτουργός, κατά παράβαση τῶν Ἱερῶν Κανόνων, νά "δίνει" αὐτό τό Μυστήριο σέ ἕναν αἱρετικό (σημείωση: ἀντιστοίχως δέ νά ἐπιτρέπει στόν πιστό νά συμμετέχει σέ «μυστήριο» αἱρετικῶν, κατά τήν τέλεση τοῦ γάμου στόν αἱρετικό ναό) καί ἔτσι νά ἀναγνωρίζει ἐμμέσως πλήν σαφῶς τό "Βάπτισμά" του (διότι διαφορετικά ὁ γάμος ἀφορᾶ σέ.... μή Χριστιανό) καί μέ ποιά δικαιολογία θά τοῦ ἀρνηθεῖ τήν πλήρη καί κανονική τέλεσή του στήν ὁποία συμπεριλαμβάνεται ἡ συμμετοχή στό Ποτήριο τῆς Ζωῆς (ἀφοῦ ὁ Γάμος τελεῖται κανονικῶς κατά τή διάρκεια τῆς Θ. Λειτουργίας γι' αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο) καί ἐάν σ' αὐτή τήν περίπτωση δέν τό κάνει, δέν δημιουργεῖται ἔτσι δεύτερη κατηγορία στό Μυστήριο;

Καί, γ) Περί τῆς μή ὑπογραφῆς τοῦ ἐπιμάχου Κειμένου περί τῶν σχέσεων μέ τούς αἱρετικούς, ὁ Σεβ/τος ἀνέφερε ὅτι ἐπικαλέσθηκε (γι’ αὐτό, ἐκεῖ στή σύνοδο τῆς Κρήτης) τίς Θεολογικές του θέσεις καί τά πιστεύω του! Αὐτό μᾶς ἐξέπληξε περισσότερο ἀπό ὅλα τά ἄλλα! Δηλαδή, ὁ Σεβ/τος ἔχει προσωπικά πιστεύω καί προσωπικές θεολογικές θέσεις; Καί ἐάν ἐκφράσθηκε ἔτσι, ἴσως ἀτυχῶς, ἐννοώντας, ὅμως, «τάς τῶν Ἁγίων Θεοπνεύστους Θεολογίας καί τό τῆς Ἐκκλησίας εὐσεβές φρόνημα», ὅπως συνηθίζει, πολύ καλῶς, νά ἐπισημαίνει καί ἐπαναλαμβάνει στά Κείμενά του, πῶς εἶναι δυνατόν νά ὁμιλεῖ γιά Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί μάλιστα «Ἁγία καί Μεγάλη» ἡ ὁποία ἔχει διαφορετικό ἀπό αὐτά φρόνημα; Ἐπιπλέον δέ, πῶς συμβιβάζεται, ἐνῶ διαπιστώνονται αὐτά, νά δέχεται (καί μάλιστα μέ δική του πρόταση καί πρωτοβουλία) νά μή παρίσταται, ὅπως ἀπεκάλυψε, στή σχετική συζήτηση, προκειμένου νά διευκολυνθεῖ ἡ προώθηση τῆς ἐσφαλμένης θέσεως, καί τοῦτο μάλιστα νά γίνεται, ὅπως ἐπίσης ὁ ἴδιος ἀνέφερε, χάριν τῆς ἑνότητος; Ὥστε χωρεῖ συγκατάβασις στά τῆς Πίστεως; Ὑπάρχει, δηλαδή, κατά Θεόν ἑνότης καί ἄνευ Ἀληθείας;

Φοβοῦμαι ὅτι, ὄχι μόνο ὁ Σεβ/τος ἐξῆλθε προβληματισμένος ἐκ τῆς συμμετοχῆς του στήν σύνοδο τῆς Κρήτης (καί χαρούμενος, ὅπως ἐπίσης ἀνέφερε, λόγῳ τῆς ἐμπειρίας πού ἀπεκόμισε ἐκεῖθεν, λέτε καί ἐπρόκειτο περί ἐπιστημονικοῦ Συνεδρίου καί ὄχι περί ὀρθοδόξου ὑποτίθεται Συνόδου), ἀλλά κι ἐμεῖς ὅλοι, ἄν καί καθόλου χαρούμενοι γιά ὅλα αὐτά, αἰσθανόμεθα καί εἴμαστε ἰδιαιτέρως προβληματισμένοι μέ ὅσα πληροφορούμεθα περί αὐτῆς!

Ὁ ἀλησμόνητος μέγας ἀντιπαπικός καί Παλαμικός Θεολόγος Ἰωάννης Ρωμανίδης σοφῶς ἐπεσήμαινε ὅτι τό πρόβλημα στήν ἐποχή μας θά εἶναι οἱ ἐπίσκοποι! Καί, ἀκόμη, ὅτι ὅλα πηγαίνουν ....., ὅπως πηγαίνουν τέλος πάντων, διότι λείπει σήμερον τό ἡρωϊκό-μαρτυρικό ὁμολογιακό φρόνημα!

Ἡ Ὁμολογία καί ἡ μαρτυρία μεταξύ τῶν ἐπισκόπων φαίνεται ἐξόχως δυσεύρετο «χρῆμα», ὅπως καί αὐτό τῆς ἀληθινῆς Θεώσεως!

Ὁ Θεός νά μᾶς γίνη ἵλεως!

Ἐκτός ἀπό "σοφότεροι" μέ τίς νεόκοπες μεταπατερικές θεωρίες των, τώρα καί "εὐγενέστεροι" τῶν Ἁγίων Πατέρων προβαλλόμενοι οἱ Οἰκουμενιστές προσκαλοῦν στίς Συνόδους των καί τούς αἱρετικούς, Στή φωτό διακρίνονται οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Παπικῶν στήν "Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο" τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016).

Ἀντι-οἰκουμενιστική ἀνορθοδοξία!

Ὀφειλομένη κριτική ἑνός ὑποτίθεται

ἀντιαιρετικοῦ ὀρθοδόξου Κειμένου

Ἀντι-οἰκουμενιστική ἀνορθοδοξία!

• Τά δεδομένα ἔχουν ἀλλάξει! Οἱ πατέρες τῆς «Συνάξεως» ἤ ἀναλαμβάνουν τίς εὐθῦνες των ἤ αὐτο-ἀκυρώνονται ὁριστικῶς!

ὑπό Δ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Οἱ δέκα προκαθήμενοι στή σύνοδο τῆς Κρήτης.

Πρίν ἀπό ἀρκετά χρόνια ἤμουν αὐτήκοος μάρτυς μιᾶς ἁπλῆς καί συνάμα σπουδαίας διαπιστώσεως ἑνός ἀγωνιστοῦ πολιτικοῦ (ἤδη ἀποθανόντος), ὁ ὁποῖος ἔλεγε χαρακτηριστικῶς: Τό κακό πού ἐξαπλώνεται καί ἐπικρατεῖ στόν κόσμο ἔχει διπλή αἰτία. Ἀφ’ ἑνός μέν οἱ κακῶς φρονοῦντες πράττουν ὅσα πιστεύουν, ἀφ’ ἑτέρου δέ οἱ καλῶς φρονοῦντες δέν πράττουν ὅσα (λένε ὅτι) πιστεύουν!

Δυστυχῶς, αὐτή, ἡ ἐκ τῶν πραγμάτων δικαιωμένη, διαπίστωση φαίνεται ὅτι ἰσχύει ἀπολύτως καί στόν ἐκκλησιαστικό χῶρο καί ἰδιαιτέρως γιά τήν περίπτωση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Θά τολμοῦσα μάλιστα ἐν προκειμένῳ νά σημειώσω ὅτι τό κακό ὀφείλεται τόσο στό θράσος τῶν Οἰκουμενιστῶν, ὅσο καί στή δειλία τῶν λεγομένων ἀντι-οἰκουμενιστῶν. Οἰ μέν τολμοῦν καί προχωροῦν, οἱ δέ δειλιοῦν καί ματαιοπονοῦν!

Πιό συγκεκριμένα, ἀντικείμενο τοῦ παρόντος εἶναι τό λίαν ἀπογοητευτικό καί κατώτερο τῶν περιστάσεων Κείμενο τό ὁποῖο ἐδημοσίευσε κατ’ αὐτάς ἡ «Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν», μετά τήν ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν καί τήν ἔκδοση τῶν Ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, ὡς πρώτη ἀποτίμηση τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἀπό ὀρθοδόξου ἀπόψεως. Τίτλος του: « Ἡ “Σύνοδος” τοῦ Κολυμπαρίου Κρήτης καί ἡ σύμπλευσή της μέ τόν Οἰκουμενισμό».

Τό Κείμενο αὐτό, ὑπογραφόμενο «Γιά τή Σύναξη» καί ἀπό γνωστούς ἐκλεκτούς ἀγωνιστάς Θεολόγους, ὅπως ὁ π. Γ. Μεταλληνός, ὁ π. Θ. Ζήσης, ὁ π. Σ. Σαράντος, ἀλλά καί ὁ Καθηγητής τῆς Δογματικῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. Δ. Τσελεγγίδης, διαγράφει  σαφέστατα καί προδίδει τήν ἀκατανόητη πλήρη ἀδυναμία τῆς ὑποτίθεται ἐμπροσθοφυλακῆς τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστικοῦ ἀγῶνος στόν Ἑλλαδικό τουλάχιστον ἐκκλησιαστικό χῶρο, νά ἀρθρώσει μετά ἀπό ἕνα τόσο σοβαρό γεγονός, ὅπως αὐτό τῆς Κρήτης, λόγο σαφή, συνεπή, ὀρθόδοξο, πατερικό καί ὁμολογιακό πρός τούς ἀγωνιῶντες πιστούς.

Εἶναι πραγματικῶς ἐντυπωσιακό, πῶς καί διατί σέ ἕνα τόσο μικρό κείμενο διαπιστώνεται τόσο ἐμφαντικά ἡ σύγχυση, ἡ ἀδυναμία, ἡ ἀντιφατικότητα καί ἡ ἀμετροέπεια τῶν σκέψεων καί θέσεων τῶν συντακτῶν του. Γιατί ἄραγε βιάστηκαν νά δημοσιεύσουν ἕνα τόσο πρόχειρο καί ἀδύναμο σέ μηνύματα καί προοπτική κείμενο, ὑπονομεύοντας μάλιστα καί ὅσα «λεπτομερέστερα καί ἐμβριθέστερα», κατά τή διατύπωσή των, ἀκολουθήσουν ὑπ’ αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον προδηλώνουν τόν ἄκρως ἐπιπόλαιο καί ἀψυχολόγητο προσανατολισμό των;

Συγκεκριμένα:

Στό ἐν λόγω Κείμενο τῆς «Συνάξεως», χαρακτηρίζεται ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, ὀρθῶς, ὡς «συνοδική ἐκτροπή», «κανονική καινοτομία», «κολοβή», «ἐλλιπής», «παπικῆς ὀλογαρχικῆς καί ἀντισυνοδικῆς ἐμπνεύσεως», «οἰκουμενιστική», ἀπορρίπτονται δέ ὡς ψευδεῖς οἱ χαρακτηρισμοί της ὡς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου».

Ὅσον ἀφορᾶ στά μέλη της, δηλαδή τούς συγκροτήσαντες αὐτήν ἐπισκόπους κυρίως, ὀρθῶς καί πάλι, τούς χαρακτηρίζει «καινοτόμους καί παραβάτες τῆς μακραίωνης συνοδικῆς καί κανονικῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας» καί ὅτι δέν ἀγωνίσθηκαν ἀποφασιστικά καί ἀποτελεσματικά ἐνάντια στή συντελεσθεῖσα «νομιμοποίηση καί θεσμοθέτηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»! Μάλιστα τόν Πρόεδρο τῆς συνόδου (τῆς Κρήτης) Οἰκουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαῖο τόν κατονομάζει μέ τόν χαρακτηρισμό τοῦ «πρωτοστάτου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»!

Περί τῶν ἀποφάσεών της, τέλος, διαπιστώνει καί θεωρεῖ ὅτι (ὁρισμένες ἐξ αὐτῶν) εἶναι εὐθέως «ἀντίθετες πρός τίς ἐν Ἁγίω Πνεύματι ληφθεῖσες διά τῶν αἰώνων ἀποφάσεις τῶν Ἀγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων», εἶναι «διεστραμμένες καί ἀλλοιωμένες» καί ὅτι ἐλήφθησαν «ἐν ἄλλω πνεύματι, σκολιῶ καί ἀλλοτρίῳ.»!

Κατόπιν ὅλων τῶν ἀνωτέρω βαρυτάτων χαρακτηρισμῶν καί δραματικῶν ἐπισημάνσεων, οἱ ὁποῖες προσδιορίζουν τήν ὄντως γενομένη νέα μεγάλη προδοσία τῆς Πίστεως, οἱ Πατέρες καί Θεολόγοι τῆς Συνάξεως ἀντί νά τολμήσουν ἤ μᾶλλον ὀφειλετικῶς νά διασαλπίσουν τό «στῶμεν καλῶς» ἔναντι τῶν προδοτῶν τῆς Πίστεως (ἀσχέτως ἐάν πρόκειται γιά  συνειδητούς ἤ γιά δειλούς συνοδοιπόρους των) παραπαίουν ἀποκαρδιωτικῶς σέ ἐντελῶς ἀμάρτυρες πατερικῶς ἐκτιμήσεις καί προτάσεις περί τοῦ τί μέλλει καί τί δεῖ γενέσθαι.

Ἀποφαίνονται, λοιπόν, ὅτι τά ὄσα συνέβησαν ἁπλῶς πρέπει νά τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν μιᾶς μελλοντικῆς ἀληθοῦς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, ἡ ὁποία θά ἀπορρίψει τή Σύνοδο τῆς Κρήτης, ὅπως ἔγινε μέ τή σύνοδο τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας. Μάλιστα, θεωροῦν ὅτι σέ αὐτό θά συμβάλλουν ὅσοι «γλύτωσαν τήν τελευταία στιγμή» «ἀπό τό ναυάγιο στά θολά νερά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» πού συνετελέσθη στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης, «κολυμπώντας ὀρθόδοξα» (!) μή ὑπογράφοντας δηλαδή τό περιλάλητο κείμενο τῶν σχέσεων μέ τούς λεγομένους ἑτεροδόξους (σημείωση: αὐτός ὁ ἄστοχος χαρακτηρισμός μᾶς θυμίζει τή σοφή ἐπισήμανση τοῦ π. Ἰ. Ρωμανίδη ὅτι ἡ Θέωση δέν ἔχει δίδυμη ἀδελφή!).

Ἡ προσπάθεια παραλληλισμοῦ Κρήτης καί Φερράρας-Φλωρεντίας ἀλλά καί μή ὑπογραψάντων στήν πρώτη περίπτωση, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἐντελῶς αὐθαιρέτως καί προκλητικῶς θεωροῦνται «συνέχεια τῶν ὁμολογητῶν Ἁγίων Πατέρων», μέ τόν Θεῖο Μᾶρκο τόν Εὐγενικό, εἶναι προφανή, πλήν ὅμως ἀτυχέστατα, γιά νά μή ποῦμε κάτι βαρύτερο.

Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, ὅπως εὐστόχως ἐπεσήμανε ὁ πραγματικός ἀγωνιστής κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ Γέροντας π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς σέ σχετική ὁμιλία του, εἶναι πολύ χειροτέρα ἐκείνης τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας! Στήν Κρήτη ὅλα ἦταν ἐξ ἀρχῆς παράνομα καί ἀντικανονικά, μασωνικοῦ τύπου, ἀμιγῶς οἰκουμενιστικῶν προδιαγαραφῶν καί κυρίως μέ πείσμονα προσπάθεια ἀμνηστεύσεως τῶν αἱρέσεων καί τῶν αἱρετικῶν ὐπό τῶν ἰδίων τῶν λεγομένων ὀρθοδόξων, χωρίς νά ἀσκεῖται ἐκεῖ καμμία πίεση ἐκ μέρους αὐτῶν πρός τοῦτο καί χωρίς νά διεξαχθεῖ κανενός εἴδους διάλογος γι’ αὐτό!

Ἀπό ποῦ καί ὡς ποῦ ἀγαπητοί καί σεβαστοί πατέρες καί ἀδελφοί τῆς Συνάξεως καί ἐκλεκτέ κύριε Καθηγητά, μία σύνοδος πού δέν εἶναι κἄν Σύνοδος, ὅπως σεῖς ἀποφαίνεσθε, χρειάζεται καί κρίνεται σκόπιμο νά παραπεμφθεῖ πρός ἀκύρωση  μέ Συνοδική διαδικασία (ἄραγε μετά ἀπό 10 ἤ 100 χρόνια ὑπολογίζεται;) καί ὄχι νά ἀποκηρυχθεῖ ἀμέσως καί ἀποτελεσματικῶς ὑπό ὅσων δέν συμμετεῖχαν σ’ αὐτήν καί ὀφεἰλουν νά τό πράξουν πάραυτα γιά νά μή ἐξανδραποδισθοῦν πνευματικῶς καί οἱ ἐλάχιστοι ἐναπομείναντες πιστοί;

Ἀπό ποῦ καί ὡς ποῦ ἀγαπητοί καί σεβαστοί ἀντι-οἰκουμενιστές τῶν ὡραίων λόγων, ἄνευ πράξεων καί κανονικῶν ἐνεργειῶν, θεωρεῖτε συνέχεια τῶν ὁμολογητῶν Ἁγίων Πατέρων ὅσους δέν ὑπέγραψαν κάποια κείμενα τῆς συνόδου στήν Κρήτη καί οἱ ὁποῖοι, ὅμως, δέν εἶχαν τό σθένος καί δέν ἐπετέλεσαν τό χρέος των νά ὁμολογήσουν τήν Ἀλήθεια καί νά ἐλέγξουν, ὡς ὄφειλαν, τίς γυμνῆ τῆ κεφαλῆ καί ἐν μέση Συνόδῳ γενόμενες εἰς ἐπήκοον καί αὐτῶν θρασύτατες, βλάσφημες καί αἱρετικές διακηρύξεις τοῦ ἀρχι-ἀποστάτου καί ἐν τοῖς πράγμασι οὐνίτου πατριάρχου Βαρθολομαίου;

Ὁ φόβος τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὑπολογισμοί καί ἡ Ὀρθόδοξος Ὁμολογία κατ’ ἐπιλογήν (a la carte) ἔχουν κανένα ἀντίκρυσμα στό παράδειγμα καί ὑπόδειγμα τῶν ἁγίων Ὁμολογητῶν τῆς Πίστεως, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν διωγμούς καί φρικτά μαρτύρια χάριν τῆς Ὁμολογίας των, ὅταν μάλιστα οἱ ὑφ’ ὑμῶν θεωρούμενοι προκλητικῶς ὡς «συνέχεια τῶν ὁμολογητῶν Ἁγίων Πατέρων», σά νά μή συνέβη τίποτε συνταρακτικό, συνεχίζουν καί τώρα ἀκόμη προκλητικῶς νά συναγελάζονται καί συγκοινωνοῦν μετά τῶν αἱρετιζόντων, προκειμένου νά διατηρήσουν τούς θρόνους των;

Ὁ μέγας Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς βοᾶ ἀκαταπαύστως τό «οὐκ ἐν γράμμασι ἀλλ’ ἐν πράγμασι ἡμῖν ἡ εὐσέβεια»! Ὁ πανάγιος, κατά τήν ἱερά Ἀκολουθία του, Νικόλαος δέν ἀνέχεται ἀκούων Χριστόν ὑβριζόμενον ὑπό τοῦ Ἀρείου καί ραπίζει τόν τελευταῖον ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως μέ κίνδυνο νά θανατωθεῖ καί σεῖς ἐπιχειρεῖτε νά καλύψετε τόν ἄλλοτε πολύ καί σπουδαῖο Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱερόθεο Βλάχο, θεωρώντας τον ὁμολογητή τῆς Πίστεως, ὁ ὁποῖος ἔκανε τό μοιραῖο λάθος, ἴσως ἀπό ὑπερβολική πεποίθηση στίς δυνάμεις του, νά συμμετάσχει στήν οἰκουμενιστική αὐτή Σύνοδο, ἡ ὁποία κυριολεκτικῶς τόν «κατάπιε» πνευματικῶς;

Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος (κέντρο) στή σύνοδο τῆς Κρήτης.

Μέ βαθειά, βεβαίως, θλίψη καί ἀπογοήτευση ἀναφερόμαστε στό πρόσωπο τοῦ Σεβ. κ. Ἰεροθέου, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἔκανε τήν ἀτυχή ἐπιλογή νά δώσει κατά τή διάρκεια τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου συνέντευξη σέ τοπικό σταθμό τῆς ἐπαρχίας του ἐκθειάζοντας τόν Πρόεδρό της κ. Βαρθολομαῖο γιά τή σοφία καί σύνεση μέ τά ὁποῖα χειρίζεται τά πράγματα! Εἶναι ὀδυνηρό, ἀλλά πρέπει νά εἰπωθεῖ ὅτι οἱ ἀληθινοί Ὁμολογητές δέν ἄφηναν τήν ὥρα τῆς μαρτυρίας ἤ καί τοῦ μαρτυρίου των τήν εὐκαιρία νά ὁμολογήσουν τήν Ἀλήθεια ἀναβάλοντας τό χρέος των γιά ἄλλη φορά, ἤ ἐπιλέγοντας νά διατυπώσουν μέ ἄνεση τήν ἄποψή των, ὄχι μέ Ὁμολογία ζωῆς ἀλλά μέ ὁμολογία ἐπί χάρτου, ὅπως προανήγγειλε ὄτι θά πράξει ὁ κ. Ἱερόθεος.

Εἰλικρινῶς νομίζετε ὅτι εἶναι οἱ ἀκαδημαϊκοῦ τύπου ἀντιπαραθέσεις καί ἀποδείξεις ἤ λεξιμαχίες πού ἐπιβάλλει τό καθῆκον προασπίσεως τῆς Ὀρθοδοξίας ἤ ἡ ἐντελῶς πρακτική στάση καί τό ἁπτό ἦθος μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τῆς Πίστεως;

Ἀλλά καί σεῖς οἱ ἴδιοι οἱ ὑπογράφοντες «Γιά τή Σύναξη τῶν ὀρθοδόξων κληρικῶν καί λαϊκῶν» τό ἐν λόγῳ ἀτυχές, κατά τή γνώμη μας, κείμενο ἀποτιμήσεως τῆς συνάξεως τῆς Κρήτης, δέν προβληματίζεσθε μήπως ὄχι μόνον αὐτή (ἡ οἰκουμενιστική σύνοδος), ἀλλά καί ἡ ἰδική σας στάση ἀποτελεῖ, κατά τήν ἔκφρασή σας, «μοναδική ἱστορική πρωτοτυπία»;

Καί τοῦτο λέγομε, διότι σεῖς, ἐνῶ ἀπό ἐτῶν χαρακτηρίζετε καί τεκμηριωμένως ἀποδεικνύετε μέν ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεσις, τόν πρόεδρο δέ τῆς πρώτης Οἰκουμενιστικῆς Συνόδου (αὐτῆς τῆς Κρήτης) μέ τήν συμμετοχή δέκα τοπικῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο χαρακτηρίζεται «πρωτοστάτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», δηλαδή ὄχι μόνον αἱρετικό ἀλλά ἡγέτη τῆς αἱρέσεως, συνεχίζετε νά τόν μνημονεύετε ὡς ὀρθόδοξο καί κανονικό ἐπίσκοπο!

Ἔ, λοιπόν, Σεῖς ἀγαπητοί, ἀποτελεῖτε τήν ὄντως μοναδική ἱστορική πρωτοτυπία σέ ὁλόκληρη τήν δισχιλιετῆ ἐκκλησιαστική ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας! Ἡ στάση σας εἶναι πατερικῶς ἀμάρτυρη καί συνιστᾶ Καινοτομία! Εἶναι ἱστορικό παράδοξο γιά τήν πρακτική τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Ἁγίων Πατέρων καί σᾶς προκαλοῦμε νά μᾶς φέρετε ὡς παράδειγμα ἔστω καί ἕνα ἱστορικό προηγούμενο Πατρός ἤ εὐσεβοῦς ἐκκλησιαστικοῦ ἀνδρός, ὁ ὁποῖος συνέχιζε ἐπ’ ἀόριστον νά κοινωνεῖ μετά τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ καταγγελομένου καί ἀποδεικνυομένου ἐν τοῖς πράγμασι ὡς ἀμετανοήτου αἱρετικοῦ ποιμένος!

Μόλις πού χρειάζεται νά ἀναφέρωμε ὅτι τό ἀμέσως προσεχές διάστημα κρίνεται ὁριστικῶς ἡ ἀξιοπιστία, ἡ συνέπεια, ἡ Θεολογική σας ἐγκυρότητα, ἀλλά καί ἡ ἐντιμότητά σας, ἐφ’ ὅσον ἔχετε ἀτύπως ἀναλάβει τήν ἡγεσία τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστικοῦ ἀγῶνος, χωρίς νά τολμᾶτε ὡς ὀφείλετε τήν, κατά τά πατερικῶς καί κανονικῶς προβλεπόμενα καί παραδοθέντα, καταγγελία καί ἀποκήρυξη τῶν κακοδοξιῶν καί τή διακοπή κοινωνίας μετά τῶν φορέων αὐτῶν.

Καί τοῦτο διότι οὐδείς πλέον μετά τή σύνοδο τῆς Κρήτης μπορεῖ νά ὀρθοδοξολογεῖ καί καθησυχάζει συνειδήσεις, ὅταν ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι παροῦσα καί ἤδη ἐγκεκριμένη ὑπό τῆς πλειοψηφίας τῶν τοπικῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν. Ἡ κατάδειξη βάσει τυπικῶν καί κανονικῶν προδιαγραφῶν ὄτι δέν εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι τελικῶς ἐξυπηρετεῖ μόνον τούς ἰδίους τούς οἰκουμενιστές, τό ἔργο τῶν ὁποίων εὐνοεῖται ὅταν προκαλοῦνται ἀντιπαραθέσεις πέριξ πολλῶν δευτερευόντων θεμάτων, πλήν τοῦ ἑνός οὗ ἐστι χρεία!

Ἐπιτέλους ἀναλογισθεῖτε τήν προειδοποιητική ὐπόμνηση τοῦ ὑφ’ ὑμῶν σεβαστοῦ καί τιμωμένου Ὁμολογητοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου ἐπισημαίνοντος ὅτι ἄλλοι ἔγιναν αἱρετικοί καί χάθηκαν, ἄλλοι, ἐνῶ παρέμειναν ὀρθόδοξοι, ἐπίσης, χάθηκαν διότι εἶχαν ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία μέ αἱρετικούς!

Εἰδάλλως, παραιτηθεῖτε τῆς ἡγεσίας τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστικοῦ Ἀγῶνος μήπως καί γίνει πιό ἀποτελεσματικός. Διά νά ἀναλάβουν ὅσοι δέν φοβοῦνται τόν διωγμό καί μάλιστα τόν ἀναγνωρίζουν ὡς τήν πλέον αὐθεντική σφραγίδα τῆς γνησίας εὐσεβείας. Ὅσοι δέν μποροῦν νά κατηγορηθοῦν  ὅτι «προσποιοῦνται μέν ὁμολογεῖν τήν ὑγιᾶ ὀρθόδοξον πίστιν, κοινωνοῦσι δέ τοῖς ἑτερόφροσιν» (πρβλ. σχετ. Μ. Βασιλ.), πρεσβεύοντες ἀληθῶς τήν ἀνόθευτη καί ἀκαινοτόμητη Πίστη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί Ἁγίων Πατέρων καί ὄχι, ὅπως ἴσως ἀνεπιγνώστως (;) σεῖς, μία ἄλλη πίστη, σαφῶς ἐπικίνδυνη γιά τή σωτηρία μας!

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ :

1.    ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ:  Ἡ ἑπομένη (2^η κατά σειρά) Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀφοῦ σιωπηρῶς ἀναγνωρισθεῖ ἡ πρώτη τῆς Κρήτης, ὅπως ἔγινε μέ τήν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων τό 1965, ἴσως πραγματοποιηθεῖ στή Ρουμανία, κατά τήν ἐπιθυμία τοῦ ἐκεῖ προκαθημένου! Ὁρισμός, κατόπιν κληρώσεως, τοῦ τόπου τῆς διοργανώσεως τῆς 3^ης Συνόδου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κ.ο.κ.

2.    ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2016: Ὁ Πρόεδρος τῆς 1^ης Συνόδου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (Κολυμπαρίου Κρήτης) καί πρωτοστάτης του, κ. Βαρθολομαῖος, θά προστῆ τοῦ ἑορτασμοῦ ἐπί τῆ ὁλοκληρώσει τῶν ἐργασιῶν ἀναστηλώσεως τοῦ Πρωτάτου τῶν Καρυῶν στό Ἄγιον Ὄρος, ὥστε νά μεταφερθεῖ καί στόν Ἄθωνα ἡ «εὐλογία» τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, κ.ο.κ.

3.    2025 μ. Χ. : Ἀπόπειρα συγκλήσεως τῆς 8^ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου τῆς ἀδιαιρέτου Ἐκκλησίας, ἐπί τῆ 1700^η ἐπετείω ἀπό τῆς συγκλήσεως τῆς Ἁγίας Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, παρουσία τῶν ἀδελφῶν δύο Παπῶν Δύσεως καί Ἀνατολῆς, πάπα Ρώμης καί πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, μετά τῶν δορυφόρων αὐτῶν. Οἱ διάδοχοι τῶν τότε εἰσέτι ζώντων καί τῶν ἀποβιωσάντων ἡγετῶν τῆς «Συνάξεως» θά διαμαρτυρηθοῦν ἐντόνως καί θά διοργανώσουν πολλές Ἡμερίδες ἀνά τήν Ἑλλάδα, κ.ο.κ. 

Παπικοί καθώς καί ἄλλοι αἱρετικοί προσκεκλημένοι παρατηρητές στήν Κρήτη.

Μέ τή συμβολική κίνηση τῆς ἀγάπης, τόν ἀσπασμό, ὁ Ἰούδας προδίδει τόν Κύριο & Διδάσκαλό του.

Ἔκκληση

πρός γνωστοποίηση τῆς ταπεινῆς μας μαρτυρίας

σέ νέους φίλους ἐνδιαφερομένους

Ἀγαπητοί φίλοι μέλη καί ἐπισκέπτες τοῦ παρόντος ἱστολογίου,

χαίρετε τή Χαρά τοῦ Χριστοῦ μας πάντοτε!
Εἴμαστε στήν εὐχάριστη θέση νά διαπιστώνουμε μία σημαντική αὔξηση τοῦ ἐνδιαφέροντος τῶν ἀναγνωστῶν μας γιά τίς ὄντως σημαντικές ἐξελίξεις τῶν ἡμερῶν μας, καθώς καί αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπισκεπτῶν τοῦ ἱστολογίου μας καί ὅσων ἐπικοινωνοῦν μαζί μας αὐτή τήν περίοδο.
Ἔχοντας ἐπίγνωση ὅτι ἡ προσπάθειά μας εἶναι μικρή μέν, σαφής καί συνεπής δέ, στοιχοῦσα στήν ἁγία καί ζωογόνο Παράδοση τῆς ἀμωμήτου Πίστεώς μας, σᾶς καλοῦμε νά συνεργασθοῦμε στόν κοινό αὐτό σκοπό τῆς διακονίας τῆς Ὀρθοδοξίας μας καί τῆς μαρτυρικῆς Ρωμηοσύνης.
Κάνουμε ἔκκληση στήν ἐκτίμηση, τήν ἀγάπη καί τό εἰλικρινές ἐνδιαφέρον σας καί χωρίς νά ὑποτιμοῦμε τή σημαντική προσφορά καί ἀξία πολλῶν ἀναλόγων, ἄν καί ὄχι πλήρως ταυτιζομένων μέ τίς ἀρχές καί θέσεις μας, προσπαθειῶν, σᾶς ζητοῦμε νά ἀναλάβετε, ἐφ' ὅσον βεβαίως σᾶς ἀναπαύει, νά προτείνετε στόν κύκλο τῶν γνωστῶν καί φίλων σας τήν ἐπίσκεψη στό ἱστολόγιό μας καί τήν μελέτη καί τό σχολιασμό τῶν ἀναρτήσεών μας.
Ἐξυπακούεται ὅτι ἰδιαιτέρως καί ἐπιπλέον θά χαροῦμε μέ τυχόν προτάσεις καί ὑποδείξεις σας, προκειμένου νά ἀνταποκρινόμαστε ἀκόμη περισσότερο καί καλύτερα στόν προορισμό μας, δηλαδή τή διάδοση τῆς Ἀληθείας καί τήν προβολή τῆς ἅπαξ παραδοθείσης Πίστεως τοῖς Ἁγίοις, ὅσον ἀφορᾶ στό τί αὐτή ὑπαγορεύει σέ μία σειρά θεμάτων καί ζητημάτων πού ἀνακύπτουν καθημερινῶς.
Τέλος, παρακαλοῦμε, πρός πρακτική διευκόλυνση τῶν ἀνωτέρω τόσον ὅλοι ὑμεῖς, οἱ ἀναγνῶστες καί ἐπισκέπτες μας, ὅσον καί ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μέ τή δική σας παραίνεση θά σᾶς ἀκολουθήσουν σ' αὐτή τήν ἐπιλογή σας, νά ἐγγραφεῖτε ὡς μέλη αὐτοῦ τοῦ ἱστολογίου γιά νά ἐνημερώνεσθε ἄμεσα γιά τίς νέες ἀναρτήσεις καί τυχόν πρωτοβουλίες μας.

Ἀναμένοντας τήν καλή σας ἀνταπόκριση

Σᾶς χαιρετῶ

Μέ ἐκτίμηση καί ἀγάπη Χριστοῦ

ἐλάχιστος δοῦλος Του 

Δημήτριος Ἰω. Κάτσουρας

Θεολόγος

διαχειριστής τοῦ παρόντος ἱστολογίου

 

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ἀποτίμηση τοῦ γεγονότος καί συμπεράσματα:

Ἡ αὐτοαποκληθεῖσα

 Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Κρήτης

εἶναι καί ἀπεδείχθη Ληστρική

 διότι συνιστᾶ

Καινοτομία καί ἀνατροπή τῆς Παραδόσεως !

● Προφανής ὁ οὐσιαστικός σκοπός της, ἤτοι ἡ περαιτέρω ("Συνοδικῶς" καί "πανορθοδόξως") προαγωγή τῆς Ὀρθοδοξίας στή νέα ἐποχή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἐν ὄψει καί πρό τῆς συγκλήσεως τῆς λεγομένης Ἁγίας & Μεγάλης Συνόδου τῆς Κρήτης ἔγινε πολύς λόγος γιά τόν σκοπό, τήν προετοιμασία, τόν κανονισμό λειτουργίας καί λήψεως τῶν ἀποφάσεών της καί, βεβαίως, τά ὑποβληθέντα σ' αὐτήν πρός ἔγκριση προσυμπεφωνημένα καί προεγκριθέντα, ἀντίστοιχα πρός τά Θέματά της, Κείμενα.

Ἐπικριτές καί ὑπερασπιστές διεσταύρωσαν τά ξίφη τῶν ἐπιχειρημάτων τους καί δόθηκε ἔτσι ἡ εὐκαιρία σέ ὅσους ἀναζητοῦσαν τήν ἐνημέρωση καί τήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων νά πληροφορηθοῦν τά σχετικά. Ἀπέμενε ἡ ὑλοποίησή της (τῆς ἐν λόγῳ Συνόδου) προκειμένου ἐκ τῶν πραγμάτων νά κριθοῦν ὅλοι καί ὅλα, πρός ἐπιβεβαίωση ἤ διάψευσή τους.

Ἄν καί δέν ἔλειψαν ἑκατέρωθεν οἱ ἀστοχίες καί οἱ ἀφελεῖς προσεγγίσεις, σέ γενικές γραμμές ἀπεδείχθη τελικῶς ὅτι οἱ διαστάσεις καί ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων ἦταν οἱ προβλεφθεῖσες καί ἐπισημανθεῖσες. Ἴσως, τό μόνο πού δέν ἦταν μέχρι τελευταίας στιγμῆς προβλέψιμο, ἀπεδείχθη ἡ ἠχηρή ἀπουσία καί ἄρνηση συμμετοχῆς στήν Σύνοδο τῆς Κρήτης τεσσάρων ἐκ τῶν συνολικῶς δεκατεσσάρων τοπικῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων ἕνα ἐκ τῶν τεσσάρων πρεσβυγενῶν πατριαρχείων τῆς Ἀνατολῆς (Ἀντιοχείας) καί ἡ μεγαλυτέρα, ἀπό ἀπόψεως ἀριθμοῦ πιστῶν, ἀνά τόν κόσμο, τοπική ὀρθόδοξος ἐκκλησία (Ρωσίας).

Ἡ Σύνοδος εἶναι πλέον ἱστορικό γεγονός! Ὅλοι χάρη στήν τεχνολογία καί παρά τήν, κατά τό δυνατόν, κατευθυνόμενη ἐπίσημη πληροφόρηση ἐκ μέρους τῶν διοργανωτῶν της ἔχουμε ἐνημερωθεῖ ἐπαρκῶς. Οἱ λεπτομέρεις θά ἔλθουν σιγά-σιγά νά φωτίσουν πλήρως καί τό ἀναμενόμενο παρασκήνιο. Καί, βεβαίως, εἶναι τόσο σημαντική ἡ ἀποτίμηση καί ἡ ἑπομένη ἡμέρα τῆς Συνόδου αὐτῆς πού παρέλκει νά ἀσχοληθοῦμε μέ τά περιφερειακά καί δευτερεύοντα,πλήν χαρακτηριστικά, περί τήν διεξαγωγή τῶν ἐργασιῶν της, ὅπως τά τῆς παρουσίας, διαβιώσεως, ἀλλά καί ψυχαγωγίας τῶν συμμετεχόντων σ' αὐτήν.

Χωρίς θεολογικές ἀναλύσεις, κυρίως πρός ἀποφυγή τῆς παγιδεύσεως στή δίνη ἑνός νέου γύρου ἀντιπαραθέσεως μεταξύ ὑποστηρικτῶν καί ἐπικριτῶν περί τῶν ἀποφασισθέντων καί εἰδικότερον τῶν πολυσηζητηθέντων Κειμένων τῆς Συνόδου καί τῶν προστεθέντων σ΄ αὐτά, ὅπως τό Μήνυμα, ἡ Ἐγκύκλιος, ἡ ἐναρκτήρια εἰσήγηση καί ἡ καταληκτήρια ὁμιλία τοῦ προέδρου (τά ὁποῖα ἀσφαλῶς καί χρήζουν μελέτης καί ἀναλύσεως καί δή τά δύο τελευταῖα, δηλαδή τά ἀναγνωσθέντα ὑπό τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ὅπου ἀρκετά σαφῶς διαγράφονται πεποιθήσεις, προθέσεις καί σχεδιασμοί τοῦ ἰθύνοντος αὐτοῦ νοός τῆς Μεγάλης Συνόδου καί τῶν ὁμοφρόνων συνεργατῶν του), πιστεύοντας ὅτι τώρα αὐτό ἀπαιτεῖται, προχωροῦμε στή σαφή καί ρητή διατύπωση τῆς ἀποτιμήσεως καί τῶν γενικῶν συμπερασμάτων, μετά τήν ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου καί τήν δημοσίευση τῶν Ἀποφάσεών της.

Σέ γενικές γραμμές τά πρός ἔγκριση προετοιμασθέντα Κείμενα παρέμειναν ἐκτός μερικῶν ἐπιφανειακῶν ἐπεμβάσεων καί τροποποιήσεων, ἀναλλοίωτα ὅσον ἀφορᾶ στήν οὐσία τοῦ πνεύματος καί τόν πυρήνα τοῦ περιεχομένου των, μέ ἐν μέρει ὀρθοδοξολογίες, κοσμικοῦ χαρακτῆρος προσεγγίσεις καί κυρίως καί βασικῶς Οἰκουμενιστικές ἑρμηνεῖες καί θεωρήσεις. Τό δέ ἐπίμαχο μεταξύ αὐτῶν, τό ἀναφερόμενο στίς σχέσεις τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας μέ τόν λοιπό χριστιανικό κόσμο, γιά τό ὁποῖο σέ ἄρθρο μας δημοσιευθέν πρό τῆς συγκλήσεως τῆς Συνόδου διετυπώσαμε τήν ἄποψη ὅτι ἐξ αὐτοῦ καί μόνον εἶναι δυνατόν νά χαρακτηρισθεῖ ἤ ὄχι Ληστρική ἡ ἐν λόγῳ Σύνοδος, κατεβλήθη προσπάθεια μεγάλη καί κατορθώθηκε νά παραμείνει ἐπί τῆς οὐσίας ἀκέραιο ὡς πρός τήν λογική καί σκοπιμότητά του, δηλαδή τήν "νομιμοποίηση" τῆς οἰκουμενιστικῆς πορείας τῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν, ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως!

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος δοκιμάζοντας ἀντιδράσεις καί πνεύματα, ἀρχικῶς καθιέρωσε ἐτσιθελικῶς τήν καινοτομία τῶν Συνάξεων τῶν Προκαθημένων τῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν,τοποθετώντας παρ' αὐτῶ, ὡς πάπα τῆς Ἀνατολῆς, ἕκαστον ἐξ αὐτῶν, ὡς μικρό πάπα τῆς ἐκκλησίας ἑκάστου, καταργώντας ἐμμέσως τόν δῆθεν ὑπ' αὐτοῦ τιμώμενο κανονικό Συνοδικό θεσμό. Μετά δέ ἀπό τόν πρῶτο αὐτό πειραματισμό του προχώρησε σέ μία ἐκτρωματικῶν, ἀπό ὀρθοδόξου ἀπόψεως, προδιαγραφῶν (συμμετοχῆς, λειτουργίας, τρόπου λήψεως ἀποφάσεων) Σύνοδο, στήν ὁποία ὅσοι θά συμμετεῖχαν,θά ἐγκλωβίζονταν στήν ὑπηρεσία τῶν σκοπῶν τῶν ἐμπνευστῶν καί διοργανωτῶν της! Ὅπερ καί ἐγένετο!

Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, ὅπως ἐνδεικτικῶς θά δείξωμε κατωτέρω, ἐκ τῶν προτέρων, λόγῳ προδιαγραφῶν, σκοποῦ καί περιεχομένου, βρισκόταν στόν ἀντίποδα τῶν Ἁγίων καί Μεγάλων Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας!Ὡς πρός τήν συγκρότηση, τή λειτουργία, τόν χαρακτήρα, τή θεματολογία καί τίς προδιαγεγραμμένες ἀποφάσεις της συνιστοῦσε, ὅπως καί ἀπεδείχθη, Καινοτομία στό χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας καί βλάσφημη ἀνατροπή τῆς διαχρονικῆς καί καθηγιασμένης Παραδόσεώς της. Γι' αὐτό καί δέν μπορεῖ παρά νά χαρακτηρισθεῖ ὑπό τῶν Ὀρθοδόξων ὡς Ληστρική καί νά ἐπιβάλλεται νά ἀποκηρυχθεῖ ὡς τοιαύτη!

Εἰδικότερον:

Ὡς πρός τόν χαρακτήρα της ἀποτελεῖ ἀναντιρρήτως Καινοτομία, διότι τελικῶς δέν εἶναι δυνατόν νά καταταγεῖ σέ καμμία παραδοσιακή Συνοδική μορφή καί κατηγορία, βάσει τῆς διαχρονικῆς κανονικῆς ἐκκλησιαστικῆς τάξεως καί παραδόσεως. Ἐνῶ, δηλαδή, ἔπρεπε νά προσδιορισθεῖ γιά νά κινηθεῖ ἐντός κανονικῶν ὁρίων καί νά κριθεῖ ἀναλόγως, τεχνηέντως καί μέχρι τέλους ἀρνήθηκε τήν ἔνταξή της σέ κανονικό πλαίσιο, πρός ἀποφυγή συγκρίσεων,μέ τό φαιδρό ἐπιχείρημα, ὑποστηριχθέν ὑπό τοῦ κ. Βαρθολομαίου καί τοῦ κ. Ἀναστασίου (Τιράνων) χωρίς καμμία κανονική καί πατερική κατοχύρωση, ὅτι εἶναι κάτι ἐντελῶς νέο καί πρωτόγνωρο,τό ὁποῖο ἔρχεται νά ἐξυπηρετήσει τήν εἴσοδο τῆς Ὀρθοδοξίας στή νέα ἐποχή!

Οὐσιαστικῶς πρόκειται γιά τέχνασμα καί ἐφεύρημα προκειμένου καί ἐν ὀνόματι τοῦ δῆθεν ἀνοίγματος πρός τόν σύγχρονο κόσμο καί τίς ἀνάγκες τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου, νά ἐπιλεγεῖ συνοδικῶς καί πανορθοδόξως ἡ νέα ὁδός τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δηλαδή τῆς ψευδεπιγράφου ἑνότητος ἐκτός Ἀληθείας.

Ὡς πρός τήν συγκρότηση καί τήν λειτουργία της, ἐπίσης, συνιστᾶ Καινοτομία καί ἀνατροπή τῆς Παραδόσεως, ἐφ' ὅσον δέν ἔλαβον μέρος, ὑπό τήν ἔννοια ὅτι δέν ἐπιτρεπόταν νά λάβουν μέρος, ὅλοι οἱ ἀνά τόν κόσμο ἐπίσκοποι, ἐλευθέρως καί μέ δικαίωμα-δυνατότητα ψήφου ἕκαστος, ὡς ὑπεύθυνος ποιμήν καί ἐπίσκοπος τῆς καθόλου ἐκκλησίας. Ἀντ' αὐτοῦ συμμετεῖχε προκαθορισμένος ἀριθμός ἐπισκόπων κατά ὁμάδες, ἀνά ἐκκλησία καί μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἑκασταχοῦ προκαθήμενο ὡς διαχειριστή τῆς μιᾶς ἀνά ἐκκλησία ψήφου!

Ὡς πρός τή Θεματολογία της, ἐπίσης ὑπῆρξε Καινοτόμος ἀφοῦ δέν ἀκολούθησε τήν παγία καί καθιερωμένη καί ἐκκλησιολογικῶς ἐπιβεβλημένη ἀρχή τῆς διαπιστώσεως πρωτίστως τῆς συμφωνίας τῶν συγκροτούντων αὐτήν μελῶν ἐν τῆ αὐτῆ Ὀρθοδόξῳ Πίστει καί Ὁμολογία καί ὅλων ὁμοῦ μετά τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν Ὅρων καί Ἀποφάσεων τῶν προγενεστέρων Ἁγίων Ὀρθοδόξων Συνόδων, καθώς καί τῆς πρό παντός ἄλλου θέματος ἐξετάσεως τῶν Θεμάτων Πίστεως καί τῆς καταδίκης τῶν χρηζόντων καταδίκης συγχρόνων αἱρέσεων μέ πρῶτον τόν ἀντίχριστο καί ἐκκλησιομάχο Οἰκουμενισμό! Ἀντιθέτως ἀπεδέχθη σιωπηλῶς τή συμμετοχή καί δεδηλωμένων οἰκουμενιστῶν, δηλαδή αἱρετιζόντων, μέ χαρακτηριστικό παράδειγμα τόν προεδρεύσαντα αὐτῆς κ. Βαρθολομαῖο!

Ἀλλά καί ὡς πρός τίς Ἀποφάσεις της, ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης συνιστᾶ μείζονα ἀνατροπή τῆς Παραδόσεως καί προσβολή κατά τῆς παραδοθείσης Πίστεως, ἐξαιτίας σειρᾶς ὅλης κακοδόξων θέσεων (μέ ἀποκορύφωμα τή θεωρητική νομιμοποίηση τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως καί τή σιωπηρή ἀμνήστευση ὅλων τῶν μέχρι σήμερον τερατουργιῶν της, καθώς καί τήν ἀποδοχή τοῦ ἔργου τοῦ παναιρετικοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν) ἀλλά καί τῆς πρωτοφανοῦς διαδικασίας τῶν προειλημμένων ἐξωσυνοδικῶς καί ἐν πολλοῖς προκατασκευασμένων ἀποφάσεων καί ἄρα τῆςἐμπράκτου ἀναιρέσεως τῆς τάξεως τῆς ἐν Συνόδω καί ἐν Ἁγίω Πνεύματι λήψεως αὐτῶν.Ἐπιπροσθέτως σέ αὐτόν τόν τομέα τῶν Ἀποφάσεων ἀλλά καί τῶν συζητηθέντων ἐν Συνόδω θά πρέπει ἰδιαιτέρως νά ἐπισημάνωμε τή σημασία καί τή βαρύτητα τῶν δίκην Πρακτικῶν αὐτῆς θεωρουμένων καί ἐκλαμβανομένων ὁμιλιῶν-εἰσηγήσεων τοῦ Προέδρου αὐτῆς, διά τῶν ὁποίων, ὅμως, σαφῶς καί εὐθέως κηρύσσεται καί προάγεται ὁ παναιρετικός Οἰκουμενισμός!

Δυστυχῶς, οὔτε ἡ πληροφορία περί τῆς μή ὑπογραφῆς ὑπό μικρᾶς μειοψηφίας ἐπισκόπων τῶν ἀδέκτων Κειμένων τῆς Συνόδου μετριάζειτήν ἀποκαρδιωτική γιά τούς πιστούς διαπίστωση τῆς ἐκ φόβου, δειλίας, ἀνοχῆς, ὑποτιμήσεως τῆς σημασίας των ἤ συμφωνίας, ἀποδοχῆς πάντως ἀδιαμαρτυρήτως ὑπό πάντων, τῶν ὅσων προκλητικῶς ἀνέφερε καί ἐπαρουσίασε ὡς πλαίσιο καί προοπτική τῆς συγκεκριμένης διοργανώσεως καί ὅσων παρομοίων ἀκολουθήσουν, ὁ κ. Βαρθολομαῖος.

Τολμοῦμε νά διατυπώσουμε τήν ἄποψη ὅτι ἐάν προσυνοδικῶς τό κέντρο βάρους καί τό ἐπίμαχο σημεῖο ἀναφορᾶς αὐτῆς τῆς ληστρικῆς Συνόδου ἦταν τό πολυσυζητημένο Κείμενο τῶν σχέσεων τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησίας μέ τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον (ὄχι τυχαίως, βεβαίως, ἀφοῦ εἶναι κοινός τόπος γιά τούς σκεπτομένους καί στοιχειωδῶς ἀντιλαμβανομένους ποῦ βαδίζωμε, ὅτι δηλαδή ἑπομένη προτεραιότητα τοῦ Φαναρίου εἶναι ἡ προώθηση τῆς φανερώσεως τῆς ἑνότητος μέ τόν Παπισμό), μετά τήν ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν της σημεῖο ἀναφορᾶς πρέπει νά εἶναι (καί) ἡ ἐναρκτήριος καί ἡ καταληκτήριος ἀποκαλυπτικές ὁμιλίες-εἰσηγήσεις τοῦ πρωτοστάτου τῆς προαγωγῆς τῆς ὀρθοδόξου Ἀνατολῆς στόν Οἰκουμενισμό κ. Βαρθολομαίου.

Ὁ τύποις Οἰκουμενικός καί οὐσίᾳ Οἰκουμενιστής Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαῖος μετά τοῦ ἐπιτελείου του εἶναι οἱ φορεῖς τῆς παναιρέσεως «ἐντός τῶν τειχῶν». Αὐτοί ὡς συνεχιστές, καί καθ' ὁμολογία των, τῆς προδοτικῆς γραμμῆς τοῦ Μασόνου καί πανθρησκειαστοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, τό ὅραμα τοῦ ὁποίου ὑλοποιοῦν, προάγουν τήν Ὀρθοδοξία στή λεωφόρο τῆς ἀποστασίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Μέ τόλμη καί κατά πρόσωπο πάντων τῶν συμμετεχόντων ὁ κ. Βαρθολομαῖος διεκήρυξε εὐθαρσῶς (κατά τή λήξη τῶν ἐργασιῶν) ὅτι βαδίζει τήν ὁδό πού χάραξε ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ 1920, τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί ἐργάζεται μέ ὅλες του τίς δυνάμεις γιά τήν οἰκουμενιστική παγχριστιανική ἑνότητα! Γι' αὐτό δέν ἐδίστασε ἐνώπιον πάντων καί ἐν μέση "Ἁγία καί Ὀρθοδόξω Συνόδω" νά ὀνομάσει τίς κοινότητες τῶν αἱρετικῶν "ἀδελφές Ἐκκλησίες" καί τούς παρισταμένους (πρωτοφανῶς!) στήν ἔναρξη καί λήξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου  ἐκπροσώπους των, ὡς "ἐργάτας τοῦ Ἀμπελῶνος τοῦ Κυρίου". Ἐπανειλημένως, πέραν τῶν ὅσων βλασφήμως εἶναι καί καταγεγραμμένα στά τελικῶς ἐπικυρωθέντα Κείμενα, ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐπέμεινε στή διαστρέβλωση τῶν εὐαγγελικῶν καί Κυριακῶν λόγων περί ἑνότητος ἐν Χριστῶ καί ἐν τῆ Ἀληθείᾳ, ἐπισύρων τίς σχετικές περί τῆς περιστροφῆς καί διαστροφῆς τῶν Θείων λόγων ἀρές καί τά ἀναθέματα τῶν Ἁγίων Συνόδων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ!

Κατόπιν ὅλων τῶν ἀνωτέρω οἱ ὀρθόδοξοι ὀφείλουν, ἑπόμενοι αὐτοί, ἀφοῦ δέν τό ἔπραξαν οἱ συμμετασχόντες ἐκπρόσωποί των ἐπίσκοποι, τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις καί Ἁγίοις Πατράσι, νά καταδικάσουν καί ἀποκηρύξουν τή Ληστρική Σύνοδο τῆς Κρήτης, πρίν καθιερωθεῖ καί ἐπαναληφθεῖ, κατά τά διακηρυχθέντα! Πρέπει δέ,νά ἀπορριφθεῖ ὡς γεγονός καί συνολικῶς, γιά νά μή ὑπάρχει περιθώριο συγχύσεως καί παραπλανήσεως τῶν ἀνυποψιάστων καί ἁπλουστέρων πιστῶν ἐκ τῆς συζητήσεως καί ἀντιπαραθέσεως περί τῶν ἐπί μέρους. Αὐτό θά ἐξυπηρετοῦσε τούς σκοπούς τῶν φιλαιρετικῶν καί τῶν οἰκουμενιστῶν.

Περί δέ τῆς τελικῆς στάσεως ὅσων (ἐκκλησιῶν) ἀπουσίασαν ἀπό τήν Σύνοδο, ἔναντι αὐτῆς καί τῶν Ἀποφάσεών της, μόλις πού χρειάζεται νά διατυπωθεῖ ὅτι θά πρέπει, κατά τά προαναφερθέντα, συνολικῶς νά τά ἀπορρίψουν καί νά μή παρασυρθοῦν σέ ὁτιδήποτε ἄλλο, τό ὁποῖο θά τούς ἐξέθετε ἀκυρώνοντας τήν ἀρχική ὀρθή στάση καί ἐπιλογή των, ἀκόμη καί ἄν καί ἕτεροι παράγοντες εἶχαν συμβάλλει σέ ἐκεῖνα.

Εἰδάλλως, τό νέο πνεῦμα αὐτῆς τῆς Συνόδου, δηλαδή ἡ πλάνη καί ἡ διαβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, σάν ἄλλο δηλητήριο, θά περάσει στό αἷμα τοῦ σώματος τῶν πιστῶν καί ὅπως δήλωσε ἀκόμη καί τήν τελευταία στιγμή ὁ κ. Βαρθολομαῖος, κατά τήν ὁμιλία του στό Συλλείτουργο τῶν ἐννέα προκαθημένων στά Χανιά τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων, θά μυηθοῦν σ' αὐτά ὅλοι καί θά "κατηχηθοῦν" σχετικῶς, ἀκόμη καί τά μικρά παιδιά!

Ἡ εὐθύνη ἔναντι τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν ὁποία μᾶς παρέδωσαν οἱ Πατέρες μας, εἶναι στά χέρια μας καί θά δώσουμε φρικτό λόγο γι' αὐτό!

"Πάντα τοίνυν τά παραδεδομένα ἡμῖν διά τε νόμου, καί προφητῶν, καί ἀποστόλων καί Εὐαγγελιστῶν δεχόμεθα καί γινώσκομεν, καί σέβομεν, οὐδέν περαιτέρω τούτων ἐπιζητοῦντες...Ταῦτα ἡμεῖς στέρξωμεν, καί ἐν αὐτοῖς μείνωμεν, μή μεταίροντες ὅρια αἰώνια, μηδέ ὑπερβάντες τήν θείαν Παράδοσιν".

"Διό, ἀδελφοί, στῶμεν ἐν τῇ πέτρα τῆς πίστεως, καί τῇ παραδόσει τῆς Ἐκκλησίας μή μεταίροντες ὅρια ἅ ἔθεντο οἱ ἅγιοι Πατέρες ἡμῶν, μή διδόντες τόπον τοῖς βουλομένοις  καινοτομεῖν καί καταλύειν τήν οἰκοδομήν τῆς ἁγίας τοῦ Θεοῦ καθολικῆς καί ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Εἰ γάρ δοθῆ ἄδεια παντί βουλομένω κατά μικρόν ὅλον τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καταλυθήσεται".
(Ἁγίου΄Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Ἐκδ.Ὀρθ. Πίστεως P.G.94, c722A, PG 94 c1356 CD).