Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ.... ΠΑΤΡΙΟ (ΠΑΛΑΙΟ) ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ!

Τις προάλλες ήταν η μνήμη του Αγίου Προφήτου Ελισσαίου, κατά το εκκλησιαστικό εορτολόγιο. Το παρακάτω αναφερόμενο θαυμαστό γεγονός είναι μεμαρτυρημένο. Είναι, επίσης, γνωστή η "διαμάχη" μεταξύ των υπερασπιζομένων αντιστοίχως το λεγόμενο παλαιό και το νέο ημερολόγιο. Τις περισσότερες φορές γίνεται διάλογος κωφών ή παραλλήλων μονολόγων, αφού δεν ακούει ο ένας τι λέει ο άλλος και συχνά ξεφεύγουν, εκουσίως ή ακουσίως, από την ουσία, λέγοντας άλλα αντ' άλλων. Το θέμα, όμως, δεν είναι οι "παλαιοημερολογίτες" αλλά το παλαιό ημερολόγιο, δηλαδή η ακαινοτόμητη εορτολογική παράδοση της Ορθοδόξου Ανατολής που είναι αδιάσπαστα συνδεδεμένη με το ημερολόγιο. Και επ' αυτού οφείλουν όλοι όσοι σέβονται την Παράδοση να έχουν ξεκάθαρη θέση. Με πολύ απλά λόγια διερωτώμαι και ερωτώ: Όταν ο Άγιος Προφήτης Ελισσαίος θέλει να τιμηθεί η μνήμη του με το λεγόμενο "παλαιό ημερολόγιο", όπως προκύπτει από το παρακάτω αναφερόμενο θαυμαστό και συγκλονιστικό γεγονός (υπάρχει και πλήθος αναλόγων γεγονότων), μήπως θα πρέπει, αντί οι αγαπητοί νεοημερολογίτες συμπατριώτες μας να λοιδωρούν ευκαίρως-ακαίρως τους παλαιοημερολογίτες (που μπορεί να είναι οι χειρότεροι των ανθρώπων, αλλά εν προκειμένω δεν κρίνεται αυτό), να εναρμονίσουν τη στάση τους με τη σχετική στάση των Αγίων και να επιστρέψουν στην ακαινοτόμητη Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αποδοκιμάζοντας έτσι και τον ασφυκτικό εναγκαλισμό με τον αιρετικό Παπισμό που καθιστά ουνίτες όσους αποδέχονται την υφιστάμενη μερική ένωση μαζί του; Μήπως οι αντι-οικουμενιστές θα πρέπει, αντί για ανέξοδα και αναποτελεσματικά για την ανάσχεση της παναιρέσεως λόγια, να αρχίσουν την μία προς μία απόρριψη των οικουμενιστικών επιλογών, ώστε να βρεθούν πίσω στην ακαινοτόμητη Παράδοση της Ορθοδοξίας, ξεκινώντας από την απόρριψη της παπικής ημερολογιακής καινοτομίας που υπήρξε το πρώτο έμπρακτο βήμα προωθήσεως του Οικουμενισμού, σύμφωνα με την αιρετική Πατριαρχική Εγκύκλιο του 1920 που είναι η αντίχριστη προδρομική μήτρα της οικουμενιστικής Συνόδου της Κρήτης (2016);

Και μην πεί κάποιος ως δικαιολογία πως ο παπά Νικόλας ο Πλανάς στη συνέχεια ακολούθησε το νέο ημερολόγιο (αν και μαρτυρείται ότι προτιμούσε να λειτουργεί κατά το παλαιό ημερολόγιο έστω και κρυφά). Ας αναλογιστούμε για ποιά εποχή μιλάμε και κυρίως ας αφήσουμε τι έκανε ο οποιοσδήποτε (κάν άγγελος εξ ουρανού, λέει ο Θείος Παύλος) και ας κοιτάξουμε ειλικρινά τι είναι το ορθό και θεάρεστο και όλα τα άλλα ακολουθούν.

 

Παπᾶ Νικόλας ὁ Πλανᾶς: ''μοῦ εἶπε νὰ λειτουργήσω ὁ Προφήτης Ἐλισσαῖος τὴν ἑορτὴν του μέ τὸ πάτριον ἡμερολόγιον''

 

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΕΛΙΣΣΑΙΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ - ΝΙΚΟΛΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΑ

 

Ἐδῶ ἀξίζει νὰ ἀναφέρουμε καὶ ἕνα ἀκόμη θαῦμα ποὺ ἔζησε ὁ παπᾶ Νικόλας ὁ Πλανᾶς. Συγκεκριμένα διαβάζουμε τὸ κεφάλαιο «Ἐμφάνισις τοῦ Προφήτου Ἐλισσαίου» ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁ παπᾶ-Νικόλας Πλανᾶς. Ὁ ἁπλοϊκὸς ποιμὴν τῶν ἁπλοϊκῶν προβάτων», Μάρθας Μοναχῆς:

 

«Εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ πρώτου διωγμοῦ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἠθέλησε (σ. ὁ παπᾶ Νικόλας) νὰ λειτουργήσῃ κατὰ τὸ πάτριον ἡμερολόγιον τὴν ἑορτὴν τοῦ προφήτου Ἐλισσαίου. Ἀλλὰ φοβούμενος μήπως τοῦ παρουσιασθοῦν ἐμπόδια, συνεφώνησε μὲ τὴν βοηθόν του ἀφ’ ἑσπέρας, νὰ πᾶνε εἰς τὸν Ἅγιον Σπυρίδωνα τοῦ Μαντουκᾶ. Τὸ πρωὶ ἐπῆγεν ἡ ψάλτριά του καὶ τὸν περίμενε. Ἡ ὥρα παρήρχετο καὶ ὁ παπᾶς δὲν ἐφαίνετο νὰ ἔλθῃ νὰ λειτουργήσῃ. Ἀπηλπίσθη. Ἐνόμισε πὼς κάτι σπουδαῖον θὰ τοῦ ἔτυχε, καὶ δὲν ἐπῆγε ὡς αὐτὴν τὴν ὥραν. Ἔφυγε καὶ πῆγε εἰς τὸν Προφήτην Ἐλισσαῖο (διότι ἐκεῖ ἦταν τὸ “κέντρον τῶν πληροφοριῶν”), νὰ ρωτήσῃ τὶ γίνεται ὁ παπᾶς, καὶ νά, τὸν βλέπει μέσα στὴν ἐκκλησία νὰ ἑτοιμάζεται νὰ λειτουργήσῃ! Τοῦ ἔκαμεν παρατήρησιν, γιατὶ ἠθέτησε τὴν συνεννόησιν ποὺ εἴχανε κάμει, καὶ ἀκόμη ὅτι δὲν ἐφοβήθη, παρά ἦλθε μέσα στὸ κέντρον, μέσα στὴν βράση τοῦ διωγμοῦ. Τῆς λέγει: “Μὴ μὲ μαλώνεις, γιατὶ σήμερα τὸ πρωὶ εἶδα τὸν Προφήτη καὶ μοῦ εἶπε νὰ λειτουργήσω, καὶ νὰ μὴ φοβηθῶ τίποτα, γιατὶ αὐτὸς θὰ μὲ προσέχῃ”. Ἔμεινε ἡ βοηθός του μὲ τὴν συζήτησιν ἀτελείωτη! -“Μά, πῶς τὸν εἶδες”; τὸν ρωτᾶ. Τῆς λέγει: “Σηκώθηκα σήμερα τὸ πρωὶ καὶ ἑτοιμάστηκα γιὰ τὸν Ἅγιο Σπυρίδωνα. Ἐκάθησα σὲ μιὰ πολυθρόνα ὡς ποὺ νὰ μοῦ φέρουν τὸ ἁμάξι. Αὐτὴ τὴν στιγμή, βλέπω μπρός μου τὸν προφήτην Ἐλισσαῖον, καὶ μοῦ λέγει, νὰ πάω στὴν ἐκκλησίαν του νὰ λειτουργήσω”! Ἔφεραν οἱ δικοί του τὸ ἁμάξι καὶ τοὺς λέγει: “Νὰ πῆτε τοῦ ἁμαξᾶ νὰ μὲ πάῃ στὸν Προφήτην...”. Ἄρχισαν τὶς φωνὲς οἱ δικοί του: “Τὶ εἶναι αὐτά; Ἀφοῦ εἴπαμε τοῦ ἁμαξᾶ γιὰ τὸν Ἅγιο Σπυρίδωνα”. -“Αὐτό ποὺ σᾶς λέγω. Νὰ μὲ πᾶτε στὸν Προφήτη. Τὸν εἶδα ἐμπρός μου καὶ μὲ διέταξε”».