Ἁγία καί Μεγάλη Τετάρτη 2018

Τό Μέγα Εὐχέλαιο καί ὁ Ὄρθρος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Πέμπτης

στήν Ἐνορία τῆς Ξυλοκέριζας (Κορινθίας)

Μέ κατάνυξη τελέσθηκε ἀπό τόν Αἰδ/το Πρεσβύτερο π. Νικόλαο (Κατσούλη), Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στή Ξυλοκέριζα Κορινθίας (τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορίνθου), τό Μυστήριο τοῦ Ἁγίου καί Μεγάλου Εὐχελαίου στό ὁποῖο συμμετεῖχαν οἱ εὐσεβεῖς ἀπό τήν Κορινθία, ἀλλά καί τήν Ἀργολίδα. Ὑπό τό φῶς τῶν κεριῶν, τό εὐσεβές Χριστεπώνυμο πλήρωμα ἐβίωσε τήν ἑνότητα τῆς Πίστεως καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δεχόμενο τή Χάρη Αὐτοῦ. Μετά τήν ὁλοκλήρωση τῆς τελέσεως τοῦ Μυστηρίου καί τήν χρίση τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν μέ τό ἅγιο ἔλαιο ὑπό τοῦ Ἱερέως, ἔγινε μικρή διακοπή καί ἀκολούθησε ἡ τέλεση τῆς ἱερᾶς Ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Πέμπτης, ἡ ὁποία ὁλοκληρώθηκε γύρω στίς 10 μ.μ.   

Μία ξεχωριστή Κυριακή τῶν Βαΐων

μαζί μέ τούς εὐσεβεῖς πιστούς τῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν

Ἀνταποκρινόμενοι σέ πρόσκληση τοῦ Ἐφημερίου καί τῶν πιστῶν βρεθήκαμε σήμερα, Κυριακή τῆς Βαϊοφόρου, στό Μετόχι τῆς Ἀχαΐας καί στό γραφικό ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς τῆς Ἰσαποστόλου (τῆς οἰκογενείας τοῦ εὐλαβεστάτου ἀδ. Εὐαγγέλου Ἀποστολοπούλου). Ἐκκλησιασθήκαμε ἐκεῖ, ἱερουργοῦντος τοῦ Αἰδ/του Πρεσβυτέρου π. Νικολάου (Κατσούλη) ἐξ Αἰγίου, μαζί μέ ἀρκετούς εὐσεβεῖς πιστούς ἐκ Πατρῶν, οἱ ὁποῖοι κατέκλυσαν τό χῶρο τοῦ Ναΐσκου, κάποιοι δέ, λόγῳ τῆς στενότητος τοῦ χώρου, ἵσταντο παρά τήν θύραν μέ περισσό ζῆλο καί κατάνυξη.

Τό Ἀναλόγιο, ἐκτός τῆς ἀναξιότητός μας, τό πλαισίωσαν τά εὐλαβέστατα τέκνα τοῦ Ἐφημερίου. Κηρύξαμε τόν θ. λόγο, ἐστιάσαντες στήν ἑκούσια θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Κυρίου στά Ἱεροσόλυμα πού εἶχε ὡς σκοπό καί ἀποκορύφωμά της τήν δόξα τοῦ Σταυροῦ, δηλαδή τήν Σταυρική θυσία τοῦ Θεανθρώπου ἀντί ἡμῶν, πρός σωτηρίαν ὅλου τοῦ κόσμου.

Ἰδιαιτέρα χαρά μᾶς προξένησε ἡ παρουσία καί συμμετοχή ἀρκετῶν παιδιῶν καί εὐλαβῶν νέων. Ἀρκετοί, ἐπίσης, ἦταν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μέ τήν εὐλογία τῶν Πνευματικῶν τους καί μετά τήν κατάλληλη προετοιμασία συμμετεῖχαν στό Ποτήριο τῆς Ζωῆς. Τό ἀπόγευμα, οἱ πιστοί συμμετεῖχαν στήν Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, τήν ὁποία ἐτέλεσε ὁ ἴδιος ἀγαπητός Κληρικός πού ἐξυπηρετεῖ μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβ. Τοποτηρητοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν, Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Παντελεήμονος, τούς πιστούς τῆς περιοχῆς.

Μετά τή διανομή τοῦ Ἀντιδώρου, οἱ πιστοί κι ἐμεῖς εἴχαμε τήν εὐκαιρία νά ἀνταλλάξουμε σκέψεις καί νά συζητήσουμε περί τῶν τρεχόντων ἐκκλησιαστικῶν ἐξελίξεων, στόν αὔλειο χῶρο τοῦ Ναοῦ. Μετά τήν ὁλοκλήρωση τῶν συζητήσεων ἀπεχώρησαν ὅλοι γιά τά ἴδια, ἀφοῦ ἀλληλοευχήθηκαν εἰς τό ἐπανιδεῖν καί "Καλή Ἀνάσταση!".

Δ. Ι. Κ. 

ΠΕΡΙ  ΠΑΡΕΛΑΣΕΩΝ

[Σημείωση: Εἶναι πραγματική εὐλογία ὅταν αὐτά πού αἰσθάνεσαι καί πιστεύεις καί δέν ἔχεις βρεῖ τόν τρόπο νά τά ἐκφράσεις καί διατυπώσεις, νά βρίσκεται κάποιος νά τό κάνει, χαρίζοντάς σου τήν ἱκανοποίηση νά ἀποδίδονται πλήρως οἱ σκέψεις καί τά αἰσθήματά σου, ἄνευ ἤ μετά ἱστορικῶν μαρτυριῶν πού συνηγοροῦν στήν προσέγγιση τοῦ θέματος. ]

Στη φωτογραφία βλέπουμε να παρελαύνουν στην πλατεία Συνταγματος, την 28η Οκτωβρίου του 1946, μανάδες, χήρες και κόρες πεσόντων στους πολέμους του 1912-1922.

Επειδή πάλι θα ειπωθούν πολλές μπούρδες για την παρέλαση, το νόημά της, την καταγωγή της, την αξία της και το λόγο ύπαρξης της στις μέρες μας, σκέφτομαι τα εξής:

ΟΧΙ, η παρέλαση δεν είναι φασιστικό κατάλοιπο του Μεταξά, ακόμα κι αν και όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα την χρησιμοποίησαν.

Η παρέλαση αντλεί την καταγωγή της από την αρχαιότητα, τους  Αθηναϊκούς θριάμβους αλλά και τους τρεις Σπαρτιατικούς χορούς. Ακόμα και τώρα, βλέπουμε μια παραλλαγή τους:

Μπροστά οι γέροντες (όσοι μας έχουν απομείνει ανάπηροι πολέμου) που δηλώνουν πως ήταν κάποτε γενναία παλικάρια (Άμμες ποκ΄ ήμες άλκιμοι νεανίαι).

Μετά ακολουθούν οι στρατιώτες, οι μάχιμοι άντρες (και γυναίκες πια) της εποχής, που λένε "εμείς είμαστε τώρα γενναία παλικάρια, κι αν σου βαστάει, δοκίμασε" (Άμμες δε γ΄ ειμέν, αι δε λης πείραν λάβε).

Μια μέρα πριν τη στρατιωτική παρέλαση, γίνεται η μαθητική. Ο τρίτος χορός των παιδιών στην ουσία, αυτών που θα αναλάβουν στο μέλλον και μας διαβεβαιώνουν ότι θα γίνουν πολύ καλύτεροι από μας (Άμμες δε γ΄ εσσόμεθα πολλώ κάρρονες).

Οχι, η παρέλαση δεν είναι χαιρετούρες προς τους επισήμους. Κανείς ζωντανός δεν είναι επίσημος εκείνη τη μέρα. Οι επίσημοι είναι ντεκόρ για τον πραγματικό τιμώμενο: Τους Νεκρούς του Πολέμου.

Η παρέλαση όλη, οι μαθητές, τα σωματεία, οι αντιπροσωπείες, η μπάντα κι οι στρατιώτες στρέφονται προς το Μνημείο των Πεσόντων, χαιρετούν και αποδίδουν τιμή στους νεκρούς της Ελλάδας, εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για το ύψιστο αγαθό, την Ελευθερία.

Δεν έχουμε γιορτή της πατάτας στην Ελλάδα, ούτε Χάλογουιν. Κάθε επίσημη γιορτή μας όμως αυτό το νόημα εχει. Τιμή και μνήμη σε κείνους που αντιστάθηκαν στην υποδούλωση.

Τι είναι Ελληνας και τι Ελλάδα;

Κατ αρχας, ποια ήταν η Ελλάδα ανά τους αιώνες; Οι 6 τόσες δα μικρούλες Πόλεις-Κράτη της αρχαιότητας ή η μισή υφήλιος του Μεγαλέξανδρου;

Η Ελλάδα δεν είναι τόπος. Είναι τρόπος. Η ελληνικότητα δεν είναι hardware, είναι software.

Γι΄ αυτό και Ελληνας είναι ο καθένας που μετήλθε της ελληνικής παιδείας. Εμαθε, κατανόησε, αποδέχτηκε και φωτίστηκε από αυτήν κι έτσι άλλαξε για πάντα. Οπου κι αν έχει γεννηθεί.

Τι συμβολίζει η Γαλανόλευκη;

Η σημαία μας τώρα, η οποία άλλαξε μορφές (λάβαρο, φλάμπουρο, μπαϊράκι), μπήκαν κορώνες, βγήκαν στέμματα, ιερές επιγραφές, και της αποδόθηκαν χίλιοι συμβολισμοί  (Η ταν ή επι τάς, Ελευθερία ή Θάνατος, το λευκό του κύματος και το γαλάζιο του ουρανού, το μπλε του ράσου του Παπαφλεσσα και το άσπρο της φουστανέλας του Κολοκοτρώνη, τα σήματα της Αεροπορίας, του Πεζικού και του Ναυτικού κλπ) δεν είναι ένα απλό έμβλημα.

Η σημαία αποτελεί το πιο σεβαστό κρατικό σύμβολο και προστατεύεται από το Σύνταγμα της κάθε χώρας. Ειναι η εθνική πολεμική σημαια μπροστά από την οποία ορκίζονται πίστη στην πατρίδα οι στρατεύσιμοι κάθε χώρας.

Αυτός είναι και ο λόγος που η σημαία αποτελεί το σπουδαιότερο λάφυρο της μάχης και πρέπει να φυλάγεται με νύχια και με δόντια κυριολεκτικα.

Οι Ρωμαίοι διέλυαν αμέσως τις λεγεώνες που έχαναν τη σημαία τους, διαβάζουμε στην ιστορία.

Πολεμική;

Ναι. "Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί" μας λέει ο Ηράκλειτος, εννοώντας ότι όλα στη ζωή κερδίζονται με μάχη. Τίποτα δεν σου χαρίζεται.

Επιτρέπεται να κρατάει τη σημαία μας κάποιος "μη Ελληνας;"

Το κάθε σχολείο, σύλλογος, ένωση, σύνδεσμος, σωματείο, ομάδα κλπ, θα έπρεπε να έχει το δικό του έμβλημα, το σήμα του δηλαδή και με αυτό να παρελαύνει.

Φυσικά το δικαίωμα να παρελάσει, θα πρέπει να έχει κάθε μαθητής του σχολείου, κάθε μέλος του συλλόγου, ή του σωματείου κ.λ.π. ανεξάρτητα από την εθνικότητα και τη θρησκεία του, εφόσον το επιθυμεί και του εξηγηθούν οι λόγοι για τους οποίους παρελαύνει:

Δηλαδή, φόρος τιμής στους πεσόντες για την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία και υπόσχεση ότι και οι ίδιοι θα αγνωνιστούν και θα πράξουν ανάλογα κάτω από τα ελληνικά ιδεώδη.

Ο Σημαιοφόρος ειδικά, με το που σηκώνει τη σημαία, αποδέχεται ακόμα και να πεθάνει για αυτήν και τα ιδανικά της, εφοσον χρειαστεί.

Η σημαία λοιπόν δεν είναι ούτε έπαθλο ούτε βραβείο ούτε αριστείο. Είναι τιμή κι ευθύνη για αυτόν που την φέρει.

Είναι ο Αντεντοκούμπο Ελληνας;

Είναι ο Πύρρος Δήμας; Είναι τα παιδιά των Ελλήνων ομογενών που έχουν γεννηθεί σε ξένη χώρα; Είναι τα παιδιά των ξένων που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα; Είναι ο Αμίρ το προσφυγάκι από το Αφγανιστάν που θέλει διακαώς να παρελάσει;

Ελληνας μπορείς να είσαι επειδή γεννήθηκες στην Ελλάδα μα αυτό δεν φτάνει. Μπορείς να είσαι επειδή σπούδασες ελληνικά μα κι αυτό δεν φτάνει. Μπορεί να είσαι επειδή έχεις έναν ή δυο γονείς Ελληνες μα κι αυτό επίσης δεν φτάνει από μόνο του.

Από την άλλη, μπορείς επίσης να είσαι Ελληνας με δυο γονείς αφρικανούς. Γεννημένος στην Ελλάδα ή αλλού. Μπορείς να είσαι Ελληνας Μουσουλμάνος (όπως οι Πομάκοι).

Μπορείς ακόμα να είσαι Ελληνας χωρίς να έχεις το διαβατήριο και τη "βούλα". Σαν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Ανδριανό:

"Αγάπησα αυτή τη γλώσσα (την ελληνική)... γιατί ό,τι έχει λεχθεί καλό από τον άνθρωπο έχει ως επί το πλείστον λεχθεί σ’ αυτή τη γλώσσα. Με τα λατινικά κυβέρνησα την αυτοκρατορία μου. Ο επιτάφιος μου θα χαραχτεί στα λατινικά στον τοίχο του μαυσωλείου μου στις όχθες του Τίβερη, ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΧΩ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΖΗΣΕΙ."

Οπότε, δεν θα το πούμε εμείς ποιος είναι Ελληνας και ποιος όχι. Αυτό, θα το πουν οι ίδιοι. Με τις πράξεις, τα έργα τους και τον τρόπο ζωής τους.

Τέλος, η παρέλαση καμμία σχέση δεν έχει με στρατιωτική πειθαρχία και φασιστική ρομποτοποίηση των παιδιών, που διάβασα κάπου και με έπιασαν τα γέλια.

Η παρέλαση για τους Ελληνες και τους ελληνοπαιδευμένους, είναι εκείνη η μοναδική ώρα που ο ασύνταχτος, ελεύθερος κι απείθαρχος λαός μας (κι όσοι τον αποδέχονται και τον ακολουθούν), ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΤΑΙ και συγχρονίζει το βήμα του, τη σκέψη του και την καρδιά του με το νταούλι, ακολουθώντας τη σημαία, για να τιμήσει όλα αυτά που είπαμε παραπάνω. Χορός και μνημόσυνο ταυτόχρονα.

Το ίδιο νταούλι που χτυπάει άλλοτε σαν όργανο για γιορτή κι άλλοτε σαν τύμπανο του πολέμου. Του αιώνιου δηλαδή Αγώνα.

Ετσι, όταν στέλνουμε τα παιδιά μας στην παρέλαση, όταν γιορτάζουμε τις εθνικές επετείους (σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν είμαστε) δεν το κάνουμε για το φολκλορ, ούτε το παίζουμε Ελληναράδες.

Το κάνουμε "τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι" και με την κρυφή ελπίδα τα παιδιά μας να γίνουν "πολλώ κάρρονες" από εμας.

Επειδή κάθε γιορτή μας ανεξαιρέτως εμπεριέχει τη χαρμολύπη, έτσι και η 28η Οκτωβρίου εκτός από ημέρα αφιερωμένη στην άρνηση στην υποταγή και την υποδούλωση είναι και μέρα μνήμης.

Ενα πραγματικό μνημόσυνο σε αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα αυτόν, αποδεικνύοντας πως για ό,τι αξίζει κανείς να ζεί, αξίζει και να πεθαίνει.

με σεβασμό,

Αννυ Λιγνού

Γαλλία καί Ἰσλάμ

«Μπούμερανγκ» ὁ νόμος τοῦ 1905,πού διαχώριζε τήν Ἐκκλησία ἀπό τό Κράτος

Ἀπό τή Δρ. Ἑλένη Παπαδοπούλου,

 *Διδάκτωρ Διδακτικῆς Γλωσσῶν καί Πολιτισμῶν

 τοῦ Πανεπιστημίου Paris III - Sorbonne Nouvelle

Η Γαλλία είναι μια ευρωπαϊκή χώρα με 8% μουσουλμανικό πληθυσμό (περίπου 5.500.000) και με πρώτη θρησκεία σε πιστούς τη μουσουλμανική, παρά το γεγονός ότι παραμένει μια χριστιανική χώρα. Σε μια έρευνα του 2016, το 28% των μουσουλμάνων δήλωσε ότι θα υιοθετούσε ένα σύστημα αξιών αντίθετων με αυτές της δημοκρατίας, ποσοστό που άγγιζε το 50% σε νέους 15-25 ετών. Μέσα σε δέκα χρόνια, ο αριθμός των τζαμιών και των αιθουσών προσευχής αυξήθηκε από 1.600 σε 2.500.

Ιδρύθηκαν επίσης έδρες Ισλαμολογίας σε έξι πανεπιστήμια. Τα γαλλικά δικαστήρια εκδικάζουν συνεχώς μηνύσεις για απομάκρυνση χριστιανικών συμβόλων από δημόσιους χώρους, όπως μια φάτνη στο δημαρχείο της πόλης Beziers, την οποία τοποθέτησε ο δήμαρχος για τα Χριστούγεννα, ή ο σταυρός από ένα άγαλμα του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ που τοποθετήθηκε σε δημόσιο χώρο το 2006. Συγχρόνως, η χώρα έζησε δολοφονικές επιθέσεις στο όνομα του Αλλάχ με περίπου 300 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

Η Γαλλία είναι αντιμέτωπη με μια ζοφερή πραγματικότητα που, αργά ή γρήγορα, θα αντιμετωπίσουμε κι εμείς. Αιτία της δεν είναι μόνο οι ορδές των λαθρομεταναστών που κατέκλυσαν τα τελευταία χρόνια την Ευρώπη, ούτε η αποικιοκρατική πολιτική της Γαλλίας που επέτρεψε στους κατοίκους των αποικιών να εγκατασταθούν στη χώρα με ένα πιο ευνοϊκό καθεστώς. Αιτία είναι κυρίως ο νόμος του 1905, ο οποίος διαχώριζε την Εκκλησία από το Κράτος και δεν αναγνώριζε καμιά επίσημη θρησκεία στο Σύνταγμα της χώρας. Αυτό σήμαινε ότι κάθε θρησκεία θα ήταν αυτοχρηματοδοτούμενη και ανεξάρτητη από το Κράτος, το οποίο ούτε θα διόριζε ούτε θα πλήρωνε τους ιερείς. Το 1905, όμως, στη Γαλλία δεν υπήρχε Ισλάμ. Ο νόμος ήταν τότε μια προσπάθεια του γαλλικού κράτους να περιορίσει τον πολιτικό ρόλο της Καθολικής Εκκλησίας. Εκατόν δεκατρία χρόνια μετά, ο νόμος αυτός έχει γυρίσει «μπούμερανγκ» στη γαλλική κοινωνία, η οποία βλέπει ένα ανεξέλεγκτο Ισλάμ να χρηματοδοτεί τζαμιά και ιμάμηδες στη χώρα τους, χωρίς να μπορεί να επέμβει.

Ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους οδήγησε στην αποχριστιανοποίηση της Γαλλίας και την ισλαμοποίησή της. Στη Γαλλία πλέον θεωρούν τον νόμο ξεπερασμένο -άλλωστε, έχει περάσει ένας αιώνας από τότε που εφαρμόστηκε- και συζητούν την κατάργησή του. Σκοπός τους είναι να μπορέσουν να ελέγξουν το Ισλάμ, που εξαπλώνεται με τρομακτικούς ρυθμούς λόγω δημογραφικού.

Εμείς εδώ, λειτουργώντας ως συνήθως με χρονοκαθυστέρηση και με μπροστάρηδες τους αριστερούς και λοιπούς δήθεν προοδευτικούς, σκεφτόμαστε τον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Και φτιάχνουμε τζαμιά.

Ως φαίνεται, δεν παίρνουμε μαθήματα από τα παθήματα της Γαλλίας.

Πηγή: Δημοκρατία 22.03.2018 tideon

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 - 25η ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

Ὁ ἐφετινός ἑορτασμός τῆς Ἐθνικῆς μας ἐπετείου σκιάζεται ἀπό τήν ἐθνικά ἀπαράδεκτη  καί ἀντιλαϊκή πρόθεση τῶν κυβερνώντων νά ἐκχωρήσουν τό ἔνδοξο ὄνομα τῆς περιλάλητης Μακεδονίας στούς πλαστογράφους τῆς Ἱστορίας μας. Κι αὐτούς κι ἐμᾶς, ἐάν τό ἐπιτρέψουμε, θά μᾶς κρίνουν καί θά μᾶς καταδικάσουν οἱ νεκροί καί οἱ ἀγέννητοι Ἕλληνες!

Ὥρα ἡμᾶς ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι!

Σημείωση: Ἐφέτος, σύμφωνα μέ τό πατροπαράδοτο ἐκκλησιαστικό ἡμερολόγιο, ἡ Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου συμπίπτει μέ τό Μ. Σάββατο καί βάσει τοῦ Τυπικοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας θά συνεορτασθεῖ τήν Κυριακή τοῦ Πάσχα, μαζί μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Ἔτσι, θά ἑορτασθεῖ "Κύριον Πάσχα", ὅπως ὀνομάζεται ὁ συνεορτασμός τῶν δύο μεγάλων Ἑορτῶν, ὁ ὁποῖος μόνο μέ τό ἐκκλησιαστικό ἡμερολόγιο συμβαίνει. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ὁ ἰσαπόστολος καί ἱερομάρτυς Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός εἶχε ἀναφέρει σέ προρρήσεις του (προφητικά λόγια) ὅτι θά συνέβαιναν μεγάλα γεγονότα σέ διάφορα μέρη τῆς Πατρίδος μας, ὅταν θά ἐρχόταν "διπλή Πασχαλιά", ὅπως ὀνόμαζε τό "Κύριο Πάσχα". Ἄς ἐλπίσουμε, ἐφέτος ὁ Θεός νά μή ἐπιτρέψει κάτι κακό γιά τήν Πατρίδα μας!

ΕΚΤΑΚΤΟ!

Ἐπιτέλους φρένο στόν κατήφορο!

Τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας

ἔκρινε ἀντισυνταγματικές τίς ἀλλαγές

στά Θρησκευτικά

● «Φρένο» έβαλε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στις αλλαγές στη διδασκαλία των Θρησκευτικών δημοτικού και γυμνασίου που είχε εισάγει ως υπουργός Παιδείας ο Νίκος Φίλης.

Οι δικαστές έκριναν ότι το νέο πλαίσιο είναι «πολλαπλά αντισυνταγματικό και αντίθετο στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».

Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει η Ιερά Μητρόπολης Πειραιά, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ Μεντζελόπουλος, η Εστία Πατερικών Μελετών και γονείς.

Είχαν ζητήσει να ακυρωθεί η υπουργική απόφαση υποστηρίζοντας ότι επιφέρει μια ριζική αλλαγή στον χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Η ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ αφορά μεν το σύνολο της συγκεκριμένης υπουργικής απόφασης, αλλά δεν αναφέρεται στη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο λύκειο, καθώς για το θέμα αυτό εκκρεμεί άλλη αίτηση ακύρωσης.

Το σκεπτικό της απόφασης

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση:

1) Είναι αντίθετη στο άρθρο 16 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και μεταξύ των σκοπών της είναι η ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης, γιατί με το πρόγραμμα σπουδών που εισάγεται για το δημοτικό και το γυμνάσιο «φαλκιδεύεται ο επιβαλλόμενος από τη συνταγματική αυτή διάταξη σκοπός της ανάπτυξης, δηλαδή της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης των μαθητών στα ανήκοντα στην επικρατούσα θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού».

2) Είναι αντίθετη στη διάταξη του άρθρου 13 του Συντάγματος που κατοχυρώνει ως απαραβίαστη την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση θα έπρεπε να απευθύνεται αποκλειστικά στους Ορθόδοξους Χριστιανούς μαθητές και να κατατείνει στην εμπέδωση και συνέχιση της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης, καθώς η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση κλονίζει την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση που πριν από την έναρξη του σχολικού βίου διαμορφώνουν οι μαθητές το πλαίσιο του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Μάλιστα, η εισαγόμενη με την προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι ικανή να παρέμβει στον ευαίσθητο ψυχικό κόσμο των μαθητών που δεν διαθέτουν την κριτική αντίληψη των ενηλίκων και να τους εκτρέψει από την Ορθόδοξη Χριστιανική συνείδηση.

3) Προσβάλλει ευθέως το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ γιατί στερεί από τους μαθητές του Ορθόδοξου Χριστιανικού Δόγματος το δικαίωμα να διδάσκονται αποκλειστικά τα δόγματα, τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού, ενώ η νομοθεσία προβλέπει για μαθητές Ρωμαιοκαθολικούς, Εβραίους και Μουσουλμάνος να διδάσκονται αυτοτελώς τον εν λόγω μάθημα.

Ακόμη, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι προβλεπόμενη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών κατά την προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ικανή να αναπτύξει, εμπεδώσει και να ενισχύσει όπως επιβάλλεται από τη διάταξη του άρθρου 16 του Συντάγματος την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση των μαθητών, γιατί η διάταξη αυτή:

α) είναι ελλιπής κατά περιεχόμενο, β) δεν είναι αυτοτελής, αμιγής και διακριτική σε σχέση με τη διδασκαλία στοιχείων αναφερομένων σε άλλα δόγματα ή θρησκείες με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση στους μαθητές ως προς το περιεχόμενο της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας και γ) δεν είναι επαρκής από την άποψη του χρόνου που διατίθεται για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τους συμβούλους Επικρατείας, το πρόγραμμα σπουδών παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς το περιεχόμενο της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας, καθώς δεν γίνεται αναφορά στην Αγία Ομοούσιο και Αδιαίρετο Τριάδα την οποία επικαλούνται στην επικεφαλίδα τους όλα τα Ελληνικά Συντάγματα και στην Γ΄ τάξη του δημοτικού ο Ιησούς Χριστός παρουσιάζεται ως ξένος, ως προσδοκώμενος Μεσσίας, ως δάσκαλος που όλοι θαυμάζουν, ως αγαπημένος φίλος, όχι όμως ως Σωτήρας του κόσμου.

Πρακτορεία • ΑΠΕ-ΜΠΕ-gr.euronews

Το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματικές

τις αλλαγές Φίλη στα θρησκευτικά

liberal.gr

Νέα βόμβα από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο έκρινε σήμερα ότι η απόφαση του πρώην υπουργού Παιδείας, Νίκου Φίλη για ριζική αλλαγή στη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών κλονίζει τη θρησκευτική χριστιανική συνείδηση.

Πιο αναλυτικά, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) έκρινε σήμερα ότι η από 7.9.2016 απόφαση του τέως υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη με την οποία επήλθε ριζική αλλαγή στο χαρακτήρα και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στις τάξεις Γ΄έως ΣΤ' δημοτικού και του γυμνάσιου είναι πολλαπλά αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

Ειδικότερα, στο ΣτΕ είχαν προσφύγει η Ιερά Μητρόπολης Πειραιά, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ Μεντζελόπουλος, η Εστία Πατερικών Μελετών, γονείς κ.ά. και ζητούσαν να ακυρωθεί η επίμαχη απόφαση του τέως υπουργού Παιδείας με το σκεπτικό ότι αυτή πραγματοποιείται μια ριζική αλλαγή στον χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών κάτι που είναι αντισυνταγματικό και αντίθετο στις διεθνείς συμβάσεις και την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία.

Αναλυτικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ σε έκτακτη συνεδρίασή της δημοσίευσε την υπ΄αριθμ. 660/2018 απόφασή της, με πρόεδρο τον Νικόλαο Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Ευθύμιο Αντωνόπουλο. Με την απόφαση αυτή ακύρωσε την υπουργική απόφαση. Διευκρινίζεται, ότι η ακύρωση του ΣτΕ αφορά μεν το σύνολο της εν λόγω υπουργικής απόφασης, αλλά δεν αναφέρεται στη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο λύκειο, καθώς για το θέμα αυτό εκκρεμεί άλλη αίτηση ακύρωσης.

Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθεση:

1) στο άρθρο 16 του Συντάγματος το οποίο ορίζει ότι η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και μεταξύ των σκοπών της είναι η ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης, γιατί με το πρόγραμμα σπουδών που εισάγεται για το δημοτικό και το γυμνάσιο «φαλκιδεύεται ο επιβαλλόμενος από τη συνταγματική αυτή διάταξη σκοπός της ανάπτυξης, δηλαδή της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης των μαθητών στα ανήκοντα στην επικρατούσα θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού,

2) Στη διάταξη του άρθρου 13 του Συντάγματος που κατοχυρώνει ως απαραβίαστη την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση θα έπρεπε να απευθύνεται αποκλειστικά στους Ορθόδοξους Χριστιανούς μαθητές και να κατατείνει στην εμπέδωση και συνέχιση της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης, καθώς η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση κλονίζει την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση που πριν από την έναρξη του σχολικού βίου διαμορφώνουν οι μαθητές το πλαίσιο του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Μάλιστα, η εισαγόμενη με την προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι ικανή να παρέμβει στον ευαίσθητο ψυχικό κόσμο των μαθητών που δεν διαθέτουν την κριτική αντίληψη των ενηλίκων και να τους εκτρέψει από την Ορθόδοξη Χριστιανική συνείδηση και

3) Προσβάλλει ευθέως το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ γιατί στερεί από τους μαθητές του Ορθόδοξου Χριστιανικού Δόγματος το δικαίωμα να διδάσκονται αποκλειστικά τα δόγματα, τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού, ενώ η νομοθεσία προβλέπει για μαθητές Ρωμαιοκαθολικούς, Εβραίους και Μουσουλμάνος να διδάσκονται αυτοτελώς τον εν λόγω μάθημα.

Ακόμη, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι προβλεπόμενη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών κατά την προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ικανή να αναπτύξει, εμπεδώσει και να ενισχύσει όπως επιβάλλεται από τη διάταξη του άρθρου 16 του Συντάγματος την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση των μαθητών, γιατί η διάταξη αυτή:

α) είναι ελλιπής κατά περιεχόμενο, β) δεν είναι αυτοτελής, αμιγής και διακριτική σε σχέση με τη διδασκαλία στοιχείων αναφερομένων σε άλλα δόγματα ή θρησκείες με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση στους μαθητές ως προς το περιεχόμενο της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας και γ) δεν είναι επαρκή από την άποψη του χρόνου που διατίθεται για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τους συμβούλους Επικρατείας, το πρόγραμμα σπουδών παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς το περιεχόμενο της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας, καθώς δεν γίνεται αναφορά στην Αγία Ομοούσιο και Αδιαίρετο Τριάδα την οποία επικαλούνται στην επικεφαλίδα τους όλα τα Ελληνικά Συντάγματα και στην Γ΄τάξη του δημοτικού ο Ιησούς Χριστός παρουσιάζεται ως ξένος, ως προσδοκώμενος Μεσσίας, ως δάσκαλος που όλοι θαυμάζουν, ως αγαπημένος φίλος, όχι όμως ως Σωτήρας του κόσμου.

Οὐκ ἠβουλήθησαν συνιέναι!

Ἡ ἀντίδρασις

τοῦ .... δημοκρατικοῦ ....Ὑπουργείου Παιδείας

20 03 18 Για την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών

Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων πληροφορήθηκε από επιλεκτικές  διαρροές απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο.

Το Υπουργείο σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες ωστόσο και αυτές κρίνονται ως προς τα αποτελέσματά τους και ως προς το σκεπτικό τους.

Η συγκεκριμένη απόφαση πηγαίνει την εκπαίδευση και την κοινωνία πολλά χρόνια πίσω, καθώς ταυτίζεται και συντάσσεται με απόψεις ακραίων και σκοταδιστικών θεολογικών κύκλων.

Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων δηλώνει αποφασισμένο να συνεχίσει  το έργο της ανανέωσης, του πλουραλισμού και του εκδημοκρατισμού των προγραμμάτων σπουδών και των διδακτικών υλικών όλων των βαθμίδων.

Σημειώνεται δε, ότι η νέα διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει ενσωματωθεί πλήρως και έχει γίνει απολύτως αποδεκτή από εκπαιδευτικούς και μαθητές γιατί αποτελούσε ώριμο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας.

Το Υπουργείο, τέλος, θα τοποθετηθεί εκ νέου για το θέμα όταν κοινοποιηθεί η απόφαση.

Εἴθε νά μήν ἀποδειχθοῦν μοιραῖοι

γιά τόν τόπο καί τήν παιδεία τῶν παιδιῶν μας!

Καλή φώτιση καί καλή μετάνοια!

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ν. ΚΟΥΝΑΔΗ

[ Σημείωση: Στὶς 16 Ἰανουαρίου 2018 ἀνεδείχθη ὡς Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Πνευματικοῦ Καθιδρύματος τῆς Ἑλλάδος, τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ὁ ἐξοχώτατος Ὁμότιμος Καθηγητὴς Στατικῆς καὶ Σιδηρῶν Γεφυρῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου κύριος Ἀντώνιος Κουνάδης, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καί Πρωταθλητὴς Δισκοβολίας. Ἐκ τῆς κατωτέρω παρατιθεμένης ὁμιλίας του καί μόνον προκύπτει σαφῶς ὁ λόγος τῆς ἐνταῦθα προβολῆς του. Ὑπάρχει λοιπόν ἐλπίδα γιά τήν δοκιμαζομένη Πατρίδα μας καί οἱ εὐχές μας γιά τήν ἐπιτυχία τοῦ ἔργου του εἶναι ὁλόθυμες.]

(Ἐγκατάσταση νέων Ἀρχῶν Τρίτη 16-01-2018)

Μὲ ἰδιαίτερη συγκίνησι ἀλλὰ καὶ εὔλογο δέος ἀναλαμβάνω τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου τῆς Ἀκαδημίας.

Μὲ ἰδιαίτερη συγκίνησι, διότι τὴν σημαντικὴ αὐτὴ στιγμὴν ἡ σκέψις μου στρέφεται στὰ δύσκολα παιδικά μου χρόνια  καὶ στοὺς   ἀείμνηστους γονεῖς μου γιὰ ὅσα μὲ μεγάλες θυσίες, ἂν καὶ ἐνδεεῖς καὶ ἀναγκεμένοι, γενναιόδωρα μοῦ προσέφεραν σὲ καιροὺς χαλεποὺς ἰδιαίτερα μάλιστα ἡ διὰ βίου σκληρὰ δοκιμασθεῖσα μητέρα μου καὶ ἡ πολυπαθὴς μὲ μεγάλο φιλανθρωπικὸ ἔργο ἀείμνηστος ἀδελφή μου, ποὺ μοῦ μετάγγισαν τὴν βαθειὰ καὶ ἔμπρακτη πίστι τους στὸ Θεῖο, στὴν Ὀρθοδοξία καὶ στὶς αἰώνιες ἀξίες τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πολιτισμοῦ. Μὲ ἰδιαίτερη ἐπίσης συγκίνησι, διότι διακεκριμένοι συνάδελφοι μοῦ ἐνεπιστεύθησαν τὸ ὑψηλὸν αὐτὸν λειτούργημα πρὸς τοὺς ὁποίους ἐκφράζω καὶ πάλι τὶς ἐκ βάθους καρδίας εὐχαριστίες μου.

Μὲ εὔλογο δὲ δέος, ἀναλογιζόμενος τὸ βάρος τῆς εὐθύνης τοῦ ὕπατου αὐτοῦ  ἀξιώματος, τὸ ὁποῖον ἐκόσμησαν προσωπικότητες τῶν Ἐπιστημῶν, τῶν Γραμμάτων καὶ τῶν Τεχνῶν κατὰ τὴν  λαμπρὴ πορεία τοῦ πρώτου πνευματικοῦ ἱδρύματος τῆς χώρας. Εἶμαι ἰδιαίτερα εὐτυχής, διότι διαδέχομαι στήν Προεδρία τὸν διακεκριμένο συνάδελφο, κορυφαῖο οἰκονομολόγο καὶ πρώην Πρωθυπουργὸ μὲ τὸν ὁποῖον κατὰ τὴν ἐνιαύσιαν θητείαν μου ὡς Ἀντιπρόεδρος εἶχα μιὰ εἰλικρινῆ, γόνιμη καὶ ἁρμονικὴ συνεργασία. Θὰ μείνῃ ζωηρὴ   στὴν μνήμη ὅλων τῶν συναδέλφων ἡ ἐκ μέρους του  ἥρεμη, διαλλεκτικὴ καὶ πάντοτε καλὰ προετοιμασμένη διεύθυνση τῶν συνεδριῶν τῆς Ὁλομελείας καὶ τῆς Συγκλήτου. Τὸν συγχαίρω γιὰ τὴν ἄψογη προεδρική του θητεία καὶ τὴν πολύτιμη προσφορά του στὴν Ἀκαδημία προεχόντως σὲ θέματα οἰκονομικά. Θερμὰ δὲ τὸν εὐχαριστῶ γιὰ τοὺς ἐπαινετικοὺς γιὰ τὸ πρόσωπόν μου λόγους ποὺ εἶχε τὴν καλοσύνη νὰ μοῦ ἀπευθύνῃ.

Θέλω νὰ ἐλπίζω στὴν πολύτιμη συνεργασία τῶν ἀξιοτίμων μελῶν τῆς Συγκλήτου στὴν ὁποία μετέχει καὶ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος τῆς Β΄ Τάξεως καθηγητὴς κ. Στ. Ἠμελλος, τὸν ὁποῖον συνοδεύουν οἱ θερμὲς εὐχὲς ὅλων μας γιὰ τὴν σημερινὴ ἀνάληψη τῶν καθηκόντων του ὡς Ἀντιπροέδρου. Ἰδιαίτερα ἀποβλέπω στὴν συμπαράσταση τοῦ Γ. Γραμματέως κ. Β. Πετράκου ἡ μακρὰ πείρα τοῦ ὁποίου θὰ συνδράμῃ στὴν ἐκτέλεση τῶν καθηκόντων τοῦ νέου Προεδρείου καὶ στὴν εὐόδωση τῶν σκοπῶν τῆς Ἀκαδημίας. Θεωρῶ ἐπίσης αὐτονόητη  καὶ τὴν συμπαράσταση τοῦ Διοικητικοῦ Προσωπικοῦ μὲ τὴν πολύτιμη ἐμπειρία του στὴν ἐπιτέλεση τοῦ δυσχεροῦς ἔργου ποὺ ἡ Ἀκαδημία τοῦ ἔχει ἐμπιστευθῆ.

Κυρίες καὶ Κύριοι,

Εἴθισται κατὰ τὴν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων του ὁ νέος Πρόεδρος νά ἐκθέτῃ ὅλως συνοπτικῶς τὶς σκέψεις καὶ προθέσεις του γιὰ τὴν προαγωγὴ τοῦ Ἱδρύματός μας, καὶ προεχόντως τὴν διαφύλαξη τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, τῆς Ἑλληνικῆς Γραμματείας, τῆς Ἱστορίας, τοῦ Ἑλληνορθόδοξου οἰκουμενικῆς ἐμβέλειας πολιτισμοῦ μας, τῶν ἐθνικῶν μας παραδόσεων. Παράλληλα ἡ προσπάθεια ὅλων μας θὰ πρέπῃ νά ἑστιασθῇ στὴν προώθηση τῆς ἔρευνας σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς μέσῳ τῶν 14 ἐρευνητικῶν μας Κέντρων,  7 Γραφείων καὶ τοῦ ΙΙΒΕΑΑ, διοικουμένου ἀπὸ 5μελές Συμβούλιο Ἀκαδημαϊκῶν μὲ Πρόεδρο τὸν ἱδρυτὴ καὶ δημιουργό του καθηγητὴ κ. Γρ. Σκαλκέα ποὺ ὑπῆρξε καὶ μέντοράς μου. Τό ΙΙΒΕΑΑ, ὅπως προαναφέρθηκε ἀπὸ τὸν Πρόεδρο κ. Λ. Παπαδῆμο ἤδη ἐπεκτείνεται μὲ νέο κτήριο ἐξατομικευμένης ἰατρικῆς 20.000 τ.μ. Ἀποφασιστικὴ ἦταν ἐπίσης ἡ συμβολὴ τοῦ κ. Σκαλκέα στὴν ἀνακαίνιση τοῦ Μεγάρου τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ στὴν ἔκδοση τοῦ ἐπίτομου Χρηστικοῦ Λεξικοῦ τῆς Ἀκαδημίας. Ἡ ἐμβληματική του προσωπικότητα ἔχει θέσει ἀνεξίτηλη τὴν σφραγίδα της μὲ τὴν τεράστια προσφορά του στὴν Ἀκαδημία, στὴν Ἰατρικὴ καὶ γενικότερα στὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ ὄχι μόνο.

Τὸ ἐπίπεδο τῆς ἔρευνας δὲν ἀποτελεῖ μόνο τὸν δείκτη πολιτισμοῦ μιᾶς χώρας ἀλλὰ συγχρόνως εἶναι μοχλὸς γιὰ τὴν ἀνάκαμψη καὶ πρόοδο τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ συνακόλουθα γιὰ τὴν ἀναπτυξιακή της πορεία. Ἡ περιορισμένη ὅμως χρηματοδότηση  στὴν ἔρευνα, ἡ ἔλλειψη ὑλικοτεχνικῆς ὑποδομῆς, καταλλήλων χώρων καὶ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ ἀποτελοῦν σοβαρὰ προβλήματα ποὺ δυσχεραίνουν τὴν πραγματοποίηση ἔργου ἀναλόγου τῶν δυνατοτήτων τοῦ ὑπηρετοῦντος ἐρευνητικοῦ καὶ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ. Καίριας βεβαίως σημασίας γιὰ τὴν προώθηση τοῦ καθόλου ἔργου τῆς Ἀκαδημίας εἶναι ἡ προσέλκυση ἀξίων ὑποψηφίων γιὰ τὴν κάλυψη τῶν, ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια, 20 περίπου κενῶν θέσεων Ἀκαδημαϊκῶν.

Ὁ  χρόνος δέν ἐπιτρέπει νὰ ἀναφερθῶ σὲ ἄλλα  θέματα καὶ ἀγκυλώσεις ποὺ ἀφοροῦν τὴν λειτουργία τῆς Ἀκαδημίας. Θὰ ἦταν οὐτοπία ὁ νέος Πρόεδρος κατὰ τὴν βραχύτατη θητεία του νὰ καταπιασθῇ μὲ τὴν ἐπίλυση τῶν πολλῶν καὶ ποικίλων προβλημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὸ ἵδρυμά μας. Ὡστόσο, θεωρῶ εὔλογο καὶ σῶφρον νὰ ἑστιάσω τὴν προσπάθειά μου στὴν προώθηση μόνον ὁρισμένων θεμάτων καίριας σημασίας. Θεμάτων σχετιζομένων μὲ τὴν ἐκπλήρωση τῆς βασικῆς ἀποστολῆς τῆς Ἀκαδημίας, σύμφωνα  μὲ τὸ Ἄρθρο Πρῶτο τοῦ Ὀργανισμοῦ της, καθὼς καὶ μὲ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ἀναγκαίων χώρων γιὰ τὴν εὔρυθμη λειτουργία της.  Τὸ πρῶτο θέμα ἀφορᾶ στὸ Ἱστορικὸ Λεξικὸ τῆς Νέας Ἑλληνικῆς Γλώσσης, τοῦ ὁποίου ἡ ἔκδοση ξεκίνησε τὸ 1933 καὶ μόλις πρόσφατα ἐξεδόθη ὁ 6ος τόμος (ποὺ περιλαμβάνει τὸ 1/3  τοῦ γράμματος Δ), τὸ δὲ δεύτερο θέμα ἀφορᾶ στὴν κατασκευὴ τοῦ πολυορόφου κτηρίου ἐπὶ τῶν ὁδῶν Σίνα καὶ Βησσαρίωνος ποὺ προορίζεται γιὰ τὴν στέγαση τῶν διεσπαρμένων σὲ διάφορα κτήρια τῶν Ἀθηνῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ἀκαδημίας. Δὲν ἔχω ψευδαισθήσεις ὅτι οἱ δύο αὐτοὶ στόχοι, ἀπὸ μακροῦ περιπεσόντες εἰς λήθην, εἶναι ἰδιαίτερα φιλόδοξοι καὶ δυσχερῶς ἐπιτεύξιμοι, ὁπωσδήποτε δὲ μὴ πραγματοποιήσιμοι στὸν ἕνα χρόνο τῆς θητείας μου. Ὡς πότε, ὅμως, αὐτὰ τὰ ἐξέχουσας σημασίας ἔργα θὰ λιμνάζουν ; Φρονῶ ὅτι εἶναι  καιρὸς πλέον νὰ ξεκινήσῃ ἡ δρομολόγησή τους καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή ὀφείλουμε ὅλοι νὰ ἀφιερώσουμε τὶς δυνάμεις μας. Ἀξίζει νὰ ἀγωνισθοῦμε γιὰ τὴν πραγμάτωση τῶν δύο αὐτῶν μεγαλόπνοων ἔργων, ζωτικῆς ὅμως σημασίας γιὰ τὴν Ἀκαδημία. Ἐὰν ἀγωνισθοῦμε, ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ Μπέρτολτ Μπρέχτ, μπορεῖ καὶ νὰ χάσουμε, ἄν δὲν ἀγωνιστοῦμε εἴμαστε ἤδη χαμένοι !

Συμπληρώνοντας τὶς λίγες αὐτὲς σκέψεις καὶ προτάσεις  θεωρῶ σκόπιμο νὰ τονίσω καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς πρὸς τὰ ἔξω ἐπικοινωνίας τῆς Ἀκαδημίας γιὰ θέματα μείζονος κοινωνικῆς σημασίας – καὶ ὄχι μόνον.  Ἡ Ἀκαδημία ὀφείλει νὰ ἐνωτίζεται τὰ μηνύματα τῆς κοινωνίας, νὰ μὴ σιωπᾷ καὶ νὰ δημοσιοποιῇ τίς θέσεις της σὲ ἐκπλήρωση τοῦ πνευματικοῦ της χρέους, δικαιώνοντας, στὸ μέτρον τοῦ δυνατοῦ καὶ τὶς προσδοκίες ὅσων εὐλόγως ζητοῦν τὴν ἡγετικὴ παρουσία τῆς Ἀκαδημίας στὰ δρώμενα τῆς χώρας. Ἰδιαίτερα μάλιστα σήμερα μὲ τὴ βαθειὰ καὶ πολύπλευρη οἰκονομική, κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ κρίση  ποὺ διέρχεται ἡ χώρα. Κρίση ὀφειλόμενη ὄχι μόνον στὴν ὀλέθρια κακοδιαχείριση τῆς χώρας τὶς τελευταῖες 10ετίες ἀλλὰ καὶ στὸ  σοβαρὸ ἔλλειμμα Ἀνθρωπιστικῆς Παιδείας μὲ ὅλα τὰ παρεπόμενα ἀπαξίωσης θεσμῶν, ἀξιῶν, ἰδανικῶν καὶ ἐθνικῶν παραδόσεων ποὺ ἀπετέλεσαν τὸν ἀκρογωνιαῖο λίθο  στήριξης, συνέχειας, ἐπιβίωσης καὶ  μεγαλουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν ἔχει λάβει ἐπανειλημμένως κατὰ τὴν δεκαετίαν τοῦ 2000 ἰσχυρὲς θέσεις  γιὰ σοβαρὰ θέματα μέσῳ διακηρύξεων κατόπιν ἀποφάσεων τῆς Ὁλομελείας ἢ μέσῳ ἀνακοινώσεων Ἀκαδημαϊκῶν ποὺ ἀφοροῦν στὴν γλώσσα, τὴν ἱστορία (π.χ. μὲ τὸ περιβόητον βιβλίον ἱστορίας τῆς ΣΤ΄ Δημοτικοῦ μὲ τὰ περὶ Συνωστισμοῦ στὴν Σμύρνη), ἐθνικοῦ χαρακτῆρα (γιὰ τὸ Κυπριακό, τὸ Σκοπιανό, τὸ πρόβλημα τῆς Θράκης).

Καὶ κάτι ἀκόμη : Ἡ συνέπεια,  ἡ διαφάνεια, ἡ ἀξιοκρατία, ἡ ἀριστεῖα καὶ ὁ σεβασμός στὸν ἰδρυτικὸ νόμο καὶ στὸ ἔθος τῆς Ἀκαδημίας θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ἀποτελοῦν πρώτιστο μέλημά μου ὅπως καὶ κατὰ τὴν προηγηθεῖσα 20ετῆ περίπου θητεία μου στὸ πνευματικὸ αὐτὸ ἵδρυμα. Καὶ μὲ τὶς σκέψεις αὐτὲς θὰ προχωρήσω τώρα στὴν ἀνάπτυξη τοῦ θέματός μου :

ΛΙΚΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΛΟΓΩ ΣΕΙΣΜΟΥ ΠΟΛΥΣΠΟΝΔΥΛΩΤΟΙ ΚΙΟΝΕΣ ΦΕΡΟΝΤΕΣ ΒΑΡΕΑ ΣΩΜΑΤΑ

Ἕνα εὑρηματικό εὐσταθὲς δομικό σύστημα ἀρχαίας τεχνολογίας.