Ἡ ἐπιτροπή τῆς ἀναίδειας

Από τον Σάββα Καλεντερίδη

Το 1921 η Ελλάδα ήταν απασχολημένη με τη Μικρασιατική Εκστρατεία, που κατέληξε στη μεγαλύτερη καταστροφή που υπέστη ποτέ ο Ελληνισμός στην Ιστορία του και δεν κατέστη δυνατόν να εορταστεί η επέτειος των 100 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Έκτοτε πέρασε ένας αιώνας, ο Ελληνισμός «ακρωτηριάστηκε», αφού, πέραν της ανταλλαγής των πληθυσμών, που υπογράψαμε το 1923, είδαμε αυτά τα 100 χρόνια να εξελίσσεται το φαινόμενο της συρρίκνωσης του Ελληνισμού από πολλές περιοχές της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου, όπου είχε παρουσία χιλιετιών. Η μόνη αναλαμπή ήταν η παραχώρηση από τους συμμάχους μας στον Β΄ Π.Π. και στην Αντίσταση των Δωδεκανήσων, που επισκιάστηκε από την απώλεια του 37% της Κύπρου το 1974.

Σε περίπου επτά μήνες θα καλωσορίζουμε το 2021, χρονιά που συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Οι εθνικές εορτές και οι επέτειοι θεσπίστηκαν και εξυπηρετούν έναν συγκεκριμένο σκοπό: την ενότητα του έθνους μέσα από τη διατήρηση της συλλογικής ιστορικής μνήμης και την τόνωση του εθνικού φρονήματος.

Ιδιαίτερα δε όταν πρόκειται για μια τέτοια επέτειο, όπως είναι η συμπλήρωση 200 χρόνων από το ξέσπασμα της Επανάστασης, την οποία θα γιορτάσουμε σε μια περίοδο που η Ελλάδα, η Κύπρος και ο Ελληνισμός γενικότερα βρίσκονται εν μέσω μιας σοβαρής κρίσης, με τον κίνδυνο επανάκαμψης του οθωμανισμού με νέο πρόσωπο, θα περίμενε κανείς από την κυβέρνηση και από τον πνευματικό κόσμο να αρπάξουν την ευκαιρία, για να κάνουμε μια εθνική ανασκόπηση, έναν εθνικό απολογισμό της ίδιας της Επανάστασης αλλά και της πορείας της Ελλάδας και του έθνους αυτά τα 200 χρόνια.

Για όσους παρεξηγούνται για τη συχνή χρήση των όρων «Ελληνισμός» και «έθνος», θεωρώ χρέος την αναφορά στις έννοιες αυτές, γιατί, παρότι το μεγάλο βάρος της Επανάστασης και τον μεγαλύτερο φόρο αίματος τον πλήρωσαν Μοραΐτες και Ρουμελιώτες, την ιδέα της Επανάστασης καλλιέργησαν Ελληνες που δεν κατάγονταν από την Ελλάδα, όπως επίσης την ίδια την Επανάσταση την άρχισαν Ελληνες του οικουμενικού Ελληνισμού, στις παραδουνάβιες χώρες, με πρωτοπόρο τον Υψηλάντη.

Επίσης, ο πραγματικός αρχηγός της Επανάστασης ήταν ένας Ελληνας της οικουμένης, ο Ιωάννης Καποδίστριας, τον οποίο ξαναδολοφόνησε προχθές ο κ. Χατζής, μέλος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», όχι απλά με ανιστόρητες αναφορές, αλλά με ασύστολα ψεύδη.

Ενώ λοιπόν θα μπορούσε το 2021 να είναι μια χρονιά-αφετηρία για ένα νέο ξεκίνημα, μια νέα επανάσταση απέναντι σε ό,τι μας κατατρύχει ως έθνος αυτά τα 200 χρόνια, αλλά και απέναντι στην τουρκική και όποια άλλη απειλή, είδαμε να συγκροτείται μια επιτροπή που στελεχώνεται από στοιχεία που αποτελούν κι αυτά ενός είδους απειλή για την πατρίδα μας.

Προσοχή, δεν μιλούμε για όλους, αλλά πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι, είναι μιας συγκεκριμένης σχολής σκέψης, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το δημόσιο αίσθημα και με τις παραδόσεις του ελληνικού λαού. Αντί, λοιπόν, στην επιτροπή να κληθούν οι απόγονοι των Αγωνιστών του 1821, των Μακεδονομάχων, των μαχητών του 1919-1922, του Έπους του 1940 και τις Εθνικής Αντίστασης και οι εν ζωή ήρωες που πολέμησαν στον προδομένο αγώνα της Κύπρου, το 1974, είδαμε και τι δεν είδαμε…

Εθνομηδενιστές, άνθρωποι που μισούν οτιδήποτε ελληνικό, διαστρεβλωτές της Ιστορίας, οι οποίοι έδειξαν ποιοι πραγματικά είναι με το σήμα που επέλεξαν για την επιτροπή, απ’ όπου λείπει ο σταυρός από τη σημαία, αλλά και από τις απαράδεκτες αναρτήσεις που έχουν τα θράσος να κάνουν στον επίσημο λογαριασμό της επιτροπής, η οποία υποτίθεται ότι πρέπει να εκφράζει το σύνολο του Ελληνισμού και όχι περιθωριακά στοιχεία, που κατέλαβαν ακαδημαϊκούς θώκους με σημαδεμένη τράπουλα.

Παρεμπιπτόντως, μια κυβέρνηση που θα θελήσει να ανορθώσει την Ελλάδα ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνει είναι να ερευνήσει με μια πραγματικά ανεξάρτητη επιτροπή τον τρόπο με τον οποίο εθνομηδενιστές στην πλειονότητά τους κατέλαβαν ακαδημαϊκές θέσεις στις σχολές Ιστορίας των ελληνικών πανεπιστημίων. Ποια κέντρα υπάρχουν πίσω από αυτήν την επιχείρηση παράλλαξης της Ιστορίας και της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων και τον ρόλο σε όλα αυτό το… εγχείρημα του καθηγητή που διορίστηκε παράνομα και έπρεπε να εκδιωχθεί από το πανεπιστήμιο, με βάση απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, την οποία δεν εφάρμοσε ο πρύτανης, γιατί φοβόταν τη σπείρα, τη συμμορία που βρισκόταν και βρίσκεται πίσω απ’ αυτόν.

Δεν ξέρω με ποιον τρόπο έγινε η επιλογή των προσώπων και με ποιο σκεπτικό, όμως δεν είναι αργά η κυβέρνηση να επανορθώσει. Ξανά όλα από την αρχή, για να δούμε μια επιτροπή αντάξια αυτής της τεράστιας σημασίας για το ελληνικό έθνος επετείου και για να αποφύγουμε ανοησίες του τύπου. «Στην Ελλάδα που ονειρευόμαστε, αυτήν του 2021 και μετά, οι διαφορετικές προτιμήσεις δεν είναι αιτία πολέμου. Ο Κοραής, στα σχόλιά του για το Σύνταγμα της Ελλάδας, έλεγε: “Δεν με ενδιαφέρει σε ποιο Θεό πιστεύει ο Καπετάνιος, αρκεί να οδηγεί με ασφάλεια το καράβι”. Οι άνθρωποι έχουν προτιμήσεις και οι πολιτισμένοι άνθρωποι έχουν μάθει να πορεύονται με αυτές. Σε άλλον π.χ. αρέσει ο Μπραμς και σε άλλον ο Τσιτσάνης. Άλλος είναι σοσιαλιστής, κομμουνιστής ή φιλελεύθερος και άλλος χριστιανός ή μουσουλμάνος. Άλλος είναι Πανιώνιος και άλλος Δόξα Δράμας».

Ξανά όλα από την αρχή, για να μην ξαναδούμε την εκ νέου δολοφονία του Καποδίστρια, του πιο δημοκράτη πολιτικού της εποχής του αλλά και διαχρονικά, από περιθωριακά στοιχεία με ταυτότητα ακαδημαϊκού, που χαρακτηρίζουν δικτάτορα τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε το πιο δημοκρατικό πολίτευμα του κόσμου, που είναι εν ισχύ μέχρι σήμερα, του ανθρώπου που οραματιζόταν μια δημοκρατική Ελλάδα, απαλλαγμένη από την ξενοδουλία και τις εξαρτήσεις των πρεσβειών, που καταταλαιπωρούν την πατρίδα μας μέχρι σήμερα.

Γι’ αυτό τον δολοφόνησαν οι Αγγλογάλλοι το 1831, χρησιμοποιώντας εθελόδουλους Ελληνες, γι’ αυτό τον ξαναδολοφονούν σήμερα, με πένα Ελληνα αυτή τη φορά, για να μην εκπέμπει η ιστορική αυτή φυσιογνωμία το πνεύμα της πραγματικής δημοκρατίας και της ανεξάρτητης Ελλάδας.

Διώξτε τους όσο είναι καιρός…

newsbreak,11-05-2020

Στό πλαίσιο τῆς ἐνημερώσεως, χωρίς προκαταλήψεις καί ἀποκλεισμούς, ἄς ἀκούσουμε καί αὐτή τή φωνή: 

Δρ Μάϊκοβιτς: Ὅλη ἡ ἀλήθεια γιά τόν κορωνοϊό ! Ὑποκλινόμαστε στή γενναιότητα αὐτῆς τῆς γυναίκας

Δρ Μάϊκοβιτς γιά τά ψεύδη τῆς προπαγάνδας καί τά ἐγκλήματα

https://ellinotourkika.gr/dr-maikovits-oli-alitheia-ton-koronoio-ypoklinomaste-sti

Ἔκκληση ἐν ὄψει τῆς νέας συνεδριάσεως τῆς Διαρκοῦς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος:

Ὁ πιστός λαός δέν θά ἀντέξει ἄλλη ἐκκλησιαστική μειοδοσία!

τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Εὑρισκόμεθα σέ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπό τό ἄνοιγμα τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί τήν ἀποκατάσταση τῆς ἐλευθέρας καί κανονικῆς (;) ἀσκήσεως τῆς Θείας Λατρείας ἀπό τόν Λαό τοῦ Θεοῦ (Κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς).

Στό τελευταῖο Διάγγελμά του πρός τόν Ἑλληνικό λαό ὁ Πρωθυπουργός τῆς Χώρας προανήγγειλε ὅτι τήν 17η Μαΐου τρέχοντος ἔτους θά λήξουν τά σχετικά ἀπαγορευτικά μέτρα περί τήν ἄσκηση τῆς Θείας Λατρείας (σημείωση: πρωτόγνωρα, ἀντισυνταγματικά καί ἀντορθόδοξα) καί θά ἐπανέλθουμε σέ μία "νέα κανονικότητα"!

Ὅσον ἀφορᾶ στήν ἄσκηση τῆς Θείας Λατρείας (ἱερές τελετές, Μυστήρια, Ἀκολουθίες κλπ.) αὐτή ἡ "νέα" κανονικότητα, ὅπως ἐπεσήμανε ὁ κ. Πρωθυπουργός θά προσδιορισθεῖ λεπτομερῶς κατόπιν συνεννοήσεως τῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ τήν ἁρμόδια περί τά ὑγειονομικά καί δή τήν ἀντιμετώπιση τῆς "πανδημίας" τοῦ Κορωνοϊοῦ ἐπιστημονική Ἐπιτροπή τοῦ Κράτους μας.

Μόλις πού χρειάζεται νά ἐπισημάνω καί ὑπογραμμίσω ὅτι κατά τό διαρρεῦσαν χρονικό διάστημα τῆς ἐνσκηψάσης "πανδημίας" καί τῆς ἀντιμετωπίσεώς της, προέκυψε μεῖζον ζήτημα τόσον περί τήν ἐπιδειχθεῖσα ἐπιστημονική ἀντικειμενικότητα, ὅσο καί τόν ἐπιβαλλόμενο σεβασμό καί ἰδιαίτερο χειρισμό πού ἀπαιτοῦσαν, ἀλλά τοῦ ὁποίου δέν ἔτυχαν, κάποιοι "θεσμοί", ὅπως ἡ Ἐκκλησία.

Ἀφήνω κατά μέρος, τό ζήτημα τῆς ἐπιστημονικῆς ἀντικειμενικότητος, τό ὁποῖο εἶναι πολύ μεγάλο, ἀλλά δέν ἀποτελεῖ ἀντικείμενο τοῦ παρόντος ἄρθρου, καί ἑστιάζω στό μεῖζον ζήτημα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ πιστοῦ λαοῦ, κατά τήν ἀντιμετώπιση τῆς ὑγειονομικῆς αὐτῆς "ἀπειλῆς". Ἐπ' αὐτοῦ δέ διευκρινίζομε ὅτι, παρότι οἱ ἀποδέκτες, τῆς ὅποιας κριτικῆς ἀλλά καί τῶν ἐκκλήσεων πού διατυπώνονται, εἶναι δύο, δηλαδή ἡ Πολιτεία καί ἡ ποιμαίνουσα Ἐκκλησία ἤ ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας (σημ.: ὅπως τήν ἐκλαμβάνουν πολλοί "ἐκπρόσωποί" της), ἐδῶ θά περιορισθοῦμε στόν δεύτερο ἀποδέκτη.

Ζήσαμε μία φορά ἤ μᾶλλον δύο φορές τήν ἀπογοήτευση τῆς προσμονῆς ἀποφάσεων ἐκ μέρους τῆς Διαρκοῦς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος οἱ ὁποῖες, ἀσχέτως τοῦ σεβασμοῦ ἤ τῆς ἀποδοχῆς των ἀπό τήν Κυβερνητική ἐξουσία θά ἀνέπαυαν τόν λαό τοῦ Θεοῦ καί θά τόν ἐνίσχυαν στήν ἀντιμετώπιση καί ἀπό πνευματικῆς ἀπόψεως τῆς παρούσης κρίσεως. Ὅσα ἀποφασίσθηκαν, ἔχουν ἐπαρκέστατα ἀναλυθεῖ καί δικαίως ἐπικριθεῖ (σημείωση: ὅλοι καί ὅλα "κρίνονται" ὄχι μόνο στήν κοσμική ἀλλά καί στήν ἐκκλησιαστική κοινωνία καί πραγματικότητα, τά δέ περί τοῦ ἀντιθέτου ὄζουν αὐταρχισμοῦ καί παπισμοῦ) ὡς ἀνεπαρκή, ἀσαφή, συμβιβαστικά, ἀντιπαραδοσιακά καί "φοβικά"-μειοδοτικά πρός τήν Ἀλήθεια ἤ δουλικά πρός τήν κοσμική ἐξουσία.

Τρίτη ἀπογοήτευση ἤ μειοδοσία ἐκ μέρους τῆς Συνοδικῆς τοποθετήσεως τῶν Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θά σημάνει καί μείζονες δυσάρεστες καί ἴσως δραματικές ἐξελίξεις, ὅσον ἀφορᾶ στήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας (σημείωση: κάτι πού ἐνδεχομένως ἀπεργάζονται καί ἐπιθυμοῦν σκοτεινοί κυκλοι), ὑπό τήν ἔννοια τῆς διαρρήξεως τῆς κοινωνίας τοῦ πληρώματος πρός τούς ἀποφασίζοντες! Μάλιστα, ἐπειδή πρόκειται γιά μεῖζον ζήτημα Πίστεως καί ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας πού προφανέστατα δέν ἔπρεπε νά τό διαχειρίζεται ἡ Διαρκής Σύνοδος (ἀλλά σύμπασα ἡ Ἱεραρχία), θά τεθεῖ καί ζήτημα περί ἐκκλησιαστικοῦ πραξικοπήματος αὐτοῦ τοῦ ὀργάνου, τό ὁποῖο τείνει δυστυχῶς νά θεωρεῖται στίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν ὡς ὁ "Δούρειος Ἴππος" τῆς ἐξουσίας ἐντός τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας!

Ἄλλωστε βάσει τῆς κανονικῆς Παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μία Διαρκής Σύνοδος λειτουργοῦσα, ὅπως ἐν προκειμένῳ, κυρίως βάσει Κρατικῶν νόμων ("Καταστατικοῦ Χάρτου"-Νόμου τοῦ Κράτους, βρίθοντος ἀπό ἀντικανονικές προβλέψεις) ἐπί τῆς οὐσίας λειτουργεῖ de facto ὡς "Ἀριστίνδην Σύνοδος" ἀκυρώνουσα τήν χαρισματική Συνοδική λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας, μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται!

Ἄς ἔλθουμε, ὅμως, στήν οὐσία τῆς παρεμβάσεώς μας, ξεκαθαρίζοντας ποιό εἶναι τό ζήτημα τό ὁποῖο καλεῖται νά διαχειριστεῖ κατά τήν αὐριανή συνεδρίασή της ἡ Διαρκής Σύνοδος καί τό ὁποῖο κατά τήν ταπεινή μας ἐκτίμηση, ἀλλά, ὅπως εἴμαστε σέ θέση νά γνωρίζουμε, καί μεγάλου μέρους Κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν, ἀποτελεῖ μεῖζον ζήτημα Πίστεως.

Πρόκειται γιά τό ζήτημα τῆς μή ἐπεμβάσεως τῆς Κρατικῆς ἐξουσίας στά ἐνδότερα τῆς Ἐκκλησίας! Εἰδικότερα, πρόκειται γιά τήν προφανῶς ἐπιχειρούμενη ἀπό πλευρᾶς τοῦ Κράτους, μέ πρόσχημα ἤ δικαιολογία τό ὑγειονομικό ζήτημα, ἐπέμβασή του στά τῆς Θείας Λατρείας καί τό πῶς αὐτή θά ἀσκεῖται ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν. Καί ἐξηγοῦμαι:

Ὅπως κατά κόρον ἐπικοινωνεῖται ἀπό τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημερώσεως, τά ὁποῖα προκλητικῶς πλέον δέν ἐνημερώνουν τόν λαό, ὡς θά ὄφειλαν, ἀλλά, ἀντ' αὐτοῦ, χρηματοδοτούμενα "προπαγανδίζουν" φορτικῶς τίς Κυβερνητικές θέσεις καί ἐντολές, ἡ "νέα κανονικότητα" στή ζωή μας, ἡ ὁποία δέν προσδιορίζεται πόσο θά ἰσχύσει, θά ἐπιβληθεῖ καί στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας! Ἤδη ἔχει γίνει σχετικός λόγος ἀπό μέλη τῆς Εἰδικῆς ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ Κορωνοϊοῦ, περί τοῦ τρόπου ἀποδόσεως τιμῆς στίς ἱερές Εἰκόνες (μέ ὑπόκλιση), περί τοῦ τρόπου διανομῆς τοῦ Ἀντιδώρου (λήψεως ἀπ' εὐθείας ἀπό τούς πιστούς καί ὄχι διανομῆς ἀπό τόν λειτουργό), περί (μή) ἀσπασμοῦ τῆς χειρός τοῦ Λειτουργοῦ ἀλλά καί αὐτοῦ τοῦ τρόπου μεταδόσεως τῆς Θ. Κοινωνίας, ἕως καί τῆς ἀποφυγῆς της (!) μέχρι τοῦ ἐπιδιωκομένου κοινοῦ ἐμβολιασμοῦ τοῦ πληθυσμοῦ!

Βεβαίως, ὑπάρχει ἐπιπλέον καί τό ζήτημα τῆς τηρήσεως τῶν ἀποστάσεων (τό ὁποῖο ἐπιφέρει τόν πρακτικό ἀποδεκατισμό τῶν ἐνοριακῶν πληρωμάτων ὅσον ἀφορᾶ στή συμμετοχή τους στή λατρευτική ζωή, ἐν εἴδει ἐπιλεκτικοῦ ἀποκλεισμοῦ!), καθώς καί τῆς χρησιμοποιήσεως "μάσκας" προκειμένου νά ἀποφευχθεῖ ἡ μετάδοση τοῦ ἰοῦ μεταξύ τῶν πιστῶν, λόγῳ συγχρωτισμοῦ ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν, κατά τίς λατρευτικές συνάξεις. Ἴσως μάλιστα, περεμπιπτόντως, νά τεθοῦν καί ζητήματα χρονικῆς διαρκείας ὅσον ἀφορᾶ στήν παραμονή τῶν πιστῶν ἐντός τῶν Ναῶν!

Τά ἀνωτέρω ζητήματα μπορεῖ γιά τήν ἐκκοσμικευμένη κρίση καί τή λογική ὁρισμένων οἰκουμενιζόντων, ἀκόμη καί...."οἰκουμενικῶν" ἐκκλησιαστικῶν ἀξιωματούχων, νά μή....κινδυνεύουν, ἤ καί νά μή ἔχουν κάποια βαρύνουσα σημασία, ἀλλά γιά τόν πιστό λαό καί κάθε ἐχέφρονα πιστό εἶναι σημαντικά καί ἅπτονται τῆς Πίστεώς μας! Εἶναι δέ λυπηρό τό γεγονός ὅτι, ὄχι μόνο γιά τούς Ἕλληνες πολιτικούς, ἀλλά καί γιά ἀρκετούς χριστιανούς τοῦ αἰῶνος τούτου τοῦ ἀπατεῶνος, τό Χρυσοστομικό "Παράδοσις ἐστι; μή πλέον ζήτει!" δέν ἔχει πιά κάποια σημασία!

Μέ βάση, λοιπόν, τά ἀνωτέρω ἡ ἔκκλησή μας εἶναι νά καταστεῖ σαφές μέ τόν πλέον κατηγορηματικό τρόπο τουλάχιστον ἀπό τή Διαρκή Σύνοδο διά τῶν σχετικῶν δηλώσεων καί ἀποφάσεών της, αὐτή τήν ὕστατη στιγμή καί μετά τίς ὀδυνηρές ἐπιπτώσεις τῆς μέχρι τώρα στάσεώς της στήν ἐμπιστοσύνη τοῦ πιστοῦ λαοῦ πρός τήν πνευματική ἡγεσία του, ὅτι στά ζητήματα πίστεως καί ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καί πού τέτοια ἀποτελοῦν ὅλα τά ἀνωτέρω, ἡ Πολιτεία δέν ἔχει καμμία ἁρμοδιότητα!

Τό τί καί τό πῶς τελεῖται ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τό ἔχει καθορίσει ἡ Παράδοσις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί εἶναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ! Οἱ παρεμβάσεις τῆς Πολιτείας ἀφοροῦν τούς πολίτες μέχρι τό κατώφλι τῆς Ἐκκλησίας! Οἱ Νόμοι καί οἱ Κρατικές Ἀποφάσεις εἶναι σεβαστά, ἀλλά δέν μποροῦν νά ρυθμίζουν οὔτε στό ἐλάχιστο τά τῆς Θείας Λατρείας. Εὔσχημη ἡ ὑγειονομική ἀφορμή ἤ πρόφαση, ἀλλά δέν δικαιολογεῖ καμμία παρέμβαση τοῦ Κράτους στά ἐνδότερα τῆς Ἐκκλησίας, κάτι τό ὁποῖο συνιστᾶ τήν ΑΙΡΕΣΗ τοῦ ΚΑΙΣΑΡΟΠΑΠΙΣΜΟΥ!

Τό μόνο, λοιπόν, πού ἀναμένεται καί ἔχει ὡς μόνη καί τελευταία εὐκαιρία νά ἐκφράσει ἡ Διαρκής Σύνοδος γιά νά ἐκφράσει τήν Πίστη τῆς Ἐκκλησίας καί νά ἀναπαύσει τόν πιστό λαό, εἶναι ἕνα δυνατό "Στῶμεν καλῶς"! Δέν χρειάζεται καμμία (ἐκ νέου) δουλοπρεπής εὐχαριστία πρός τό Κράτος καί ἰδιαιτέρως τήν "ἁμαρτωλή" καί ἀμετανόητη ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας (τήν ἐχθρική στό ὀρθόδοξο περιεχόμενο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καί τήν φιλική στή σεξουαλική ἐπιμόρφωση τῶν νηπίων) γιά τήν συνεργασία των (ποιά;...ἐκτός ἐάν ὅπισθεν τῆς φαινομενικῆς ἐπιβολῆς ὑπάρχει συμπαιγνία...).

Στήν λατρεύουσα κοινότητα, στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, φαινόμενα ὅπως ἡ "μάσκα", ἡ ὑπόκλιση ἀντί τοῦ ἀσπασμοῦ στίς ἱερές Εἰκόνες, ἡ ἀποφυγή τοῦ ἁσπασμοῦ τῆς χειρός τοῦ Λειτουργοῦ, ἡ ἀποφυγή τῆς Θείας Κοινωνίας καί ἡ μετάδοσή της διαφορετικά ἀπό τόν καθαγιασμένο παραδεδομένο τρόπο εἶναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ νά ἐπιβληθοῦν ὡς ἀπόφαση τοῦ Κράτους, ἀλλά οὔτε καί ὡς σύσταση Ποιμένων καί δή Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νά θεωροῦνται ὡς ἱστάμενοι, ἐντός τῆς Θείας Λατρείας, εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ!

Ἡ ποιμαίνουσα Ἐκκλησία μπορεῖ νά ἀνεχθεῖ τήν ἀδυναμία κάποιων πιστῶν σέ κάποιες ἐκ τῶν σχετικῶν περιπτώσεων, ὅπως τήν ἐπιθυμία τους νά φοροῦν "μάσκα" κατά τόν ἐκκλησιασμό τους ἐκ φόβου ἤ ἀσθενείας, ἤ νά μήν ἀσπάζονται τίς εἰκόνες ἤ νά μή φιλοῦν τό χέρι τοῦ Ἐπισκόπου, ἀλλά οὔτε αὐτά μπορεῖ νά τά ἐπιβάλλει ἤ νά τά συστήσει στό ἐκκλησίασμα, ἐάν βεβαίως θέλει νά ἐκφράζει ἀκαινοτομήτως τήν Πίστη καί τήν παράδοσή Της!

Ἰδιαιτέρως στό ζήτημα τῆς Θείας Κοινωνίας ὁ Λαός τοῦ Θεοῦ, Κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί, θέλοντες τήν Πίστη τους αἰωνίως ἀμετάβλητη καί ὁμοειδή τῆς Πίστεως τῶν Πατέρων μας, κατά τήν ἐξαίρετη ἔκφραση τῆς Ἁγίας Πανορθοδόξου Συνόδου τοῦ 1848[i], θά λειτουργήσει πλέον αὐτός ὡς ὑπερασπιστής καί φύλακας τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, ἐάν, ὅ μή γένοιτο, οἱ τεταγμένοι φύλακες καί (ἐπί-) σκοποί ἐνδώσουν καί μειοδοτήσουν, καί θά εἰπεῖ αὐτός πλέον μέ τόν τρόπο πού θά τόν φωτίσει ὁ Θεός καί θά τόν καθοδηγήσουν οἱ ἐναπομείναντες ἀληθινοί Ποιμένες, τό ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ καί τό ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ ΣΟΙ, πρός οὕς δεῖ!

Μειοδοσία ἐπί τῶν ἀνωτέρω (θά) εἶναι χειροτέρα τῆς ἐπιβολῆς καί ἀποδοχῆς τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ καί ἀντορθοδόξου κλεισίματος τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῶν πιστῶν ἀπό τή Θεία Λατρεία, κάτι τό ὁποῖο, βεβαίως, δέν παραγράφεται καί δέν θά λησμονηθεῖ ποτέ! Ἰδιαιτέρως ὅταν ἐπ' αὐτοῦ δέν ὑπάρχει μετάνοια ἐκ μέρους τῶν ὑπευθύνων!

---

[i] «...παρ' ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι, οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησάν ποτε εἰσαγαγεῖν νέα· διότι ὁ ὑπερασπιστής τῆς θρησκείας ἐστιν αὐτό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτός ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τό θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καί ὁμοειδές τῶ τῶν Πατέρων αὐτοῦ" (Θέσις ἐκ τῶν Ἀποφάσεων τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου τῶν ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς, τοῦ 1848).

«Ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ (τῆς ὁμολογίας) οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.» (Ματθ. ιστ΄, 18)

Ἡ Ἱερά Σύνοδος

τῆς Αὐτοκεφάλου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

Πατρώων Παραδόσεων Κύπρου

ἀναλαμβάνει ἱστορική ποιμαντική πρωτοβουλία

θεραπείας τῶν σχισμάτων καί τῶν διαιρέσεων προκειμένου ἅπαντες

οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τῆς Νήσου

ἑνωμένοι ἐν τῆ Ἀληθείᾳ

νά δίδουν νομίμως (δηλ. κατά Θεόν) τόν καλόν ἀγώνα
καί τήν μαρτυρία τῆς Πίστεως

πρός δόξαν Θεοῦ καί σωτηρίαν ψυχῶν

ἐν ὄψει τῶν ἐπερχομένων δοκιμασιῶν!

Εν όψει της αυριανής επώδυνης - ελπίζουμε τελευταίας τέτοιας στη ζωή μας - Κυριακής

«Βίος ἀνεόρταστος, ὁδός ἀπανδόχευτος»

ἤ

Χωρίς Λειτουργία δέν ὑπάρχει Κυριακή!

του Δημήτρη Κάτσουρα,

φ. Πολιτικής Επιστήμης, Θεολόγου

Είναι προφανές και δεν το λέμε από κακία ότι ο "κακός" της ενημέρωσης, όπως προσφυώς χαρακτηρίστηκε ο εκπρόσωπος της Πολιτείας, δεν το ζεί ιδιαίτερα και γι' αυτό δεν μας καταλαβαίνει, ούτε μας εκφράζει. Αλλά και ο "καλός" της ενημέρωσης, όπως αντίστοιχα χαρακτηρίστηκε ο μοναδικός (;) εκπρόσωπος της επιστημονικής κοινότητος, δεν φαίνεται να το βιώνει αληθινά. Σ' αυτόν, ίσως, η επιστήμη του να "νίκησε" την Πίστη του. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι το ίδιο. Κανείς τους δεν αισθάνεται και δεν εκφράζει την καρδιά και την ψυχή αυτού του λαού. Μα, θα μου πείτε, είναι ζήτημα υγείας, δηλαδή ζωής και θανάτου! Τι θα προτιμήσουμε; Τό θάνατο; Κι εγώ θα σας απαντήσω μέ παρρησία ή "προκλητικά", αλλά με Χριστιανική καί Ελληνική λογική, ίσως όχι ορθολογικά : Όταν έλεγαν οι Πατέρες μας το "Ελευθερία ή Θάνατος" και οι Πνευματικοί Πατέρες μας, όπως ο μέγας Παύλος, το "εμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος" (Φιλιπ. Α΄,21), τι άλλο εννοούσαν; Είναι φανερό τι προτιμούσαν στα φοβερά διλήμματα που τίθενται πάντοτε σε οριακές συγκυρίες και καταστάσεις. Προτιμούσαν, ερχόμενοι αντιμέτωποι με αυτά καί προκειμένου να διεκδικήσουν ή να έχουν καί νά μή χάσουν ποτέ αυτό που πίστευαν, εκείνο που δεν φοβούνταν, δηλαδή τον θάνατο! Κι αν τούτο ακούγεται, στ' αυτιά μερικών, παράλογο και αποκρουστικό, εν μέσω αυτής της παγκοσμιοποιημένης επιδημίας, ας ακούσουν και τούτο: πάνω κι από την υγεία είναι η ζωή! Η ζωή είναι περιεκτικότερη έννοια, τουλάχιστον για μας που διδαχθήκαμε το "αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις" (Αντισθένης, ο κυνικός)! Τέλος, αν, λόγω μολυσματικού ιού το διακύβευμα, εν προκειμένω,  είναι η ζωή και μόνος εχθρός ο θάνατος, για τους Χριστιανούς, λόγω ζωοδότου Υιού, το διακύβευμα και τώρα και πάντοτε είναι η αγάπη! Και η αγάπη "έξω βάλει το φόβο" (Α΄ Ιω. Δ΄,18 "φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον"), όπως υπενθύμιζε ο μέγας Αντώνιος σε εκείνους που απορούσαν όταν με παρρησία δήλωνε ότι δεν φοβάται τον Θεό, επειδή ακριβώς τον αγαπά! Εξάλλου, εμείς διδαχθήκαμε από τη Μάνα πού μας βύζαξε, όπως θάλεγε και ο κυρ-Φώτης ο Κόντογλου, δηλαδή τήν Ἐκκλησία Του, ότι κραταιά ως θάνατος η αγάπη, αν όχι...κραταιότερη και από αυτόν! Ας είναι, λοιπόν, η αυριανή, η τελευταία απανδόχευτη και ανεόρταστη Κυριακή ενός βίου αβίωτου που δεν προτιμούμε. Ούτως ή άλλως, Χριστός Ανέστη καί ζωή πολιτεύεται!

Αφιερωμένο εξαιρετικά, μέ σεβασμό καί αγάπη, στον Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο Βλάχο, τα συγγράμματα του οποίου, οι λόγοι και η συνέπεια προς αυτά ενίσχυαν κάποτε τη θεολογική μας σκέψη και κρίση.

ΒΑΣ. ΘΑΝΟΥ: «Το κράτος δικαίου, τα μέτρα για τον κορωνοϊό και η απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα…»

Αρθρο από την Βασιλική Θάνου 

– Επιτ. Προέδρο Αρείου Πάγου, 

- Πρώην Πρωθυπουργό.

Η Ελληνική Κυβέρνηση, για την προστασία της δημόσιας υγείας, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, προχώρησε έγκαιρα στη λήψη έκτακτων μέτρων, αναστέλλοντας πολλά θεμελιώδη δικαιώματα, κατ’ εφαρμογή του «Δικαίου της ανάγκης». Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών συμμορφώθηκε με τα μέτρα, έστω και εάν ορισμένοι εξέφρασαν επιφυλάξεις ως προς τη συνταγματικότητα και ως προς τον τρόπο εφαρμογής μερικών εξ αυτών.

Στο σημερινό χρονικό σημείο, όπου, μετά και τη σταθερή πτωτική τάση των κρουσμάτων του κορωνοϊού, κρίθηκε ότι εκτός από την αποτροπή της εξάπλωσης του κορωνοϊού, πρέπει να αποτραπεί και η κατάρρευση της οικονομίας και αρχίζει η σταδιακή χαλάρωση των μέτρων, θα πρέπει να εκφρασθούν ορισμένοι προβληματισμοί, ως προς την αναγκαιότητα και την αναλογικότητα μερικών από τα επιβληθέντα μέτρα και ως προς τις διακρίσεις, κατά την εφαρμογή τους και επίσης να εκφρασθούν κάποιες σκέψεις, σχετικά με την περίπτωση της τυχόν επανόδου του κορωνοϊού στο εγγύς μέλλον.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, με την ΕΣΔΑ και με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα έκτακτα μέτρα, με τα οποία αναστέλλεται η ισχύς θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως η ελευθερία της κίνησης, της συνάθροισης, της θρησκευτικής λατρείας, πρέπει να είναι αναγκαία και πρόσφορα, δηλαδή να μην υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο που απαιτείται για την αποτροπή του κινδύνου και ο κίνδυνος να μην μπορεί να αποτραπεί με άλλο, ηπιώτερο μέτρο, να είναι χωρίς διακρίσεις, να τηρείται πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και να είναι προσωρινής και περιορισμένης ισχύος.

Τα έκτακτα περιοριστικά μέτρα που επιβλήθηκαν και εφαρμόζονται στην Ελλάδα , έχουν τις ανωτέρω προϋποθέσεις ή μήπως για ορισμένα εξ΄αυτών υπήρξε υπέρβαση του αναγκαίου μέτρου και άλλα εξ΄αυτών εφαρμόζονται με διακρίσεις; Σημειωτέον ότι το Ανώτατο Δικαστήριο της Βοσνίας, κατόπιν σχετικής προσφυγής, έκρινε άκυρο, ως ενέχον διακρίσεις, λόγω ηλικίας, το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών.

Έντονες αντιδράσεις εκφράζονται για την επαρκή προστασία των θέσεων εργασίας και των εργασιακών δικαιωμάτων καθώς και για την μην μη επαρκή διασφάλιση της εξακολούθησης λειτουργίας κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες πλήττονται ιδιαίτερα, από την έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, εξ αιτίας της επιβολής του μέτρου παύσεως της λειτουργίας των καταστημάτων. Το κράτος οφείλει να τους ενισχύει με κρατικές επιχορηγήσεις, ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, η οποία, διαφορετικά θεωρείται από τους περισσότερους ως βεβαία.

Επίσης πολλές αντιδράσεις και επικρίσεις δέχεται το μέτρο της ολοκληρωτικής απαγόρευσης της παρουσίας των πιστών, στη θεία λειτουργία. Τίθεται, ευλόγως, το ερώτημα γιατί ήταν αναγκαίο το μέτρο αυτό, για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού και δεν ήταν αρκετό το ηπιότερο μέτρο της παρουσίας των πιστών, με αυστηρή τήρηση όλων των ενδεδειγμένων μέτρων, δηλαδή περιορισμένος αριθμός προσώπων, σε απόσταση μεταξύ τους, ανάλογα με την επιφάνεια των τετρ. μέτρων κάθε ιερού ναού, ώστε να αποτρέπεται ο συνωστισμός ή έστω στον προαύλιο χώρο, δεδομένης μάλιστα της καλοκαιρίας που επικρατούσε και κατά το μήνα Απρίλιο, με χρήση μάσκας, αντισηπτικών κ.λ.π. Τα μέτρα αυτά προφανώς θα τηρούνται μετά τις 17 Μαΐου, γιατί λοιπόν, δεν θα μπορούσε να έχει εξασφαλισθεί ώστε να εφαρμόζονται, κατά τον ίδιο τρόπο και κατά τον μήνα Απρίλιο και μάλιστα κατά την Μεγάλη Εβδομάδα, δεδομένου μάλιστα ότι από την έναρξη της λήξεως των περιοριστικών μέτρων, στα μέσα Μαρτίου, μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα (στα μέσα Απριλίου) μεσολάβησε χρονικό διάστημα ικανό για την πλήρη προετοιμασία της ενημέρωσης των πιστών και της πρακτικής εφαρμογής του τρόπου αυτού συμμετοχής τους στη θεία λατρεία;

Γιατί υπήρξε τόση έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους εκπροσώπους της Εκκλησίας και προς τους πιστούς, ενώ ειδικώς οι κατηγορίες αυτές των πολιτών, όπως και οι περισσότεροι πολίτες ασφαλώς, διαθέτουν και συνείδηση και ενδιαφέρον για να προστατεύσουν την υγεία των συνανθρώπων τους και του εαυτού τους. Το επιχείρημα ότι και σε άλλες χώρες εφαρμόσθηκαν τα ίδια αυτά μέτρα, δεν πείθει, αφού ως γνωστό, πολλές άλλες χώρες των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης, που εφάρμοσαν ηπιότερα μέτρα, έχουν μικρό αριθμό θανάτων (μικρότερο της Ελλάδας) σε σχέση με τον πληθυσμό τους. (στοιχεία για τα οποία ουδεμία αναφορά γίνεται στις σχετικές ενημερώσεις).

Ήταν αναγκαίο και αναλογικό για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορωνοϊού ή αντίθετα ήταν υπερβολικό και μη αναγκαίο το μέτρο της απαγόρευσης της κωδωνοκρουσίας και των μεγαφώνων στις εκκλησίες ή της απαγόρευσης της λιτάνευσης του επιταφίου ή της εικόνας, μόνο από τους ιερείς και τους ιεροψάλτες, ώστε οι πιστοί να παρακολουθούν από τα μπαλκόνια τους και τα παράθυρα των σπιτιών τους;

Και επιπλέον τίθεται το ερώτημα εάν τα μέτρα αυτά εφαρμόσθηκαν κατά διακριτική μεταχείριση, δεδομένου ότι, κατά παράβαση των μέτρων αυτών επετράπη και η μετακινούμενη συναυλία της δημοφιλούς καλλιτέχνιδος στους δρόμους των Αθηνών, καθώς και η χρήση των μεγαφώνων από τον ιμάμη στα τζαμιά της Θράκης. Πέραν της ακραίας αυστηρότητας της άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον εκπροσώπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αποφασίσθηκε να επαναλειτουργήσουν κατά προτεραιότητα από 4-5-2020, τα κομμωτήρια και κέντρα αισθητικής δείχνοντας (ορθώς) μεγάλη κατανόηση για την ανάγκη πολλών πολιτών προς περιποίηση του σώματος, πλην όμως αγνοώντας την ψυχική και πνευματική ανάγκη χιλιάδων πιστών χριστιανών, ανακοινώθηκε ότι η συμμετοχή στη θεία λατρεία θα επιτραπεί δύο (2) εβδομάδες αργότερα, στις 17/5/2020 και ενώ εν τω μεταξύ σε όλο αυτό το διάστημα οι πολίτες κάθε ηλικίας, συνωστίζονται καθημερινά έξω από τις Τράπεζες ή τα Υποθηκοφυλακεία, τα οποία επίσης επαναλειτούργησαν κατά προτεραιότητα.

Εκείνοι που δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την ομολογουμένως κατά υποδειγματικό τρόπο πραγματοποιηθείσα συγκέντρωση των εργαζομένων την ημέρα της Πρωτομαγιάς, επικαλέσθηκαν το επιχείρημα ότι η «πολιτική» συνάθροιση δεν περιλαμβάνεται στα έκτακτα μέτρα. Δηλαδή, κατά την άποψη αυτή, μόνον η θρησκευτική ειρηνική συνάθροιση των πιστών και δη των Χριστιανών στον προαύλιο χώρο του ιερού ναού και με τήρηση των ενδεδειγμένων μέτρων ευνοεί τη διάδοση του κορωνοϊού και παραγνωρίζεται το ότι τόσο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) εφαρμόζουν πολύ αυστηρό έλεγχο της αναλογικότητας και της δίκαιης ισορροπίας, στον περιορισμό του δικαιώματος της συνάθροισης (προφανώς, όχι μόνο της «πολιτικής»).

Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα εάν κάποιος συμφωνεί η διαφωνεί με τις ανωτέρω αντιρρήσεις και παρατηρήσεις, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι η διαχείριση της κατάστασης από τώρα και στο εξής, τόσο εκ μέρους του Κράτους όσο και εκ μέρους των πολιτών.

Αφού, κατά τη γνώμη των ειδικών, αναμένεται με βεβαιότητα ότι το φθινόπωρο θα υπάρξει δεύτερο κύμα του κορωνοϊού, το Κράτος οφείλει μέχρι τότε να έχει μεριμνήσει ώστε να είναι πλέον απολύτως έτοιμο, για την αντιμετώπισή του, εξασφαλίζοντας εγκαίρως όλα τα απαιτούμενα (μαζικά τεστ, πρόσληψη του αναγκαίου αριθμού ιατρών και νοσηλευτών, κλίνες και εξοπλισμός στις ΜΕΘ και γενικότερα αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας) Και επιπλέον να έχει μεριμνήσει για την καλλιέργεια της υπευθυνότητας των πολιτών και για την συνεχή ενημέρωση μέχρι τότε όλου του πληθυσμού, ως προς τον τρόπο προφύλαξής του (μέτρα ατομικής υγιεινής, αποφυγή συνωστισμού κλπ) και όχι να ασκούνται ποινικές διώξεις ούτε να επιβάλλονται πρόστιμα.

Με δεδομένο ότι θεωρείται βεβαία η επάνοδος του κορωνοϊού, μετά από μερικούς μήνες, δεν θα υπάρχουν πλέον ούτε οι δικαιολογίες ούτε οι προϋποθέσεις του απρόβλεπτου και του έκτακτου, ώστε να ανασταλούν θεμελιώδη δικαιώματα.

Και πέραν όλων αυτών, οι πολίτες πρέπει να επαγρυπνούμε, ώστε η επανάκαμψη του κορωνοϊού να μην αποτελέσει το πρόσχημα για την καταπάτηση των ατομικών, κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων και να μην χρησιμοποιηθεί ως «εργαλείο» για τη φίμωση της αντίθετης άποψης και τις διώξεις των διαφωνούντων. Θα πρέπει να μην επιτρέψουμε στους εαυτούς μας τον «εθισμό» στην παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

«Προσδίδοντας στην Κυβέρνηση απεριόριστες εξουσίες, ο πιο αυθαίρετος κανόνας μπορεί να καταστεί νόμιμος και έτσι μία δημοκρατία μπορεί να καταστήσει ανεκτό τον πιο απόλυτο δεσποτισμό» Friedrich August von Hayek, Ο δρόμος προς την δουλοπαροικία.

Σχόλιο διαχειριστοῦ:

Τελικῶς καί συμπερασματικά οἱ σκεπτόμενοι Χριστιανοί (ὄχι οἱ ἁπλά θρησκευόμενοι ἤ οἱ μεταλλαγμένοι χριστιανοί οἰκουμενιστές) ἐπέδειξαν στήν πλειοψηφία τους συγχρόνως καί ὡριμότητα καί ὀρθή ἐλεύθερη σκέψη, βάσει τῶν ἀνωτέρω ἄν μή τί ἄλλο ἀντικειμενικῶν ἀπό νομικῆς ἀπόψεως ἐπισημάνσεων τῆς ἔμπειρης κ. Θάνου. Αὐτό εἶναι μία δικαίωση κι ἄν δέν ὑπάρχει προκατάληψη πρέπει νά ἀναγνωριστεῖ καί νά γίνει παραδεκτό ἀπό ὁλόκληρη τήν κοινωνία. Τέλος, ἀπεδείχθη γιά ἄλλη μία φορά ὅτι ὁ ἁπλός λαός ἔχει καλύτερο αἰσθητήριο καί συλλογική εὐθυκρισία ἀπό τούς πολιτικούς καί θρησκευτικούς ἡγέτες του!

Συνεχίζεται ἡ ἐλεύθερη ἐνημέρωση καί πληροφόρηση τῶν ἐπισκεπτῶν μας, πέραν τῆς κατευθυνομένης ἐπισήμου ἐνημερώσεως τῶν ΜΜΕ