Ἅγιος Δημήτριος,
ὁ μεγαλομάρτυς καί μυροβλύτης:
Ὁ ὑπέρμαχος τῆς Οἰκουμένης!

 

Γεννήθηκε στα τέλη του 3^ου αιώνα. Οι γονείς του, αριστοκρατικής καταγωγής, κοιμήθηκαν όταν ήταν μικρός. Ήταν πνευματική «μεγαλοφυΐα». Από 15 ετών ήταν τέλειος «καθηγητής» της άνω φιλοσοφίας. Είχε πλήθος μαθητών, μικρών και μεγάλων, λαϊκών και κληρικών. Αυτός πρέπει να θεωρείται η αρχή των κατηχητών και της κατηχήσεως. Πολλοί μαθητές του έγιναν άγιοι και δη μάρτυρες, όπως ο Νέστωρ, ο Λούππος, οι Αγάπη, Ειρήνη και Χιονία (16/4) και άλλοι. Ήταν ανώτερος στρατιωτικός (Δούκας). Ζούσε όμως με ασκητικότητα. Δεν είχε διαπράξει καμία σαρκική αμαρτία. Ακόμη κι αν δεν μαρτυρούσε θα ήταν μεγάλος άγιος, αλλά η τελειότητα επισφραγίζεται με το μαρτύριο. Μαρτύρησε σε ηλικία 27 ετών. Τον λόγχευσαν πολλές φορές, με πρώτη λόγχευση στην πλευρά του, όπως τον Χριστό. Μυρόβλυσε και είναι ο μεγαλύτερος μυροβλύτης της Εκκλησίας. Συνεχίζει μέχρι σήμερα να μυροβλύζει. Στην εικόνα φονεύει με το δόρυ του τον πολιορκητή της Θεσσαλονίκης Βούλγαρο Τσάρο Ιωαννίτζη (Σκυλογιάννη), το 1207, έξω από την πόλη. Πολιούχος και ταυτότητα της συμβασιλεύουσας Θεσσαλονίκης, ελευθερωτής (1912) και προστάτης της. Υπέρμαχος όλης της οικουμένης!

 

Κατά τον μέγα άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά που είναι ο συμπολιούχος της Θεσσαλονίκης, με την ενοικούσα σε αυτόν Χάρη του Αγίου Πνεύματος τον χαρακτηρίζει ως: μέγα θαύμα, φωστήρα, ωράϊσμα της Εκκλησίας, εστία και συστοιχία θείων και ανθρωπίνων χαρίτων, σκήπτρο του Αρχιερέως Χριστού, ανώτερο της ράβδου του Ααρών, ανώτερο του Ιώβ, παγκόσμιο κάλλος και υπερκόσμιο, θεοχάρακτη πλάκα και πυξίδα πνευματική προς τον Θεό, σοφό. Επίσης, τον θεωρεί: Παρθένο, Διδάσκαλο, Δίκαιο, Προφήτη, Όσιο, Απόστολο, Μεγαλομάρτυρα, αγαπημένο μαθητή του Χριστού και φυσικά Θαυματουργό και μέγα Μυροβλύτη! ΟΛΑ αυτά είναι μαρτύρια και μαρτυρία Χριστού και γι΄ αυτό ονομάζεται από την Εκκλησία μεγαλομάρτυρας!

 

 

Εκπληκτικά αυτά που λέει ο Άγιος Γρηγόριος ότι ο διάβολος ήθελε να τον θανατώσει γρήγορα για να μη οδηγεί ψυχές στον Χριστό και ει δυνατόν πρίν μαρτυρήσει. Γι΄ αυτό τον δάγκωσε ως σκορπιός μέσα στη φυλακή. Ο Άγιος λέει ότι ο Δημήτριος ήταν όλος γεμάτος μύρο που άρχισε να χύνεται με τα τρυπήματα της λόγχης! Ποθούσε το μαρτύριο και τον ποθούσε αυτόν ο Χριστός! Όπως ο κόσμος όλος, αναφέρει,  συμφιλιώθηκε με τον Θεό μέσω του θανάτου του Χριστού, έτσι η Θεσσαλονίκη συμφιλιώθηκε με τον Θεό μέσω του θανάτου του Δημητρίου! Είναι συγκλονιστική η αναφορά του ότι ο Δημήτριος αναπλήρωσε, κατά τη ρήση του Παύλου, τα υστερήματα του Χριστού (!) διότι ανοίγοντας τις αγκάλες του οι λογχεύσεις διαπέρασαν και σπλάγχνα και σάρκες και οστά ώστε και από έξω και από μέσα οι δύο πλευρές του να δεχθούν τις διατρήσεις! Αφού έχυσε όλο το αίμα του, άρχισε να χύνεται το μύρο του διότι ήθελε αν ήταν δυνατό να χύνεται διηνεκώς, δηλαδή για πάντα, το αίμα του για τον Χριστό!

 

Ευχόμεθα έτη πολλά και θεάρεστα στον πολιό Κληρικό και αγωνιστή Πνευματικό Πατέρα της Ενορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου Καλλιθέας Πρωτοπρεσβύτερο π. Δημήτριο Τσαρκατζόγλου που φέρει το όνομα του Αγίου. Και όπως λένε οι Ρώσοι ευσεβείς ισχύει και εν προκειμένω ότι υπάρχει σχέση του καθενός με το όνομα που λαμβάνει!

Ο Άγιος όταν κήρυττε (στην «Καταφυγή») και τον συνέλαβαν ομολόγησε: 

-         Τω Χριστώ μου μόνον πιστεύω!

Εμείς σε κάθε περίσταση και αντιμετώπιση κάθε ορατού και νοητού πολεμίου ας αναφωνούμε, το του μαθητού του Νέστορος:

-         Ο Θεός Δημητρίου βοήθει ημίν!

 

Τό Πατριαρχεῖο Κων/πόλεως λόγω μασωνίας
εἶναι δεσμευμένο στήν Ἀμερικανική πολιτική

Ομιλεί ο π. Σεραφείμ Ζήσης

…Όταν ο πατριάρχης Βαρθολομαίος διαβεβαιώνει ότι δεν θα γίνει ένωση των Εκκλησιών, παρά το 2054, συγνώμη αλλά ψεύδεται. Διότι έχουμε να κάνουμε στις περιπτώσεις αυτές με ανθρώπους κατά συρροήν ψεύστες.

 

Διότι το Φανάρι το 1986 διαβεβαίωνε, στον διάλογο με τους παλαιοκαθολικούς, ότι ανώτατος θεσμός στην Εκκλησία είναι η Οικουμενική Σύνοδος, και μετά από λίγα χρόνια υπό την επίδραση του Ζηζιούλα επειδή αυτό βολεύει τα γεωπολιτικά πράγματα της αμερικής και της νέας τάξεως πραγμάτων, διαβεβαιώνει ότι το ανώτερο πράγμα είναι ο μονάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

 

Διαβεβαίωνε ο πατριάρχης Βαρθολομαίος το 1992 ότι η Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως στηρίζει τον μοναδικό γνήσιο Επίσκοπο Ουκρανίας τον Ονούφριο, και καταδίκαζε τον Φιλάρετο και φυσικά και τον Επιφάνιο, και έρχεται μετά από είκοσι χρόνια εξαιτίας των γεωπολιτικών αναγκών των αμερικανών και τους έκανε «εκκλησία»!!

 

Συνεπώς αυτή η πρακτική να μας ξεγελούν και να ψεύδονται αυτοί οι κατά συρροήν ψεύστες και εδώ λειτουργεί: Μην ανησυχείτε, σε τριάντα χρόνια θα γίνει η ένωση. Και φανερώνει και το εξής: Αν υπάρχει πραγματική συμφωνία με τους παπικούς, γιατί να μην έχουμε κοινωνία; Αν είναι Ορθόδοξοι, και αν δεν μας χωρίζουν δογματικές διαφορές. Αν υπάρχει δογματική διαφορά, που δεν το παραδέχεστε, τότε δεν γίνεται να ενωθούμε ούτε το 4054.

 

Συνεπώς, πού καταλήγουμε; Καταλήγουμε στην μασονική θεωρία που πέρασε και στους Προτεστάντες, της «Αοράτου Εκκλησίας», ότι όλοι είμαστε «Εκκλησία» κι ας διαφέρουμε. Και λέω για τους Προτεστάντες γιατί η θέση περί Αοράτου Εκκλησίας υπάρχει και στον Εμμανουέλ Καντ, που ήταν μασόνος, και στον Γκαίτε αν θυμάμαι καλά υπάρχει. Και πέρασε και στους Προτεστάντες, ότι όλοι είμαστε «Εκκλησία» λίγο η πολύ.

 

Και ξεγελάνε απλώς τον κόσμο. Τους θεωρούνε «Εκκλησία». Και τους θεωρούνε «Εκκλησία» και με την σύνοδο του Μπαλαμάντ το 1993. Πολύ νωρίτερα απ’ την σύνοδο του Τορόντο το 1954, είπανε ότι η «Εκκλησία» είναι ευρύτερο πράγμα από τις εκασταχού Εκκλησίες. Συνεπώς η «Εκκλησία» η πραγματική είναι ευρύτερη από την Ορθοδοξία, άρα υπάρχει «Εκκλησία» και εκτός Ορθοδοξίας. Και αυτά τα περάσαν και στο Πόρτο Αλέγκρε.

 

Συνεπώς να μην μας ξεγελούνε. Οι άνθρωποι θα προχωρήσουν γρήγορα στην «ένωση». Βιάζονται. Και το Κολυμπάρι βιάζονταν να το τελειώσουν. Γι’ αυτό αφήσαν έξω τα θέματα τα οποία έβλεπαν ότι χωρίζουν, όπως το ημερολογιακό και πολλά άλλα. Ακόμα και το Ουκρανικό, και το θέμα της αυτοκεφαλίας το αφήσαν γιατί βιάζονται να ενωθούν και μας ξεγελούνε.

 

Όπως έβγαλαν και εκείνο το δήθεν το υπερμνημόνιο. Να ξέρετε αυτό είναι κείμενο το οποίο είναι φτιαχτό κατά της Εκκλησίας. Το υπερμνημόνιο. Που πολλοί δυστυχώς παραπέμπετε σε αυτό και αναφέρεστε. Το υπερμνημόνιο μας λέει ότι θα γίνουνε χίλιες αλλαγές για να μας καθησυχάσει ότι αφού δεν βλέπουμε τις χίλιες αλλαγές και βλέπουμε δέκα, εντάξει, είναι καλά τα πράγματα. Οι δέκα αλλαγές τους ενδιαφέρουν. Τις άλλες χίλιες τις γράψαν στα υπερμνημόνια για να λέμε εμείς οι αφελείς ότι, ά, αφού δεν προχώρησαν οι χίλες αλλαγές καλά πάμε, έχει πέσει η ταχύτητα.

 

Επίσης να αναφερθώ σε ένα άλλο θέμα. Το θέμα του κοινού εορτασμού του Πάσχα τέθηκε επί Μελετίου Μεταξάκη και τότε ήταν όλη τους η βιασύνη το 1925 για τα 1600 χρόνια της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, να έχουν τον πρώτο κοινό εορτασμό, και ίσως και την ένωση με τους παπικούς. Και βλέπετε την αθλιότητα των μασόνων αυτών οικουμενιστών, όπως ο Μεταξάκης, ο οποίος είχε την φιλοδοξία και σαν άνθρωπος και άλλαξε τέσσερις μητροπολιτικές έδρες. Ήταν Μητροπολίτης Κιτίου, έγινε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, έγινε Πατριάρχης Αλεξανδρείας και ήθελε να γίνει και Ιεροσολύμων, και ευτυχώς τον πέταξαν με τις κλωτσιές οι Ιεροσολυμίτες. Για να αλλάξει τα πάντα. Και το λένε οι Αγγλικανοί φίλοι του ότι ήθελε να αλλάξει όλη την Ορθοδοξία.

 

Και ενώ μετρούσαμε τα αίματα και τις πληγές της Μικρασιατικής Καταστροφής, αυτός ο παλιάνθρωπος στο συνέδριο του 1923, με την προστασία των Αγγλικών όπλων, καθώς οι Τούρκοι μαίνονταν τότε εναντίον του γιατί ήτανε πατριώτης, άλλαξε και το ημερολόγιο! Και άλλα ήθελε να αλλάξει. Και το Πασχάλιο και την αμφίεση του κλήρου και τα πάντα.

 

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. Αυτό που λέμε μερικοί, δεν έτυχε, πέτυχε. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι τυχοδιώκτες. Δεν είναι ο τύπος του επισκόπου που λέει, εγώ θα γίνω επίσκοπος να περάσω καλά. Όχι. Αυτός που είναι τυχοδιώκτης και θέλει να περάσει καλά, πάει όπου πάει το ρεύμα. Τί θέλετε εσείς χριστιανοί μου; Θέλετε παραδισιακότητα; Κρατάω την παραδοσιακότητα και αφήστε με εμένα να περνάω καλά σαν επίσκοπος. Αυτοί οι άνθρωποι και να τους υβρίσεις, και να αποτειχιστείς, και να κάνεις διαδηλώσεις, και να κάνεις κείμενα, θα κάνουν το πρόγραμμά τους. Δεν πέτυχε το 1925; Θα πετύχει το 2025. Έχουν υπομονή οι μασόνοι. Γι’ αυτό μερικοί να μην είμαστε αφελείς.

 

ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

 

Όπως εσείς εδώ δεν θα αλλάξετε την πίστη σας στον Χριστό, ακόμα κι αν σας προπηλακίσουν και σας υβρίσουν και σας φυλακίσουν, και αυτοί δεν θα αλλάξουν το πρόγραμμά τους. Είναι στρατευμένοι πράκτορες και πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε αυτό. Έχουμε να κάνουμε με τέτοιους πράκτορες.

 

…[Η πλάνη] του ότι πιέζουν οι Τούρκοι το οικουμενικό μας πατριαρχείο και για αυτόν τον λόγο το πατριαρχείο, ελισσόμενο και διπλωματικώς φερόμενο, μπήκε στον οικουμενισμό και έκανε παραχωρήσεις, αυτό το πράγμα έχει εντελώς ισοπεδωθεί και καταστραφεί σαν επιχείρημα. Γιατί;

 

Γιατί οι Τούρκοι τα τελευταία είκοσι με εικοσιπέντε χρόνια επί Ερντογάν έχουν εντελώς αλλάξει γραμμή. Από τον Κεμαλισμό τον πολιτικό τον αστικό έχουν περάσει στον Οθωμανισμό. Έχουν απομακρυνθεί από την Δύση και έχουν προσκολληθεί στην Ρωσσία.

 

Συνεπώς, αν το πατριαρχείο μας αναγκαζόταν από τους Τούρκους να επηρεάζει την πολιτική του για να επιβιώσει, τα τελευταία χρόνια το πατριαρχείο μας θα απομακρυνόταν από την Δύση και θα προσέγγιζε στην Ρωσσία που είναι τώρα πια σύμμαχος της Τουρκίας δυστυχώς.

 

Δεν συμβαίνει αυτό. Δεν συμβαίνει αυτό, ΓΙΑΤΙ;

 

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΛΟΓΩ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΕΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ.

 

Και φυσικά, οι δύο βάρκες στις οποίες πατά η Τουρκία την αναγκάζουνε να κάνει τα στραβά μάτια, μολονότι κατανοεί ότι το Πατριαρχείο εξυπηρετεί δυτικούς σκοπούς.

 

Και για αυτό λέω ότι είναι στρατευμένοι. Αν ήταν έστω και τυχοδιώκτες -δεν μιλούμε για πραγματικά συνειδητούς κληρικούς- αν ήταν τυχοδιώκτες, τυχοδιωκτικά φερόμενοι τα τελευταία χρόνια θα έκαναν τα γλυκά μάτια στην Ρωσσία, ιδιαίτερα στο θέμα της Ουκρανίας που δεν είχαν κανέναν λόγο να παρέμβουν, για να μην δυσαρεστήσουν την Τουρκία.

 

Εξυπηρετούν αμερικανικά συμφέροντα, βρέξει χιονίσει. Είναι στρατευμένοι. Αν δεν καταλάβουμε ότι είναι στρατευμένοι δεν θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε τί γίνεται.

 

Ευχαριστώ και συγνώμη.

 

*****

 

Απόσπασμα από το κάτωθι βίντεο. π.Θ.Ζήσης, «Ο κοινός εορτασμός του Πάσχα με ετεροδόξους απορρίπτεται διαχρονικά από τους Ορθοδόξους».

 

Απομαγνητοφώνηση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ:

Η ωμή αλήθεια. Όχι από τα χείλη των λεγομένων "παλαιοημερολογιτών" που η εγωϊσμός μας δεν μας επιτρέπει να τους ακούμε, διότι ελεγχόμαστε όταν αυτοί οι παρακατιανοί έχουν δίκιο. Τα λέει ένας μορφωμένος και με συγκροτημένη σκέψη μοναχός που τεκμηριώνει τα συνήθως αποκαλυπτικά λόγια του, καρπό μελέτης, ερευνών και ειλικρινείας: ο π. Σεραφείμ Ζήσης, γυιός του συνεπέστερου προς τα λεγόμενά του Πανεπιστημιακού Καθηγητού της Θεολογίας, του αγωνιστού π. Θεοδώρου Ζήση.  Μπορεί να μην ταυτιζόμαστε εκκλησιολογικά μαζί του, αλλά οφείλουμε δημοσίως να τον επαινέσουμε. Αλλωστε, δυστυχώς, στον παραδοσιακό χώρο από αγώνα και μαρτυρία επικρατεί σχεδόν παντού, υπό πάντων και εν πάσι....άπνοια!....

 

Διαβάστε το παρακάτω κείμενο το οποίο δημοσιεύθηκε ως κύριο άρθρο στην εκκλησιαστική Εφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» της 25.10.2024.

Πρόκειται για βαρυσήμαντο κείμενο διότι για πρώτη φορά τίθενται συγκεκριμένα ζητήματα ως καίρια αιτήματα του πιστού λαού, όπως:

·       Δημοσιοποίηση των Πρακτικών της διαβοήτου Συνόδου της Κρήτης και αποκήρυξη των αντορθοδόξων θέσεων και Αποφάσεών της

·       Σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου και κλήση σε απολογία του Κων/λεως Βαρθολομαίου για τις αντικανονικές ενέργειές του στο «Ουκρανικό»

·       Δημοσιοποίηση όλων των κειμένων συμφωνίας στο πλαίσιο του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Παπικών

·       Αναθεώρηση και ματαίωση των σχεδιαζομένων συνεορτασμών με την παρουσία του αιρετικού Πάπα για τα 1700 έτη από τη σύγκληση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και των περί προσδιορισμού «κοινού Πάσχα» Ορθοδόξων και Παπικών  

Ἐνέργειαι καί δηλώσεις τοῦ Πατρ. Βαρθολομαίου σκανδαλίζουν δεινῶς τόν λαόν  τοῦ Θεοῦ

 

ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΚΩΝ/ΛΕΩΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

 

Ἄλλην Σύνοδον Φερράρας-Φλωρεντίας ὁ εὐσεβής λαός τοῦ Θεοῦ οὔτε ἀποδέχεται οὔτε ἀκολουθεί οὔτε πρόκειται νά ἀναγνωρίση!

Μακαριστός Καθηγούμενος της Ι. Μ. Δοχειαρίου Αρχιμ. Γρηγόριος: «Πιο καλό είναι να συναντάς μια γιαγιά στο χωριό πού πιστεύει, από ένα Καθηγητή Πανεπιστημίου και από ένα Πατριάρχη, που φιλάει την παντόφλα του Πάπα».

 

Τοῦ Δημητρίου Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

 

Ο κατέχων τον πρώτον θρόνον της κατ’ Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας 84χρονος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος (Αρχοντώνης) κατά την μέχρι σήμερον 33ετή πατριαρχείαν του έχει αναπτύξει πολυσχιδή δράσιν. Όμως, ως μη όφειλε, τουλάχιστον όσον αφορά εις τα θέματα της Πίστεως, η όλη πορεία και αναστροφή του θεωρείται τεκμηριωμένως ως οικουμενιστική και μειοδοτική. Τούτο άλλωστε δεν αμφισβητείται ούτε υπό του ιδίου, εφ΄όσον ευκαίρως ακαίρως δηλώνει ότι βαδίζει εις τα ίχνη του  προκατόχου του, οικουμενιστού και πανθρησκειαστού Πατριάρχου Αθηναγόρου. Ως γνωστόν, ο τελευταίος ενήργησε, μεταξύ άλλων, την διαβόητον «άρσιν των αναθεμάτων», βλάσφημον συνέργειαν αυτού μετά του αιρετικού Πάπα Ρώμης Παύλου του ΣΤ΄, γενομένην εν έτει 1965, η οποία έχει μάλιστα καταγγελθεί ως κεκαλυμμένη, προφανώς αντικανονική, άρσις της ακοινωνησίας μεταξύ των θρόνων παλαιάς και νέας Ρώμης.

Κατά τα τελευταία έτη ο κ. Βαρθολομαίος προεκάλεσε, τη πρωτοβουλία και επιμονή του, τρία μείζονα ζητήματα δια την Ορθόδοξον Ανατολήν, ήτοι: 

1^ον. Την σύγκλησιν υπό την Προεδρίαν αυτού της λεγομένης «Αγίας & Μεγάλης» Συνόδου της Κρήτης, εν έτει 2016, η οποία αφ΄ ενός μεν και όσον αφορά εις την σύγκλησίν της προεκάλεσε διαφωνίας και ρήξιν μεταξύ των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, με αποτέλεσμα την αποχήν εξ αυτής τεσσάρων τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, αφ΄  ετέρου δε, δια των Αποφάσεών της προεκάλεσε τον εύλογον σκανδαλισμόν των ανά τον κόσμον Ορθοδόξων Χριστιανών, εξαιτίας του εν πολλοίς οικουμενιστικού και εν γένει αντορθοδόξου περιεχομένου των, 

2^ον .  Την απόδοσιν Αυτοκεφαλίας (επισήμως το έτος 2019) εις μίαν νέαν παράλληλον προς την υφισταμένην εκκλησιαστικήν διοίκησιν της εν Ουκρανία Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία υπήγετο εις το Πατριαρχείον Μόσχας, με αποτέλεσμα την δημιουργίαν ατύπου σχίσματος (διακοπή κοινωνίας) μεταξύ του τελευταίου και του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, καθώς επίσης και τον τραγικόν διχασμόν του ορθοδόξου Ουκρανικού λαού, ο οποίος έχει εξελιχθεί εις απηνή διωγμόν, τη υποστηρίξει και της κρατικής εξουσίας, κατά του πολυπληθεστέρου εκκλησιαστικού πληρώματος, υπό τον κανονικόν Μητροπολίτην Κιέβου κ. Ονούφριον και την περί αυτόν Ιεραρχίαν. Τας σχετικάς ενεργείας του Πατριάρχου Βαρθολομαίου αναγνωρίζουν μόνον τέσσαρες εκ των δεκατεσσάρων ανά τον κόσμον τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών! Και, 

3^ον .  Την αναγγελίαν εκ συμφώνου μετά του επικεφαλής του Βατικανού, του αιρετικού Πάπα Φραγκίσκου, της αποφάσεως περί συνεορτασμού των 1700 ετών από της συγκλήσεως της Αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (325 μ.Χ.) και την πρόθεσίν των (ή συναπόφασίν των;) περί καθιερώσεως από του ερχομένου έτους (2025), κατά το οποίον συμβαίνει να συμπίπτει χρονικώς η ημερομηνία του εορτασμού του Αγίου Πάσχα με αυτήν των Παπικών, «κοινού Πάσχα» δηλαδή από κοινού καθιερώσεως κοινώς αποδεκτού προσδιορισμού του εορτασμού του Πάσχα, ώστε πάντοτε να συμπίπτει δι’ αμφοτέρους. Τελευταίως μάλιστα και μετά τον προκληθέντα και εκφρασθέντα σκανδαλισμόν των πιστών σχετικώς προς τα ανωτέρω, έγινεν αναφορά περί προσδιορισμού «βάσει του ορθοδόξου εορτασμού του Πάσχα». 

Επειδή κατόπιν όλων των ανωτέρω, μεταξύ και πολλών άλλων κατά καιρούς πρωτοβουλιών, ενεργειών και δηλώσεων του κ. Βαρθολομαίου, αι οποίαι έχουν δεινώς σκανδαλίσει τους πιστούς, έχει απωλεσθεί η εμπιστοσύνη αυτών έναντι του Πατριάρχου ως πνευματικού οδηγού και Ορθοδόξου Ποιμένος, ο οποίος μάλιστα επιζητεί και διεκδικεί δικαιοδοσίαν και εξουσίαν εφ’ όλης της Εκκλησίας πέραν των κανονικώς προβλεπομένων, η δε διαμορφωθείσα τη υπαιτιότητι του ιδίου εκκλησιαστική κατάστασις έχει καταστεί δυστοπική και εκρηκτική, ζητούνται και πλέον απαιτούνται εξ αυτού τα εξής: 

Α. Η δημοσιοποίησις μέσω των κατά τόπους Συνόδων των Ορθοδόξων Εκκλησιών των Πρακτικών της εν Κολυμπαρίω συγκληθείσης Συνόδου εν έτει 2016 προς υπεύθυνον ενημέρωσιν του λαού του Θεού (Κληρικών, μοναχών και λαϊκών) προκειμένου να πληροφορηθούν εγκύρως περί των θέσεων και φρονημάτων των Ποιμένων των, οι οποίοι τον διαποιμαίνουν, δηλαδή, εάν και κατά πόσον πιστεύουν κατά τας των αγίων Θεοπνεύστους θεολογίας και το της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού ευσεβές φρόνημα, ώστε να ακολουθούν αυτούς οι πιστοί ως οδηγούς προς σωτηρίαν και όχι προς διαφθοράν και απώλειαν. Εξυπακούεται δε η κατόπιν επανεξετάσεως και αναθεωρήσεως των πεπραγμένων αυτής, εγκατάλειψις και αποκήρυξις όλων των αντορθοδόξων θέσεων και αποφάσεων της εν λόγω Συνόδου. 

Β. Η σύγκλησις Πανορθοδόξου Συνόδου δια την αποσόβησιν οριστικού σχίσματος εντός των κόλπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας εξαιτίας του κατά τα προεκτεθέντα «Ουκρανικού ζητήματος», ενώπιον της οποίας θα κληθεί ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος να απολογηθεί δια την προκληθείσαν δεινήν αταξίαν και ακαταστασίαν και εν συνεχεία να αναζητηθεί κανονική επίλυσις και θεραπεία αυτών, μακράν πάσης φύσεως και προελεύσεως εξωεκκλησιαστικών επεμβάσεων και πιέσεων. Εν προκειμένω, η πρωτοβουλία της συγκλήσεως μιας τοιαύτης Συνόδου είναι δυνατόν να ληφθεί τη αιτήσει (της πλειοψηφίας) των τοπικών Εκκλησιών, τη συγκαταθέσει του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, κατόπιν συγκλήσεως και υπό την Προεδρείαν του δευτέρου τη τάξει Πατριαρχείου ή, λόγω της εμπλοκής αυτού εις την αταξίαν, υπό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, τιμής ένεκεν ως «μητρός των Εκκλησιών». Και,

Γ. Η αναθεώρησις και ματαίωσις των σχεδιαζομένων συνεορτασμών του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως των 1700 ετών από της συγκλήσεως της Αγίας Α΄Οικουμενικής Συνόδου μετά του αμετανοήτου Αρχηγού του κακεκτύπου κρατιδίου του Βατικανού και επικεφαλής της Παπικής αιρέσεως Πάπα Φραγκίσκου, καθώς και ο από κοινού προσδιορισμός του εορτασμού του Πάσχα, καθότι ταύτα αντίκεινται εις την Παράδοσιν και την διηνεκή πράξιν της Εκκλησίας όσον αφορά εις τας σχέσεις μεταξύ ορθοδόξων και αιρετικών. Εάν, όπως προσφάτως ελέχθη υπό του Μητροπολίτου Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, επ΄ουδενί δεν δύναται η Ορθόδοξος Εκκλησία να αποστή του καθιερωμένου εορτασμού του Πάσχα αλλά το Βατικανό προτίθεται να επαναφέρει τον υπ΄ αυτού από αιώνων εγκαταλειφθέντα, δια της επιβολής του Γρηγοριανού ημερολογίου, ορθόδοξον εορτασμόν του Πάσχα, κατά τα υπό των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Αγίας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου αποφασισθέντα και ως αιωνίως αμετάβλητα καθιερωθέντα, δεν αφορά την Ορθόδοξον Εκκλησία, ούτε αρμόζει η μετ΄ αυτού ενασχόλησις και εις αυτό ανάμιξις. 

Ειρήσθω εν παρόδω ότι ο Παπισμός μετά την εν έτει 1582 επιβολήν της Καινοτομίας του Γρηγοριανού ημερολογίου εις την Δύσιν, επεδίωξε δια μακρόν και παντοιοτρόπως όπως επιβάλη την εν λόγω καινοτομίαν και εις την Ανατολήν δια προσηλυτιστικούς λόγους. Ενδεχομένως, η φημολογουμένη διάθεσίς του (εάν επαληθευθεί και υλοποιηθεί) να επαναφέρει  τον εορτασμόν εκεί όπου ήτο, να επιχειρήται και αυτή δια τους ιδίους λόγους και δη χάριν της οικουμενιστικής προσεγγίσεως.

Τέλος, ο πιστός λαός ζητεί και δικαιούται ως λογικόν ποίμνιον να πληροφορηθεί τόσον το περιεχόμενον των γενομένων σχετικών Εισηγήσεων και αναφορών κατά την πρόσφατον Σύναξιν των Ιεραρχών εις Κωνσταντινούπολιν (Σεπτέμβριος 2024), όσον και των συμφωνηθέντων κειμένων του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Παπικών, τα οποία είναι απαράδεκτον και ύποπτον να κρατούνται μυστικά. Άλλωστε τελικός κριτής όλων όσων ενεργούνται και επιδιώκονται εμφανώς ή αφανώς πρέπει και θα είναι η ευσεβής πίστις! Άλλην Σύνοδον Φερράρας-Φλωρεντίας ο χαρακτηριζόμενος ως «φύλακας της Πίστεως» υπό των Ορθοδόξων Πατριαρχών της Ανατολής, του 1848, ευσεβής Λαός του Θεού (Κληρικοί καί λαϊκοί) ούτε αποδέχεται, ούτε ακολουθεί, ούτε πρόκειται να αναγνωρίση !

Εάν, ο μη γένοιτο, τα ανωτέρω αιτήματα δεν ικανοποιηθούν, ως στοιχειωδώς προαπαιτούμενα δια την αποσόβησιν του οριστικού σχίσματος εις τους κόλπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας και την αποκατάστασιν του κύρους προσώπων και θεσμών, τότε ο θέλων πρώτος είναι μεταξύ των άλλων ισοτίμων του Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος θα έχει οριστικώς αμαυρώσει την πολυετή μεν, ζημιογόνον δε πατριαρχείαν του, καθιστάμενος εν τη συνειδήσει του πληρώματος της Εκκλησίας έκπτωτος και υπόδικος ενταύθα αλλά και ενώπιον του φοβερού Βήματος της μόνης Κεφαλής της Εκκλησίας και Αρχιποίμενος Αυτής, του μοναδικού Σωτήρος Χριστού.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2024, ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 2515

 

 

      Ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς Βαπτίσεως
(7/20.10.2024)
στήν Ἐνορία τῶν εὐσεβῶν
τῆς Κορίνθου

Η Ανάρτηση μας

 

Βαπτίζω σημαίνει βυθίζω στο νερό. Η ελληνική αυτή λέξη δεν μπορεί να έχει άλλο περιεχόμενο ή εξήγηση. Δεν σημαίνει ούτε βρέχω με νερό, ούτε πλένω με νερό, ούτε ραντίζω με νερό, ούτε επιχέω νερό, ούτε τοποθετώ στο νερό χωρίς να βυθίζω.

Ο Χριστός που συνέστησε αυτό το Μυστήριο όταν βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη υπό Ιωάννου βυθίστηκε ολόκληρος μέσα στο νερό.

Για το Ορθόδοξο Βάπτισμα είναι απαραίτητη η τριπλή κατάδυση και ανάδυση εις τύπον της τριημέρου Ταφής και Αναστάσεως του Χριστού, τελούμενα στο Όνομα των τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος.

Αυτό έδωσε εντολή ο Χριστός να τελούν οι Απόστολοί του, επισημαίνοντας ότι "ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται".

Ατυχώς, ή μάλλον δυστυχώς, σήμερον ελάχιστοι κληρικοί τελούν τον κανονικό τύπο του Βαπτίσματος, είτε από αδικαιολόγητη άγνοια, είτε από απαράδεκτες εντολές του προϊσταμένου τους Επισκόπου, είτε αυθαιρέτως, δήθεν για τον φόβο πνιγμού του βρέφους.

Στα εκατομμύρια των βαπτιζομένων είναι σχεδόν ανύπαρκτη η περίπτωση πνιγμού κατά την βάπτιση και τούτο, όχι λόγω ορθής τελέσεώς του, αλλά λόγω αδεξιότητος-ανικανότητος-απειρίας του τελετουργού.

Παλαιά οι ευσεβείς πιστοί θεωρούσαν μεγάλο κακό την μη κανονική βάπτιση - βύθιση του βαπτιζομένου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι στο αβύθιστο σημείο του σώματος κρατάει εξουσία ο αντικείμενος.

Στο παρακάτω βιντεάκι μια πρόσφατη κανονική-παραδοσιακή (και ως προς τον τρόπο) Βάπτιση ενός βρέφους στην Ενορία της Κορίνθου (7/20.10.2024).

https://www.facebook.com/share/v/W9gMhrT9u8SEbJEz/ 

 

Η Αντίδραση (νεοημερολογίτου κληρικού) 

 

"Για το ότι ο Χριστός βυθίστηκε ολόκληρος στο νερό θα μου επιτρέψετε να έχω επιφυλάξεις. Ούτε περιγράφεται στα Ευαγγέλια με τέτοια λεπτομέρεια η βάπτισή Του ούτε το βάθος του Ιορδάνη ποταμού καθιστά πιθανό κάτι τέτοιο. Από εκεί και πέρα: Προσωπικά (αλλά δεν ισχυρίζομαι ότι η δική μου γνώμη μετράει), δεν θεωρώ ελλιπή την βάπτιση, αν το κεφάλι το παιδιού δεν βυθιστεί στο νερό - αλλά του αδειάσουν πάνω του π.χ. μια κανάτα νερό."

 

Και η αυθόρμητη απάντηση στην αντίδραση 

 

Με το θάρρος και την αγάπη που σας έχω, μου κάνει εντύπωση που ποτέ δεν δεχόμαστε την παράδοση και την ακρίβεια χωρίς ενστάσεις και αντιρρήσεις. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει "Και όταν ο Ιησούς βαπτίστηκε (που σημαίνει βυθίστηκε όλος), ανέβηκε και βγήκε από το νερό αμέσως κλπ κλπ" κι εσείς μας λέτε.... έχω επιφυλάξεις και για.... βάθος του Ιορδάνου!!! Και μετά αρχίζει η θεωρία περί δεν θεωρώ ελλιπή την βάπτιση αν δεν βυθιστεί κλπ κλπ. Τι να πούμε, λοιπόν; Ας συνεχίσουμε έτσι για να μην μείνει τίποτε όρθιο! Αυτή είναι η νέα Ορθοδοξία! Μαθαίνουμε την.... οικονομία πρώτα και πάνω απ όλα, αλλά ποτέ την τάξη και την ακρίβεια. Αλλά αντ' άλλων! Τα έχουμε πει πολλές φορές. Ας τα ξηλώσουμε λοιπόν όλα. Ας αλλοιώσουμε και την έννοια των λέξεων. Και θα προκόψουμε, όπως βλέπουμε. Τρομάρα μας! Δεν τολμάμε να μιλήσουμε για τάξη αμέσως αρχίζει το εγώ θεωρώ ότι δεν υπάρχει πρόβλημα κλπ κλπ και τα περί άκρων και δεν συμμαζεύεται. Έλεος πια! Έτσι ξεκίνησαν και οι Λατίνοι και έγιναν αγνώριστοι. Αυτά έλεγαν και οι Σέρβοι και έφθασαν να καταντήσουν κι αυτοί όπως ακριβώς οι Φράγκοι.... ραντιστές, με ένα τασάκι, λίγο νεράκι και ένα πινέλο-ραντιστήρι! Τα είδα με τα μάτια μου στο Βελιγράδι.

 

Και μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση :

 

Ὑπάρχει οικονομία εις το κατ'  επίχυσιν Βάπτισμα;

 

https://ekklisiasticovima.blogspot.com/2024/02/blog-post.html?m=1