Σύγχρονες ὁσιακές μορφές τῆς γνησίας Ὀρθοδοξίας

Ὅσιος Μωϋσῆς (+1946)

● Ο μεγάλος σύγχρονος Όσιος του Καστελλορίζου, της Χίου και της Κορινθίας.

 

Σαν σήμερα, 15)28 Ιουνίου, το 1946, κοιμήθηκε οσιακώς και ετάφη (την 16η Ιουνίου) στην Ανδρώα Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (περιοχή Μπογδάνι) Αθικίων Κορινθίας, ο Κτίτωρ αυτής (καθώς και της Γυναικείας Ιεράς  Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αθικίων) και εν Αγίοις Πατήρ ημών Μωϋσής (+), εκ Καστελλορίζου καταγόμενος, μαθητής και υποτακτικός του Οσίου Παχωμίου του εν Χίω (+1905). Πρόκειται για μεγάλη σύγχρονη οσιακή μορφή, ασκητού αλλά και Ομολογητού μοναχού, με μεμαρτυρημένα χαρίσματα, διοράσεως και προοράσεως, καθώς και θαυματουργίας. Τα ευωδιάζοντα ιερά λείψανά του και η τιμία Κάρα του βρίσκονται αποτεθησαυρισμένα στη Μονή των Αγίων Ταξιαρχών, εντός του Καθολικού αυτής.

Μαρτυρία περί της αγιότητος αυτού έχει καταθέσει, μεταξύ άλλων και ο γνωστός Γέροντας Πορφύριος Μπαϊρακτάρης (+), εκ της ασκητικής παρουσίας αμφοτέρων στην περιοχή των Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους.

Σπάνια φωτογραφία τοῦ Ὁσίου ὡς Καθηγουμένου.

 Τι επιχειρείται στο Άγιον Όρος;

ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΥΝ ΣΤΟ ΣΤΕ!

ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ: Τέσσερις μοναχοί του Αγίου Όρους, που εγκαταβιούν σε διαφορετικά κελιά της μοναστικής Πολιτείας, κατέθεσαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση ακύρωσης της απόφασης με την οποία ιδρύθηκε και ήδη λειτουργεί Αστυνομική Διεύθυνση στη χερσόνησο του Άθω.

Υποστηρίζουν ότι η λειτουργία της συγκεκριμένης υπηρεσίας που υπάγεται απ’ ευθείας στο αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. είναι αντισυνταγματική και παραβιάζεται το Αυτοδιοίκητο του Αγίου Όρους, καθώς σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη το μέχρι πρότινος αστυνομικό τμήμα των Καρυών και οι αρμοδιότητές του υπαγόταν στον πολιτικό διοικητή του Αγίου Όρους, δηλαδή στο υπουργείο Εξωτερικών. Τονίζουν ότι το Περιβόλι της Παναγιάς με την απόφαση ίδρυσης της διευρυμένης αστυνομικής υπηρεσίας αντιμετωπίζεται ως κοινό τμήμα της περιφέρειας και όχι ως αυτοδιοίκητη αυτοτελής περιοχή, σε αντίθεση με όλους τους νόμους και τα διατάγματα.

 

«Με τις διατάξεις αυτές τροποποιείται θεμελιακά το συνταγματικά κατοχυρωμένο Αυτοδιοίκητο του Αγίου Όρους και στην ουσία καταργείται αυτό, ενώ οι ρυθμίσεις αυτές, σε κάθε περίπτωση λαμβάνονται χωρίς να ληφθεί υπόψη η θέση της Ιεράς Κοινότητας», σημειώνουν οι τέσσερις μοναχοί στην αίτηση ακύρωσης που κατέθεσαν μετά την απόφαση για την ίδρυση της Αστυνομικής Διεύθυνσης και η οποία συζητήθηκε πριν λίγες ημέρες στη διευρυμένη επταμελή σύνθεση του Συμβουλίου της Επικρατείας. «Παραβιάζεται το Αυτοδιοίκητο επειδή επιτρέπεται η άμεση παρέμβαση της αστυνομίας στον Άγιον Όρος», σημείωσε ο νομικός εκπρόσωπος των μοναχών που χειρίζεται την υπόθεση Σπύρος Κωνσταντόπουλος.

 

Στο τυπικό μέρος, οι προσφεύγοντες μοναχοί σημειώνουν ότι με την απόφαση ίδρυσης Αστυνομικής Διεύθυνσης η οποία υπάγεται στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θίγεται η λειτουργία του Αγίου Όρους. Υποστηρίζουν ότι η απόφαση προσκρούει στο άρθρο 5 του Καταστατικού Χάρτη του Αγίου Όρους, σύμφωνα με το οποίο τη διοίκηση των αστυνομικών δυνάμεων στη χερσόνησο του Άθω έχει ο Πολιτικός Διοικητής, ο οποίος υπάγεται στο υπουργείο Εξωτερικών. «Αποτελεί το Άγιον Όρος μέρος της ελληνικής επικράτειας, ο τρόπος διοίκησης όμως, οφείλει να λαμβάνει υπόψη το Αυτοδιοίκητο, το άβατο και τις θεσμικές και αντικειμενικές ιδιαιτερότητες της μοναστικής Πολιτείας, αξίωση που υλοποιείται μέσω του Καταστατικού Χάρτη, που δεν αποφασίζει αλλά εγκρίνει η ελληνική Βουλή», αναφέρουν στην αίτησή τους. Θέτουν ζήτημα παραβίασης του Καταστατικού Χάρτη που ισχύει βάσει του Συντάγματος και η αλλαγή του οποίου απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη και των είκοσι μοναστηριών.

 

Μάλιστα σε νομική μελέτη που συνδέεται με την προσφυγή και υπογράφεται από «αγιορείτες κελλιώτες πατέρες», αφήνουν σαφείς αιχμές για την απόφαση και υποστηρίζουν πως «καταργείται η εξουσία των μονών δυναμένων να εκδίδουν αποφάσεις διοικητικών αρχών του Αγίου Όρους και ουσιαστικά επανέρχεται σε ισχύ το αντισυνταγματικό νομοθετικό διάταγμα 124/1969 της δικτατορίας των Συνταγματαρχών, που μόνον αυτό αποτόλμησε την κατάλυση της νόμιμης εξουσίας των αγιορειτικών διοικητικών οργάνων».

 

Οι «παρεμβάσεις»

 

«Οι διατάξεις του νέου νόμου δεν θίγουν τη διάταξη του Καταστατικού Χάρτη του Αγίου Όρους, που ορίζει ότι ο Πολιτικός Διοικητής έχει υπό τις αμέσους διαταγάς του τη δύναμη της αστυνομίας και δεν μπορούν να θίξουν τη διάταξη αυτή, διότι ο Καταστατικός Χάρτης έχει αυξημένη τυπική ισχύ και δεν μπορεί καμιά διάταξη νόμου να τον επηρεάσει, να τον αλλάξει. Δηλαδή υπερισχύει ό,τι ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης του Αγίου Όρους», είπε από την πλευρά του ο καθηγητής της Ιστορίας των αγιορείτικων θεσμών στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, Αναστάσιος Νικόπουλος, καθησυχάζοντας τους προσφεύγοντες μοναχούς. Ακόμη ο κ. Νικόπουλος επισημαίνει ότι «πρακτικά πρέπει να κάνουμε την εξής διάκριση ανάμεσα στην τοπική εμβέλεια της αστυνομίας στη χερσόνησο του Αγίου Όρους, δηλαδή την παρουσία της και στα καθήκοντα που ασκεί και στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της αστυνομίας, τον οποίο δεν μπορεί να κάνει τοπικά ο διοικητής αλλά μόνον κεντρικά το αρχηγείο. Άλλωστε, η τήρηση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας του Αγίου Όρους είναι από τις εξουσίες που δεν τις ασκεί όργανο του Αυτοδιοίκητου του Αγίου Όρους, αλλά η Πολιτεία».

«Πλέον μπορεί να παρεμβαίνει στα θέματα ασφαλείας του Αγίου Όρους απ’ ευθείας η αστυνομία, ενώ με το καθεστώς του Αυτοδιοίκητου αυτή την αρμοδιότητα έχει ο διοικητής», αντιτείνει ο κ. Κωνσταντόπουλος. «Στο Άγιον Όρος υπάρχει ειδικό καθεστώς και καλείται η αστυνομία που έχει εντελώς άλλη λειτουργία να εφαρμόσει ένα ειδικό καθεστώς για το οποίο είναι εντελώς ανίκανη να το κάνει επειδή δεν έχει την εκπαίδευση», συμπλήρωσε.

 

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία

 

Εντύπωση πάντως προξενεί το γεγονός ότι οι τέσσερις μοναχοί που ζήτησαν την ακύρωση της απόφασης με την οποία ιδρύθηκε η Αστυνομική Διεύθυνση Αγίου Όρους, τη συνδέουν με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Στην προσφυγή τους σημειώνουν πως στη χερσόνησο του Άθω παρατηρείται μηδενική εγκληματικότητα και δεν δικαιολογείται αυξημένη αστυνομική παρουσία. Είναι όμως ενδεικτικό αυτό που αναφέρουν: «Η προληπτική ισχυρά αστυνόμευση του Αγίου Όρους για λόγους δημόσιας ασφάλειας εξαιτίας του ρωσοουκρανικού πολέμου δεν είναι ανάλογη του κινδύνου που έχει σημειωθεί στον ελλαδικό χώρο και κυρίως στο έδαφος του Αγίου Όρους. Με τον τρόπο αυτό παραβιάζονται τα δικαιώματα των μοναχών του Αγίου Όρους αλλά όχι μόνον», υπογραμμίζεται στο κείμενο. Και συνεχίζουν τις σχετικές επισημάνσεις με επίκληση της ύπαρξης μοναστηριών διαφορετικών εθνοτήτων (ρωσικό, βουλγαρικό, σερβικό) και τη ρουμανική σκήτη. «Η διαρκώς κλιμακούμενη φιλολογία που, χωρίς καμία ουσιαστική τεκμηρίωση, εμπλέκει τις μονές ή επιμέρους μονές στη ρωσοουκρανική σύρραξη, δεν αποτελεί νόμιμο λόγο δημοσίου συμφέροντος για την περιστολή του ειδικού προνομιακού καθεστώτος», μεταφέρουν στην προσφυγή τους.

 

Η προβολή του συγκεκριμένου λόγου ως επιχείρημα επισημαίνεται και από τον εισηγητή του Συμβουλίου της Επικρατείας στη συζήτηση της υπόθεσης, ωστόσο αναφέρει ότι δεν προκύπτει τέτοιο στοιχείο. «Από τα στοιχεία του φακέλου και τις απόψεις της Διοίκησης δεν προκύπτει ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις τέθηκαν για τον ανωτέρω λόγο», σημειώνει ο εισηγητής της υπόθεσης που παραθέτει τα επιχειρήματα των δύο πλευρών. «Η νομοθετική πρωτοβουλία πάρθηκε με την έναρξη του πολέμου και αυτό μεταφέρθηκε στους μοναχούς», παρατήρησε ο κ. Κωνσταντόπουλος.

 

Στο υπόμνημα που κατέθεσαν οι τέσσερις μοναχοί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ΣτΕ παρέθεσαν μία σειρά από λειτουργίες που κατά την άποψή τους θα παραβιαστούν με τη λειτουργία της Αστυνομικής Διεύθυνσης. Συγκεκριμένα αναφέρουν ότι η νέα υπηρεσία θα ασκεί το σύνολο των αστυνομικών αρμοδιοτήτων χωρίς διάκριση, οι επιθεωρητές Βόρειας Ελλάδας της ΕΛ.ΑΣ. θα ασκούν τον έλεγχο και την εποπτεία, ότι η νέα υπηρεσία θα μπορεί αν συνάπτει μέχρι και συνεργασίες ανεξάρτητα εάν αυτές θίγουν τη λειτουργία του Αγίου Όρους, θα μπορεί να εκδίδει διατάξεις για την περιοχή, θα μπορεί επιχειρησιακά να δραστηριοποιείται οποιαδήποτε υπηρεσία του σώματος και θα μπορούν να εγκαταστήσουν συστήματα παρακολούθησης στους δημόσιους χώρους του.

 

Πάντως από την πλευρά της Πολιτείας μετά την αίτηση που κατατέθηκε στο ΣτΕ επιχειρήθηκε διόρθωση του Προεδρικού Διατάγματος. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στο κείμενο του εισηγητή δημοσιεύτηκε νέο Προεδρικό Διάταγμα επ’ αυτού που προέβλεπε την ίδρυση της Αστυνομικής Διεύθυνσης, με την προσθήκη της παραγράφου που αναφέρει ότι «από τις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου δεν θίγονται οι αρμοδιότητες του Πολιτικού Διοικητή του Αγίου Όρους, όπως αυτές ορίζονται». Επίσης η νέα αστυνομική υπηρεσία εγκαινιάστηκε πρόσφατα με τις ευλογίες και την παρουσία της πολιτικής και θρησκευτικής διοίκησης του Αγίου Όρους, στις Καρυές.

 (Από Εκκλησία On line)

ΕΡΧΕΤΑΙ ἕνα νέο Βιβλίο μας, μία νέα ἔκδοση-ντοκουμέντο μέ ἄγνωστα καί ἀδημοσίευτα μέχρι τώρα στοιχεῖα γιά ἕναν σύγχρονο ὅσιο καί ὁμολογητή Ἱεράρχη (+1963), ἑξήντα ἔτη ἀπό τήν ὁσιακή κοίμησή του, τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης ἕνεκεν.

Μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί πρός δόξαν Αὐτοῦ καί τιμήν τῶν ἀναδειχθέντων φίλων Αὐτοῦ, τόν προσεχή Σεπτέμβριο τρέχοντος ἔτους (2023) θά κυκλοφορηθεῖ τό νέο μας Βιβλίο:

«Ἕνας ὅσιος Ἱεράρχης:
ΣΠΥΡΙΔΩΝ Ἐπίσκοπος Τριμυθοῦντος (Κύπρου),
1888-1963 (†)». 

Μέσα στίς περίπου 100 σελίδες τοῦ βιβλίου θά ζωντανέψει ἡ μνήμη μιᾶς ὄντως συγχρόνου ὁσιακῆς μορφῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ χρηματίσαντος Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ξενοφῶντος Ἁγίου Ὄρους Γεδεών (Πάσιου) καί μετέπειτα ὑπό τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος ἀναδειχθέντος Ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος (τῆς μαρτυρικῆς Νήσου τῶν Ἁγίων Κύπρου) καί μετονομασθέντος Σπυρίδωνος, διά χειρῶν τοῦ Ἁγίου Ματθαίου, Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν (+1950).

Ὁ ὅσιος καί ὁμολογητής Ἱεράρχης Σπυρίδων (Πάσιος), ὑπῆρξε ἕνας ἀσκητής (πρότερον ὡς μοναχός καί Ἡγούμενος) Ἐπίσκοπος μέ πανθομολογούμενη ἀρετή καί μεμαρτυρημένα τά πνευματικά χαρίσματα, ἀλλά καί ἔκδηλα στόν βίο του τά σημεῖα τῆς Θείας Χάριτος. Ἰδιαίτερη εὐλογία γιά τήν ἐν λόγῳ ἔκδοση ἡ συμπερίληψη τῶν δύο καταγεγραμμένων περί αὐτοῦ προσωπικῶν μαρτυριῶν τῶν ἀειμνήστων Ἐπισκόπων Γαλακτίωνος (+) καί Ταρασίου (+), ἐκ τῆς μετ' αὐτοῦ ἀναστροφῆς καί προσωπικῆς γνωριμίας των.

Ἡ συγκεκριμένη ἔκδοση, ἡ ὁποία χρονικῶς συμπίπτει μέ τήν συμπλήρωση ἑξήκοντα (60) ἐτῶν ἀπό τήν ὁσιακή κοίμησή του (1963-2023), ἀποτελεῖ πνευματική ὀφειλή τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης στό πρόσωπο καί τήν παρακαταθήκη ζωῆς ἑνός, μᾶλλον παραθεωρημένου, συγχρόνου ἀσυμβιβάστου ἀγωνιστοῦ ὑπέρ τῆς ἀκαινοτομήτου Παραδοθείσης Πίστεως.

Μέ ἰδιαίτερη χαρά ἀναγγέλουμε στούς ἀδελφούς, φίλους καί ἐνδιαφερομένους τήν ὡς ἄνω νέα ἔκδοση, τήν ὁποία, σύν Θεῶ καί μέ τήν εὐλογία τῶν κατά τόπους Ἐπισκόπων, σκοπεύουμε καί νά παρουσιάσουμε, μέ τή συμπαράσταση καί συνδρομή Πατέρων καί δυναμένων ἀδελφῶν, ἀνά τήν Ἑλλάδα, τήν Κύπρο, ἀλλά καί τό ἐξωτερικό.

Ἡ ἐν λόγῳ Ἀνακοίνωση ἐπιλέξαμε νά γίνει σήμερον 5/18 Ἰουνίου 2023, ἡμέρα Κυριακή (Β΄Ματθίου), μετά τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων, κατά τήν ὁποία τιμᾶται ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων Ἁγιορειτῶν Πατέρων, Ὁμολογητῶν, Ἱεραρχῶν, Μαρτύρων καί Ὁσίων, ὅπως ἀναφέρει καί τό Ἀπολυτίκιο τῆς Ἑορτῆς των, πιστεύοντες ὅτι σέ αὐτή τήν σεπτή χορεία ὁ Ἅγιος Θεός ἔχει κατατάξει τόν ἐν ἀρετῆ, ἀσκήσει καί Πίστει διαλάμψαντα σπουδαῖο Ἱεράρχη Σπυρίδωνα (+).

Λόγω τοῦ περιορισμένου ἀριθμοῦ τῶν ἐκδοθησομένων ἀντιτύπων παρακαλοῦνται καί προτρέπονται ὅλοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι νά προμηθευθοῦν τό νέο Βιβλίο (καί μεμονωμένοι καί συλλογικοί φορεῖς, ὅπως Ἐνορίες καί Μονές) νά δηλώσουν τήν πρόθεσή τους, καθώς καί τόν ἀκριβή ἀριθμό τῶν ἀντιτύπων, ἀποστέλλοντας ἠλεκτρονικό μήνυμα στήν διεύθυνση: dimitrioskatsouras@gmail.com (ἐναλλακτικῶς καί μέ τηλεφωνική ἐπικοινωνία ἤ μήνυμα στό τηλέφωνο: 6976592467) μέ ἀναγραφή θέματος: "ΒΙΒΛΙΟ ΤΡΙΜΥΘΟΥΝΤΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ", ὥστε νά κατοχυρώσουν τήν παραλαβή του.

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 

 

Ένα σημαντικό άρθρο για ένα επίκαιρο και σημαντικό θέμα

Η Τεχνητή Νοημοσύνη
ως Τεχνητή Ευφυία

Του Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

 

Στίς ἡμέρες μας γίνεται πολύς λόγος ὄχι μόνον γιά τήν «Τεχνητή Νοημοσύνη», ἀλλά καί γιά τίς συνέπειές της στήν ζωή μας. Ἐκφράζονται ἀπόψεις γιά τίς ὡφέλειες πού θά προέλθουν, ἀπό τήν ἐφαρμογή της, ἀλλά καί τούς κινδύνους πού ἀπορρέουν ἀπό τήν κατάργηση τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας καί τήν ἀλλοίωση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων.

 

Ἔτσι, καί οἱ πρωτοπόροι τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης», ἔκρουσαν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου ἀπό τήν σύγχρονη τεχνολογία καί ὑπογράμμισαν ὅτι πρέπει νά τεθοῦν ὅρια.

 

Γιά παράδειγμα, ὁ Geoffrey Hinton πού χαρακτηρίστηκε ὡς «ὁ πατέρας τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης», σέ συνέντευξή του πού παραχώρησε στούς New York Times, ἐξήγησε ὅτι ἀποχώρησε ἀπό τήν Google γιά νά μιλήση ἐλεύθερα γιά τούς κινδύνους τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης». Μάλιστα, τόνισε ἰδιαίτερα ὅτι «ὁρισμένοι ἀπό τούς κινδύνους πού προκύπτουν ἀπό τά Chatbots (λογισμικά) τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης ἦταν ἀρκετά τρομακτικοί». «Αὐτή τή στιγμή, δέν εἶναι πιό ἔξυπνα ἀπό ἐμᾶς, ὅσο μπορῶ νά πῶ. Ἀλλά νομίζω ὅτι σύντομα μπορεῖ νά γίνουν».

 

Ὁ Ἴλον (ἤ Ἔλον) Μάσκ πού εἶναι μηχανικός, ἐφευρέτης, καί εἶναι Γενικός Διευθυντής καί ἐπικεφαλῆς τεχνολογικῆς ἀνάπτυξης γιά τήν ἑταιρεία διατροφικῆς τεχνολογίας Spacex, τῆς ὁποίας ἑτερείας εἶναι ὁ ἱδρυτής, καθώς καί Γενικός Διευθυντής καί ἐπικεφαλῆς τεχνολογικοῦ σχεδιασμοῦ τῆς ἑτερείας κατασκευῆς αὐτοκινήτων καί ἐνεργειακῶν συστημάτων καί ἄλλων Ἑταιρειῶν, καθώς ἐπίσης διερευνᾶ τήν συμβίωση ἀνθρώπων καί Τεχνητῆς Νοημοσύνης, ἐξέφρασε τίς ἐπιφυλάξεις του γιά τόν τρόπο σχεδιασμοῦ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης.

 

Σέ δηλώσεις του ἀναφέρθηκε στό ὅτι ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη «ἔχει τήν δυνατότητα νά ἀφανίση τόν πολιτισμό και νά χειραγωγήση τήν κοινή γνώμη», «εἶναι πιό ἐπικίνδυνη ἀπό ἕνα κακοσχεδιασμένο ἀεροσκάφος ἤ αὐτοκίνητο». Γι’ αὐτό εἶπε «εἰλικρινά πιστεύω ὅτι πρέπει νά ὁρίσουμε κανόνες ἀσφαλείας γιά τήν Τεχνητή Νοημοσύνη». Ὁ ἴδιος, ἐπίσης, εἶπε ὅτι θά «ξεκινήσω κάτι πού ἀποκαλῶ "TruthGPT" ἤ μιά τεχνητή νοημοσύνη πού θά ψάχνει τήν ἀλήθεια γιά νά καταλάβη τή φύση τοῦ σύμπαντος».

 

Εἶναι πολύ χαρακτηριστικό ὅτι ὁ Παγκόσμιος Ὀργανισμός Ὑγείας, καίτοι ἐκφράζει τόν ἐνθουσιασμό του γιά τίς δυνατότητες πού ἔχει ἡ «Τεχνητή Νοημοσύνη», συγχρόνως ἐκφράζει καί τίς ἀνησυχίες του γιά τό πῶς θά χρησιμοποιηθῆ στόν τομέα τῆς ὑγείας. Ἐπί πλέον τονίζει ὅτι τά δεδομένα πού χρησιμοποιοῦνται στήν ἐκπαίδευση τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης μπορεῖ νά εἶναι μεροληπτικά, παράγοντας παραπλανητικῶν ἤ ἀνακριβῶν πληροφοριῶν πού μποροῦν νά δημιουργοῦν ἀπειλές γιά τήν ὑγεία, τήν ἰσότητα, καί πῶς μοντέλα μπορεῖ νά χρησιμοποιηθοῦν λανθασμένα, μέ ἀποτέλεσμα νά παράγουν καί νά διασπείρουν πολύ πειστικά παραπληροφόρηση μέ τή μορφή κειμένου, ἠχητικοῦ ἤ βίντεο, τό ὁποῖο τό κοινό εἶναι δύσκολο νά ξεχωρίση ἀπό ἕνα ἀξιόπιστο περιεχόμενο γιά τήν ὑγεία. Γι’ αὐτό, ὅπως τονίζει, εἶναι «ἐπιτακτική ἀνάγκη» νά ἀποτιμηθοῦν οἱ κίνδυνοι ἀπό τήν χρησιμοποίηση μεγάλων γλωσσικῶν μοντέλων (LLMs), ὅπως τό ChatGPT, ὥστε νά προστατευθῆ καί νά προωθηθῆ ἡ ἀνθρώπινη εὐημερία».

 

Γιά νά ἀποκτήσω κάποια γνώση τοῦ πῶς λειτουργεῖ ἡ «Τεχνητή Νοημοσύνη» εἰσῆλθα στό ChatGPT, προκειμένου νά δῶ πῶς λειτουργεῖ. Τοῦ ἔθεσα διάφορα ἐρωτήματα καί ἀπαντοῦσε ὡς ἄνθρωπος μέ συγκροτημένη σκέψη, καί στό τέλος ἐρωτοῦσε ἄν ἤθελα νά δώση καί ἄλλες εἰδικότερες πληροφορίες γύρω ἀπό τίς ἐρωτήσεις πού τοῦ ὑπέβαλα.

 

Πρόκειται γιά μιά ἐξελιγμένη τεχνολογία πού ἀποβλέπει, ὅπως λέγεται, στήν ἐξυπηρέτηση τοῦ ἀνθρώπου σέ διάφορες ἐπιστημονικές, ἰατρικές καί κοινωνικές ἀνάγκες του, στό νά βοηθήση τό Κράτος στήν διακυβέρνησή του γιά τήν ὀργάνωσή του.

 

Διαβάζοντας διάφορα ἄρθρα σέ περιοδικά καί ἐφημερίδες παρατηρῶ ὅτι ἐντοπίζονται οἱ ὡφέλειες πού μποροῦν νά προέλθουν ἀπό τήν σύγχρονη τεχνολογία, ἀλλά τονίζονται καί οἱ καταστρεπτικές συνέπειες. Βέβαια, πολλοί τονίζουν ὅτι ἡ συζήτηση αὐτή πού γίνεται στίς ἡμέρες μας γιά τήν «Τεχνητή Νοημοσύνη» εἶναι ἡ ἴδια πού γινόταν κάθε φορά πού ἐμφανιζόταν κάθε νέο ἐπιστημονικό ἐπίτευγμα καί, βέβαια, στήν συνέχεια τίθονταν διάφοροι κανόνες καί ἰσορροποῦσαν οἱ ἄνθρωποι, χρησιμοποιώντας τίς νέες ἀνακαλύψεις, χωρίς νά ὑποτάσσονται σέ αὐτές.

 

Εἶναι ἐνδιαφέρον ἕνα βιβλίο πού συνέγραψε ὁ Ἀρχιμ. Ἀρίσταρχος Γκρέκας, Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς μέ τίτλο «Τεχνητή Νοημοσύνη καί ἄνθρωπος» καί ὑπότιτλο «Ὀρθόδοξη θεολογική προσέγγιση», τό ὁποῖο ἐξέδωσε ἡ Ἀποστολική Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

 

Τό βιβλίο αὐτό διαιρεῖται σέ δύο μέρη. Στό πρῶτο μέρος ἀναλύεται ὁ ὅρος «Τεχνητή Νοημοσύνη», ἡ χρήση καί οἱ ἐφαρμογές της, γίνεται λόγος γιά τήν «Ἀνθρωποκεντρική Τεχνητή Νοημοσύνη», μέ προεκτάσεις στήν Ἀνθρωποκεντρική ἠθική της, καθώς, ἐπίσης, ἐρευνᾶται ἡ τάση τῆς λεγομένης "Ἀποκαλυπτικῆς" Τεχνητῆς Νοημοσύνης», ἀλλά καί οἱ τάσεις ἀναγωγῆς τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης» σέ Θρησκεία ἤ σέ Ἐκκλησία μέ λατρευτικές χρήσεις.

 

Εἰδικότερα στό βιβλίο αὐτό εἶναι ἐνδιαφέροντα τά ὅσα λέγονται ἀπό ὅσους ἐνδιαφέρονται γιά τήν «Τεχνητή Νοημοσύνη», γιά τίς «θεολογικές προσεγγίσεις» της μέ τό νά ἀναδυθῆ «μιά νέα μορφή συλλογικῆς συνείδησης» πού «θά ἀντικαταστήσει τή θρησκεία»∙ γιά τίς «προσεγγίσεις τῶν ἐννοιῶν τῆς σωτηρίας καί τῆς ἀθανασίας μέ τήν χρήση τῆς ΤΝ», πού θά «μποροῦσε νά "λύσει" τό ἐρώτημα "ψυχή"»∙ «νά συμπαρασύρει τόν παγκόσμιο πληθυσμό σέ ἕνα κοσμικό ὑπερανθρωπισμό», στήν ἵδρυση μιᾶς «ὑπερανθρωπιστικῆς "ἐκκλησίας"», σέ μιά «νέα ὑπερθρησκεία» σέ «λατρευτικές χρήσεις ἐφαρμογῶν τῆς ΤΝ» κλπ.

 

Στό δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ἡ θεολογική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν ἄνθρωπο ὡς ψυχοσωματικῆς ἑνότητας, γιά τό ἔργο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, γιά τήν λατρευτική καί μυστηριακή της δομή, μέ σκοπό, βέβαια, νά τονισθῆ ὅτι στήν Ἐκκλησία καί τήν θεολογία ὑπάρχουν τά ἀσφαλῆ ἀνθρωπολογικά καί θεολογικά κριτήρια γιά τήν ὀρθή χρήση τῆς σύγχρονης τεχνολογίας.

 

Πρόκειται γιά ἕνα βιβλίο πού εἶναι γραμμένο μέ γνώση ἐπιστημονική καί θεολογική, μέ ψυχραιμία καί νηφαλιότητα καί γι’ αὐτό θεωρῶ ὅτι εἶναι συγκροτημένο στό εἶδος του.

 

Ὁ σκοπός τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ δέν εἶναι νά παρουσιάση τόσο τό τί εἶναι ἡ λεγόμενη «Τεχνητή Νοημοσύνη» καί ποιές εἶναι οἱ συνέπειές της, ἀλλά νά ἐκφράση τίς ἐνστάσεις μου γιά τήν ὁρολογία «Τεχνητή Νοημοσύνη».

 

Στό Λεξικό τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας τοῦ Γεωργίου Μπαμπινιώτη ἡ «Τεχνητή Νοημοσύνη» ὁρίζεται «ὡς κλάδος τῆς πληροφορικῆς ἐπιστήμης μέ στόχο τήν κατασκευή ρομπότ ἤ ὑπολογιστῶν πού μποροῦν νά μιμηθοῦν τήν ἀνθρώπινη εὐφυΐα».

 

Στό βιβλίο πού προανέφερα σημειώνεται ὅτι ὁ ἑλληνικός ὅρος «Τεχνητή Νοημοσύνη», ἀποδίδει τόν ἀγγλικό ὅρο Artificial Intelligence πού συγχρόνως μεταφράζεται καί ὡς «Τεχνητή Εὐφυΐα». Ἄλλωστε, ὑπάρχουν καί ἐπιστήμονες πού δίνουν διάφορους ὁρισμούς, ὅπως «αὐτόνομα καί εὐφυῆ συστήματα», «τεχνολογία τῶν τεχνητά εὐφυῶν συστημάτων», «μίμηση ἔξυπνης ἀνθρώπινης συμπεριφορᾶς».

 

Αὐτό εἶναι φυσικό, γιατί ὅπως γράφει καί ὁ συγγραφεύς τοῦ βιβλίου αὐτοῦ, χρησιμοποιώντας τήν σχετική βιβλιογραφία, «τά συστήματα τεχνητῆς νοημοσύνης εἶναι συστήματα λογισμικοῦ (καί πιθανῶς καί ὑλικοῦ) σχεδιασμένου»∙ «ἡ τεχνολογική κοινότητα τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης προσπαθεῖ νά μιμηθεῖ ἔξυπνη συμπεριφορά μέ προγράμματα ὑπολογιστῶν»∙ «ἀναφέρεται ἐξομοιωτικά καί ἀναπαραγωγικά στή διανοητική λειτουργία τοῦ ἀνθρώπου καί εἰδικότερα στή νοημοσύνη καί στήν εὐφυΐα»∙ τά περισσότερα ἀπό τά συστήματα αὐτά «μποροῦν νά ταξινομηθοῦν στίς ἀκόλουθες τέσσερις κατηγορίες: συστήματα πού σκέφτονται σάν τούς ἀνθρώπους, συστήματα πού δροῦν σάν ἄνθρωποι, συστήματα πού σκέφτονται ὀρθολογικά, συστήματα πού λειτουργοῦν ὀρθολογικά». Τά νευρωντικά Τεχνολογικά Δίκτυα «μιμοῦνται τίς ὁμάδες νευρώνων τοῦ ἀνθρωπίνου ἐγκεφάλου γιά τήν πραγματοποίηση γρήγορης καί εὐέλικτης ἐπεξεργασίας δεδομένων καί πληροφοριῶν», «ἀναπτύσσουν τή δυνατότητα νά ἐπικοινωνοῦν μέ φυσική γλώσσα, μέ τήν ἀναγνώριση τῆς φωνῆς...».

 

Γίνεται φανερό ὅτι τά συστήματα αὐτά ἔχουν σχέση μέ τίς δυνατότητες τοῦ ἐγκεφάλου τοῦ ἀνθρώπου, μέ τούς νευρῶνες καί τήν ἐπικοινωνία μεταξύ τους πού χαρακτηρίζουν τίς διανοητικές λειτουργίες τοῦ ἀνθρώπου.

 

Εἶναι χαρακτηριστικός ὁ ὁρισμός τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης» ἀπό τήν Βικι-παίδεια. «Ὁ ὅρος τεχνητή νοημοσύνη ἀναφέρεται στόν κλάδο τῆς πληροφορικῆς, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται μέ τήν σχεδίαση καί τήν ὑλοποίηση ὑπολογιστικῶν συστημάτων πού μιμοῦνται στοιχεῖα τῆς ἀνθρώπινης συμπεριφορᾶς, τά ὁποῖα ὑπονοοῦν ἔστω καί στοιχειώδη εὐφυΐα: μάθηση, προσαρμοστικότητα, ἐξαγωγή συμπερασμάτων, κατανόηση ἀπό συμφραζόμενα, ἐπίλυση προβλημάτων κλπ.».

 

Ὅπως σημειώνεται «ἡ τεχνητή νοημοσύνη ἀποτελεῖ σημεῖο τομῆς μεταξύ πολλαπλῶν ἐπιστημῶν, ὅπως τῆς πληροφορικῆς, τῆς ψυχολογίας, τῆς φιλοσοφίας, τῆς νευρολογίας, τῆς γλωσσολογίας καί τῆς ἐπιστήμης μηχανικῶν, μέ στόχο τῆ σύνθεση εὐφυοῦς συμπεριφορᾶς, μέ στοιχεῖα συλλογιστικῆς, μάθησης καί προσαρμογῆς στό περιβάλλον, ἐνῶ συνήθως ἐφαρμόζεται σέ μηχανές ἤ ὑπολογιστές εἰδικῆς κατασκευῆς».

 

Ἡ «Τεχνητή Νοημοσύνη» «διαιρεῖται στή συμβατική τεχνητή νοημοσύνη, ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖ νά ἐξομοιώσει τήν ἀνθρώπινη νοημοσύνη ἀλγοριθμικά χρησιμοποιώντας σύμβολα καί λογικούς κανόνες ὑψηλοῦ ἐπιπέδου, καί στήν ὑποσυμβολική τεχνητή νοημοσύνη ἡ ὁποία προσπαθεῖ νά ἀναπαράγη τήν ἀνθρώπινη εὐφυΐα χρησιμοποιώντας στοιχειώδη ἀριθμητικά μοντέλα πού συνθέτουν ἐπαγωγικά νοήμονες συμπεριφορές μέ τή διαδοχική αὐτοοργάνωση ἁπλουστέρων δομικῶν συστατικῶν («συμπεριφορική τεχνητή νοημοσύνη»), προσομοιώνουν πραγματικές βιολογικές διαδικασίες, ὅπως ἡ ἐξέλιξη τῶν εἰδῶν καί ἡ λειτουργία τοῦ ἐγκεφάλου («ὑπολογιστική νοημοσύνη») ἤ ἀποτελοῦν ἐφαρμογή στατιστικῶν μεθοδολογιῶν σέ προβλήματα τεχνητῆς νοημοσύνης».

 

Εἶναι φανερό ἀπό τόν ὁρισμό αὐτόν ὅτι ἡ «Τεχνητή Νοημοσύνη» συνδέεται μέ τήν ἀνθρώπινη εὐφυΐα, τήν λειτουργία τοῦ ἀνθρωπίνου ἐγκεφάλου μέ τούς νευρῶνες καί τούς νευροδιαβιβαστές.

 

Ὅμως, κατά τήν διαχρονική παράδοσή μας ὁ νοῦς, ἡ νοερά ἐνέργεια εἶναι διαφορετική ἀπό τήν λογική ἐνέργεια, ἀπό τήν εὐφυΐα, τήν ἀνθρώπινη διάνοια, ἀφοῦ ἄλλο εἶναι ἡ νοερά ἐνέργεια καί ἄλλο εἶναι ἡ λογική ἐνέργεια τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ νοῦς, κατά τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό εἶναι ὁ ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς, καί κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ εἶναι ἡ λεπτοτάτη προσοχή. Ὁπότε, κατά τήν σύνολη πατερική παράδοση ὑπάρχει διπλῆ μεθοδολογία, δηλαδή ἄλλη εἶναι ἡ μεθοδολογία τῆς παρατήρησης καί τῆς σκέψης πού γίνεται μέ τήν διάνοια-ἐγκέφαλο, καί ἄλλη εἶναι ἡ μεθοδολογία πού συνδέεται μέ τήν γνώση τοῦ Θεοῦ, πού γίνεται μέ τόν νοῦ. Ἡ ταύτιση τῶν δύο μεθοδολογιῶν παρήγαγε τήν σχολαστική θεολογία πού δημιούργησε πολλά προβλήματα στόν Δυτικό χῶρο.

 

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο, ἐκτός ἀπό τίς ἐπιφυλάξεις μας γιά τίς συνέπειες τῆς λεγομένης «Τεχνητῆς Νοημοσύνης», θεωρῶ ὅτι πρέπει νά ἐπικρατήση ἡ ὁρολογία «Τεχνητή Εὐφυΐα», ἀντί τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης». Ἔτσι, θά ἀποφεύγουμε τήν θεοποίηση τῶν συστημάτων αὐτῶν.

 

Μπαίνοντας στό ChatGPT διαπίστωσα ὅτι ὁ ἀγγλικός ὅρος Artificial Intelligence, ἀποδίδεται στήν ἑλληνική γλώσσα καί ὡς «Τεχνητή Νοημοσύνη» καί ὡς «Τεχνητή Εὐφυΐα».

 

Συγκεκριμένα, γιά τόν ὅρο «Τεχνητή Νοημοσύνη» γράφει: «Συνήθως, ὁ ὅρος "τεχνητή νοημοσύνη" (Artificial Intelligence - AI) ἀναφέρεται σέ ὑπολογιστικά συστήματα πού σχεδιάζονται γιά νά ἐκτελοῦν ἐργασίες πού ἀπαιτοῦν ἀνθρώπινη νοημοσύνη. Αὐτό μπορεῖ νά περιλαμβάνει λογική σκέψη, μηχανική μάθηση, ἀναγνώριση προτύπων, ἐπεξεργασία φυσικῆς γλώσσας καί ἄλλες δραστηριότητες πού σχετίζονται μέ τή νοημοσύνη».

 

Γιά τόν ὅρο «Τεχνητή Εὐφυΐα» γράφει: «Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ὁ ὅρος "τεχνητή εὐφυΐα" (Artificial General Intelligence - AGI) ἀναφέρεται σέ μιά πιό ἐξελιγμένη μορφή τεχνητῆς νοημοσύνης πού θά εἶναι ἱκανή νά ἐκτελεῖ ὁποιαδήποτε ἐργασία πού μπορεῖ νά ἐκτελέσει ἕνας ἄνθρωπος. Ὁ ὅρος "τεχνητή εὐφυΐα" συνήθως ἀναφέρεται σέ ἕνα σύστημα πού ἔχει τή δυνατότητα νά ἐπιδείξει γενική νοημοσύνη, νά κατανοεῖ, νά μάθει καί νά ἐκτελεῖ ἐργασίες σέ διάφορους τομεῖς μέ παρόμοιο τρόπο μέ τούς ἀνθρώπους».

 

Ἐπιπλέον γράφει: «Εἶναι σημαντικό νά σημειωθεῖ ὅτι οἱ ὅροι αὐτοί χρησιμοποιοῦνται μέ διάφορους τρόπους ἀπό διάφορες πηγές, καί ἡ ἀκριβή τους σημασία μπορεῖ νά διαφέρει».

 

Συγκριτικά μέ τούς δύο ὅρους γράφει κάτι πολύ σημαντικό πού μᾶς ἐνδιαφέρει στό ἄρθρο αὐτό: «Οἱ ὅροι "τεχνητή νοημοσύνη" καί "τεχνητή εὐφυΐα" χρησιμοποιοῦνται συχνά ἀνταλλαξίμως, ἀλλά μποροῦν νά ἔχουν κάποιες διαφορές στή σημασία τους, ἀνάλογα μέ τόν περίγυρο καί τόν πολιτισμό πού χρησιμοποιοῦνται».

 

Ἑπομένως, θεωρῶ ὅτι πρέπει ἀντί τοῦ ὅρου «Τεχνητή Νοημοσύνη» νά χρησιμοποιεῖται ὁ ὅρος «Τεχνητή Εὐφυΐα», γιά νά σεβαστοῦμε τόν πολιτισμό μας καί ὅλη τήν παράδοσή μας πού διαχωρίζει τόν νοῦ άπό τήν διάνοια-εὐφυΐα καί νά μή ταυτίζουμε τόν ἄνθρωπο μέ τήν διάνοια-ἐγκέφαλο. Ἔτσι δέν θά ἀπαρνούμαστε τήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν διάκριση μεταξύ νοερᾶς καί λογικῆς ἐνέργειας, δέν θά ἀμφισβητοῦμε τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν σκοτασμό τοῦ νοῦ πού εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς πτώσεως καί τόν φωτισμό τοῦ νοῦ πού εἶναι γνώρισμα τῆς ἐπιστροφῆς στόν Θεό.

 

Ὅταν θά γίνεται λόγος γιά τήν «Τεχνητή Εὐφυΐα», τότε θά ἀποφεύγεται ἐν πολλοῖς ἡ αἴσθηση τῆς αὐτοθέωσης πού εἶναι ἡ ἔσχατη πτώση τοῦ ἀνθρώπου.

 

Τό ἀπόρρητο σχέδιο «180» γιά τό συνυποσχετικό στήν Χάγη

 

Tοῦ Μανώλη Κοττάκη

 

     Γεωπολιτική ἄσκησις ἡ σύνθεσις τοῦ νέου Κοινοβουλίου • Πλειοψηφία 3/5 ἀπαιτεῖται βάσει τοῦ Συντάγματος γιά παραπομπή θεμάτων ἐθνικῆς κυριαρχίας στό Διεθνές Δικαστήριο • Στήν κρίση του, ΑΟΖ, ὑφαλοκρηπίς καί ἀποστρατιωτικοποίησις, συμφώνως πρός τό μοντέλο Κέννεντυ στήν κρίση τῆς Κούβας • Σύμφωνο μή ἐπιθέσεως καί διαφοροποιημένα χωρικά ὕδατα κατά τό πρότυπο Σημίτη, τό πρῶτο βῆμα • Πρόκριμα γιά τήν συμφωνία τό συνυποσχετικό μέ τήν Ἀλβανία, γιά τό ὁποῖο ἡ Ἑλλάς «θυσιάζει» τόν Μπελέρη • Ὁ ρόλος τῶν 4 μειονοτικῶν βουλευτῶν τῆς Θράκης • Γιατί τό κόμμα «Νίκη» συζητήθηκε στήν σύσκεψη τῶν Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν ὑπό τήν κ. Σακελλαροπούλου • Στό Ἅγιον Ὄρος ὁ Πρωθυπουργός

 

       Σέ γεωπολιτική ἄσκηση μέ εὐρύτερες ἀτλαντικές καί εὐρωπαϊκές διαστάσεις ἐξελίσσεται ἡ προεκλογική ἐκστρατεία γιά τόν δεύτερο γῦρο τῶν ἐκλογῶν τῆς 25ης Ἰουνίου. Ἄν καί τά φῶτα τῆς δημοσιότητας ἔπεσαν, πρῶτον, πάνω στήν ἀποκάλυψη τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς ΝΔ Ἄδωνι Γεωργιάδη γιά τόν κρυφό στόχο τῆς ἐπίτευξης πλειοψηφίας 180 ἑδρῶν καί πεντακομματική Βουλή, γιά μιά ἀμιγῶς φιλελεύθερη ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος (τό σενάριο εἶναι ὑπαρκτό, παρά τίς διαψεύσεις), καί, δεύτερον, στόν ἀνταγωνισμό ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ γιά τήν ἐπίζηλη δεύτερη θέση τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ ἀριθμός «180» –αὐτοδύναμος ἤ ἀθροιζόμενος– ἀφορᾶ σέ ἕνα ἄλλο ἀπόρρητο σχέδιο: Τό σχέδιο παραπομπῆς μέρους τῶν ἑλληνοτουρκικῶν διαφορῶν, ὅπως ἡ ΑΟΖ, ἡ ὑφαλοκρηπῖδα καί ἡ ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου, στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης.

      Σύμφωνα μέ τά ὁριζόμενα στό ἄρθρο 28 παρ. 2 καί 3 τοῦ Συντάγματος, «Γιά νά ἐξυπηρετηθεῖ σπουδαῖο ἐθνικό συμφέρον καί νά προαχθεῖ ἡ συνεργασία μέ ἄλλα κράτη, μπορεῖ νά ἀναγνωρισθοῦν μέ συνθήκη ἤ συμφωνία σέ ὄργανα διεθνῶν ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητες πού προβλέπονται ἀπό τό Σύνταγμα. Γιά τήν ψήφιση τοῦ νόμου πού κυρώνει αὐτήν τήν συνθήκη ἤ συμφωνία ἀπαιτεῖται πλειοψηφία τῶν τριῶν πέμπτων τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν. (…) Ἡ Ἑλλάδα προβαίνει ἐλεύθερα μέ νόμο πού ψηφίζεται ἀπό τήν ἀπόλυτη πλειοψηφία τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν σέ περιορισμούς ὡς πρός τήν ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς της κυριαρχίας, ἐφόσον ὑπαγορεύεται ἀπό σπουδαῖο ἐθνικό συμφέρον, δέν θίγει τά δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καί τίς βάσεις τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καί γίνεται μέ βάση τίς ἀρχές τῆς ἰσότητος καί μέ τόν ὅρο τῆς ἀμοιβαιότητος».

      Στήν παράγραφο 2 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Συντάγματος ἐντάσσεται τό συνυποσχετικό γιά τήν παραπομπή τῆς διαφορᾶς μας μέ τήν Τουρκία στήν Χάγη, καθώς καί ἄλλων «συναφῶν θεμάτων», ἐφόσον αὐτά προκύψουν ἀπό τίς διαπραγματεύσεις πού θά διεξαγάγουν ἀνά δυάδες ἀρχικῶς οἱ δύο νέοι ὑπουργοί Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδας (πιθανός ὁ Κωστῆς Χατζηδάκης) καί τῆς Τουρκίας (πιθανός ὁ Ἰμπραήμ Καλίν) καί, ἀκολούθως, οἱ δύο νέοι ἡγέτες πού θά προκύψουν ἀπό τίς ἐκλογές: οἱ κύριοι Μητσοτάκης καί Ἐρντογάν, ὡς φαίνεται. Στήν παράγραφο 3 τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Συντάγματος θά μποροῦσαν νά περιληφθοῦν, γιά νά δοθεῖ ἔμφαση (ἡ κανονική διαδικασία προβλέπει τήν ἔκδοση Προεδρικοῦ Διατάγματος), οἱ μονομερεῖς ἀποφάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας γιά τήν ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων ἕως τά 12 ναυτικά μίλια μέ γεωγραφική διαφοροποίηση (κατά τό πρότυπο Σημίτη-Ροζάκη-Παμπούκη τοῦ 2003 ), ὥστε νά ἀνοίξουν θαλάσσιοι διάδρομοι στό Αἰγαῖο γιά τήν τουρκική ναυσιπλοΐα καί τίς τουρκικές ἔνοπλες δυνάμεις.

Οἱ ἄξονες τοῦ σχεδίου γιά τά ἑλληνοτουρκικά στό Αἰγαῖο καί τήν Μεσόγειο

      Ἡ «Ἑστία τῆς Κυριακῆς» εἶναι σέ θέση νά γνωρίζει τούς ἄξονες τοῦ σχεδίου γιά τά ἑλληνοτουρκικά στό Αἰγαῖο καί τήν Μεσόγειο, καί σᾶς τό παρουσιάζει, γιά νά γίνει κατανοητό στό εὐρύ κοινό, γιατί ἔχει μείζονα σημασία γιά τούς συμμάχους μας, γιά τούς γείτονές μας, γιά τό πολιτικό μας σύστημα καί γιά τόν ἑλληνικό λαό ἡ σύνθεση τοῦ νέου Κοινοβουλίου. Ἡ ἐξουσιοδότηση πού θά κληθοῦν νά δώσουν οἱ ἐθνοπατέρες μας, προκειμένου νά ἀχθοῦν κρίσιμα θέματα ἐθνικῆς κυριαρχίας στήν Χάγη, ἀπαιτεῖ 180 ψήφους. Κρίσιμες γιά τήν ἐπίτευξη ἤ μή τῆς πλειοψηφίας αὐτῆς θά ἀποτελέσουν ἡ ἀρχιτεκτονική τοῦ Κοινοβουλίου (ἀπό πεντακομματική ἕως ὀκτακομματική), ἡ στάση τῶν τεσσάρων μουσουλμάνων βουλευτῶν τῆς Θράκης πού ἀνήκουν στό ΠΑΣΟΚ καί στόν ΣΥΡΙΖΑ (οἱ τρεῖς εἶναι ἐρντογανικοί, ὁ ἕνας κεμαλικός εὐρωπαϊστής), καθώς καί ἡ εἴσοδος ἤ μή τῶν κομμάτων «Νίκη», «Πλεύση Ἐλευθερίας» καί «ΜέΡΑ25» (χαίρει ἐκτιμήσεως στό Λονδῖνο).

Κρίσιμη θά εἶναι ἐπίσης ἡ στάση τοῦ ἰδίου τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν, εἰδικῶς ἄν κατά τήν τελευταία του θητεία κάνει λελογισμένη δυτική στροφή καί ἀπελευθερώσει πολιτικούς κρατουμένους, προκειμένου νά διορθώσει τό προφίλ του στήν Οὐάσιγκτον πρός ἀπόσπαση ἀνταλλαγμάτων.

Τό ἀπόρρητο σχέδιο «180» προβλέπει

1 Συνάντηση κορυφῆς μεταξύ τῶν δύο ἡγετῶν, Ἑλλάδος καί Τουρκίας, στήν ὁποία θά συμφωνηθεῖ ἡ ἐγκατάλειψη τῶν διερευνητικῶν ἐπαφῶν καί, ἀντί αὐτῶν, οἱ ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεις, φαινομενικά χωρίς τήν μεσολάβηση τρίτου (κατά τό πρότυπο τῶν Πρεσπῶν), σέ ἐπίπεδο ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν.

2 Στόχος τῶν διαπραγματεύσεων-ἐξπρές θά εἶναι σέ πρώτη φάση ἡ ὑπογραφή συμφώνου μή ἐπίθεσης μεταξύ τῶν δύο χωρῶν, γιά νά βελτιωθεῖ ἡ ἀτμόσφαιρα καί νά ἐπιτευχθεῖ ἡ ἐπίλυση τοῦ ζητήματος τῶν χωρικῶν ὑδάτων. Ἡ Ἑλλάς, ἐπειδή πρόκειται γιά μονομερές δικαίωμα, δέν θά ζητήσει τήν συναίνεση τῆς Ἄγκυρας, ἀλλά τήν κατανόησή της. Σύμφωνα μέ τό σχέδιο, θά ἐπεκτείνει τά χωρικά της ὕδατα στά 12 μίλια στίς ἀκτές τῆς ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδας, στίς ἀκτές τῆς Εὔβοιας καί στίς ἀκτές νοτίως τῆς Κρήτης. Ἐνῶ θά αὐξήσει τά χωρικά της ὕδατα κατά τρόπο διαφοροποιημένο ἀνά περιοχή στά 7 ἤ τά 9 μίλια, ὥστε νά διευκολύνει τήν Τουρκία νά ἀποκτήσει διαδρόμους ἰδιοκτησίας της γιά τήν ναυσιπλοΐα της καί τό πολεμικό ναυτικό της σέ ὅλο τό Αἰγαῖο.

Ἀκόμη καί στό μέσον του, δυτικά τοῦ 25ου μεσημβρινοῦ, στίς πλάτες τῆς ἄμυνας τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου. Μέ ὅ,τι αὐτό μπορεῖ νά σημαίνει στό βαθύ μέλλον, ἄν δέν μᾶς καλύπτει τό Σύμφωνο Μή Ἐπίθεσης.

Τό θέμα τῶν χωρικῶν ὑδάτων ἔχει ἐπίσης τεράστια σημασία γιά τό ζήτημα τῆς ναυσιπλοΐας στά Στενά τοῦ Βοσπόρου, πού ἐπηρεάζει ἄμεσα τίς ρωσσοτουρκικές καί τίς ἀμερικανορωσσικές σχέσεις.

3 Ψήφιση συνυποσχετικοῦ Ἑλλάδος-Τουρκίας γιά τήν παραπομπή τῶν δύσκολων πρός ἐπίλυση διαφορῶν στό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης, προκειμένου νά ἀποφύγουν τήν πολιτική εὐθύνη γιά τήν τελική λύση οἱ δύο κυβερνήσεις.

Σέ αὐτό προτείνεται νά ἐνταχθοῦν οἱ διαφορές γιά τήν Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη καί τήν Ὑφαλοκρηπῖδα, καθώς καί τό αἴτημα τῆς Τουρκίας γιά τήν ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νήσων. Σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στό συνυποσχετικό, ἡ Ἑλλάδα θέλει προηγουμένως νά καταλήξει σέ ὑπογραφή συνυποσχετικοῦ μέ τήν Ἀλβανία γιά τίς θαλάσσιες ζῶνες, καί γιά αὐτό εἶναι, δυστυχῶς, ὑποτονική στό ζήτημα τῆς φυλάκισης τοῦ μειονοτικοῦ δημάρχου Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη. (Στήν οὐσία, τόν θυσιάζει. Ἄν καί τό μεῖζον θέμα στήν περιοχή δέν εἶναι μόνον ἡ ἑλληνική καταγωγή του, ἀλλά κυρίως τό ποιός ἐλέγχει τήν ἀδειοδότηση τῶν οἰκοπέδων τῆς Χειμάρρας.) Τό Διεθνές Δικαστήριο θά κληθεῖ νά ὁριοθετήσει ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδα μέ βάση τίς διεθνεῖς συμφωνίες Ἑλλάδος-Αἰγύπτου, Ἑλλάδος-Ἰταλίας, Ἑλλάδος-Ἀλβανίας καί Τουρκίας-Λιβύης (παράνομο μνημόνιο).

Ἀκανθῶδες καί εὐαίσθητο εἶναι τό μέγα ζήτημα τῆς ἀποστρατιωτικοποίησης τῶν νήσων πού, κατά τήν Τουρκία, ὑπαγορεύεται ἀπό τήν Διεθνῆ Συνθήκη τῶν Παρισίων τοῦ 1947. Ἀκανθῶδες, γιατί ἡ Ἑλλάς καλεῖται νά ἄρει τίς ἐπιφυλάξεις τῶν Κρατεροῦ Ἰωάννου καί Εὐάγγελου Βενιζέλου στήν δικαιοδοσία τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης, ὅταν πρόκειται γιά θέματα ἐθνικῆς κυριαρχίας (γκρίζες ζῶνες) καί ἐθνικῆς ἄμυνας. Ἀκανθῶδες ἐπίσης, γιατί τρίτες δυνάμεις εἰσηγοῦνται στήν Ἑλλάδα καί τήν Τουρκία τό μοντέλο Κέννεντυ στήν κρίση τῶν πυραύλων τῆς Κούβας. Ἤδη προγραμματίζεται μάλιστα γιά τόν Ἰούλιο στήν περιοχή ἐπίσκεψη τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ Ἄντονυ Μπλίνκεν καί τοῦ εἰδικοῦ μεσολαβητῆ γιά θέματα ἐνέργειας Ἄμος Χοκστάιν. Ἐνῶ ὁ ὑπερδραστήριος Ἀμερικανός πρέσβυς Τζώρτζ Τσούνης (πού μέ διαρροές στήν «Καθημερινή» διέψευσε ὅτι ἦταν ἐνήμερος γιά τό ἀποτέλεσμα τῶν 20 μονάδων τῆς διαφορᾶς ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ ἀπό τίς…18 Μαΐου) δήλωσε προσφάτως ὅτι οἱ διαφορές Ἑλλάδος-Τουρκίας δέν εἶναι ἀξεπέραστες, ὅπως οἱ διαφορές Ἰσραήλ-Παλαιστίνης καί ἐν πάσῃ περιπτώσει κανένα ἀπό τά δύο κράτη δέν ἔχει 100% δίκαιο.

Σύμφωνα, λοιπόν, μέ τίς ἰδέες πού εἰσφέρουν οἱ σύμμαχοί τους, χωρίς νά ἀναμειγνύονται εὐθέως στήν διαπραγμάτευσή μας, τό ἰδεῶδες εἶναι τό μοντέλο Τζών Κέννεντυ. Ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ τό 1962 ἀποδέχθηκε μυστικά τήν ἀπομάκρυνση ἀμερικανικῶν πυραύλων πού εἶχαν ἐγκατασταθεῖ σέ τουρκικό ἔδαφος μετά τήν δημιουργία ἀπό τόν Νικήτα Χρουστσώφ βάσεων ἐγκατάστασης καί ἐκτόξευσης σοβιετικῶν πυραύλων ἀπό τό ἔδαφος τῆς Κούβας πρός τό ἔδαφος τῶν ΗΠΑ. Τό αὐτό μοντέλο ταυτόχρονου ἀφοπλισμοῦ προτείνεται σήμερα στήν Ἑλλάδα καί τήν Τουρκία. Νά ἀποσύρει ἡ Ἑλλάδα ὅποιους «ἐπιθετικούς», κατά τήν Τουρκία, πυραύλους διατηρεῖ στά νησιά τοῦ Αἰγαίου, ὑπό τόν ὅρο τῆς ἀπόσυρσης τῆς Τέταρτης Στρατιᾶς ἀπό τά παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.

Ἔχει σημασία ὅτι ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στήν τελευταία του συνέντευξη στόν Alpha ἐπέμεινε ὅτι «κανένας Ἕλληνας πρωθυπουργός, καί σίγουρα ὄχι ἐγώ, δέν πρόκειται νά συζητήσει στόν διάλογο θέματα ἀποστρατιωτικοποίησης καί κυριαρχίας νησιῶν». Εἶναι εἰλικρινής. Εἶναι ὅμως ἄγνωστο πῶς θά ἀντιδράσει στήν δυτική πίεση, πού ἐπιθυμεῖ τήν ἀποστρατιωτικοποίηση, γιά νά καταστήσει τά νησιά τοῦ Αἰγαίου οὐδέτερη πράσινη ζώνη μεταφορᾶς ἐνέργειας πρός τόν Βορρᾶ, ἄν τό αἴτημα εἶναι νά κρίνει τήν ὑπόθεση τό Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης. Σέ αὐτό, ἐνῶ πᾶμε μόνον γιά ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδα, οἱ Τοῦρκοι ἴσως ζητήσουν προδικαστικά νά κριθεῖ τό ζήτημα τῆς κυριαρχίας τῶν νησιῶν μέ βάση τήν Λωζάννη, προκειμένου νά ξεκαθαριστεῖ ἀπό ποιό σημεῖο τοῦ ἐδάφους τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας θά χαραχθοῦν οἱ γραμμές βάσης γιά τήν ὁριοθέτηση.

Ὑπό τό φῶς αὐτῶν τῶν δεδομένων, ἡ σύνθεση τοῦ νέου κοινοβουλίου καί, κυρίως, ὁ ἀριθμός τῶν κομμάτων πού θά κληθοῦν νά συμμετάσχουν σέ αὐτό εἶναι κρίσιμης γεωπολιτικῆς καί ἐθνικῆς σημασίας. Ὁ Πρωθυπουργός ἔδειξε στήν συνέντευξή του στόν Alpha ρεαλισμό γιά τό ἀποτέλεσμα, φθάνοντας νά μιλήσει γιά τήν πιθανότητα ἀκόμη καί ἀνάδειξης ὀκτακομματικῆς Βουλῆς. Ἐνῶ σαφέστατα προτιμᾶ τήν πεντακομματική, γιατί χρειάζεται τό 180 ἤ κάτι κοντά στό 180 καί γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση-σόκ πού ἑτοιμάζει, ὅσο καί γιά τήν ὑπερψήφιση σέ ὕστερο χρόνο τοῦ δύσκολου συνυποσχετικοῦ. Ὡστόσο, αὐτό εἶναι δύσκολο. Τά ἐκτός Βουλῆς κόμματα συγκέντρωσαν τό 16% τῶν προτιμήσεων τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος καί ψηφίστηκαν ἀπό 1 ἑκατομμύριο πολῖτες! Τό 1% ἀπό αὐτό τό 16%, ἄν μετακινηθεῖ ἰσομερῶς, ἀρκεῖ γιά νά μποῦν στήν Βουλή τά κόμματα «Νίκη», «Πλεύση Ἐλευθερίας», «ΜέΡΑ25». Ἀλλοιώσεις τῆς τάξης τοῦ 0,5% δέν ἀρκοῦν γιά νά ἀποτρέψουν τήν εἴσοδό τους.

«Ἀγκάθι» τό πατριωτικό κόμμα «Νίκη»

Ἡ «Ἑστία τῆς Κυριακῆς» γνωρίζει ὅτι ἡ ΝΔ σιωπηρῶς θά ἐπιχειρήσει νά ἀποδυναμώσει τό ὑπερσυντηρητικό πατριωτικό κόμμα «Νίκη», χωρίς νά τοῦ ἐπιτεθεῖ κατά μέτωπο σέ πρώτη φάση. Ὁ κύριος Μητσοτάκης μελετᾶ τήν ἰδέα νά ἐπισκεφθεῖ τό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου εὑρίσκεται ἡ καρδιά τῆς πνευματικῆς ἐπιρροῆς τῶν ψηφοφόρων τῆς «Νίκης». Προηγήθηκε, πρίν ἀπό τίς ἐκλογές, στήν μοναστική κοινότητα τοῦ Ἄθω –γιά τόν ἴδιο λόγο– ἐπίσκεψη τοῦ ὑπουργοῦ Ἐπικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη καί τοῦ ὑφυπουργοῦ Γιάννη Μπρατάκου. Ἡ «Ἑστία τῆς Κυριακῆς» γνωρίζει ἐπίσης ὅτι πολιτικός ἀρχηγός ἔθεσε τό θέμα τοῦ κόμματος «Νίκη» ἐκτός πρακτικῶν στήν σύσκεψη τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, ἰσχυριζόμενος ὅτι ὑποστηρίζεται ἀπό κέντρα ἐκτός Ἑλλάδος. Καί, σύμφωνα μέ τίς διαρροές συνεργατῶν του, συνεφώνησαν καί οἱ ἄλλοι ἀρχηγοί. Μέ τήν προσθήκη ὅτι τό ἔργο τῆς ἀποδόμησής του θά τό ἀναλάβουν οἱ κατά τόπους μητροπολῖτες τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας. Στίς ἑλληνικές διπλωματικές ἀρχές δέν ἔχουν φθάσει τέτοιες πληροφορίες μέχρι στιγμῆς. Τό γεγονός εἶναι, πάντως, ἐνδεικτικό. Ἐάν μετά τό «δημοκρατικό τόξο» ἐπιχειρεῖται ἡ δημιουργία καί «συμμαχικοῦ τόξου», γιά νέο ἀποκλεισμό κόμματος γιά τήν διαμόρφωση τῶν συσχετισμῶν τοῦ Κοινοβουλίου, πού συνδέονται καί μέ τό συνυποσχετικό καί μέ τήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, κάτι δέν πάει καλά στήν Ἑλληνική Δημοκρατία. Ἄς εὐχηθοῦμε πώς ὄχι καί πώς ὅλα εἶναι διαδόσεις.

 

Εφημερίς Εστία estianews

 

Τί σημαίνει γιά τόν ἄνθρωπο
ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου;

Απλά και καθαρά :

Ο μόνος αληθινός Θεός, όχι μόνον έγινε άνθρωπος, σαρκωθείς εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου, προσλαμβάνοντας έτσι και ενώνοντας όχι μια ανθρώπινη υπόσταση αλλά ολόκληρη την ανθρώπινη φύση μας με τη Θεϊκή Του φύση, αλλά, επιπλέον, με την αγία Ανάληψή Του την προσληφθείσα φύση μας, την οποία δεν αποχωρίστηκε ποτέ, την έκανε συγκάθεδρο στην Αγία Τριάδα, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, στο διηνεκές!

Μεγαλύτερη και ανώτερη τιμή, αξία και προοπτική ποτέ και κάνεις, ούτε στα λόγια, δεν έδωσε/προσέφερε στον άνθρωπο! Είναι αυτά που έδωσε και προσφέρει ο δημιουργός μας σε όλους εμάς, τα πλάσματά Του, τα οποία, όταν τα οικειοποιηθούμε, μας καταξιώνουν, καθιστώντας μας αληθινά τέκνα Του, υιούς και θυγατέρες Του, θεούς κατά χάριν!

 

Πόσο δε σημαντικό είναι ότι, η δια της Αναλήψεώς Του πλήρωση, δηλαδή συμπλήρωση ως ολοκλήρωση της περί ημάς και υπέρ ημών Θείας οικονομίας, γίνεται με την επισήμανση τριών χαρακτηριστικών στοιχείων : Πρώτον, ότι  ο αναληφθείς Χριστός μας χαροποιεί (οι Χριστιανοί δεν είναι ούτε κατσούφηδες, ούτε γκρινιάρηδες) γιατί προσδοκούμε και γευόμαστε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, δεύτερον ότι μας χαρίζει τη βεβαιότητα της Πίστεως (ως "πραγμάτων έλεγχο μη βλεπομένων" που αναφέρει ο μέγας Απόστολος Παύλος) και τρίτον, τη διαβεβαίωση ότι μένει για πάντα μαζί μας και μας εγγυάται ότι, όταν κι εμείς μένουμε μαζί Του, ουδείς ουσιαστικά μπορεί να είναι εναντίον μας!

                       Χρόνια καλά & ευλογημένα σε όλους μας!

                                                                        Δ. Ι. Κ.

 

Ο περικαλλής Ναός της Αναλήψεως στο ομώνυμο Μετόχι της Αγιορειτικής Μονής της Σιμωνόπετρας, στον Βύρωνα (Αθήνα). Σε αυτή τη γειτονιά έζησα και μεγάλωσα, πηγαίνοντας συχνά για προσκύνημα στον όμορφο Ναό. Εκεί ιερουργούσε, τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα, και ο μετέπειτα αναδειχθείς σύγχρονος Ομολογητής και όσιος Ιεράρχης Ματθαίος (+1950), ως Αγιορείτης Ιερομόναχος και Πνευματικός, μεταφέροντας τη μεγάλη παράδοση της πνευματικότητος και ασκητικότητος του Αγίου Όρους στους δεκάδες προσερχομένους.

 

ΟΜΙΛIA ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛO

«Εκείνη την ώρα ο Ιησούς είδε έναν άνθρωπο να περνάει από μπροστά του, ο οποίος ήταν τυφλός από τη γέννησή του. Οι μαθητές του τον ρώτησαν: «Δάσκαλε, ποιος αμάρτησε και που γεννήθηκε τυφλός; Αυτός ή οι γονείς του;» Ο Ιησούς απάντησε: «Ούτε αυτός ούτε οι γονείς του, αλλά για να φανερωθούν σ' αυτόν τα έργα του Θεού. Όσο είναι ημέρα, πρέπει να κάνω τα έργα εκείνου που με έστειλε. Όταν έρχεται η νύχτα, κανείς δεν μπορεί να εργαστεί. Όσο είμαι στον κόσμο, εγώ είμαι το φως του κόσμου». Αφού τα είπε αυτά, έπτυσε στο έδαφος, έκανε λάσπη με το σάλιο του, την άλειψε στα μάτια του τυφλού και του είπε:

«Πήγαινε και πλύσου στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ», δηλαδή στην κολυμβήθρα του Απεσταλμένου. Έτσι ο τυφλός πήγε και πλύθηκε και επέστρεψε, βλέποντας καθαρά. Τότε αυτοί που ήταν κοντά του και εκείνοι που συνήθιζαν να τον βλέπουν να ζητιανεύει πριν, είπαν: «Δεν είναι αυτός ο άνθρωπος που στεκόταν πάντα εκεί και ζητιάνευε;» Κάποιοι είπαν: «Ναι, αυτός είναι». Άλλοι είπαν: «Όχι, αλλά του μοιάζει». Αλλά εκείνος είπε: «Εγώ είμαι!». Τότε του είπαν: «Πώς άνοιξαν τα μάτια σου;» Εκείνος απάντησε: «Αυτός που λέγεται Ιησούς έκανε λάσπη και την άλειψε στα μάτια μου και είπε: «Πήγαινε και πλύσου στη Σιλωάμ. Πήγα λοιπόν και πλύθηκα και είδα καθαρά. Του είπαν: «Πού είναι αυτός;» Εκείνος είπε: «Δεν ξέρω». Και έφεραν τον πρώην τυφλό στους Φαρισαίους. Αλλά ήταν Σάββατο εκείνη την ημέρα που ο Ιησούς είχε κάνει λάσπη και του άνοιξε τα μάτια. Οι Φαρισαίοι λοιπόν τον ρώτησαν πώς είχε αποκτήσει την όρασή του. Εκείνος τους είπε: «Έβαλε λάσπη στα μάτια μου, και πλύθηκα και βλέπω». Κάποιοι από τους Φαρισαίους είπαν: «Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι από τον Θεό, γιατί δεν τηρεί το Σάββατο». Άλλοι απάντησαν: «Πώς μπορεί ένας αμαρτωλός να κάνει τέτοια θαύματα;» Ήταν διχασμένοι. Τότε ρώτησαν ξανά τον τυφλό: «Και εσύ τι λες γι' αυτόν που σου άνοιξε τα μάτια;» Ο άνθρωπος είπε: «Είναι προφήτης!» Αλλά οι Ιουδαίοι δεν πίστευαν ότι ο άνθρωπος ήταν τυφλός και ότι είχε αποκτήσει την όρασή του, μέχρι που κάλεσαν τους γονείς του και τους ρώτησαν: «Είναι αυτός ο άνθρωπος ο γιος σας, για τον οποίο λέτε ότι γεννήθηκε τυφλός; Πώς γίνεται να βλέπει τώρα; Οι γονείς του απάντησαν:

«Ξέρουμε ότι είναι γιος μας και ότι γεννήθηκε τυφλός, αλλά πώς βλέπει τώρα και ποιος του άνοιξε τα μάτια, δεν ξέρουμε- ρωτήστε τον: είναι αρκετά μεγάλος για να εξηγήσει μόνος του! Οι γονείς του μίλησαν με αυτόν τον τρόπο από φόβο για τους Εβραίους, διότι οι Εβραίοι είχαν ήδη συμφωνήσει να αποκλείσουν από τη συναγωγή όποιον αναγνώριζε τον Ιησού ως Χριστό. Για τον λόγο αυτό οι γονείς του είχαν πει: «Είναι αρκετά μεγάλος, ρωτήστε τον». Έτσι οι Εβραίοι τον κάλεσαν για δεύτερη φορά και του είπαν: «Δόξα στον Θεό! Ξέρουμε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός». Εκείνος όμως είπε: «Αν είναι αμαρτωλός, δεν ξέρω- ξέρω όμως ότι ήμουν τυφλός και τώρα βλέπω». Τότε του είπαν: «Πώς σου άνοιξε τα μάτια;» Εκείνος τους είπε: «Σας το έχω ήδη πει και δεν με ακούσατε. Γιατί θέλετε να το ακούσετε για δεύτερη φορά; Θα θέλατε να γίνετε κι εσείς μαθητές του;» Εκείνοι τον έβριζαν, λέγοντας: «Εσύ είσαι μαθητής αυτού του ανθρώπου, αλλά εμείς είμαστε μαθητές του Μωυσή. Ξέρουμε ότι ο Θεός μίλησε στον Μωυσή, αλλά δεν ξέρουμε από πού είναι». Ο άνθρωπος τους είπε: «Αυτό ακριβώς είναι το εκπληκτικό, ότι δεν ξέρετε από πού είναι, παρόλο που μου άνοιξε τα μάτια. Ξέρουμε ότι ο Θεός δεν ακούει τους αμαρτωλούς, αλλά αν ένας άνθρωπος τον τιμά και κάνει το θέλημά του, τον ακούει. Δεν έχουμε ακούσει ποτέ για κάποιον να ανοίγει τα μάτια ενός ανθρώπου που γεννήθηκε τυφλός. Αν αυτός ο άνθρωπος δεν προερχόταν από τον Θεό, δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα». Του είπαν: «Μας τι λες! Γεννήθηκες αμαρτωλός και μας κάνεις διάλεξη!» Και τον έδιωξαν. Ο Ιησούς άκουσε ότι τον είχαν διώξει. Όταν τον συνάντησε, του είπε: «Πιστεύεις στον Υιό του Θεού;» Εκείνος του είπε: «Και ποιος είναι αυτός, Κύριε, για να πιστέψω σ' αυτόν;» Ο Ιησούς του είπε: «Τον βλέπεις, είναι εκείνος που σου μιλάει». Τότε εκείνος είπε: «Πιστεύω, Κύριε» και έπεσε μπροστά του (Ιωάννης 9:1-38). 

Ο απόστολος Ιωάννης έγραψε το ευαγγέλιό του μετά τους άλλους ευαγγελιστές και στόχος του ήταν να τους συμπληρώσει. Γι' αυτό και διηγείται με μεγάλη λεπτομέρεια το επεισόδιο του τυφλού. Ας το αναλύσουμε λίγο, λέω λίγο, γιατί για να το κάνουμε ολοκληρωμένα θα χρειαζόταν να γράψουμε ένα ολόκληρο βιβλίο. «Οι μαθητές του τον ρώτησαν: «Δάσκαλε, ποιος αμάρτησε και γεννήθηκε τυφλός, αυτός ο άνθρωπος ή οι γονείς του;» Δεν μπορεί να ήταν ο ίδιος ο τυφλός, γιατί κατά τη γέννησή του ή πριν από αυτήν δεν θα μπορούσε να έχει αμαρτήσει! «Ερώτηση θεμελιωμένη σε μια λανθασμένη υπόθεση: γιατί πώς θα μπορούσε αυτός ο άνθρωπος να έχει διαπράξει οποιαδήποτε αμαρτία πριν γεννηθεί», λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ούτε και οι γονείς του, όπως λέει ο Χριστός: «Δεν είναι ότι αυτός ή οι γονείς του αμάρτησαν. Ωστόσο, συχνά τα σφάλματα των γονέων μεταβιβάζονται στα παιδιά, αλλά όχι αυτή τη φορά. Ο Θεός, που δεν είναι ο δημιουργός του κακού, χρησιμοποίησε αυτή την τύφλωση για να δείξει τη δύναμη του Θεανθρώπου και να φέρει τα πλάσματά του στην πίστη. Σε άλλες περιπτώσεις, το σφάλμα οφειλόταν πράγματι στον άρρωστο, όπως εξηγεί αλλού ο μέγας Χρυσόστομος: (ομιλ. 56) «Οδηγήθηκαν πράγματι να του θέσουν αυτή την ερώτηση, επειδή κατά τη θεραπεία του παραλύτου, ο Ιησούς του είχε πει: «Ιδού, θεραπεύθηκες, μην αμαρτάνεις πλέον» (Ιωάννης 5). Και σκεπτόμενοι ότι οι αμαρτίες του ήταν η αιτία της παραλυσίας του, ρωτούν αν αυτός ο τυφλός δεν ήταν και εκείνος ένοχος αμαρτίας, πράγμα που δεν μπορούσαν ούτε να πουν ούτε να υποθέσουν, αφού ήταν τυφλός από τη γέννησή του. Αλλά ούτε και οι γονείς του, πράγμα που δεν ήταν επίσης λογικό, γιατί ο γιος δεν φέρει την αμαρτία του πατέρα».

Ο Άγιος Αυγουστίνος, από την πλευρά του, λέει: «Είχε λοιπόν γεννηθεί χωρίς το προπατορικό αμάρτημα ή δεν είχε προσθέσει σε αυτό κανένα εκούσιο σφάλμα εκ των υστέρων; Όχι, αναμφίβολα, οι γονείς του καθώς και ο ίδιος ήταν ένοχοι, αλλά δεν ήταν εξαιτίας της αμαρτίας που είχαν διαπράξει που εκείνος ο άνθρωπος γεννήθηκε τυφλός. Ο Κύριος μας δίνει την αληθινή αιτία, όταν προσθέτει: «Για να φανερωθούν σ' αυτόν τα έργα του Θεού».

Και πάλι ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος λέει: (1 Ηθικά ή Εξήγηση στο μακάριο Ιώβ) «Υπάρχουν τιμωρίες τις οποίες ο Θεός επιβάλλει στους αμαρτωλούς χωρίς κανένα πιθανό αντάλλαγμα. Υπάρχουν άλλες που τον χτυπούν για να τον κάνουν καλύτερο, υπάρχουν άλλες που έχουν ως σκοπό. όχι να τιμωρήσουν τα σφάλματα του παρελθόντος, αλλά να αποτρέψουν τα μελλοντικά σφάλματα. Υπάρχουν, τέλος, άλλες, που δεν έχουν σκοπό ούτε να τιμωρήσουν τις αμαρτίες του παρελθόντος ούτε να προλάβουν εκείνες που μπορεί να διαπράξουν στο μέλλον, αλλά να κάνουν πιο έντονα γνωστή και να αγαπήσουν πιο θερμά τη δύναμη Εκείνου που σώζει με την ανέλπιστη σωτηρία που ακολουθεί αμέσως μετά την τιμωρία».

Η αλήθεια είναι ότι όλο το κακό σε αυτόν τον κόσμο, όλα τα βάσανα στην ανθρωπότητα μας, προέρχονται από την αμαρτία και επομένως δεν μπορούμε, χωρίς να βλασφημήσουμε, να τα αποδώσουμε στον Θεό. Το γενικό λάθος των Εβραίων ήταν ότι πίστευαν ότι όλα τα βάσανα ήταν τιμωρία για τις προσωπικές αμαρτίες. Έτσι, στα μάτια των φίλων του Ιώβ, οι τρομερές δοκιμασίες αυτού του ακέραιου ανθρώπου ήταν το αδιαμφισβήτητο σημάδι σοβαρών παραβάσεων για τις οποίες θα πρέπει να ήταν ένοχος, εν αγνοία όλων.

Ίσως να οφείλαμε να αντικαταστήσουμε τα πολλά «γιατί» που εκφράζουμε στις δοκιμασίες μας με το «για ποιο σκοπό»; Ο Θεός, ο Πατέρας μας, δεν κρίνει πάντοτε σκόπιμο να μας κάνει να κατανοήσουμε εδώ κάτω τους λόγους για τα βάσανά μας. Αλλά το μυστήριο των πάντων θα μας αποκαλυφθεί εκεί πάνω. Ο Σωτήρας «έπτυσε στη γη και έκανε λάσπη με το σάλιο του. Έπειτα έβαλε τη λάσπη στα μάτια του τυφλού και του είπε: «Πήγαινε και πλύσου στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ (που σημαίνει «ο Απεσταλμένος»). Και εκείνος πήγε και πλύθηκε και επέστρεψε βλέποντας καθαρά». Γιατί ο Χριστός έκανε αυτή τη χειρονομία; Θα μπορούσε απλώς να πει: θεραπεύσου, όπως έκανε κάποιες άλλες φορές: «Σήκω και περπάτα», για παράδειγμα. Θα μπορούσε επίσης να πει απλά: «Πήγαινε και πλύσου στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ!» Ωστόσο, η θεραπεία αυτή τη φορά δεν προήλθε από τη θαυματουργή κολυμβήθρα, αλλά από τον Ιησού, αλλιώς το να κάνει λάσπη με το σάλιο του δεν θα είχε κανένα σκοπό. Η πηγή του Σιλωάμ απλώς ολοκλήρωσε τη θεραπεία: «Και επέστρεψε, βλέποντας καθαρά. Η πηγή αυτή χρησιμοποιήθηκε, σε αυτή την περίπτωση, για να καθαριστεί και από τη λάσπη. Αν ο Κύριος έβαζε μόνο σάλιο, τότε η πλύση θα σήμαινε ότι το σάλιο του ήταν ακάθαρτο, αλλά κάθε άλλο, το σάλιο προκάλεσε τη θεραπεία!

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «Ήταν η αρετή του στόματός του που έκανε και άνοιξε τα μάτια αυτού του τυφλού, και στη συνέχεια τον διατάζει να τα πλύνει, ώστε η θεραπεία να μη σχετίζεται ουδόλως με μια πιθανή μυστική ιδιότητα του χώματος. Και του είπε: «Πήγαινε και πλύσου στην κολυμβήθρα του Σιλοάμ (λέξη που σημαίνει Απεσταλμένος), για να σε διδάξω ότι δεν χρειάζομαι λάσπη για να κάνω μάτια. (Ομιλία 56)

«Αυτοί που ήταν κοντά του και εκείνοι που συνήθιζαν να τον βλέπουν να ζητιανεύει, σάστισαν όταν είδαν αυτό το θαύμα. Αλλά οι Φαρισαίοι, οι ζηλωτές του νόμου, σκανδαλίστηκαν για άλλη μια φορά, όχι τόσο από τη θεραπεία όσο από το γεγονός ότι συνέβη το Σάββατο. Το ότι «το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο», όπως λέει ο ευαγγελιστής Μάρκος (πρβλ. 2:27), ήταν ακατανόητο γι' αυτούς μέσα στην πνευματική τους τύφλωση, η οποία ήταν χειρότερη από την τύφλωση των εκ γενετής τυφλών.

«Του έκαναν αυτή την ερώτηση με σκοπό να θανατώσουν τον Ιησού, γιατί είχαν ήδη συνωμοτήσει εναντίον του». Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (ομιλ. 57). Έτσι οι Ιουδαίοι, δηλαδή οι Φαρισαίοι, τον ρώτησαν με τη σειρά τους πώς έλαβε την όρασή του. Τον ρώτησαν μια φορά και πάλι επίμονα, λέει το Ευαγγέλιο. Έπειτα ρώτησαν τους γονείς, και οι γονείς τους έστειλαν πίσω στο γιο τους, φοβούμενοι να μην τους διώξουν. Για τρίτη φορά τους απάντησε με θάρρος, και χωρίς φόβο, φέρνοντάς τους σε δύσκολη θέση. «Σας το είπα ήδη και δεν με ακούσατε. ...Μήπως θα θέλατε να γίνετε κι εσείς μαθητές του;» Εκείνοι ανταπάντησαν αγανακτισμένοι: «Εσύ γεννήθηκες αμαρτωλός και μας κάνεις κήρυγμα!»

Σύμφωνα με την άποψη των Εβραίων η ασθένεια προερχόταν πάντα από την αμαρτία, όπως είδαμε παραπάνω, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. «Και τον έδιωξαν». Αυτό που οι γονείς απέφυγαν, λόγω της δειλίας τους, το υπέστη εκείνος, ο πρώην τυφλός: τον αφορισμό από τη συναγωγή. Από την πλευρά του, αυτό που κέρδισε ο τυφλός με την ειλικρίνειά του και το θάρρος του, δηλαδή την πίστη στον Χριστό, το έχασαν εκείνοι με τη δειλία τους. Είναι στο χέρι μας, λοιπόν, να επιλέξουμε τη στάση που θα κρατήσουμε στη ζωή μας και την ομολογία της πίστη μας, γιατί μπροστά μας βρίσκεται ο δρόμος της ζωής και του θανάτου.

Αρχιμανδρίτης Κασσιανός